กลายเป็นเซียนหุ้นที่รวยที่สุดในโลกด้วยระบบทำนายอนาคต

    ตอนที่5:ซื้อล็อตเตอร์รี่ลุ้นรางวัลที่1

    หลังจากที่พายุคุยกับยายของเขาแล้วเขาก็เดินไปร้านค้าเพื่อซื้ออาหารมาให้ครอบครัวทานแล้วในขณะที่เขาซื้อของเสร็จแล้วก็มีคนขายล็อตเตอร์รี่มาขายล็อตเตอร์รี่พอดีเมื่อชายหนุ่มของเห็นพายุกำลังเดินออกมาจากร้านค้าเขาก็เดินถือแผงล็อตเตอร์รี่มาที่พายุทันทีเขาพูดว่า





    "ล็อตเตอร์รี่สักชุดใหมครับเผื่อโชคดี!" คนขายล็อตเตอร์รี่ถามพายุเมื่อพายุได้ฟังเขาก็ยิ้มและดูตัวเลขล็อตเตอร์รี่เขาใช้ระบบทำนายอนาคตทันทีโดยที่เขาถามระบบในใจ





    "ระบบช่วยบอกเลขล็อตเตอร์รี่รางวัลที่หนึ่งงวดวันที่16ตัวเลขที่ถูกต้องให้ฉันทีจะได้ใหม!" พายุกล่าวถามระบบเมื่อระบบได้ฟังระบบก็กล่าวว่า




    "ได้แน่นอนระบบที่ท่านได้รับนี้สามารถรู้อนาคตได้อย่างแม่นยำแต่ก็อยู่ที่ผู้ใช้ว่าจะสามารถอัปเดตระบบได้บ่อยใหมตอนนี้ระบบสามารถทำนายอนาคตได้เพียง10ปีข้างหน้าเท่านั้นท่านเ๽้าของระบบจัต้องอัปเดตระบบในแต่ละครั้งจะเพิ่มขึ้นเป็๲ทำนายอนาคต5ปีไปแบบนี้ตลอด!" 




    ระบบกล่าวเมื่อพายุได้ฟังเขาก็ดีใจเป็๲อย่างมากไม่นานระบบก็บอกเลขล็อตเตอร์รี่หกตัวที่จะออกในวันที่16อีก3วันที่จะถึงเป็๲วันที่หวยออกพอดีพายุเห็นตัวเลขรางวัลที่1ชัดเจน




    "345796 นี้คือล็อตเตอร์รี่รางวัลที่1ที่จะออกในวันที่16!" ระบบกล่าวเมื่อพายุได้เห็นตัวเลขรางวัลที่1เขาก็มีความสุขมากเขาบอกกับคนขายล็อตเตอร์รี่ว่า





    "มีเลข345796ใหมครับ!" พายุถามคนขายล็อตเตอร์รี่เมื่อคนขายล็อตเตอร์รี่ได้ฟังเขาก็หาตัวเลขที่พายุถามหาเมื่อหาอยู่ซักพักก็เจออยู่ชุดหนึ่งราคา500บาทเขาบอกพายุว่า




    "เจอแล้วครับเหลืออยู่ชุดหนึ่งชุดละ500บาทครับถ้าหากถูกรางวัลรับไปเต็มๆ30ล้านบาทครับ!" คนขายล็อตเตอร์รี่กล่าวเมื่อพายุได้ฟังเขาก็คิดอยู่ซักพักแล้วก็พูดว่า




    "โอเครครับผมเอาหมดทั้งชุดเลยครับ!"พายุกล่าวเมื่อคนขายล็อตเตอร์รี่ได้ฟังเขาก็ดีใจมากเขาพูดว่า




    "โอเครครับเดี๋ยวรอซักครู่นะครับ!" คนขายล็อตเตอร์รี่พูดเสร็จแล้วก็เอาล็อตเตอร์รี่ให้พายุพายุก็จ่ายเงิน500บาทเสร็จเรียบร้อยแล้วเขาก็อวยพรว่า





    "ขอให้คุณถูกรางวัลที่1รับ30ล้านนะคร้บ!" คนขายล็อตเตอร์รี่กล่าวเมื่อพายุได้ฟังเขาก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า





    "ขอบคุณมากครับขอให้ขายดีๆนะครับ!" 




    พายุพูดเสร็จเขาก็รีบกลับบ้านมีแต่คนดูถูกครอบครัวเขาคอยซ้ำเติมเวลาครอบครัวเขาล้มลงแต่เขาก็ไม่สนใจหรอกกับคนพวกนี้เขาไม่ให้ค่าให้ราคาเลยเขาเดินกลับไปที่บ้านของเขาก็เจอกับน้องชายที่ติดยาเสพติดเขาไม่ค่อยชอบน้องชายคนนี้เลยเขาไม่อยากพูดด้วยซ้ำเพราะถ้าพูดสอนในสิ่งที่ดีๆมันไม่ค่อยจะชอบและฟังหูซ้ายทะลุหูขวาและน้องชายคนนี้ชอบที่จะด่าตา ยายอละแม่เป็๞ประจำสร้างกรรมตลอดเวลาเขาเดินผ่านไปโดยที่ไม่สนใจเขาเอาอาหารไปให้ยาย ตา และแม่ของเขาทันที




    “ยาย! ตา! แม่ครับ! มาทานอาหารเช้าครับผมพึ่งซื้อมาครับ!” พายุกล่าวเมื่อยาย ตาและแม่ของพายุได้ฟังพวกเขาก็พูดว่า




    “หิวข้าวอยู่พอดีเลย!” ทั้งสามคนกล่าวจากนั้นพายุก็แกะอาหารใส่จานและถ้วยไปวางไว้บนโต๊ะทานอาหาร