อเล็กซ์นั่งอยู่บนเก้าอี้สตูลสูงในบาร์ประจำย่านชานเมืองอัมสเตอร์ดัม แสงไฟสลัวและกลิ่นไม้เก่าช่วยให้อารมณ์ที่คุกรุ่นจากการเผชิญหน้ากับเลโอค่อยๆ สงบลง เขาหมุนแก้ววิสกี้ในมือช้าๆ ปล่อยให้ความเย็นของน้ำแข็งกระทบกับแก้วดังกรุ๊งกริ๊ง
"หน้าตาบอกยี่ห้อเลยนะอเล็กซ์... มีปัญหากับงานถึงขั้นมาดื่มแต่หัววันแบบนี้" 'เฮนรี่' บาร์เทนเดอร์รุ่นใหญ่ที่เป็เ้าของร้านเอ่ยทักพลางเช็ดแก้วอย่างชำนาญ
"เปล่าหรอกเฮนรี่ งานน่ะไปได้ดี... ผมแค่ไม่ชอบขี้หน้าคนบางคน พอเจอแล้วมันหงุดหงิดชะมัด" อเล็กซ์ตอบเสียงเรียบ ก่อนจะเปลี่ยนเื่ "ว่าแต่ก่อนหน้านี้หายไปไหนมาหลายวัน เห็นร้านปิดไปน่ะ"
"ไปเยี่ยมญาติที่ป่วยมาน่ะสิ... แต่ว่าแต่นายเถอะ ตอนนี้ประสบความสำเร็จใหญ่แล้วนี่ คนแถวนี้คุยกันให้แซดเื่เอเย่นต์มือทอง"
"ไม่ขนาดนั้นหรอก ก็แค่ดีกว่าเมื่อก่อนนิดหน่อย" อเล็กซ์ยิ้มมุมปาก ก่อนจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้ "เออ เฮนรี่... นายพอจะมีเบอร์ติดต่อเ้าของตึกที่ฉันเช่าออฟฟิศอยู่ไหม? ฉันเบื่อที่จะจ่ายค่าเช่ารายเดือนแล้ว อยากจะซื้อขาดให้มันเป็สมบัติของตัวเองไปเลย ถือเป็การลงทุนน่ะ"
"โอ้... รายนั้นเขาไม่ได้อยู่อัมสเตอร์ดัมแล้วล่ะ ตึกนั่นมันมีความทรงจำที่เขาไม่อยากขายขาด แต่อยากให้คนดูแลมากกว่า เขาเลยฝากให้ฉันเป็คนจัดการเื่จุกจิกให้ เดี๋ยวแป๊บนะ... หานามบัตรก่อน" เฮนรี่ก้มลงรื้อเก๊ะหลังเคาน์เตอร์อยู่ครู่หนึ่ง "เจอแล้ว เอานี่ไป"
อเล็กซ์รับนามบัตรใบเก่าที่มีรอยยับเล็กน้อยมาดู แสงจากโคมไฟตกกระทบชื่อบนบัตรจนเห็นชัดเจน เขาพึมพำชื่อนั้นเบาๆ "ชื่อนี่มัน..."
เช้าวันต่อมา ณ ออฟฟิศ Vantage Management
อเล็กซ์เดินเข้าออฟฟิศด้วยอาการแฮงก์เล็กน้อย แต่บุคลิกยังคงเนี้ยบเหมือนเดิม "อรุณสวัสดิ์ นิโคล"
"อรุณสวัสดิ์ค่ะบอส" นิโคลทักทายอย่างกระตือรือร้น "นี่ค่ะแฟกซ์ด่วน เป็ข้อเสนอสปอนเซอร์จาก 'Campina' (แบรนด์นมชื่อดังในเนเธอร์แลนด์) พวกเขาอยากให้แยนเป็พรีเซนเตอร์โฆษณาชุดใหม่ค่ะ"
อเล็กซ์หยิบเอกสารขึ้นมาไล่สายตาดูรายละเอียด "สัญญาหนึ่งปี... พวกเขาเสนอมาที่ 150,000 กิลเดอร์งั้นเหรอ?" เขาเคาะนิ้วลงบนโต๊ะ "นิโคล ตอบกลับไปว่าเรา้า 180,000 กิลเดอร์ (ประมาณ 82,000 ยูโร) เพิ่มขึ้นจากที่เขาเสนอมา 20% บอกเขาว่านี่คือเรทมาตรฐานสำหรับกองหน้าที่กำลังจะพาธงทเวนเต้ไปโบกสะบัดในถ้วยยุโรป"
"รับทราบค่ะบอส"
"เดี๋ยวเื่นี้ฉันจะคุยกับพี่ชายแยนไว้อีกที แต่ตอนนี้ต้องรอให้เขาแข่งนัดชิงบอลถ้วยเสร็จก่อน ผมไม่อยากให้เขาสูญเสียสมาธิ"
ระหว่างที่อเล็กซ์กำลังจะเริ่มจัดการกองเอกสารบนโต๊ะ เสียงโทรศัพท์มือถือส่วนตัวของเขาก็สั่นครืด มือถือเครื่องนี้มีไม่กี่คนที่รู้เบอร์ และต้องเป็คนสำคัญเท่านั้น
"สวัสดีครับ อเล็กซ์ แวน เดอ เบิร์ก พูดครับ"
" Hola (สวัสดี) คุณอเล็กซ์... ผมหวังว่าผมจะไม่โทรมาขัดจังหวะงานของคุณนะ" เสียงปลายสายเป็ภาษาอังกฤษสำเนียงสเปนที่ฟังดูเยือกเย็นและเป็ทางการอย่างมาก "ผมชื่อ ฆาบีเอร์ ซูบิราตส์... ผมโทรมาจากสโมสร บาเลนเซีย "
-----
9K
