“เหมาไถ! นี่มันเหล้าชั้นดีเลยนะเนี่ย”พ่อของเฉียนเชี่ยนยังคงลูบขวดเหล้าเหมาไถไม่หยุด
“ตาเฒ่า เลิกทำตัวขายหน้าได้แล้ว รีบเปิดขวดสิ จะได้ลองชิมกัน”แม่ของเฉียนเชี่ยนสะกิดสามีเบาๆ จากนั้นก็แย่งเอาเหมาไถจากมือเขา
พ่อของเฉียนเชี่ยนพูดอย่างร้อนใจว่า “อย่าสิ เก็บไว้เถ...”
ไม่รอให้พ่อของเฉียนเชี่ยนได้พูดจบแม่ของเฉียนเชี่ยนก็ได้ทำการเปิดขวดเหล้าเหมาไถออกเสียงดัง “ป๊อก” เรียบร้อยแล้ว
พ่อของเฉียนเชี่ยน “...”
“มาๆๆ หยิบจอกขึ้นมา ลองชิมกันหน่อย”แม่ของเฉียนเชี่ยนหัวเราะพลางรินเหล้าให้ทุกคนคนละครึ่งจอก และตอนนี้เหล้าในขวดก็ลดลงไปถึงครึ่งขวดแล้ว
พ่อของเฉียนเชี่ยนที่ดูอยู่รู้สึกเสียดายมาก
“จะนิ่งบื้ออยู่ทำไม ดูทำหน้าเข้า เหล้าก็มีไว้ดื่มไม่ใช่หรือไงถึงจะเก็บเอาไว้ มันก็คลอดเป็เด็กออกมาให้ไม่ได้หรอกนะ” แม่ของเฉียนเชี่ยนกลอกตาใส่พ่อของเฉียนเชี่ยน
พ่อของเฉียนเชี่ยนพยักหน้า ยิ้มออกมาอีกครั้งพร้อมพูดว่า“พูดได้ถูกต้องเลย เหล้าก็มีไว้ให้ดื่มนั่นแหละ วันนี้ฉันจะลองชิมให้มันรู้ไปเลยว่าเหมาไถมีรสชาติยังไงกันแน่”
พูดจบ พ่อของเฉียนเชี่ยนก็ยกจอกเหล้าในมือขึ้นมา เอาลิ้นแตะๆลองชิมเล็กน้อย จากนั้นก็ขมวดคิ้วพลางพูดขึ้นว่า“รสชาติคล้ายกับเหล้าที่เราดื่มประจำเลยนี่ หรือจะต่างตรงกลิ่นที่หอมกว่านิดหน่อย”
ฉินลู่หรี่ตาลง เขายกจอกเหล้าในมือขึ้นมา วนจอกเล็กน้อยและมองไปที่ก้นจอก จากนั้นก็พูดกับพ่อของเฉียนเชี่ยนว่า “คุณลุงผมขอดูขวดเหล้าหน่อยครับ”
“หมายถึงขวดนี่เหรอ” พ่อของเฉียนเชี่ยนยื่นขวดเหล้าให้ฉินลู่
ฉินลู่รับมา และดูที่ปากขวดก้นขวดกับฉลากที่ติดอยู่ข้างขวดอย่างละเอียด
“อย่ามาทำเป็รู้ดีนะ นายเคยเห็นเหรอว่าเหมาไถของจริงเป็ยังไง” จางเทียนิเกลียดท่าทีจริงจังของฉินลู่มากจึงอดไม่ได้ที่จะพูดอย่างเย้ยหยันออกมา
ฉินลู่ไม่สนใจคำพูดของจางเทียนิ เขาวางขวดเหล้าเหมาไถลงยิ้มและส่ายหน้าพลางพูดว่า “เหล้านี้เป็ของปลอม”
“ปลอมเหรอ!”
ทุกคนต่างก็อึ้งกันไปเลย
จางเทียนิลุกพรวดขึ้นมา มองฉินลู่ด้วยสีหน้าโมโห และพูดเสียงเหี้ยมว่า“นี่แก พูดจาเหลวไหลน่า รู้เื่พวกนี้หรือไงถึงมาทำตัวเป็หมาป่าหางโตเพราะอยากเป็จุดสนใจอยู่ได้ เคยดื่มเหมาไถแล้วเหรอ”
“แน่นอนว่าต้องเคยดื่มสิ” ฉินลู่วนจอกเหล้าที่อยู่ในมือและพูดอย่างช้าๆ ว่า “เหล้าเหมาไถถูกผลิตที่กุ้ยโจว เป็ 1 ใน 3 ของเหล้าที่มีชื่อเสียงมากที่สุดของโลกเหมือนกับสก็อตวิสกี้และคอนยัคจากประเทศฝรั่งเศส และยังเป็เหล้าประจำชาติของประเทศจีนอีกด้วยซึ่งมีประวัติศาตร์อันยาวนานถึง 800 ปีมาแล้ว”
ฉินลู่พูดพลางลุกขึ้นยืนเขามองไปที่สีหน้าตั้งอกตั้งใจฟังของทุกคนและยิ้มออกมาเล็กน้อย จากนั้นก็พูดต่อว่า“เหมาไถมีราคาที่แพงมาก และชื่อเสียงโด่งดัง ดังนั้น จึงทำให้มีโรงงานผลิตเหล้ามากมายพากันเลียนแบบเหล้าเหมาไถ”
ฉินลู่วางจอกเหล้าในมือลง และชี้ไปที่ขวดเหล้าเหมาไถพร้อมพูดว่า“ถ้าอยากรู้ว่าเหมาไถที่ซื้อมาเป็ของแท้หรือของปลอม ก็สามารถดูได้จากหลายๆ อย่างและอย่างที่ง่ายที่สุดก็คือ ดูว่ามันผลิตที่ประเทศไหน”
“บริษัทกุ้ยโจวเหมาไถไม่เคยร่วมมือเพื่อทำการผลิตเหล้ากับโรงงานอื่นมาก่อนเลย และยิ่งไปกว่านั้นก็คือพวกเขาไม่เคยยินยอมให้ผู้ผลิตรายอื่นนำเครื่องหมายการค้าของเหมาไถไปใช้ร่วมกันหรือเช่ายืมไปใช้ได้เด็ดขาดและไม่ได้มีการเปิดโรงงานย่อยให้วุ่นวายด้วย ฉะนั้น ถ้าบนฉลากที่ข้างขวดไม่ได้เขียนไว้ว่าผู้ผลิตคือบริษัทหุ้นส่วนจำกัดเหล้าเหมาไถล่ะก็หมายความว่ามันจะต้องเป็ของปลอมแน่นอน 100%”
“และเหล้าขวดนี้ของนาย...” ฉินลู่ยกขวดเหล้าเหมาไถขึ้นมาและชี้ไปที่ผู้ผลิตบนฉลาก “ชื่อบริษัทผู้ผลิตคือบริษัทกุ้ยโจวเหมาไถอันนี้ไม่มีปัญหาอะไร”
จางเทียนิแทบกระอักเืออกมา “แล้วนายจะพล่ามอะไรเยอะแยะ”
“อย่าเพิ่งรีบด่วนสรุปไป”ฉินลู่ขยับขวดเหมาไถไปมาและยิ้มพลางพูดต่อว่า“นี่เป็เพียงวิธีเบื้องต้นที่ใช้ในการแยกแยะว่าจริงหรือปลอมแม้ว่ามันจะผ่านข้อนี้ได้ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่ามันจะเป็ของแท้ต่อไปให้ดูที่ตรงนี้”
ฉินลู่ชี้ให้ทุกคนดูที่การจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าที่อยู่ข้างขวดเหล้าเหมาไถ
“อวดเก่ง...” จางเทียนิมองฉินลู่ที่พูดจาเป็จริงเป็จังแล้วรู้สึกรำคาญเขาอยากจะลุกขึ้นมาต่อยฉินลู่มาก “ฉันจะรอดูว่าแกจะโม้ยังไงเหล้านี้ฉันต้องจ่ายเงินไปจำนวนมากกว่าจะขอให้คนใหญ่คนโตช่วยหาเหล้าเหมาไถที่มีอายุ 10 ปีนี้มาได้ และมันก็ไม่มีขายในตลาดแล้วด้วย มันจะเป็ของปลอมไปได้ยังไง”
ฉินลู่ชี้ไปที่เครื่องหมายการค้าและพูดว่า“นี่เป็เครื่องหมายการค้าของบริษัทกุ้ยโจวเหมาไถซึ่งพิมพ์บนแผ่นเหล็กนำเข้าที่มีน้ำหนัก 100 กรัม และขวดนี้ก็เป็เหล้าที่เอาไว้ขายภายในประเทศ ไม่ใช่ขวดบรรจุขนาด 500 มิลลิลิตรที่เอาไว้ส่งออก เพราะฉะนั้น เครื่องหมายการค้าจะแบ่งออกเป็3 ส่วน คือส่วนบน ส่วนกลางและส่วนล่าง พิมพ์ไว้อย่างประณีตนอกจากนั้นยังมีเส้นสีทองที่ลากเป็เส้นทแยงมุมมากับมุมขวาล่างด้วยเส้นขอบจะสม่ำเสมอ ส่วนของปลอมส่วนใหญ่ก็จะพิมพ์บนแผ่นกระดาษแค่ััด้วยมือก็รู้สึกได้ว่าแตกต่างกันแล้ว แต่บางคนที่มีประสบการณ์หน่อยมองปราดเดียวก็จะรู้ทันทีว่าปลอม”
จางเทียนิมองเหล้าที่อยู่ในมือฉินลู่ และพูดพลางหัวเราะเย้ยหยัน“แล้วเหล้าที่ฉันเอามามีปัญหาอะไรหรือยัง”
“ยังไม่มี”
“เวรเอ๊ย...” จางเทียนิเกือบกดอารมณ์ตัวเองไม่อยู่ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่า ศัตรูคู่รบปรบมือตรงหน้าคนนี้แค่้าจะมาแกล้งเขาเล่นๆ
ฉินลู่หัวเราะ และวางเหมาไถในมือลง ก่อนพูดว่า“ยังมีอีกวิธีที่จะบอกได้ว่ามันจริงหรือปลอมแต่เหล้าขวดนี้ของนายก็ดูไม่มีปัญหาอะไรจริงๆ งั้นฉันไม่พูดอะไรมากแล้วดีกว่า”
“ในเมื่อมันไม่มีปัญหาอะไร งั้นนายพูดเื่พวกนี้ก็เพื่อโชว์ออฟสินะ”จางเทียนิพูด
ฉินลู่กระดิกนิ้วไปมา เขายกเหล้าขาวบนโต๊ะขึ้นแล้วยื่นให้จางเทียนิพร้อมพูดว่า“ฉันบอกว่าขวดที่เอาไว้ใส่เหล้าเหมาไถน่ะ ไม่มีปัญหาอะไรเลยส่วนที่มีปัญหาคือตัวเหล้าต่างหาก!”
“ขวดเป็ของแท้!แต่เหล้าไม่ใช่!” ฉินลู่พูดเผยความจริง
“อะไรกัน!”
จางเทียนิโมโหจนเืขึ้นหน้า เขามองจ้องฉินลู่อย่างเคียดแค้น“ในเมื่อนายบอกว่ามันเป็เหล้าปลอม ก็เอาหลักฐานมาสิ ไม่งั้นก็เป็เพียงคำพูดลอยๆเชื่อไม่ได้”
“หลักฐานน่ะมีอยู่แล้ว” ฉินลู่ชี้ไปที่ของเหลวในจอกและพูดว่า“เหมาไถของแท้ทำจากข้าวสาลี ซึ่งผ่านการหมักถึง 8 ครั้ง และเอาไปเก็บไว้ในห้องใต้ดินของโรงงานอีก 3 ปีถึงจะนำออกมาขายสู่ตลาดสิ่งที่เป็เอกลักษณ์ของเหมาไถก็คือ มันไม่มีสีและใสมากพอดื่มเข้าไปก็จะััได้ถึงความหอมหวาน และกลิ่นหอมก็เข้มข้นมากด้วยทำให้แม้ว่าจะดื่มจนหมดจอกแล้ว กลิ่นหอมของมันก็จะยังคงอยู่ส่วนเหมาไถปลอมก็มักจะใช้เหล้าเกาเหลียง เหล้าไป๋กันและเหล้าอื่นๆมาใส่บรรจุในขวดแทน ซึ่งมันเทียบคุณภาพกับเหมาไถไม่ได้”
“ตอนเปิดขวดใหม่ๆ ก็กลิ่นหอมโชยไปทั่วทิศไม่ใช่เหรอ” จางเทียนิพูดค้าน
“นั่นก็เพราะว่าพวกเขาทำอะไรสักอย่างกับกระดาษที่ใช้ห่อและที่นอกขวดก็เท่านั้น”ฉินลู่ส่ายหัวไปมา และพูดอย่างมั่นใจว่า“สิ่งที่จะเป็ข้อพิสูจน์ว่าเหล้าของนายเป็ของปลอม นั่นก็คือวัตถุตกตะกอนนี้ไง!”
“วัตถุตกตะกอน”
ทุกคนทำหน้าตะลึงอีกครั้ง
“ถูกต้อง” ฉินลู่หยิบจอกเหล้าตรงหน้าพ่อของเฉียนเชี่ยนขึ้นมาชี้ไปที่จุดเล็กๆ ที่ลอยอยู่ในเหล้าและพูดว่า“เหมาไถของแท้จะไม่มีสารแขวนลอยและตะกอนใดๆเพราะเหล้าจะถูกตักจากส่วนกลางของถังเหล้า และนำไปกรองอย่างละเอียดทำให้เหล้าที่ได้มีความใสมาก และไม่มีสิ่งปนเปื้อนใดๆแต่ทุกคนลองดูเหล้าในจอกของตัวเองดูสิครับ”
ทุกคนพากันยกจอกของตัวเองขึ้นมาดูอย่างละเอียด
“มีสารแขวนลอยจริงๆ ด้วย มันเล็กมาก และเป็สีขาว”เฉียนเชี่ยนพูดอย่างเซอร์ไพรส์
จางเทียนินิ่งอึ้งไป เขามองเหมาไถในมือของตัวเองอย่างนิ่งเงียบ
“ขวดเป็ของแท้ก็จริง แต่เหล้าที่อยู่ข้างในน่ะสิมันเป็แค่เหล้าเกาเหลียงทั่วไปเท่านั้น” ฉินลู่ยักไหล่เบาๆ แล้วกลับไปนั่งที่เดิมของตัวเองยื่นเหล้าขาวในมือตัวเองไปให้พ่อของเฉียนเชี่ยน
พ่อของเฉียนเชี่ยนรับเหล้าขาวมาและพูดอย่างอึ้งๆ ว่า “ถึงว่าตอนดื่มเข้าไปเมื่อกี้ก็รู้สึกไม่ต่างอะไรกับเหล้าทั่วไปเลย...”
232
![ย้อนเวลาล่าแค้น [นิยายแปลเกาหลี] อัพ 4 ตอนทุกวัน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1765813628_6148569.webp)
