ออก้าเริ่มเปลี่ยนสีหน้าเมื่อได้รับรู้ถึงระดับพลังในตอนนี้เขาไม่คิดจะสู้อีกต่อไป ร่างของเจากลับสภาพเดิมกลุ่มก้อนพลังงานที่ห่อหุ้มตัวสลายหายไปและล่อนลงพื้นค่อยๆเดินเข้าไแหาผู้พิทักษ์อย่างชัาด้วยสีหน้าสลดหดหู่
"หึในเมื่อรู้ตัวเช่นนี้ก็ดีงั้นก็ตามข้าไปชะ"
ผู้พิทักษ์เกินเข้าไปหาเขาหวังจะเข้าไปควยคุมตัวด้วยเครื่องพันธนาการ แต่ในตอนนั้นเองออก้าปล่อยบางอย่างออกจากมือตนเองตกลงพื้นและส่งแสงสว่างออกมาอย่างเจิดจ้า ผู้พิทักษ์ที่ไม่ทันรับมือกับแสงดังกล่าวทำให้เขาต้องรีบปิดตาตนเอง ทำให้ออก้าเล็ดรอดผ่านตัวของเขาไปอย่างรวดเร็ว ออก้าพุ่งไปคว้าคอมีอาร์และใช้มืออีกข้างยกลูกกลมแคปซูลรักษาเอาไว้
"หึ..ถึงจะเป็ผู้พิทักษ์ก็ยังเสียท่าอยู่ดีนี้"
ออก้ากล่าวพร้อมทะยานออกห่างผู้พิทักษ์อย่างรวดเร็ว
"ไอ้โง่เอ๊ยถึงตาข้ายังมองไม่เห็นแต่ข้าจับััเ้าได้นา"
ผู้พิทักษ์มาอยู่เบื้องหน้าจองเขาอย่างรวดเร็วพร้อมกับเตรียมชักดาบออกมาฟาดฟันเขา เมื่อออก้าเห็นเข่นนั้นสีหน้าก็ยังไม่เปลี่ยนแปลง
"ได้ยินมาว่าพวกผู้พิทักษ์มีจิตเมตตาสูงส่งนี้นะงั้นก็ลองช่วยสองชีวิตนี้พร้อมกันดูหน่อยเป็ไง"
ออก้ากล่าวออกมาพร้อมกับขว้างมีอาร์และแดปซูลรักษาไปคนละทิศละทางอย่างเต็มกำลัง
"ไอ้บ้าเอ๊ย!!!"
ผู้พิกษ์สบถออกมาพร้อกับชักดาบออกจากฝักอย่างรวดเร็วตัดแขนของออก้าขาดไปข้างหนึ่งแต่ก็ช้าไปเพราะทั้งสองถูกขว้างออกไปแล้ว สีหน้าของออก้าถึงจะแสดงความเ็ปออกมาแต่เขาก็ยังสามารถยิ้มออกมาอย่างสะใจและไม่สนใจแขนที่โดนตัดไปเขาะเิพลังออกมาอีกครั้งและทะยานถอยหลังไปอย่่งรวดเร็ว
ผู้พิทักษ์ที่กลับมามองเห็นอีกครั้งมองไปยังออก้าแต่เขาไม่ได้ตามไป แต่กลับมุ่งไปยังทิศที่มีอาร์ถูกขว้างไปอย่างแรงก่อนที่จะคว้าเอาไว้ได้ก่อนเธอจะไปถึงชั้นบรรยากาศของโลกจึงช่วยเธอเอาไว้ทัน แต่ศาสตราที่อยู่ภายในแคปซูลรักษาหลุดออกจากชั้นบรรยากาศโลกไปเป็ที่เรียบร้อยแล้ว ส่วนออก้าเองก็หนีหายไปแล้วเช่นกันผู้พิทักษ์ที่พยายามจับััของเขาแต่ก็ไม่อาจหาพบได้ทำให้เขาต้องสบถลั่นออกมาอย่างหัวเสียไม่คิดว่าตัวเขาจะเสียท่าเช่นนี้ได้เลย
"โธ่โว้ย!ซวยละคราวนี้จะกลับไปรายงานยังไงละเนี้ย!"
ผู้พิทักษ์ที่โอบมีอาร์ที่หมดสติมองไปยังทิศที่แคปซูลหายไปพึมพำออกมาก่อนจะบินหายไป ราจที่ฟื้นคืนสติมามองไปรอบตัวว่าไม่เหลือผู้ใดอยู่ใบหน้าก็บูดเบี้ยวขึ้นมา
ทางด้านออก้าที่แอบซ่อนอยู่ใต้ดินลึกอยู่นานค่อยโผล่ขึ้นมาเมื่อไม่อาจจะจับััผู้พิทักษ์ได้แล้วและล้วงลงไปทีาเก็บของข้างเอวตนเองลูกเอาลูกทรงกลมออกมาและขว้างไปเบื้องหน้าตนเอง ทันทีที่ลูกทรงกลมแตะพื้นมันก็กลายเป็กระสวยขนาดเล็กที่สามารถโดยสารได้เพียงคนเดียวขึ้นมา ออก้าไม่รอช้าเขารีบเข้าไปและเดินเครื่องกระสวยพุ่งออกจากชั้นบรรยากาศโลกไปทันที พร้อมกล่าวออกมาอย่างเจ็บแค้นก่อนจะหายรับไปจากดาวโลก
"มันไม่จบแค่นี้แน่เ้าพวกผู้พิทักษ์!"
ทั่วทั้งโลกที่ได้รับการปลดปล่อยบรรดาผู้นำของประเทศต่างๆที่ถูกช่วยเอาไว้ได้ รวมถึงผู้ที่ถูกจับไปเหล่าผู้พิทักษ์หนึ่งร้อยคนได้พากลับมาได้ทั้งหมด ส่วนพวกยานรบและพวกสลัดอวกาศถูกผู้พิทักษ์ยึดและจับกุมเอาไว้ได้ทั้งหมด ยานรบระดับยานแม่สิบเก้าลำ สลัดอวกาศอีกสามพันทั้งหมดจะถูกนำไปยังที่ทำการหน่วยพิทักษ์ไลบร้าเซ็นที่อยู่ใกล้กลับโลกที่สุดที่อยู่ในอีกห้วงแกแลคชี่หนึ่ง เื่ราวในครั้งนี้ทำให้เหล่ามนุษย์ได้รับรู้เื่มนุษย์ต่างดาวในที่สุดและความน่ากลัวของพวกเขา แค่โจรชั้นต่ำที่สุดของห้วงจักรวาลกลับสามารถทำให้ทั้งโลกเกือบถูกยึดครองโดยทีาเขาไม่สามารถปกป้องตนเองเอาไว้ได้เลย แต่ถึงกระนั้นเื่คงอยู่ของดาวโลกก็ทำให้พวกผู้พิทักษ์ต่างๆได้รับรู้และรับเอาดาวโลกเข้ามาอยู่ในเครือในระบบป้องครองของระบบแกแลคชี่ ด้วยเหตุนี้จึงทำให้โลกจึงต้องปรับเปลี่ยนระบบการปกครองไปเป็เช่นเดียวกับดาวในเครือต่างๆของเหล่าบรรดาผู้พิทักษ์ แต่ละประเทศถูกยกเลิกและรวบเป็หนึ่งเรียกว่าชนเผ่าโลก ั้แ่นี้การติดต่อผ่านระบบดวงดาวจะเกิดขึ้น จุดวาปถูกสร้างขึ้นใกล้กับดวงจันทร์ ดาวโลกที่กลายเป็น้องใหม่ของสมาพันธ์จักรวาลเป็ที่สนใจของพวกพ่อค้าต่างๆในดาวดวงอื่นๆในเครือ ต่างพากันมาเยี่ยมชมและเริ่มธุรกิจกับมนุษย์โลกเทคโนโลยีต่างๆมากมายของโลกพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว ความเสียหายต่างๆที่เคยได้รับถูกจัดการซ่อมแซมขึ้นมาดีกว่าเดิม การเดินทางท่องเที่ยวระหว่างดวงดาวสามารถทำได้อย่างรวกเร็วและปลอดภัย ไม่นานนักบรรดามนุษย์ก็คุ้นชินกับเผ้าพันธ์ต่างๆที่เดินกันขวักไขว่ภายในเมืองที่ถูกสร้างขึ้นมาใหม่
ณ หมู่บ้านที่ถูกสร้างขึ้นมาใหม่ที่เคยเป็ที่อยู่อาศัยของพวกชาวดาวจาย่า ราจและคนอื่นๆที่รอดชีวิตต่างเปิดเผยตัวตนว่าเป็ผู้คนจากดาวอื่น พวกเขาไม่จากไปไหนยังอาศัยอยู่ที่เดิมพร้อมกับสภาพแวดล้อมรอบข้างถูกปรับเปลี่ยนไปแทบทั้งหมดยกเว้นบ้านของศาสตราที่ยังอยู่แบบสภาพเดิม มีอาร์ซื้อมันมาจากธนาคารมันถูกยึดไปหลังจากศาสตราไม่ได้ผ่อนชำระมานานมีอาร์ไม่อยากเปลี่ยนแปลงและเธอก็ได้ย้ายไปอยู่บ้านศาสตราเพียงคนเดียว ราจและคนอื่นๆต่างมาเยี่ยมเธออยู่บ่อยๆแต่เธอกลับกลายเป็คนไม่พูดไม่จาไปั้แ่ศาสตราหายไป ส่วนชัยวุติเองก็ไม่มาอีกเลยั้แ่วันที่เขามาหามีอาร์บอกว่าจะเข้ารับการปลูกถ่ายยีนต์เพื่อเป็ตำรวจอวกาศและจะออกตามหาศาสตราเขาก็หายไปเลย ในวันนี้มีอาร์เดินออกมานั่งมองฟ้าที่หน้าบ้านตามเดิม วันนี้เธอตัดสินใจจะเข้าไปทดสอบเพื่อสมัครเข้าเป็ผู้พิทักษ์ของหน่วยไลบร้าเซนต์เธอศึกษามานานนับปีก่อนตัดสินใจว่าเธอจะต้องเป็ผู้พิทักษ์ให้ได้ เธอเข้าไปบอกกล่าวกับราจก่อนที่จะจากไปยังสถานนีเดินทางข้ามดวงดาว
แคปซูลรักษาที่มีศาสตราอยู่ข้างในทันทีที่มันหลุดออกจากวงโคจรของโลกก็พุ่งไปด้วยความเร็วที่ไม่ลดลงแม้แต่น้อย จนเมื่อไม่กี่เดือนมันหลุดเข้าไปในหลุมดำหายลับไป ภายในหลุมดำปรากฏการต่อสู้ระหว่างสัตว์ประหลาดขนาดใหญ่มีปีกแสงนับสิบบนแผ่นหลังและบุคคลคนหนึ่งที่มีขนาดต่างกันหลายเท่าตัวบุคคลผู้นั้นมีรูปร่างเหมือนกับมนุษย์เขาสวมเสื้อโค๊ทเช่นเดียวกับผู้พิทักษ์แต่เป็สีดำด้านหลังมีตรารูปั การต่อสู้ระหว่างสัตว์ประหลาดและชายคนหนึ่งทำให้ห้วงจักรวาลบิดเบี้ยวจนเกิดหลุมดำขึ้น ท่ามกลางการต่อสู้ที่ดุเดือดแคปซูลโผล่ขึ้นมามันเข้าไปชนเข้ากับหัวสัตว์ประหลาดที่คล้ายัในนิยายของทางยุโรปอย่างแรง ทำให้สัตว์ประหลาดตัวนั้นหันมาสนใจแคปซูลทำให้ชายคนดังกล่าวได้โอกาศจู่โจมมันจนาเ็สาหัส มันคำรามเสียงดังสนั่นหวั่นไหวจนมิติถูกฉีกกระฉากออกก่อนจะโจมตีเต็มกำลังไปที่ศัตรูของมันเต็มกำลังก่อนจะหนีไปอย่างรวดเร็ว
"โธ่เว้ย!เ้ากิ้งก้าบ้านี้หนีไปได้อีกแล้ว!!"
เขาสบถลั่นออกมาเมื่อไม่พบเ้าัปีกแสงนั้นมันหายไปขณะเขารับการโจมตีสุดท้ายของมันอย่างเต็มกลืน
"เอ๊ะ!!อะไรละนั้น"
เขาเห็นลูกกลมๆที่กำลังจะแตกออกจึงรีบเข้าไปสำรวจก็พบว่าเป็แคปซูลรักษาที่กำลังจะพังเต็มแก่และข้างในยังมีคนที่ไร้ซึ่งแขนและขาหมดสติอยู่ เขารีบใช้พลังห่อหุ้มเอาไว้ทันทีทำให้แคปซูลหยุดการพังสลายลงและรีบนำแคปซูลนั้นจากไปอย่างรวดเร็ว บนดาวเคราะห์ดวงหนึ่งที่เต็มไปด้วยน้ำไม่ว่ามองไปทางไหนก็มีแต่น้ำสีฟ้าใสเหมือนกับทะเลบนโลกมนุษย์เหมือนกับว่าทั่วทั้งดาวเคราะห์นั้นมีแต่ทะเลแห่งนี้เท่านั้น แต่มันก็ยังมีเกาะเล็กๆอยู่หนึ่งปรากฏอยู่แต่เหมือนว่าเกาะนี้จะถูกสร้างขึ้นมาที่หลังด้วยฝีมือของคนบางคนเพราะมันราบเรียบเท่ากันไปหมดไม่มีูเาให้เห็นเลยสักลูก บนเกาะนั้นมีบ้านหลังเล็กอยู่หนึ่งหลัง ทั่วทั้งเกาะถูกปกคุมไว้ทั่วทั้งเกาะป้องกันคลื่นที่ซัดโหมกระหน่ำอย่างบ้าคลั่งเข้าจู่โจมอยู่ตลอดเวลา ภายในบ้านปรากฏชายผู้ที่นำตัวศาสตรามานั่งดื่มบางอย่างบนตัวอย่างสบายใจเหม่อมองไปยังเกลียวคลื่นที่สาดซัดใส่ม่านพลังของเกาะ
"อ๊ะได้เวลาไปดูผลแล้วแหะ"
เขาอุทานออกมาก่อนวางแก้วลงบนโต๊ะเดินเข้าไปยังห้องด้านใน ภายในห้องมีหลอดขนาดใหญ่อยู่กลางห้องพร้อมกลับเครื่องมือต่างๆมากมายภายในหลอดนั้นมีศาสตราอยู่ด้านในตัวเขาตอนนี้จมอยู่ในน้ำสีฟ้าทั่วทั้งตัวภายในหลอดนั้น แขนและขาที่หายไปค่อยๆถูกสร้างขึ้นมาใหม่อีกครั้ง
"อืมๆเ้าคนนี้ดันเข้ากับยีนต์บ้านี้ได้จริงๆชะงั้นโชคบ้าโชคบออะไรที่ดันมาหลอมรวมกับยีนต์ที่เป็เหตุแห่งความหายนะแบบนี้กันนะ??"
"แต่เอาเถอะถือชะว่าได้คนในหน่วยมาคนหนึ่งก็ยังดี"
ร่างของศาสตราเริ่มเปลี่ยนแปลงขึ้นผิวพันธุ์ที่เคยดำคล้ำกลายเป็เปล่งปลั่งกล้ามเนื้อถูกสร้างขึ้นมาสมส่วน เส้นผมยาวไสวส่องแสงสีเงินจางๆออกมาหน้าตาแปรเปลี่ยนราวหลุดออกมาจากภาพวาดในจินตนาการของหญิงทั้งหลายแขนและขาถูกสร้างขึ้นมาใหม่ ระดับน้ำภายในหลอดค่อยๆลดลงแต่ตัวของเขายังลอยอยู่กึ่งกลางหลอดอยู่เช่นเดิม แสงส่องประกายบนร่างค่อยๆหายไป
"ไอ้หนูรู้สึกยังไงบางกับการเกิดใหม่ในครั้งนี้ห๊ะ"
เสียงชายที่ช่วยศาสตรากล่าวถามออกไป ทันใดนั้นเองศาสตราก็ลืมตาขึ้นพลังบางอย่างปะทุขึ้นมาอย่างมันควันจนหลอดที่มีตัวเขาอยู่ภายในแตกกระจายออกเป็ชิ้นเล็กชิ้นน้อย ตัวที่เคยลอยอยู่ตกลงพื้นอย่างนุ่มนวล
"ก..เกิดอะไรขึ้นกับเราเนี้ย!?!?"
ศาสตราอยู่ในอาการมึนงงหลังจากที่ได้สติและมองไปรอบๆตัว เขาพยายามนึกถึงเหตุการณ์่สุดท้ายที่เขาพอจะนึกออกทันใดนั้นเขาก็ยกแขนขึ้นมาดูตามด้วยขาทั้งสองของตนเอง ทันทีที่เขาเห็นมันอยู่ครบเขาก็มึนงงอย่างมากเพราะเขาจำได้ว่าแขนและขาของเขาโดนตัดขาดไปหมดแล้ว
"เฮ้ยๆๆให้มันน้อยๆหน่อยเว้ยตื่นมาก็ทำลายข้าวของของข้าเลยรึไอ้เด็กนี้ไม่รู้บุญคนที่ช่วยชีวิตเอาชะเลยเด็กสมัยนี้"
เสียงดุด่านั้นทำให้ศาสตราสะดุ้งโหยงมองไปยังชายเบื้องหน้าก็พบว่าเขาเป็ชายวัยกลางคนมีแผลเป็ที่ดวงตาข้างหนึ่งที่เป็แผลลากยาวทำให้เขาเหลือเพียงดวงตาข้างเดียว แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังถือว่าเป็ชายหน้าตาดีอย่างมากคนหนึ่งถ้าอยู่บนโลกมนุษย์คงได้เป็ดาราดังอย่างมากแน่นอน เรือนผมสีขาวของเขานั้นราวจะส่องแสงสว่างออกมาได้อีกด้วยศาสตราจ้องมองชายเบื้องหน้าด้วยความตกตะลึงอยู่นาน
"เฮ้ยไอ้หนูนี้หูหนวกรึไงได้ยินใหมที่ข้าพูดนะ เฮ้ยรึว่ามันจะหนวกจริงๆละฟะเนี้ย!?!?"
ชายคนดังกล่าวเริ่มคิดหนักเมื่อไม่ได้ยินศาสตราตอบกลับมา ศาสตราได้สติก็รีบตอบกลับไปอย่างตะกักตะกัก
"ค...ครับได้ยินครับ ผมยังงงๆอยู่นะครับพี่ชายเป็คนช่วยผมรึครับ"
"เออใช่ ก่อนอื่นรีบใส่เสื้อผ้าก่อนดีกว่าใหมไอ้หนู"
คำกล่าวของเขาทำให้ศาสตรากัมลงสำรวจตนเองก่อนจะรีบโดดลงไปที่โต๊ะที่มีชุดวางอยู่ แต่ด้วยกำลังที่มีมากขึ้นของเขาทำให้เขาโดดแรงเกินไปจนทะลุออกไปนอกกำแพงของตัวบ้านไปถึงสองชั้น จนล้มกลิ้งที่ลานหน้าบ้านอย่างทุลักทุเล
"ม..มัน.ก..เกิดบ้าอะไรขึ้นเนี้ย!!!"
ศาสตราสบถออกมาลั่นเกาะ
"ใจเย็นอีกเดี๋ยวก็ปรับตัวได้"
ชายผู้ช่วยชีวิตศาสตรามาปรากฏด้านหลังของเขาอย่างไม่รู้ที่มากล่าวออกมาพร้อมชุดที่เหมือนกับของเขาหนึ่งชุดโยนไปให้ศาสตรา
"ใส่ชะั้แ่นี้ไปเ้าเป็คนของหน่วยดรากูน"
คำกล่าวของเขาทำให้ศาสตรามึนงง เมื่อเขาเห็นถึงสีหน้าของศาสตราเขาก็เริ่มอธิบายให้ศาสตราได้ฟังถึงเหตุการเปลี่ยนแปลงของเขา ศาสตราใช้เวลาอยู่นานในการทำความเข้าใจในเื่ราวที่ได้ฟัง ชายผู้นี้มีนามว่าบามุสเป็ผู้พิทักษ์แห่งดราก้อนเซนต์ และยังอยู่หน่วยลับที่ชื่อดรากูน(นักรบั) ผู้พิทักษ์ของดราก้อนเซนต์นั้นแตกต่างจากผู้พิทักษ์แห่งอื่นๆพวกเขาแต่ละคนจะไม่ได้ประจำยังวิหารของตนแต่จะถูกส่งตัวแยกย้ายไปประจำการแต่ละวิหารของเหล่าผู้พิทักษ์ระดับพิทักษ์และปกป้องอยู่หนึ่งถึงสี่ปี เมื่อครบกำหนดพวกเขาถึงจะสามารถกลับไปยังวิหารตนเองได้ วิหารแห่งดราก้อนเซนต์นั้นเป็สถานที่ลึกลับและไม่มีใครรู้ที่ตั้งที่แน่ชัดของมันผู้ที่จะไปถึงได้นั้นต้องมีตราสัญลักษ์ของวิหารที่ถูกสลักไว้กับตัวของเหล่าสมาชิกเท่านั้น มันเหมือนกับเป็สัญญาณจีพีเอสบอกตำแหน่งที่ตั้งของวิหารอันแสนลึกลับแห่งนั้น แต่ด้วยศาสตรานั้นได้รับการปลูกถ่ายแตกต่างจากผู้อื่นบามุสจึงต้องเป็อาจารย์ชั่วตราวของเขาไปก่อนเพื่อสอนสิ่งต่างๆให้ศาสตราได้เข้าใจ
ณ หน่วยตำรวจอวกาศชัยวุติในค่ายทดสอบและสนามฝึก เขาได้อาศัยที่นี้มาสองเดือนกว่าและสามารถปรับตัวเข้ากับสถานที่แห่งนี้ได้ขึ้นมาบ้างแล้ว และเมื่อผ่านการทดสอบจากที่นี้ตัวเขาก็จะได้รับการปลูกถ่ายยีนต์สามัญและเข้าประจำการหน่วยตำรวจอวกาศ การฝึกของเขานั้นหนักหน่วงทุกวันแต่เขาก็ไม่ยอมแพ้ต่อมันเมื่อคิดถึงเื่ที่เขาเคยประสบพบเจอมาว่าเขานั้นอ่อนแอเพียงใดเมื่อเทียบกับพวกสลัดอวกาศซึ่งแม้แต่ลูกสมุนชั้นปลายแถวก็สามารถเอาชีวิตของเขาได้อย่างง่ายดาย ดังนั้นการทดสอบในสองเดือนกว่าที่ผ่านมาไม่ว่ามันจะยากเย็นเพียงไหนเขาก็ฝ่าฟันผ่านพ้นมันมาได้และในวันนี้เข้าก็ได้รับการติดต่อมาจากมีอาร์ว่าเธอนั้นจะเข้าร่วมทดสอบการเป็ผู้พิทักษ์ทำให้เขาใอย่างมากเพราะบททดสอบของเหล่าผู้พิทักษ์นั้นโหดร้ายกว่าหน่วยตำรวจอวกาศนับพันนับหมื่นเท่าเขาไม่อยากจะเชื่อว่ามีอาร์ตัดสินใจเช่นนั้น ตัวเขาเองถึงจะพอมั่นใจในการทดสอบหน่วยตำรวจแต่เมื่อคิดถึงการทดสอบของหน่วยผู้พิทักษ์จากที่เขาศึกษามาแล้วนั้นทำให้เขาต้องแสดงสีหน้าอย่างหวาดกลัวออกมาเพราะการตายในการทดสอบนั้นมีมากถึงแปดสิบเปอร์เซ็นเลยทีเดียว