ระหว่างนั่งเรียนรู้สึกว่าวันนี่ง่วงจังเลยเมื่อคืนไม่น่าดูซีรีส์เลยยัย พระพายเอ๊ยเป็ไงล่ะ บทเรียนของการคลั่งรักหนุ่มนักดับเพลิง แต่ก็ยังสู้ตายค่ะเพื่อผู้ชายซะอย่าง อิๆ วันนี้เรียนครึ่งเช้าพอดี เลิกปุ๊บกลับไปนอนเอาแรงดีกว่าคืนนี้จะได้จัดเต็มทั้งคืน
“เฮ้อ จบสักทีวิชาการออกแบบคอนกรีตเสริมเหล็ก เล่นซะอาหารเมื่อเช้าย่อยหมดเลยเติมพลังด้วยอะไรดีน้า พวกแกไปกินอะไรกันต่อมั้ย”เฌอถามขึ้นเมื่ออาจารย์สั่งงานเสร็จแล้วเดินออกจากห้องไปแล้วทุกคนก็เดินมารวมตัวกัน
“ง่วงว่ะไม่มีอารมณ์กินข้าว ขอไปนอนก่อนละกัน ไม่ได้ไปด้วยนะ” พระพายพูดขึ้น แต่ตาก็จะปิดอยู่แล้วตอนนี้การนอนสำคัญกว่าการกิน ถ้าหิวค่อยว่ากัน มาม่าเต็มตู้กลัวอะไร
“ฮือ ได้ไงเค้าเหงาอะตัวเองไม่ไป” เฌอพูดด้วยน้ำเสียงงอแงใส่ทันที“มึงเล่นอะไรช่วยดูอายุด้วยค่ะ ท่าทางแบบนี้เอาไว้อ้อนผู้ชายเหอะอ้อนกับเพื่อนแล้วมันขนลุกว่ะ “มินิทพูดขึ้นทันทีพร้อมทำท่าสยอง “หึก็ซ้อมพูดไว้ไงยะ เวลาพูดกับผู้จะได้รักกู หลงกู 555”
“เบื่อชะนีพูดมากย่ะใครจะกินก็ไป ไม่กินก็แยกย้าย”
“กลับละมีธุระ” ภีมพูดขึ้นแล้วเดินออกไปทันที
“แล้วแกกลับไงไม่เอารถมานิ มีรถแต่เสือกไม่ขับนะยะ” ที่เธอไม่ขับเพราะเบื่อรถติด ทุกวันจันทร์และวันพฤหัสบดีจะมีตลาดถนนคนเดินซึ่งขายของเยอะมากโดยเฉพาะของมือสอง คนก็แห่มา รถยิ่งติดเข้าไปใหญ่เลยตัดปัญหาโดยการนั่งรถไฟฟ้ามาในวันที่มีตลาด “รถไฟฟ้าสิ มาไง ก็กลับงั้น” พระพายตอบเอมมี่ไปตรงแล้วพยักไหล่ตาม แต่สักพักก็มีเสียงของคีรินพูดขึ้นมาว่า “ไปส่งมั้ย” “เออๆไปส่งมันหน่อย ยิ่งเอ๋อๆ อยู่” เอมมี่พยายามพูดชงให้เต็มที่
“นายไม่ไปกินกับพวกนี้หรอ”เธอถามด้วยความเกรงใจ แต่ข้างในคือดี๊ด๊ามาก ไปค่ะ พร้อมมาก “ถามมาก จะไปก็ตามมา”แล้วเขาก็เดินนำไปที่รถ Audi RS 7 Sportback สีดำมันวาวดูโฉบเฉี่ยวไปในตัว รออะไรล่ะ เธอก็วิ่งตามไปทันที (ไม่ค่อยดีใจเล้ยยย ^-^)
พระพายขึ้นมานั่งบนรถปุ๊บทำการเปิดเพลงทันทีด้วยความเคยชินเหมือนรถตัวเองเพราะเธอกลับกับเขาค่อนข้างบ่อยเวลาที่เธอไม่เอารถมาเนื่องจากคอนโดเขาอยู่ถัดจากคอนโดเธอไป 3 ซอย เพลงแรกจัดไปเลยจ้า เผื่อมันหายโง่ ตงิดใจขึ้นมาบ้าง555 “จะเป็คนเดียวที่ไม่บอกรักเธอไม่หวังให้เธอต้องมาบอกรักกัน แค่คนหนึ่งคนที่อยากเจอเธอทุกวันไม่อยากผูกพันไปกว่านี้ …..เพลงแอบรัก Labanoon”
“เพลงเก่าๆนี่เพราะเนอะ แกว่ามั้ย” หลอกถามแล้วหันมองว่ามันจะตอบว่าไงแต่สีหน้าคือนิ่งมากแม่ “ก็เหมือนๆ กัน ฉันฟังได้หมด” คีรินตอบแบบขอไปที -_- อุตส่าห์ห์ปูทางละไม่รับมุกกูเลย “เชอะไอ้คนไม่มีดนตรีในหัวใจ” คีริน : -_-
ไม่นานเธอก็หลับไปเพราะว่ามันง่วงจริงๆ ยิ่งแอร์ฉ่ำๆ เพลงเพราะก็เข้าสู่นิทราเลยจ้า “พระพาย ตื่นๆ ”เธอตื่นขึ้นมาอย่างงัวเงีย รีบเช็ดริมฝีปากทันที กลัวมีน้ำลายไหลเลอะมุมปาก โอเคไม่มียังคีพลุคสวยๆ ได้อยู่ ว่าแต่เสื้อ แจ็คเก็ตสีดำมาอยู่บนตัวฉันได้ไง หุยยย ไม่อยากจะเข้าข้างตัวเองเลย แต่ก็นะไม่ใช่เขาแล้วจะใคร 555 “อ้าวยังไม่ถึงนิ” เธอก็งง เขาจอดข้างทางทำไม หรือหิว เพราะนี่เป็ร้านก๋วยเตี๋ยวเป็ดร้านโปรดของเขา“ลงมา!!” โอ๊ย ง่วงอยากนอน แต่ผู้ชายสั่งอะเนอะ รีบวิ่งลงไปทันที
“เธอเอาอะไรเส้นหมี่ต้มยำเหมือนเดิม?” “ไม่หิวอะ ง่วง นายกินเหอะ นอนรอ”แล้วเธอก็ฟุบหน้าลงกับโต๊ะทันที ผ่านไปสัก 15 นาทีอาหารก็มาเสิร์ฟมีเส้นหมี่หยกต้มยำ1 เส้นหมี่ต้มยำ1 “ลุกขึ้น”เขาปลุกเธอ แต่ไม่ยอมตื่น เปรี๊ย!! “โอ๊ย อะไรนายดีดหน้าผากฉันทำไมเนี่ย”เจ็บชะมัด ไอบ้า ชอบใช้กำลังนักนะเดี๋ยวเหอะมาเป็แฟนฉันเมื่อไหร่ได้สยบแทบเท้าฉันแน่
“กินซะฉันสั่งมาแล้ว” เขาพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ “ก็บอกว่าไม่หิวไง” คีริน : ……………. พร้อมจ้องเธอเขม็งเห้อกินก็ได้วะ คิดซะว่าผู้ชายอุตส่าห์ห์สั่งให้ด้วยความเป็ห่วง? กินๆ ไปเหอะ ก็ยอมมันทุกครั้งอยู่แล้วนิ เถียงไม่เคยชนะมัน
กินเสร็จเขาก็ไปจ่ายเงินเมื่อก่อนเคยจะช่วยออกแต่มันไม่ยอมก็เลยตามเลยให้มันเลี้ยงมาตลอดแค่นี้ขนหน้าแข้งมันไม่ร่วงหรอก อีกอย่างมันเป็คนบังคับมาเองแล้วเราก็เดินไปที่รถ
“คาดเบลท์ด้วย”เฮ้ยคนจะนอนเขาก็พูดอยู่นั่นแหละเลยตอบกลับไป
“ี้เีอะอีก 2 ซอยจะถึงแล้วเนี่ย”แล้วเธอก็ปิดตาหลับทันที สักพักเหมือนได้กลิ่นน้ำหอมประจำตัวของเขาอยู่ใกล้ๆกลิ่นไม่ฉุนแต่ให้ความรู้สึกเย็นสบาย น่าค้นหา เลยลืมตาขึ้นมาดูเป็จังหวะที่เขาขยับหน้าเข้ามา เราสบตากัน ใบหน้าห่างกันประมาณ 5 เิเ รู้สึกถึงลมหายใจของเขาที่รดอยู่บริเวณต้นคอ โอ้ยยเธอกลั้นหายใจแล้วหนึ่ง ด้วยความรู้สึกตื่นเต้น ทำตัวไม่ถูกแล้วเขาก็หลบสายตาไปทำอะไรสักอย่างอ๋อ คาดเบลท์ให้นี่เอง จากนั้นเขาก็ถอยกลับไปนั่งที่เดิม แล้วขับรถออกไป
“คราวหลัง ี้เีให้มันรู้เวลามันเป็ความปลอดภัยของเธอ” ฉัน: …-_-……….เถียงไม่ออกค่า อยู่ใกล้เขาทีไรเหมือนขาดอากาศหายใจทุกที
“ขอบคุณนะที่มาส่ง”
“ อืม…….”
“ขึ้นไปกินกาแฟก่อนมั้ย”เธอพูดโยนหินถามทางเผื่อฟรุ๊ค ^^
“ไม่อะ มีนัด” เหอะฟรุ๊คหรอ คำนี้ไม่เคยเกิดขึ้นกับฉัน
“เออๆ งั้นขับรถดีๆ ถึงแล้วทักมาบอกหน่อยฝนก็ตกพอดี” แล้วเขาก็ขับรถออกไปโดยไม่ได้พูดอะไร รีบไปไหนของมันวะ แล้วธุระอะไรพวกเพื่อนๆ ก็ไม่อยู่ไปกินข้าวกัน หรือว่าธุระที่บ้าน เฮ้ย!! หรือว่านัดสาววะไม่หรอกมั้ง ไม่เห็นมันคุยโทรศัพท์เลย่นี้เอาเป็ว่าอย่าคิดมาก เข้าข้างตัวเองไว้ก่อน
3 ทุ่มละนี่มันยังไม่ถึงหรือไง ถึงไม่ทักมาบอกกันสักคำ ออกไปั้แ่เย็น คนเขาอุตส่าห์ห์เป็ห่วงไม่สบายอยู่ แล้วฝนยังตกอีก โทรหน่อยละกัน …..
“ตู๊ดตู๊ด ตู๊ด มีอะไร” แหม ถามซะห่างเหินเชียว
“เปล่าโทรดูว่าขี่รถลงข้างทางไปแล้วยัง เห็นยังไม่โทรมาบอกว่าถึงแล้ว”แล้วเขาก็ตอบประโยคถัดมาได้เจ็บแสบมาก
“ก็ไม่ได้รับปากว่าจะบอกนี่”
เธอ: -_-
“คีดื่มอะไรมั้ย”เสียงแทรกมาจากโทรศัพท์ของเขา ใควะ ผู้หญิงด้วย พูดซะสนิทสนมเชียว!!!!เหมือนจะอยู่ในผับ มีเสียงเพลงคลอเบาๆ หึ คนอุตส่าห์ห์เป็ห่วงขนาดไม่สบายยังจะออกไปอีก
“เอองั้นถ้าไม่มีอะไรแล้วแค่นี้นะ” แล้วเขาก็วางไปทันที!!!!!! เชอะ
283
