ตอนที่ 41 เธอเป็นใคร
ความเป็นจริงณัชชาไม่ได้ต้องการเพิ่มเพื่อนในไลน์กับอาทิตย์ แต่เนื่องจากอาทิตย์เป็นคนจ่ายค่ารักษาให้เธอครั้งล่าสุดที่เขาพาเธอไปโรงพยาบาล แม้ว่าจะเป็นเงินจำนวนไม่มากแต่ณัชชาไม่ต้องการเป็นหนี้เขา จะบอกว่าเพราะเธอเป็นหนึ่งในทีมงานของเขาก็ไม่ใช่เหตุผล"ฉันต้องการโอนเงินค่ารักษาพยาบาลคืนให้คุณ" ดวงตาสีเข้มของอาทิตย์จ้องมองไปที่ณัชชา สักพักเขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาอาทิตย์ออกมาจากกองถ่ายและขับรถกลับไปที่บ้านพักชั่วคราวของเขาอาทิตย์มีบ้านพักส่วนตัวอยู่ใกล้ๆ กองถ่ายซึ่งเป็นบ้านที่อยู่ในชนบทเขาซื้อเก็บไว้สำหรับหลีกหนีความวุ่นวาย เมื่อเขารู้ว่าเขาต้องมาทำงานแถวนี้ เขาก็จ้างคนมาทำความสะอาดเป็นครั้งคราวพอมาถึงบ้านอาทิตย์ก็เข้าห้องน้ำไปอาบน้ำเพื่อผ่อนคลายความตึงเครียดมาตลอดทั้งวัน พอออกมาก็ใส่เสื้อยืดสีขาวสบายๆ"อาทิตย์ นายนี่ตาถึงจริงๆ ที่นี่บรรยากาศดีมาก" วราวุฒิถูกครอบครัวของเขาบ่นตลอดสองวันที่ผ่านมาและเขาก็ชอบไปหาอาทิตย์อาทิตย์นั่งอยู่บนโซฟาในขณะที่ผมยังเปียก เขาหยิบผ้าขนหนูสีขาวที่พาดอยู่บนบ่าของเขาขึ้นมาลูบผมอย่างใจเย็น"นายมีผู้หญิงคนใหม่เหรอ?" วราวุฒิยิ้มกว้าง เขาเขย่าโทรศัพท์มือถือของอาทิตย์ที่อยู่ในมือของเขา โทรศัพท์ของเขาค้างชำระค่าบริการอินเตอร์เน็ตบริษัทจึงระงับสัญญาณ เขาจึงขอยืมโทรศัพท์มือถือของอาทิตย์เพื่อเล่นเกมระหว่างรอโดยปรกติแล้วอาทิตย์เป็นคนที่มีงานยุ่งมาก ไลน์มีเสียงดังอยู่ตลอดเวลา เขารำคาญจึงปรับโหมดให้เป็นเสียงเงียบ โดยไม่ได้คิดว่าเขาจะเห็นชื่อผู้หญิงอีกคนในหน้าเพื่อนใหม่ในไลน์วราวุฒิและอาทิตย์ยังอายุไม่มาก เขารู้จักนักแสดงของอาทิตย์เกือบทุกคน อาทิตย์ไม่ชอบใกล้ชิดหรือสนิทสนมกับดาราหญิงคนไหนแม้ว่าเขาจะต้องติดต่อกับดาราหญิงในการถ่ายละครบ่อยครั้งก็ตาม เมื่อเขาต้องเพิ่มชื่อผู้ติดต่อเขามักจะแสดงชื่อบริษัทกำกับไว้หลังชื่อนักแสดงเสมอ และนี่เป็นครั้งแรกที่เขาสังเกตเห็นเพียงชื่อ ว่า ณัชชา โดยไม่ได้ระบุว่าเป็นนักแสดงของบริษัทอะไร มีรูปถ่ายหลายรูปในโปรไฟล์ของเธอ แม้ว่าเธอจะไม่ได้แต่งหน้าแต่ก็เป็นผู้หญิงที่ดูสวยงามตั้งแต่แรกเห็น"เธอเป็นใครเหรอ?" วราวุฒิกล่าวด้วยความสนใจและอยากรู้อยากเห็นอย่างมากถ้าพูดถึงนายอาทิตย์คนนี้เรียกได้ว่าไม่เคยมีข่าวเรื่องผู้หญิงเลยในช่วงหลายปีที่ผ่านมา แต่เขาเป็นชายหนุ่มรูปหล่อที่อยู่ในครอบครัวที่ร่ำรวย เขาจะไม่ตื่นเต้นได้เหรอ เมื่อจู่ๆก็พบสิ่งผิดปรกติเช่นนี้อาทิตย์ขมวดคิ้วและไม่ตอบคำถามของวราวุฒิ เขามองไปที่ใบหน้าของวราวุฒิและโยนผ้าขนหนูลงบนศีรษะของเขาโดยตรงวราวุฒิดึงผ้าขนหนูออกจากหัวและกระพริบตา “เฮ้! แบบนี้หมายความว่าอะไร?”"ฉันถามนายแบบจริงจังนะ ตอบมาเลย"อาทิตย์เป็นผู้กำกับที่มีชื่อเสียง หากเขาให้ความสนใจดาราสาวสวยคนไหนเป็นพิเศษ ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายๆอาทิตย์จุดบุหรี่ขึ้นคิ้วขมวดเล็กน้อยและเสียงของเขาก็ดังขึ้นเล็กน้อย "มันเกี่ยวอะไรกับนายหรือเปล่า"วราวุฒิที่กำลำยกแก้วน้ำขึ้นมาดื่มแทบจะสำลักน้ำออกมา เขารู้ว่าอาทิตย์เป็นคนที่จริงจังกับทุกเรื่องรวมถึงเรื่องส่วนตัวด้วย โชคดีที่เขาเป็นกรรมการบริษัทไม่อย่างนั้นคงไม่มีความสนิทสนมกันแบบนี้กับเขาได้ง่ายๆ....................................ความคืบหน้าการถ่ายทำของละครเรื่องนี้รวดเร็วมากและในไม่ช้าก็ถึงครึ่งหลังของพล็อตเรื่องความขัดแย้งระหว่างนางเอกหมายเลขหนึ่งและนางเอกหมายเลขสองมีความเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ วันนี้เป็นฉากถ่ายทำฉากหนึ่ง หญิงหมายเลขสองต้องการแกล้งให้นางเอกหมายเลขหนึ่งตกน้ำเพราะเธอว่ายน้ำไม่เป็น แต่เธอดันพลาดตกจากเรือลงไปในน้ำเสียเองสภาพอากาศในเชียงใหม่เริ่มในช่วงฤดูหนาว ลมหนาวก็พัดมาอย่างรุนแรง แม้ว่ามันจะไม่ถึงองศาที่ติดลบ แต่ก็ถึงเวลาที่ต้องสวมเสื้อกันหนาวหนาๆอารยารู้ว่าณัชชาจะเล่นเองสำหรับฉากนี้ เธอรู้สึกมีความสุขมาก เธอยังจำฉากที่เธอถูกตบได้เป็นอย่างดี"ณัชชาเธอทุ่มเทมาก ทำไมไม่ใช้ผู้เล่นแทน" อารยายิ้มเยาะการแสดงบางอย่างที่เป็นอันตรายหรือบทบาทที่ไม่เหมาะสม ส่วนใหญ่อารยาจะใช้สแตนด์อินเล่นแทนหลายเรื่องอารยาไม่ต้องการให้ณัชชาดูมีสปิริตในสายตาของทุกคนถ้าอากาศแบบนี้ลงสระว่ายน้ำคงจะน่าสนใจมากแน่ ๆ"ฉันบอกเหรอ?ว่าฉันจะใช้แสตนอิน" ณัชชายิ้มเบา ๆ และหยิบกระจกบานเล็กออกมาเพื่อแต่งหน้า“น้องณัชชามันไม่ดีหรอก อย่าเล่นเองเลย” นิลยามองไปเรือไม้เก่าๆที่ลอยอยู่ริมหนองน้ำที่อยู่ข้างๆ น้ำไม่ได้ใสสะอาดมากนักแต่ก็ไม่สกปรกเพราะเป็นหนองน้ำเล็กๆติดกับธรรมชาติ แม้ว่ามันจะไม่ลึกและไม่สามารถจมน้ำได้ แต่สภาพอากาศไม่ได้เอื้ออำนวย หากต้องลงไปในน้ำ ร่างกายอาจจะรับไม่ไหวเมื่อนิลยาติดตามศิลปินคนอื่น ๆ ไม่ต้องพูดถึงฉากแบบนี้แม้ว่าจะเป็นฉากธรรมดาก็ตามนั่นคือถ้าคุณสามารถใช้สแตนอินเล่นแทนได้พวกเขาจะไม่ลังเล อย่างไรก็ตามนักแสดงสามารถเล่นบทอื่นๆต่อมาได้ราบรื่นไปจนจบเรื่อง ไม่จำเป็นต้องทุ่มเทขนาดนั้น