บทที่ 8
เรื่องราวในวัย 7 ปีของมิเชลนั้นเป็นอะไรที่น่าเบื่อ เขาต้องพยายามอย่างหนักเพื่อให้ตัวเองดูอ่อนแอที่สุดทางด้านร่างกาย เวลามันผ่านไปอย่างรวดเร็วจนตอนนี้เขามีอายุเท่ากับพี่ชายคนโตในอดีต เด็กหนุ่มวัย 12 ปี กำลังจะได้เข้ารับการศึกษาต่อที่โรงเรียนในเมืองหลวงตามที่ได้ตั้งใจเอาไว้ หลายปีที่ผ่านมา ก็มีอะไรหลายอย่างเกิดขึ้นด้วยเช่นกัน สินค้าแปลกๆใหม่ของตระกูลฟิเรนติโน่ก็ยิ่งเป็นที่น่าสนใจมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นสบู่ที่ใช้อาบน้ำ และน้ำหอมที่มีกลิ่นหอมหวาน ผลิตภัณฑ์เล็กๆอีกหลายอย่างจำพวกงานบ้านงานเรือน นอกจากมันช่วยอำนวยความสะดวกแล้ว มันยังช่วยให้ชาวบ้านที่ว่างงานในเขตเมืองกรีล่ามีรายได้กันอย่างทั่วหน้า เรื่องการเงินของตระกูลก็เป็นไปได้ด้วยดีอย่างไม่มีปัญหาใดๆ เวลาว่างมิเชลก็มักจะออกไปฝึกฝนตัวเองอยู่ภายในป่า จนตอนนี้มีท่าลับอีกหลายท่าที่ทำให้ตัวเองดูอ่อนแอ นอกจากนี้ยังได้ออกไปกำจัดโจรป่าอยู่หลายต่อหลายครั้ง สมบัติที่ปล้นมาได้ก็ถูกมอบเอาไว้ให้กับสมาชิกไลท์การ์เด้นที่ไม่รู้ว่าพวกหล่อนๆที่เขาช่วยมาจากโรคปีศาจจะจริงจังกับเรื่องเล่นๆอย่างนี้“รายงานเจ้าค่ะท่านซีโร่.. เราตรวจพบรังของเจ้าพวกลัทธิซาลอนทางตอนใต้ของเมืองเจ้าค่ะ..” เดอร์วัน หรือหญิงที่เขาช่วยเอาไว้เมื่อ 5 ปีก่อนเอ่ยรายงาน พวกเธอยังคงเล่นบทละครตามที่เขาแต่งขึ้นมาเมื่อยังวัยเด็ก แต่สำหรับมิเชลมันก็เป็นเรื่องดีเพราะพวกหล่อนมักจะนำความรู้ที่ได้จากเขาไปต่อยอด และพัฒนาบ้านเมืองตามคำบัญชาเทพ ถึงจะติดเล่นปราบโจรป่าที่คิดว่าเป็นพวกลัทธิไปบ้างก็ตาม“หึ!!.. พวกเจ้านั้นพลาดแล้ว พวกมันรู้ว่าเรากำลังจะเคลื่อนไหว ตรงจุดทางใต้มันเป็นกับดัก แต่ตำแหน่งจริงๆนั้นมันอยู่ตรงนั้น..” เมื่อเล่นละครมาเขาก็ต้องเล่นกลับจริงไหม มิเชลปามีดที่อยู่ในมือแบบมั่วๆ ก่อนที่มันจะไปปักที่จุดหนึ่งที่ไม่มีรายงานการค้นพบรังของพวกลัทธิทางตะวันตกของเมือง“แต่ว่าจุดนั้น มัน... ข้าเข้าใจแล้วเจ้าค่ะท่านซีโร่” เดอร์วันกำลังจะพูดโต้แย้งแต่เมื่อคิดดูแล้วมันก็สมเหตุสมผลตามที่ท่านซีโร่กล่าวมา ‘ตรงจุดนั้นเป็นจุดเดียวที่พวกเราไม่พบอะไรเลยนอกจากความว่างเปล่า แต่สถานที่อื่นมันแสดงกันแบบเอิกเกริก มันต้องเป็นกับดักอย่างที่ท่านซีโร่กล่าวมาอย่างแน่นอน’ เธอไม่เคยสงสัยความรู้ความสามารถของท่านซีโร่เลยแม้แต่น้อย หลายปีที่ผ่านมาไม่ว่าเธอทำอย่างไรก็มักจะตามท่านซีโร่ไม่ทันเสมอๆ หากท่านเอ่ยปากพูดแล้วล่ะก็ทุกๆอย่างล้วนแล้วแต่เป็นความจริงทั้งหมด จากเหตุการณ์ที่ผ่านมา ทำให้เธอยกคำพูดของท่านซีโร่เป็นดั่งประกาศิต คำพูดของท่านซีโร่หากมันไม่ตรงกับข้อมูลที่เธอได้รับมานั้นก็เท่ากับว่าพวกเธอต่างก็ทำงานผิดพลาด และไม่รอบคอบมากพอ และมันก็เป็นอีกครั้งที่เธอเชื่ออย่างหมดหัวใจ“เตรียมสมาชิกของเราให้พร้อม เราจะจัดการพวกลัทธิกันในคืนนี้..” มิเชลกล่าวเล่นตามน้ำไป เพราะไม่รู้ว่าหลังจากที่เขาเข้าเมืองหลวงในวันพรุ่งนี้แล้วจะมีโอกาสได้เล่นปราบโจรอย่างนี้อีกทีเมื่อไหร่“เจ้าคะท่านซีโร่.. เออ รายงานอีกเรื่องเจ้าค่ะ ตอนนี้ ‘ทู’ และ ‘โฟร์’ ได้กลับมาจากการทำภารกิจอย่างปลอดภัยแล้วเจ้าค่ะ พวกเธอทั้งสองพร้อมที่จะเข้าร่วมศึกในครั้งนี้ด้วยเจ้าค่ะ” เดอร์วันกล่าวรายงาน มิเชลที่ได้ยินอย่างนั้นก็ทำหน้าตึงๆอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะโบกมือปัดๆไปเป็นเชิงอนุญาต พวกเธอเองก็แข็งแกร่งกันพอตัว การฝึกฝนของพวกนัมเบอร์ 1-20 นั้น เขาเป็นคนที่ฝึกฝนให้กับมือ และจากการคาดการณ์ พวกโจรธรรมดาไม่มีทางทำอะไรพวกเธอได้แน่ๆ หลังจากที่เขารับเดอร์วันมาก่อตั้งองค์กรไลท์การ์เด้น มิเชลก็ได้ตามไปทดสอบการรักษาโรคปีศาจนี้อีกหลายคน แน่นอนว่าพวกเธอเลือกที่จะทำงานให้กับไลท์การ์เด้นที่เขาจัดขึ้นมาเพื่อเล่นสนุกเพียงเท่านั้น สมาชิกโรงละครนี้ที่เขาทราบมาจากเดอร์วันในครั้งแรกเมื่อประมาณเดือนก่อนก็เล่นเอาเขาตกใจเหมือนกัน เพราะตอนนี้มันมีมากกว่า 200 คนเข้าไปแล้ว ‘หลังจากนี้เราเองก็ต้องตั้งใจศึกษาหาความรู้ให้มากขึ้น คงไม่ได้ออกไปเล่นอย่างนี้อีกแล้วล่ะมั้ง.. หลังจากนี้ก็หวังว่าพวกเธอจะกลายเป็นคนดีทำงานเพื่อสังคมมากขึ้น’ มิเชลกล่าว เพราะเขาตั้งใจจะปล่อยพวกเธอไปได้แล้ว อยู่เล่นกับเขามาถึงตั้งห้าปีแล้วด้วย การศึกษาเรื่องโรคปีศาจก็ผ่านไปได้ด้วยดีแล้ว เขาหวังเพียงอย่างเดียวคือพวกเธอจะช่วยเหลือในการพัฒนาบ้านเมืองตามประสงค์ของท่านเทพทั้ง 6 เดอร์วันแสดงสีหน้ามึนงงอย่างไม่เข้าใจ เพราะวันนี้ท่านซีโร่ของเธอเงียบๆกว่าปกติกว่าทุกวัน เธอไม่สามารถคิดได้เลยว่าท่านกำลังกังวลอะไรภายในจิตใจ แต่เธอก็ไม่กล้าพอที่จะเอ่ยถามออกไป เธอได้แต่เดินออกมาจากจุดนั้นอย่างเงียบๆปล่อยให้ท่านซีโร่ได้คิดอะไรของท่านเอง อีกอย่างเธอก็มีงานที่เธอต้องจัดเตรียมสำหรับคืนนี้อีกด้วย เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก มิเชลขอตัวเข้าพักผ่อนการที่จะเดินทางในวันพรุ่งนี้เช้าพร้อมกับครอบครัว ท่านแม่เทียร่าที่ยังใจหายที่รู้ว่าลูกคนเล็กของเธอกำลังจะจากเธอไปอยู่ตัวคนเดียวเพียงลำพัง เธอแอบร้องไห้เสียใจตลอดทั้งคืน จนต้องลำบากแฮฟอร์ดผู้เป็นสามีปลอบประโลมจนถึงเช้า สวมชุด.. สวมหน้ากาก.. เริ่มปฏิบัติการล่าพวกลัทธิซาลอนได้!! เสียงของมิเชลหรือซีโร่ดังขึ้นไปทั่วบริเวณ แต่บุคคลที่อยู่ตรงนี้มีแต่พวกเขาสี่คนเท่านั้น สำหรับมิเชลแล้ว เขาก็แค่พูดเพื่อความเท่เท่านั้น แต่ใครจะไปคิดละว่าสมาชิกไลท์การ์เด้นที่อยู่บริเวณนี้กว่าอีกร้อยคนได้ยินสิ่งที่ท่านซีโร่กล่าวออกมาอย่างชัดเจน ถึงพวกเธอจะไม่เคยเห็นใบหน้าของท่านซีโร่เลยสักครั้ง แต่เสียงที่เป็นเอกลักษณ์เช่นนี้มีหรือจะจำไม่ได้ ถึงจะอยู่ใกล้แต่ก็ไม่อาจจะทราบใบหน้าได้ นี่คือเสน่ห์ของท่าน แท้ที่จริงแล้ว ก่อนออกปฏิบัติภารกิจการเล่นทุกคน มิเชลมักจะใช้เวทมนตร์ชนิดหนึ่งที่มันอยู่ในชื่อมายาปกปิดใบหน้าด้วยหมอกสีขาวจางๆให้คนอื่นจำหน้าไม่ได้อยู่ทุกครั้ง เขาไม่อาจจะประมาทได้อีกเหมือนเมื่อครั้งในอดีต และยิ่งสวมชุดกับหน้ากากเข้าไปมันก็ยากที่จะระบุตัวตนของเขาได้ พรึบ!!พรึบ!!พรึบ!! พรับ!!การเคลื่อนไหวของทั้งสี่มุ่งไปในจุดเดียวกัน มันจุดตามเป้าหมายของซีโร่ที่ปักมีดเอาไว้อย่างเมื่อตอนบ่ายนี้“ชิ!! พวกมันรู้ตัว และหนีไปแล้วหรือนี่..”ทูกล่าวออกมาอย่างขัดใจ ผู้หญิงคนนี้มีชื่อว่าทู และเป็นสมาชิกองค์ไลท์การ์เด้นคนที่สอง เธอมีรูปร่างที่งดงามราวกับเจ้าหญิงในนิทาน ตัวจริงของเธอก็เป็นเจ้าหญิงแห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์สัตว์ นิสัยส่วนตัวคือชอบไล่ล่าสัตว์หรือสิ่งมีชีวิตทุกชนิดตามนิสัยเผ่าพันธุ์หมาป่าเงิน เหล่าสมาชิกในองค์กรต่างเรียกเธอว่า ‘หมาป่าเงินกระหายเลือด’ เพราะที่ที่เธอไปก็มักจะมีเลือดของพวกลัทธิซาลอนนองพื้นทุกที่“พวกมันคงยังไปได้ไม่ไกลนักหรอกท่านพี่หญิงทู เราควรออกตามล่าพวกมันก่อนที่พวกมันจะไปรวมตัวกับลัทธิซาลอนคนอื่นๆ”โฟร์กล่าวออกมา แน่นอนว่าเธอเป็นสมาชิกคนที่สี่ขององค์ไลท์การ์เด้น มิเชลพบเธอคนนี้โดยบังเอิญในป่าลึกตอนที่เขากำลังฝึกวิชาลับตัวประกอบอยู่ แม้ว่ารูปร่างของเธอจะดูเล็กเหมือนเด็ก 10 ขวบ แต่ด้านฝีมือของเธอนั้นทุกอย่างเป็นของจริง ถึงขนาดมีฉายาที่ตั้งกันมาให้กับเธอว่า ‘Poison’ หรือก็คือยาพิษ เพราะถึงแม้มันจะมีจำนวนที่น้อยแต่ก็สามารถปิดชีพคนอื่นได้ในเวลาอันสั้น ซึ่งมันก็เหมาะสมกับตัวเธอ และวิธีการฆ่าที่เน้นไปในทางลอบสังหารเสียเป็นส่วนใหญ่