ภูมิยืนจ้องมองเ้าหมาตัวนั้นอยู่สักพักเขาได้เดินเข้าไปหามันในทันที หมาป่ามรกตที่เห็นคนเข้ามาในอาณาเขตของมัน มันก็ได้ขู่คำรามดังลั่นเสียงก้องสะท้อนตึกใหญ่ไปมาแต่ในตอนที่เขากำลังจะก้าวเดินเขาไปถึงเ้าหมาป่ามรกตนั้นก็ได้มีเสียงร้องจะโกนที่เหมือนจะพูดกับเขาดังขึ้น
"เฮ้ย แกนะนั้นมันเหยื่อของพวกฉันนะโว้ยไปไกลๆ เลยไป ไอ้อ้วน แขนก็ด้วยยังมาทำซ่า"
เสียงห้าวที่เต็มไปด้วยความมั่นใจดังมาจากข้างหลังของภูมิ ภูมิได้หันกลับไปมองพวกมันซึ่งมีทั้งหมด5คนและแต่ละคนก็ถือมีดถือไม้หน้าสามไม่ต่างจากนักเลงข้างถนนซึ่งภูมิก็คิดว่าพวกมันเป็นักเลงข้างถนนจริงๆ ภูมิเมื่อเห็นพวกมันแล้วเขาก็ได้ถอยหลบให้พวกมันเพราะไม่อยากมีเื่และอยากจะรู้ว่าพวกมันจะโดนล้อเล่นกันยังไง
ภูมิได้ถอยออกไปด้านขวาของเขาแล้วเดินจากไปเพื่อที่จะไปนั่งม้านั่งหินอ่อนที่อยู่ใต้ต้นไม้ไม่ไกล
"ดีมากไอ้น้อง ให้มันรู้ซะบ้างว่างแถวนี้ใครใหญ่"
1ใน5ที่ท่าทางจะเป็เหมือนลูกน้องของชายที่ใส่เสื้อยืดมีราคาและกางเกงยีนยี่ห้อดังที่กำลังเดินถือมีดสปาต้าเดินนำหน้าพวกมันทั้ง4 เมื่อพูดเยาะเย้ยภูมิเสร็จก็พากันหัวเราะเสียงดังลั่น ภูมิที่มองดูพวกมัน เขาก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าพวกมันจะเก่งแค่ไหนแล้วผู้คนตอนนี้เลเวลเท่าไหร่กันแล้ว
พวกมันได้เดินเข้าไปใกล้จ้าหมาป่ามรกตเื่พร้อมกับแกว่งอาวุธในมือไปมาทำท่าทำทางเหมือนจะมีเื่กับนักเลงกลุ่มอื่น เมื่อเห็นเช่นนั้นภูมิก็เพียงส่ายหัวให้กับความเป็มือใหม่ของพวกเขา
เมื่อหมาป่ามรกตเห็นพวกนักเลงเดินเข้าไปหามัน ทันใดนั้นมันก็ลุกขึ้นแล้ววิ่งเขาใส่ทันทีแต่มันกลับเป็การพุ่งชนที่ไม่ค่อยแรงมากนัก ทำให้1ใน5คนที่ถูกชนกระเด็นไปเพียงสองเมตรเท่านั้น
แต่พวกเขากลับตื่นใกลับความเร็วของมันซะอย่างนั้น จากนั้นพวกนักเลงก็เริ่มเหวี่ยงมีดเหวี่ยงไม้หมายจะฟาดเขาที่ลำตัวของมัน แต่เ้าหมาป่ามรกตกลับฟาดขาหน้าเข้าใส่ที่4จนพวกเขากระเด็นถอยกลับหลังไปนอนกองกับเพื่อนคนแรก าแที่พวกเขาได้รับ ทำให้พวกเขาร้องโอดโอยเหมือนจะตายอย่างไงอย่างงั้นแต่คนที่ใส่ชุดที่ดูแล้วน่าจะราคาแพงที่เหมือนเป็หัวหน้าก็รีบลุกขึ้นแล้วฟันดาบที่เป็กระดูกที่มีด้านคมเพียงด้านเดียวเข้าใส่ใบหน้าของหมาป่ามรกต จนเกือบถูกดวงตาของมัน แล้วก็เกิดเป็เพียงแผลเล็กๆ ที่ใต้ดวงตา
เหมือนหมาป่ามันจะโกรธเมื่อถูกฟันมันได้กัดเข้าที่ร่างของชายคนนั้นเข้าจนถึงกลางลำตัว ทำให้ตัวของเขาขาดครึ่ง เืสีแดงสดพร้อมกลิ่นคาวเตะจมูกพุ่งออกมาราวกับน้ำพุ พวกลูกน้องของเขาใจนลนลานก่อนจะพากันวิ่งมาทางของภูมิ
"ช่วยด้วยๆ "
พวกมันทั้ง4ร้องะโโหวกเหวกโวยวายพร้อมเป้ากางเกงที่เปียกชุ่มเมื่อเห็นการตายของชายคนนั้น
"เฮอ"
เสียงถอนหายใจของภูมิดังเบาเขาส่ายหัวเล็กนอนก่อนจะเดินสวนพวกมันที่กำลังวิ่งผ่านไปด้านหลังของเขา
หมาป่ามรกต เมื่อมันกินร่างของชายคนนั้นจนหมด มันก็ได้วิ่งตามมาอย่างรวดเร็ว แต่มันก็เป็ความเร็วแต่เขาก็ยังตามทันได้อยู่ เขาได้เปิดใช้งานซิงโครไนซ์แล้วเหวี่ยงเท้าเตะเข้าไปที่สีข้างของมันเต็มแรง ร่างของหมาป่ามรกตกระเด็นไปไกลหลายเมตรแล้วมันได้กระแทกเข้ากับรถยนต์ที่จอดอยู่จนพังยับ มันรีบลุกขึ้นยืนสี่ขาอย่างรวดเร็ว แล้วเืค่อยไหนออกมาจากปากของมันหยดย้อยลงบนรถ
มันร้องคำรามดังลั่นจากนั้นก็ได้วิ่งเข้าใส่ภูมิ เขาได้รอโอกาสนี้อยู่นานแล้ว เขาได้เตะเข้าที่ชายโครงของมันเหมือนเดิมแม้ว่ามันจะพยายามหลบแล้วแต่ก็ไม่ทันอยู่ดี
เมื่อมันลงไปนอนกองกับพื้นปูนข้างๆ รถคันนั้น ภูมิก็ได้วิ่งตามเข้าไปหามันจากนั้นก็ได้ก็เตะซ้ำอีกครั้งไปยังกลางลำตัวของร่างที่นอนอยู่จนมันลอยขึ้นสูงจากนั้นก็โค้งลงตามแรงโน้มถ่วงของโลกแล้วไปตกห่างจากเขาออกไปเกือบ 2 เมตร การต่อสู้ของพวกเขาเต็มไปด้วยความดุเดือดระนาดทั้งสองได้รับาเ็กันพอสมควรข้าวของที่อยู่รอบๆ พังระเนระนาดทั่วบริเวณเต็มไปด้วยเืของทั้งสอง แม้จะาเ็ขนาดไหนแต่ทั้งสองก็ยังคงไม่ยอมแพ้ให้แก่กัน
ภูมิได้วิ่งตามไปอีกครั้งก่อนที่จะเตะเข้าที่ขาข้างหน้าซ้ายขวาของมันทีละข้างจนหัก มันส่งเสียงร้องดังระงมแสบแก้วไปทั่วลานจอดรถ ภูมิจึงเหยียบไปที่หัวของมันเป็การปิดฉากซ้ำๆ ภูมิกระทืบซ้ำจนหัวของมันเละ คาเท้าของเขาจนมันกลายเป็แสงหายไปพร้อมกับร่ายกายของเขาเปล่าแสงของการเลเวลอัพ ทำให้ร่างกายของเขากลับมาปกติยกเว้นแขนที่ขาดไป
เขาก็เดินจากลานจอดรถตรงไปยังข้างในห้างเพื่อที่จะหาของใช้ต่างๆ ที่จำเป็ในการอยู่รอดข้างใสดันเจี้ยน
แต่แล้วเขาที่เดินไปได้เพียงไม่กี่ก้าวก็ได้ยินเสียงร้องะโเสียงดังมาจากด้านหลังของเขาจนต้องหันกลับไปมอง
"นายเก่งขนาดนี้ ทำไมถึงได้ปล่อยให้มันฆ่าลูกพี่ของฉันกัน ทำไมนายไม่เข้าไปช่วยเขา"
เสียงของหนึ่งในสี่ของพวกนักเลงร้องถาม ภูมิที่จ้องมองพวกมัน ถึงอย่างนั้นแต่ไม่ได้กล่าวตอบสิ่งที่พวกมันถามแต่เพียงแค่เขาหันไปมองพวกมัน แต่เพียงแค่นั้นก็ทำให้พวกมันกลัวจนตัวสั่นเป็ลูกนกแล้ว แต่ทันใดนั้นกลับมีเสียงใสๆ ที่เหมือนหญิงกล่าวออกมาจากข้างในตึกแทน