ผู้หญิงทั้งสามคนถูกขังในห้องมืดได้ไม่นาน ศิรินก็เลยเปิดประตูเข้ามาในห้องพร้อมกับพรรคพวกของเธอ
“ใครเป็ภรรยาของหัวหน้ามาเฟียกันแน่” ศิรินรีบถาม
“ฉันเอง” วีน่ากล่าว
“เอาล่ะ รีบตามออกมาเร็วเข้า สามีของเธอมารับตัวเธอแล้ว” ศิรินกล่าวเพราะนายฉีอันได้มาเจรจาขอรับตัวภรรยาคืน
“จริงหรอคะ ฉันจะได้ออกไปแล้ว” วีน่ากล่าวอย่างดีใจ
วีน่าเลยเดินตามศิรินและลูกน้องออกไป จึงเหลือแค่ดินกับสารัตน์สองสาวที่ยังอยู่ภายในห้องขังเท่านั้น
ดินรู้สึกว่าห้องมันเงียบก็เลยชวนคุยทันที “เธอท้องได้กี่เดือนแล้วล่ะ”
“เพิ่งท้องได้เดือนนึงน่ะ แล้วเธอล่ะ” สารัตน์ถามบ้าง
“ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าท้องกี่เดือน แต่ก็น่าจะเดือนนึงเหมือนเธอละมั้ง” ดินกะระยะเวลาโดยนับจากวันที่เธอใช้ชีวิตร่วมกันกับวินทร์อีกครั้ง
“สามีเธอเป็ยังไงบ้างล่ะ” สารัตน์ถาม
“เขาน่ะหรอ เขาก็ถือว่าเป็สามีที่ดีนะ เขาดูแลฉันเป็อย่างดี แต่น่าเสียดาย เขาเคยเตือนฉันเื่ศิรินว่าอย่าไว้ใจเธอมาก ควรจะสืบตื้นลึกหนาบางให้ดีเสียก่อน แต่ฉันกลับไม่เชื่อเขา เลยเสียรู้แบบนี้ไง” ดินกล่าว
“อย่าโทษตัวเองเลยดิน หมอศิรินแสดงละครเก่งมาก ภายนอกเธอดูเป็หมอที่มีเมตตา แต่ภายในใจกลับเป็คนโหดร้ายทำทุกอย่างเพื่อเงิน ไม่มีจรรยาบรรณของแพทย์เลยสักนิด ขนาดน้องสาวของเธอเอง เธอยังทำร้ายได้ลงคอ” สารัตน์กล่าว
“หมายความว่ายังไง ไหนว่าศิรินแจ้งตำรวจว่าน้องสาวหายตัวไป และคอยออกตามหาอยู่ตลอด” ดินสงสัย
“ฉันแอบได้ยินลูกน้องของศิรินพูดกัน พวกเขาบอกว่าศิรินจัดฉากให้น้องสาวเกิดอุบัติเหตุสมองตาย แล้วเธอก็ผ่าตัดเอาหัวใจของน้องสาวตัวเองขายให้กับเศรษฐีที่เป็โรคหัวใจ” สารัตน์เล่าถึงความอำมหิตของศิริน
“ห๊า อะไรนะ มันเป็ความจริงอย่างนั้นหรอ นั่นน้องสาวแท้ๆ นะ ทำไมทำได้ลงคอล่ะ” ดินใในความโหดร้ายของศิริน
“เื่นี้ฉันก็ไม่ค่อยได้รู้ต้นสายปลายเหตุนักหรอก แต่เพื่อเงินและอำนาจแล้ว ศิรินทำได้ทุกอย่าง อีกอย่างเธอก็เป็ภรรยาของหัวหน้าขบวนการนี้ ความรักอาจบังตาล่ะมั้ง” สารัตน์เดา
“ทำไมฉันถึงมองเธอไม่ออกเลยนะ” ดินเจ็บใจตัวเอง
“เื่มันผ่านมาแล้ว อย่ารื้อฟื้นให้เจ็บใจเล่นเลย” สารัตน์กล่าว
“แล้วสามีของเธอล่ะ ป่านนี้เขาคงห่วงเธอแย่” ดินถามบ้าง
“ฉันไม่มีสามีหรอก ฉันถูกข่มขืนน่ะ ตอนแรกฉันก็มีจิตใจโหดร้ายจะไปเอาเด็กออกเหมือนกัน ฉันเดินทางไปถึงคลินิกทำแท้งแล้วนะ แต่สุดท้ายฉันก็ทำร้ายเด็กไม่ลงจริงๆ ถึงอย่างนั้น พวกมันเห็นฉันมาที่คลินิกนั่น ก็เลยเดาว่าฉันต้องท้องแน่ๆ เลยจับตัวฉันมาที่นี่น่ะ” สารัตน์เล่าอย่างขมขื่น
“ฉันรู้ว่าลึกๆ เธอมีจิตใจดีนะสารัตน์ แต่เพราะเธอคงแค้นพ่อของเด็ก เลยจะทำร้ายเด็กด้วยอารมณ์ชั่ววูบ แต่พอเธอคิดได้ เธอก็ทำเด็กบริสุทธิ์ไม่ลงหรอก” ดินมองออก
“อาจเป็เพราะสายใยความผูกพันของแม่ลูกละมั้ง ฉันเลยทำเด็กไม่ลง และยินดีจะเผชิญหน้ากับพ่อแม่ของฉันเอง ไม่ว่าท่านจะโกรธเกลียดฉันมากแค่ไหนก็ตาม แต่ฉันก็จะทนเพื่อลูกน่ะ” สารัตน์ทำใจไว้แล้ว เธอยอมกลับไปพบพ่อแม่ทั้งๆ ที่เธอท้องและเรียนไม่จบ
“พ่อแม่โกรธลูกไม่ได้นานหรอก ยังไงก็ต้องให้อภัยและสงสารลูกอยู่วันยังค่ำ” ดินกล่าว
“เลิกพูดถึงเื่นี้เถอะ วันพรุ่งนี้แล้วนะ ที่พวกเราจะต้องถูกพวกมันเชือด รู้สึกเหมือนนั่งรอความเป็ตายยังไงไม่รู้” สารัตน์กล่าว
“งั้นพวกเราลองหาทางหนีทีไล่ดีมั้ย” ดินชวน
“ในห้องมืดๆ เนี่ยนะ คงจะมองเห็นหรอก อีกอย่างฉันมีอาการแพ้ท้องน่ะ ถ้าลุกเดินบ่อยก็จะเวียนหัว” สารัตน์กล่าว
“หน้าแปลกที่ฉันไม่มีอาการแพ้ท้องเลยนี่สิ สงสัยลูกฉันจะต้องรักแม่มากๆ แน่เลย” ดินกล่าวอย่างภูมิใจ
สารัตน์ได้แต่ยิ้มเมื่อเห็นดินนั่งลูบท้องอย่างทะนุถนอม เธอได้เห็นสายใยแม่ลูกที่แท้จริงจากตัวดินแล้ว
**********************************************
และแล้วก็ถึงรุ่งเช้าของวันต่อมา
พรรคพวกของศิรินเข้ามาจับกุมคนท้องเพื่อเอาศพเด็กทารกไปใช้สำหรับงานวิจัย stem cells ทั้งดินและสารัตน์พยายามขัดขืน แต่เพราะสารัตน์ได้มองเห็นความรักของดินที่มีต่อลูกทารกอย่างแท้จริง เธอก็เลยกล่าวกับพวกนั้นว่า
“ให้ฉันไปก่อนสิ ความจริงฉันไปคลินิกทำแท้ง ก็้าเอามารหัวขนออกอยู่แล้ว” สารัตน์สงสารดิน
“เธอพูดบ้าอะไรน่ะสารัตน์” ดินใในคำพูดของสารัตน์
พวกผู้ชายเลยมาจับตัวสารัตน์ไปที่ห้องผ่าตัดเป็คนแรก ในขณะที่ดินได้มองตาของสารัตน์แล้ว เธอก็เข้าใจว่าความเป็จริงแล้ว สารัตน์้าเสียสละแทนเธอนั่นเอง ดินเห็นว่าไม่ได้การแล้ว ถ้ามัวแต่นั่งรอพวกมันเชือด สู้หาทางหลบหนีและไปช่วยสารัตน์จะดีกว่า ดินก็เลยแกล้งะโขอความช่วยเหลือทันที
ลูกน้องคนหนึ่งหลงกล ผู้ชายคนนั้นเดินเข้ามาดูอาการของดิน ซึ่งดินได้แกล้งนอนสลบกับพื้น แต่แล้วเธอก็ใช้วิชาป้องกันตัวทำร้ายผู้ชายคนนั้นจนสลบ แล้วชิงทั้งปืน กุญแจ มีดมาไว้กับตัวทันที ดินรีบล็อคประตูไว้ดังเดิม กลายเป็ว่าผู้ชายคนนั้นถูกขังแทนดิน
ดินค่อยๆ เดินไปตามทาง พอได้ยินเสียงคนก็หยุดฟัง จนกระทั่งได้ยินลูกน้องคุยกันว่าห้องผ่าตัดอยู่ใกล้ๆ นี้เอง ดินสามารถหลบพวกมันแล้วลอบเข้าไปในห้องผ่าตัดนั่นได้ เธอเข้าทำร้ายศิรินจนเธอสลบ แล้วรีบแก้มัดสารัตน์ทันที
“เธออยู่นี่ได้ยังไงน่ะ ดิน” สารัตน์กล่าว
“ฉันไม่ยอมให้เธอเสียลูกไปหรอก สารัตน์ พวกเรารีบหลบหนีกันเถอะ” ดินรีบจูงมือสารัตน์ออกไปจากห้องผ่าตัดทันที
ดินพอจดจำเส้นทางได้บ้าง เธอเลยพาสารัตน์วิ่งหนีพวกวายร้าย จนสามารถออกมานอกอาคาร แล้วพากันวิ่งเข้าไปในสวนดอกไม้เมืองหนาว แต่โชคชะตาก็ไม่เข้าข้างดินเสียเลย ดินได้ยินเสียงฝีเท้าวิ่งตามพวกเธอทั้งสองมา ดินเห็นว่าสารัตน์มีอาการหน้ามืด เลยให้สารัตน์เข้าไปหลบหลังพุ่มไม้
“ไม่! ฉันจะไม่ยอมทิ้งเธอไปไหนนะ ดิน” สารัตน์กล่าว
“ฉันเคยเป็ตำรวจเก่า ฉันพอต่อสู้กับพวกมันได้ แต่ถ้ามีเธออยู่ ฉันจะห่วงหน้าพะวงหลังนะ สารัตน์” ดินกล่อม
“ก็ได้ งั้นระวังตัวด้วยนะดิน” สารัตน์รีบไปหลบอยู่หลังพุ่มไม้ทันที
ดินมองเห็นว่ามีผู้ชายร่างใหญ่สองคนสวมอีโม่งวิ่งตามพวกเธอมา ดินเลยเข้าไปทำร้ายทันที ผู้ชายคนหนึ่งมั่นใจในฝีมือของตัวเอง เลยบอกอีกคนให้ยืนมองเท่านั้น และบอกว่าตัวเขาจะจัดการเอง
ดินจึงได้ปะทะกับชายที่มั่นใจในตัวเองตัวต่อตัว ซึ่งมันก็เป็ไปตามที่ชายคนนั้นโม้ไว้จริงๆ ดินเสียท่าจนถูกชายคนนั้นมัดมือมัดเท้าและเอาผ้ามารัดปากไว้ทันที
สารัตน์เห็นว่าชายคนนั้นกระทำรุนแรงกับดินมากเกินไป เธอเป็ห่วงเด็กในท้องของดิน เลยรีบออกมาแสดงตัว
“อย่าทำรุนแรงกับเธอนักสิ เธอกำลังตั้งครรภ์อยู่นะ หากเด็กหลุดไปก่อน เ้านายของพวกนายต้องไม่เอาพวกนายไว้แน่” สารัตน์รีบขู่ทันที
ผู้ชายคนนั้นเลยค่อยๆ อุ้มดินในท่าเ้าสาว ส่วนชายอีกคนเข้ามาจับข้อมือของสารัตน์แล้วลากเดินไปด้วยกัน ในตอนแรกสารัตน์ก็ขัดขืน แต่ตัวเธอเองก็ห่วงลูกตัวเองเหมือนกันเลยยอมเดินตามศัตรูไป
ดินยังคงพยศไม่หยุด ในระหว่างที่ชายคนนั้นอุ้มเธออยู่ ดินเลยใช้สองมือที่ถูกมัดอยู่ทุบไหล่ชายคนนั้นอย่างแรง
ในตอนแรกชายคนนั้นก็พยายามอดทน แต่พอทนไม่ได้ ก็เลย…