การใช้ชิวิตในค่ายทหารไม่ง่าย แต่การหาเงินเข้ากระเป๋านั้นง่ายมาก เพราะฝีมือการทำอาหารของข้า จึงขออนุญาติท่านแม่ทัพให้หาที่ปลูกผัก ทำให้ลืมเื่ที่้าออกจากค่ายทหารของเขาไปอย่างสิ้นเชิง เวลาหนึ่งปีที่ท่านแม่จากไปเร็วเหลือเกิน
“เ้าดูมีคววามสุข”
อู๋เจี๋ยมองหน้าสาวน้อยของเขาที่นับวันยิ่งน่ามอง และที่เขาปล่อยนางหาเงินเล็กน้อยก็เพราะไม่อยากให้นางคิดมากเื่แม่ที่จากไป
“เงินเข้ากระเป๋าขนาดนี้ไม่ชอบได้อย่างไร”
ลู่เหลียนใช้พืชผักที่ปลูกในค่ายทหารเพื่อทำอาหารในค่าย ทั้งช่วยพ่อครัวในค่ายทหาร และคนที่อยากกินมื้อพิเศษต้องจ่ายเงินให้นาง
ส่วนท่านแม่ทัพนะหรือยอมตามใจข้าทำเป็ไม่รู้ไม่เห็น เพื่อให้ข้าหาเงินได้เพิ่ม ข้าเลยตอบแทนเื่การปลูกผักในค่ายเพื่อเพิ่มปริมาณอาหาร
ทำให้ตอนนี้กองทัพของเขาไม่ขัดสนเื่อาหาร ไม่ต้องรอทางการส่งเสบียงที่่นี้รู้สึกว่าจะขาดส่งบ่อย และได้ยินว่าอาจจะมีาหากยังเจรจากันไม่เรียบร้อย น่ากลัวว่าจะเจอาจริง ๆ
ลู่เหลียนจึงเสนอความคิดนี้ให้เขา และเขาก็เห็นว่าดีที่จะได้ใช้พื้นที่ว่าง และเวลาหลังฝึกซ้อม อาจเป็ผลดีเสียด้วยซ้ำและ ถ้าเรามีสเบียงเพียงพอชาวบ้านก็จะไม่เดือดร้อน
“แล้วต้องคิดค่าอาหารของพี่ด้วยหรือไม่”
“ไม่ได้คิดของท่านฟรีเ้าค่ะ”
“อะไรคือ ฟรี”
“เอ่อลืมตัว…ไม่คิดเงิน คือไม่คิดเงินเ้าค่ะ”
“ขอกินอย่างอื่นแทนได้หรือไม่” นางขะเข้าใจหรือไม่ว่าข้าอยากกินอะไร
“ตอนนี้หากท่านอยากกินอย่างอื่นที่ท่านว่าให้รอก่อนนะเ้าคะ”
ลู่เหลียนที่่นี้โดนบังคับมานอนที่กระโจมของเขา อ้างว่าต้องมีคนเคยคอยรับใช้ แต่เขากลับมาคอยรับใช้นางแทน กลัวเหนื่อยบ้างที่ไปปลูกผัก ทั้ง ๆที่ข้าเคยถามนายทหารน้อยใหญ่เื่เด็กรับใช้ว่าท่านแม่ทัพเคยมีหรือไม่ คำตอบคือท่านไม่ชอบให้ใครวุ่นวาย น่าจับตีเหลือเกินชายหนุ่มคนนี้
“มา ๆนั่งกินด้วยกัน” อู๋เจี๋ยคว้าเอวคนตัวเล็กที่อยู่ในชุดของบุรุษที่น่ารักไปอีกแบบ ตอนนี้นางสูงขึ้นมานิดหน่อยแต่ร่างกายของนางนั้น ก็เอ่อ…โตขึ้นมากด้วย เขาอยากจะ…………แต่ทำไม่ได้
“นั่งดี ๆสิเ้าค่ะ” อยากให้นั่งด้วยแต่ให้นั่งตักแล้วจะกินกันอย่างไร มือก็กอดเอวนางเสียแน่น
“นั่งดีแล้ว พี่ีป้อนเ้า” อู๋เจี๋ยชอบที่จะทำอะไรให้สาวน้อยคนนีี้เขาหยุดที่จะทำแบบนี้ไม่ได้เพราะอะไรกัน อยากให้นางอยู่ใกล้ ๆ ตลอดเวลา
“ท่านทำอย่างนี้ใครมาเห็นเข้าจะทำอย่างไร” ลู่เหลียนเป็ห่วงว่าเขาจะโดนนินทา แต่ในค่ายมีแต่ผู้ชาย หากใครคิดว่าเป็บุรุาที่ชอบบุรุษขึ้นมาละ น่าคิด ๆ
“ไม่มีใครเข้ามาหาหากพี่ไม่เรียก และเลิกคิดอะไรแปลก ๆอีก"
“เ้าคะ…ท่านแม่ทัพใหญ่”
ทั้งสองคนนั่งกินอาหารด้วยกัน อย่างสนุกสนานเพราะการที่ไม่มีใครมารบกวน เขาจึงสามารถทำได้เต็มที่
เช้าอีกวันที่วุ่นวายสำหรับคนตัวเล็ก อย่างลู่เหลียนคือการทำอาหารเช้าที่วุ่นวายในค่ายทหารเพื่อช่วยพ่อครัวใหญ่ใจดีอายุเพียงยี่สิบสามปี ที่ช่วยสอนการทำอาหารของที่นี่ให้
เพื่อแลกกับสูตรอาหารลับของนาง พวกเราจึงตกลงช่วยเหลือกัน และถ้าว่างจะมานั่งคุยกันเพื่อคิดค้นสูตรอาหารใหม่ ๆ แต่เวลานั้นช่างน้อยนิดเพราะลู่เหลียนต้องดูแล ผืนดินที่ท่านแม่ทัพแบ่งให้อย่างตั้งใจเพื่อปากท้องคนทั้งค่าย แบ่งปลูกผัก เลี้ยงไก่ และทำนาเป็ส่วน ๆ ตามแบบที่นางร่างให้ท่านแม่ทัพ
“ข้าไปก่อนนะพี่หม่าจะไปรดน้ำผัก”
ลู่เหลียนตอนนี้เป็เด็กชายตัวน้อยที่วื่งวุ่นทำนั้นทำนี่ทั้งวันไม่หยุดหย่อน เพื่อไม่ให้ตัวเองคิดมาก
“ระวังตัวด้วยเสี่ยวหลาน ส่วนอาหารของท่านแม่ทัพข้าจะยกไปให้”
“ขอบคุณขอรับพี่หม่า"
ว้า…สายแล้ว ไปรดน้ำตอนสายแดดจะร้อน แต่ลืมไปที่นี่เมืองหนาวอากาศเย็นนี่นา ฮ่า ฮ่า ข้าก็ขี้ลืมได้เหมือนกันเนอะ อากาศตอนเช้าสดชื่นดีเหลือเกิน อยู่กับอากาศที่ดีสุขภาพก็จะดี และข้าจะมีชีวิตที่ดีแต่ตอนนี้คิดไม่ออกหาเงินให้ได้มาก ๆก่อนละกัน
“พี่ ๆมากันแต่เช้าเลย”
ลู่เหลียนที่ตอนนี้ใคร ๆก็เรียนว่าอาหลาน เปี่ยนจากลู่เหลียนเป็ลู่หลานเพราะตอนนี้นางเป็เด็กผู้ชาย
“อาหลานเ้าไม่ต้องรีบมาก็ได้ ท่านแม่ทัพได้อาหารเช้าแล้วหรือ”
“ให้พี่หม่าไปแทนข้าต้องรีบมารดน้ำผัก”
“ถ้าอย่างนั้นเ้าเริ่มฝั่งโน้นละกัน”
“ขอรับ” ลู่เหลียนตอบรับก็รีบวิ่งไปทันที อยากมีสายยางยาว ๆจะได้ไม่ต้องเหนื่อยแบกถังน้ำกัน แต่ก็ดีกว่าไม่มีน้ำใช้ ลุย ๆ เช้าจนถึงเวลาอาหารของท่านแม่ทัพลู่เหลียนเพิ่งได้พัก
ผ่านมาสองเดือนแล้วผักกาดขาวของลู่เหลียนเติบโตสวยงามน่ากิน นางตั้งใจจะทำผักดองไว้กินหน้าหนาว อะไรที่เคยทำที่บ้านนางจะทำออกมาเพื่อเก็บไว้กิน ส่วนนาข้าวนางขอร้องท่านแม่ทัพอยู่นาน ให้จ้างชาวบ้านทำและรับซื้อด้วยเงินส่วนตัวบ้างเล็กน้อยเท่านั้นแต่ที่นั้นเป็ชื่อลู่เหลียนเป็เ้าของ
เพราะอะไรนะหรือ ลู่เหลียนรู้ซึ้งเื่การไม่มีข้าวกินมาก่อน สิ่งใดที่พอจะช่วยเขาได้ ก็ตั้งใจทำอย่างเต็มที่เช่นกัน ค่ายทหารคนตั้งมากมายมาอดอยากไม่ได้ ยามหน้าหนาวครั้งที่แล้วกว่านางจะผ่านมาได้เกือบอดกันทั้งค่าย หากข้าศึกบุกเข้ามาจะทำอย่างไร
และอีกอย่างที่นางแอบทำไว้คือเหล้าบ๊วย เพราะเ้าลูกเขียว ๆที่เห็นตอนขึ้นเขาเก็บสมุนไพรนั้น คือมันนั่นเองคือเ้าบ๊วยซึ่งอยู่ใกล้ ๆกับเ้าแอปเปิ้ลเขียวที่นำมาทำน้ำส้มสายชู ส่วนซอสถั่วเหลืองของนางก็ทำเพิ่มไว้หลายไห เพื่อเพิ่มรสชาติอาหารที่ดีให้ท่านแม่ทัพของข้า
6K
