ตอนที่ยี่สิบห้า Unification War8
ในบางครั้งการจัดสินใจทางทหารนั้นดูไม่สมเหตุสมผล
เพราะการตัดสินใจทางการเมืองนั้นสำคัญกว่า
มองทางเทคนิค
เวลารบในตัวเมืองนั้น
เรา้าทหารราบคุ้มกันรถถังที่เข้าไป
แต่ในความเป็จริง
เรากลับ้ารถถังอออกไปเพื่อปกป้องชีวิตของทหารของเราให้มากที่สุด
มีคำกล่าวว่ามันอาจจะดูไม่สมเหตุสมผลหากเราอ่านแค่ตำราว่าเราต้องปกป้องรถถัง
แต่หากเราพิจารณาว่าการทำาสมัยใหม่นั้นเราอาศัยความได้เปรียบของดาวเทียมหรือเครื่องบินขับไล่ทางอากาศ
เราก็จะพอเข้าใจได้ว่าทำไมเมื่อคำนวณตามทางการเมืองแล้ว
เราถึงเลือกที่จะเสียรถถังมากกว่าเสียคนไปกับการสู้รบในตัวเมือง
ทหารอเมริกันบอกว่า
อย่าดูถูกพวกทหารอิรักนะ
เห็นอย่างนั้นรบในเมืองเพื่อนผมเจอทหารซุ่มอยู่ในห้องและแทงคอเขาตอนที่เขาเข้าไปในประตู
นับว่าเป็ฝันร้ายมากๆกับการสู้รบในตัวเมือง
ทำให้แผนการอย่าง
“คนฉลาด”
อาจจะไม่ฉลาดนักหากประชชนของเรามองว่าเรามียานเกราะกว่าสองพันคันแต่จะเอาทหารไปตายสองพันคน
ประชาชนผู้สนับสนุนเราก็ยอมรับไม่ได้แล้ว
แม้ระบบการปกครองของผมจะไม่ใช่ประชาธิปไตย
แต่มันมีสาเหตุอยู่ที่ผมเอาหุ่นยนต์ออกไปล่อเป้าและให้ทหารอยู่อย่างปลอดภัยอยู่ข้างในกองทัพ
มันคือการรบที่มีแต่คนที่ฐานะรวยกว่าและมีอุตสาหกรรมการาWar Industrial
ที่ดีกว่าเท่านั้นที่จะทำได้
เหล่ากลุ่มโจรที่ซ่อนอยู่ตามเมืองร้างซากปรักหักพังต่างๆ
ก็ได้ซุ่มโจมตียิงรถถังไร้คนขับของผม
ไปหลายคัน
ทั้งมี
อาวุธปืนไรเฟิล Rifle Gun
ะเิมือ Hand Grenade
วอล์กเกอร์าWar Walker
ที่เต็มไปด้วยอาวุธสารพัดอย่างนั้นชวนเหนื่อยใจอย่างมาก
ผมเจอศัตรูมามากมายแต่ข้อดีของพวกเผ่ามนุษย์กินคนCannibal tribe
หรือแม้แต่ คนเกย์พันธุ์คลั่ง Berserker Gay Boyz
ที่ชอบทำผมทรงโมฮอว์กคือลูกค้าคนสำคัญที่ใส่ชุดหนังคือลูกค้าประจำของสินค้าอย่างเสื้อผ้าหรูหราLuxury Clothes
คือจะมากจะน้อยพวกเขามีหัวหน้าและระบบการปกครองที่แน่ชัด
ทำให้พวกเขาตกอยู่ภายใต้ระยะทางการทูตDiplomatic Range
ภายใต้ระยะทางทางการทูตไม่มีสิ่งใดที่ผมทำไม่ได้
แต่ผมเจอศัตรูร้ายกาจที่สุดยิ่งกว่ามนุษย์กินคนหรือแม้แต่พวกมนุษย์กลายพันธุ์ Mutant
เมืองที่ผมมายึดคือเมืองที่ตกอยู่ในมือของไอ้พวกAnarchism อนาธิปไตย
พวกที่เห็นว่าบ้านเมืองไม่ควรมีกฎหมาย
แม้กระทั่งพวกมิวแทนต์ยังฉลาดมากพอที่จะเลือกมิวแทนต์ที่แข็งแกร่งที่สุดเป็ผู้นำ
แต่พวกอนาธิปไตยไม่สามารถเจรจาได้ เพราะพวกนี้มันไม่มีรัฐบาลผมไม่สามารถใช้ความสามารถทางการทูตสุดโกงของผมได้
จนผมต้องมาปราบด้วยตนเองแบบเดียวกับที่ปราบพวกมันมาจากหนองน้ำ Swamp Thing
สิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ในหนองน้ำที่เป็พิษ
ที่พวกทหารคนเถื่อนเทคโน Techno Barbarian บริวารของผมนั้นยังขาดอุปกรณ์ที่รอบด้านมากพอในการจัดการกับพวกศัตรูแปลกๆที่ไม่ใช่มนุษย์ด้วยกัน
ระหว่างทางบุกเข้าไปในเมือง
ผมเจอกับะเิบนถนน
การซุ่มโจมตี
การวางะเิตึก
ฯลฯ
ทุกอย่างที่ไอ้พวกอนาธิปไตยจะมาโจมตีใส่ผมได้
Freedom
อิสรภาพ
พวกเขาะโเข้ามาใส่รถถังของผมพร้อมกับมือที่ถือะเิขวดMotolov อยู่
เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ
และโดนกระแสไฟฟ้าที่ปล่อยออกมาจากรถเล่นงานจนะเิขวดลุกไหม้ตนเอง
ก็บอกแล้วว่ามนุษย์มันอ่อนแอปัดโธ่
ก็ไม่ฟังกันบ้าง
ผมเสียรถถังไปสองคันจากที่ส่งไปสี่สิบคันและะุไปจำนวนหนึ่ง
แต่ได้ะุคุณภาพไม่ดีมาเพิ่มเนื่องจากพวกอนาธิปไตยAnarchism
ได้ซ่อนะุจำนวนมากไว้ในที่พักของตนเอง
เื่อาวุธและเทคโนโลยีพื้นฐานพวกเขาค่อนข้างมีพร้อมทีเดียว
หากผมไม่ได้ฐานทัพทางการทหารมาก่อนก็อาจจะดำเนินแผนการเดียวกันที่ค่อยผลิตๆอาวุธด้วยมือของตนเองไป
แต่อนาธิปไตยมีข้อดีที่คุณภาพความสามารถรายบุคคลจะเก่งมาก
แต่พวกเขาไม่ได้อยู่ฝ่ายเดียวกันด้วยซ้ำในเมืองรกร้างที่ผมบุกเข้ามานี้
ไม่ใช่แผนการใหญ่ของผมด้วยซ้ำแค่เอาทหารเข้ามาเพื่อจัดการกับการที่กองทัพเสบียงของผมที่โดนปล้นเท่านั้น
เมืองอนาธิปไตย Anarchism
ก็ตกอยู่ภายใต้การควบคุมของผมในที่สุด