ฝูกว่างเยว่มองดูรูปร่างอรชรอ้อนแอ้นของนาง ผิวพรรณของนางเนียนละเอียดโปร่งใสมองทะลุเห็นเส้นเืเอวบางคอดกิ่วเหมือนกิ่งหลิว มีสัดส่วนโค้งเว้าดูอ่อนช้อยเปี่ยมเสน่ห์อย่างอิสตรี
ส่วนใหญ่หญิงสาวที่แต่งงานแล้วมักจะเย้ายวนชวนลุ่มหลงอย่างนี้ล่ะมั้งเสน่ห์เร้าใจของนางปลุกระดมให้คนมองรู้สึกซาบซ่าน จิตใจเตลิดพลุ่งพล่านเพียงเผลอสบตาขนาดเขาที่เป็ผู้ชายทั้งแท่งยังเผลอหวั่นไหวให้กับนางเลย แต่เดี๋ยวก่อน อย่าเพิ่งคิดกันไปไกลว่าเขาจะหลงเสน่ห์นางหรืออะไรอะไรบางอย่างในตัวนางกระชากเอาความรู้สึกพวกนั้นโยนทิ้งไปหมดแล้ว
ยังดีที่ได้ความทรงจำของเ้าเด็กนี่ช่วยไว้ถึงไม่หลงกลเชื่อรูปลักษณ์ภายนอกของนางภายใต้ใบหน้างดงามไร้ที่ติกลับเก็บซ่อนความร้ายกาจเอาไว้มากมาย เหมือนดอกกุหลาบที่มีหนามแหลมคมไว้ปกป้องตัวเองแถมยังเคลือบยาพิษไว้ทั้งต้น แค่ยื่นนิ้วไปสะกิดหน่อยเดียวคงได้ตายดับอนาถ
“บ่าวชื่อมี่เอ๋อร์มารับใช้ฮูหยินรองเ้าค่ะ”มี่เอ๋อร์ยอบกายคารวะอย่างอ่อนช้อยงดงามจนเขาเผลอทิ้งสายตาหลงใหลไว้บนร่างนางอยู่พักใหญ่
ฝูกว่างเยว่ที่ถูกทำให้ไขว้เขวไปชั่วขณะก็แทบอยากยกมือขึ้นตบหน้าตัวเองแรงๆเรียกสติให้กลับมา อย่ามามัวหลงใหลเคลิบเคลิ้มไปกับรอยยิ้มหวานปานน้ำผึ้งนี่อยู่เลยนางมาที่นี่มีจุดประสงค์อะไรกันแน่
แย่แล้วสิ นางต้องเป็มารจิ้งจอกแปลงกายมาแน่ แค่นางคลี่ยิ้มน้อยๆทำตาหยาดเยิ้มหน่อยๆ เขาก็แทบไม่เป็ตัวของตัวเองแล้ว ยิ่งได้ฟังน้ำเสียงไพเราะของนางเวลาเปล่งออกมาแต่ละคำก็ยิ่งหลงใหลไม่ต่างจากท่วงทำนองเพลงคลาสสิกที่ขับกล่อมให้คนฟังเคลิ้มฝัน
“อย่า เอ่อ...อย่าแทนตัวเองว่าบ่าวเลย ข้ากับท่านใช่ว่าจะมีฐานะแตกต่างกันเท่าใดนักในเมื่อข้านับถือพี่หลี่เป็พี่ชายท่านเป็ฮูหยินของพี่หลี่ก็เท่ากับเป็พี่สาวข้าเช่นกัน โยนธรรมเนียมปฏิบัติพวกนั้นทิ้งไปเถอะข้าอายุน้อยกว่าท่าน เรียกท่านว่าพี่มี่น่าจะเหมาะสมกว่า”
“เช่นนั้นข้าไม่ขอเกรงใจ น้องฝูคงทราบดีว่าข้าปรากฏตัวขึ้นที่นี่เพราะเหตุผลอะไรท่านพี่้าให้ข้ามาดูแลความเรียบร้อยให้กับเ้าจึงไหว้วานให้ข้ามาเตรียมตัวเ้าให้พร้อมก่อนเผชิญหน้ากับท่านแม่ทัพ”
มี่เอ๋อร์พูดจาฉะฉานไม่รีบไม่ร้อนแต่กลับปฏิบัติการรวดเร็วว่องไวยิ่ง เผลอกะพริบตาเพียงครั้งเดียวนางก็มาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าลากเอาตัวชายรูปงามที่ยังคงนั่งมึนงงอยู่บนเตียงไปยังถังน้ำขนาดใหญ่ที่กรุ่นด้วยไอร้อนลอยเหนือปากถัง
เด็กหนุ่มอ้าปากค้างทำหน้าเหลอหลาอยู่ข้างถังไม้ที่ใส่น้ำต้มสุกในอุณหภูมิพอเหมาะไม่รู้ว่าถังไม้นี้ถูกยกเข้ามาในกระโจมั้แ่เมื่อไหร่ คงเพราะเขามัวแต่คุยกับนางจนไม่ทันได้สังเกตเห็นว่ามีบุคคลอื่นเข้ามาในกระโจมจัดการวางของที่เตรียมไว้เสร็จสรรพแล้วก็รีบจากไปอย่างไร้ร่องรอย
“เฮ้ย พี่มี่ใจเย็นๆ ก่อนนะ เดี๋ยวก่อนสิ! ข้ายังไม่พร้อม!อันที่จริงเื่พวกนี้ให้ข้าจัดการเองก็ได้นะ ไม่เห็นต้องลำบากพี่เลย”น้ำเสียงแตกตื่นลนลานหลุดมาจากกลีบปากอิ่มสวย ฝูกว่างเยว่ใบหน้าซีดเผือดเบิกตากว้างขึ้นรีบยกสองมือขึ้นกุมสาบเสื้อไว้แน่น พลางกระถดร่างถอยหนีหลบจากการจู่โจมของฝ่ามือขาวผ่องที่คิดลงมือกับเขา
“น้องฝู สภาพเ้าตอนนี้ดูไม่ได้เลยนะ ลงมือทำคนเดียวกว่าจะเสร็จคงเสียเวลาไปไม่น้อยให้ข้าช่วยเ้าจัดการดีกว่า หลังจากนั้นข้าจะทำให้เ้างดงามอย่างหาผู้ใดเปรียบไม่ได้แม้แต่ดวงจันทร์ที่ว่าส่องแสงเย็นตายังต้องหลบเร้นอยู่หลัง
ก้อนเมฆ ให้เ้าได้เฉิดฉายเปล่งประกายเพียงหนึ่งเดียว อ้อ!ยังต้องให้คนผู้นั้นตกตะลึงั้แ่แรกเห็นจนเผลอมองเ้าตาค้างไปเลย”
“ข้าไม่เข้าใจ เหตุใดข้าต้องงดงามต่อหน้าคนผู้นั้นด้วย ท่านคงลืมไปว่าข้าเป็บุรุษหาใช่สตรีมิควรค่าให้ใช้คำว่างดงามหรอก อีกอย่างข้ากับท่านไม่ควรใกล้ชิดกันต่อให้ท่านจะแต่งงานไปแล้วและข้านับถือท่านเหมือนพี่สาว แต่มันก็ยังผิดจารีตประเพณีอยู่ดีอาจทำให้ผู้คนครหาว่าร้ายท่านได้ ข้าไม่อยากให้ท่านต้องมาเดือดร้อนถูกเล่นงานไปด้วยขอร้องล่ะ พี่มี่ช่วยออกไปรอข้างนอกก่อนเถอะนะ”
ความจริงแล้วเขาอยากะโออกไปดังๆ ว่าเขาอยากอาบน้ำเพียงลำพังไม่้าให้ใครมาดูร่างเปลือยของเขาเป็เพื่อน อีกอย่างเขาก็ไม่มีรสนิยมชอบอวดชอบโชว์ของรักให้ใครดูแม้ว่าร่างกายนี้จะไม่ใช่ของเขาเองก็เถอะ แต่ตอนนี้เขาอาศัยร่างนี้อยู่ย่อมรู้สึกไม่ชอบใจอยู่แล้วถ้ามีใครมานั่งจ้องตอนอาบน้ำ
“เ้าอย่าดื้อสิ”
ใครกันแน่วะที่ดื้อ นี่มันสิทธิส่วนบุคคลเว้ย! หัดเกรงใจกันบ้างดิใครที่ไหนจะชอบให้คนอื่นมานั่งดูตอนตัวเองโป๊กันวะ!
ฝูกว่างเยว่ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันระงับอารมณ์สุดฤทธ์นี่เป็ครั้งแรกในชีวิตที่เขารู้สึกอับอายขายหน้าไม่คิดว่าผู้หญิงคนนี้จะน่ากลัวได้ขนาดนี้ แต่อย่าคิดว่าเขาจะยอมแพ้นะให้ตายยังไงก็ต้องหาทางไล่นางมารปีศาจร้ายออกไปให้ได้!
ขณะที่มี่เอ๋อร์มองข้ามความรู้สึกเ่าั้ไป อาศัยจังหวะที่เด็กหนุ่มเผลอพลิ้วกายไปหยุดอยู่ตรงหน้าฝ่ามือเรียวงามพุ่งไปคว้าสาบเสื้อฝูกว่างเยว่ไว้แน่นกระชากเอาร่างเพรียวบางอ้อนแอ้นจับเหวี่ยงลงไปในถังไม้อย่างไม่ทันให้อีกฝ่ายได้ตั้งตัว
ตู้ม!
ซ่า!!
เสียงน้ำแตกกระจายพร้อมกับร่างของเด็กหนุ่มที่หงายหลังลงไปนอนในถังไม้
ฝูกว่างเยว่ที่ไม่ทันได้ตั้งตัวพอถูกทำแบบนั้นก็รีบตะเกียกตะกายขึ้นจากน้ำ สองมือคว้าจับขอบถังไว้แน่นน้ำหูน้ำตาไหลพรากๆ ส่งเสียงไอค่อกแค่กไม่หยุด เขารีบกอบโกยอากาศเข้าปอด สองตาแดงก่ำตวัดไปมองยังนางมารร้ายก็เห็นอีกฝ่ายมี
สีหน้าใ แต่แววตากลับฉายชัดถึงความขบขันราวกับสนุกที่ได้แกล้งเขา!
แค่นี้ก็ต้องทำรุนแรงกันด้วย ก้นเขาเจ็บระบมไปหมดแล้วนะเว้ย!
เด็กหนุ่มหน้าสวยทำเสียงฮึดฮัดหน้าตาไม่สบอารมณ์เป็อย่างยิ่งคิดจะลุกขึ้นยืนสักหน่อยก็รู้สึกว่าร่างกายมันโล่งๆ เย็นๆ เขาถึงกับนิ่งชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะก้มลงมองร่างตัวเองด้วยความสงสัย คราวนี้แหละเขาใอ้าปากค้างแทบแหกปากร้องลั่นเพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่าเสื้อผ้าที่ใส่อยู่ตอนแรกมันอันตรธานหายไปหมดแล้ว!
ทั้งเนื้อทั้งตัวเขาเหลือแต่ความว่างเปล่า โล่งมากโป๊เปลือยไปทั้งร่างเลย!
“ชุดข้าหายไปไหน ท่านขโมยไปงั้นรึ?!”ฝูกว่างเยว่ทำหน้าบูดบึ้งไม่พอใจสุดๆน้ำเสียงติดจะห้วนสั้นไปสักหน่อยแต่ไม่ได้รู้สึกผิดอะไร นางเป็มารปีศาจร้ายใช่หรือไม่เหตุใดจึงทำให้เสื้อผ้าเขาหายไปอย่างไร้ร่องรอยได้
“เ้าเป็บุรุษจะเขินอายไปไย ขนาดข้าเป็สตรียังไม่เขินอายเลยแล้วต่อจากนี้ไปในภายภาคหน้าเ้ายังต้องเจอกับเหตุการณ์นี้อีกมากเตรียมใจไว้ให้พร้อมเถอะ เ้าเป็ถึงภรรยาท่านแม่ทัพ อีกไม่นานก็ต้องมีบ่าวรับใช้คอยปรนนิบัติอยู่ข้างกายถึงตอนนั้นเ้าไม่มีโอกาสได้หยิบจับอะไรด้วยตัวเองแน่”
“ข้าไม่้าให้ใครมาปรนนิบัติรับใช้ทั้งนั้นไม่คิดอยากได้เลยสักนิด”
เขาบอกเจตนารมณ์ของตัวเองชัดเจน ไม่ยอมให้เกิดเื่น่าอับอายแบบนี้กับตัวเองอีกแน่แค่มี่เอ๋อร์โผล่มาคนเดียวก็รับมือยากพออยู่แล้ว ขืนมีคนอื่นเพิ่มมาอีกเขาคงได้ประสาทกินตาย
“เ้าไม่ใช่ผู้ที่จะตัดสินใจเื่นี้ ท่านแม่ทัพจะเป็ผู้เลือกเองว่าจะส่งใครมาดูแลเ้า”
“งั้นก็ค่อยโล่งใจหน่อย เพราะวันนั้นคงไม่มีทางมาถึงแน่ คนผู้นั้นเกลียดชังข้าจะตายไปเขาไม่มาสนใจไยดีข้าเื่นี้อยู่แล้ว”
“หึ ดูเหมือนเ้าจะดีใจที่เขาเพิกเฉยต่อเ้านะ ทั้งที่ความจริงเ้าควรจะทำหน้าเศร้ามากกว่าไม่ใช่เหรอเ้าน่ะชอบเขานะ ลืมไปแล้วหรือไงว่าตัวเองต้องทำสีหน้าแบบไหน” มี่เอ๋อร์อดหัวเราะในลำคอไม่ได้ดวงตาคู่สวยทอประกายลึกล้ำอ่านยาก เดาไม่ออกว่าในใจกำลังคิดอะไรอยู่ แต่ที่แน่ๆ มันดูไม่น่าไว้ใจเอาซะเลยยิ่งรอยยิ้มเ้าเล่ห์ที่เผยขึ้นบนริมฝีปากยิ่งดูน่าขนลุกพิลึก
“ใครว่าข้าดีใจ ข้าเสียใจอยู่ต่างหากล่ะ ท่านไม่เห็นหรือ น้ำตาข้าไหลพรากๆเลยนะ แล้วก็เศร้าใจมากด้วยที่เขาทำเ็าต่อข้า”
“ไม่เลยสักนิดเดียว ข้าเห็นเ้ากำลังยิ้มดีใจอยู่มากกว่าส่วนน้ำตานั่นก็เพราะว่าเ้าแสบตา ข้าผ่านอะไรมามากแล้วนะการแสดงของเ้าใช่กับข้าไม่ได้ผลหรอก” มี่เอ๋อร์ที่ยืนกอดอกอยู่เอียงคอมองคนที่พยายามกลั้นยิ้มดีใจไว้จนใบหน้าแดงก่ำขึ้นเรื่อยๆนางขยับตัวก้าวขาเดินเข้าไปใกล้ถังน้ำมากขึ้นพลางยื่นหน้าลงไปมองพิจารณาดูใกล้ๆ จ้องเขม็งหนุ่มน้อยตรงหน้าอย่างจับผิด
“ดูไม่เหมือนกับน้องฝูจริงๆ” นางพึมพำเสียงเบามากจนฟังไม่ได้ยิน
“ท่านว่าอะไรนะ?”
ฝูกว่างเยว่ที่ได้ยินเสียงมี่เอ๋อร์พูดขึ้นกะทันหันก็เงยหน้าขึ้นมองเมื่อกี้เขามัวแต่เก็บอาการดีใจของตัวเองมากเกินไปหน่อยจนไม่ทันฟังว่านางพูดอะไรแต่ท่าทางแบบนี้คงไม่มีอะไรหรอกมั้ง แล้วทำไมนางยังไม่พาตัวเองออกไปอีกคิดจะอยู่ดูเขาอาบน้ำจริงๆ เหรอ?!
ไม่เข้าใจเลยว่าหลี่ซื่อจื่อแต่งภรรยานิสัยพิลึกแบบนี้มาได้ยังไงเห็นอยู่ชัดๆ ว่าเขาหาเื่ไล่นางออกไปยังจะมาทำหน้าไขสือไม่รู้เื่อีก นางยังคงยืนนิ่งไม่สะทกสะท้านแถมยังไม่หวั่นไหวต่อเรือนร่างอันเย้ายวนชวนปลุกปั่นอารมณ์ให้พลุ่งพล่านนี้อีก ตกลงนางเป็ผู้หญิงประเภทไหนกันแน่
นางคงไม่ได้มองว่าเขาเป็ผู้หญิงเหมือนกันกับนางหรอกนะ อยากจะบ้าตายจริงๆเลยเชียว เขาเป็ผู้ชายทั้งแท่งนะจะบอกให้
“พี่มี่ไม่มีธุระอย่างอื่นหรือ” ฝูกว่างเยว่เลียบเคียงถามไถ่ปั้นสีหน้ายิ้มยาก คิ้วกระตุกยิบๆ ขณะที่ทำเป็ไม่รู้สึกอะไรกับการที่มีสตรีออกเรือนแล้วมายืนดูผู้ชายอาบน้ำในระยะประชิดต่อหน้านาง
นางไม่รู้จักธรรมเนียมปฏิบัติระหว่างชายหญิงหรือไงถึงกล้าเข้ามาอยู่กับผู้ชายสองต่อสองในสถานที่ลับตาคนอย่างนี้ พี่หลี่ก็อีกคนไม่รู้นิสัยเมียตัวเองเหรอถึงปล่อยให้หลุดมาปั่นประสาทคนอื่นเขาแบบนี้
“มีสิ ก็เื่ของเ้าอย่างไรเล่า ท่านพี่สั่งให้ข้ามาดูแลเ้าให้ดีข้าที่เป็ภรรยาย่อมเชื่อฟังปฏิบัติตามคำสั่งของสามีอยู่แล้วเ้าไม่ต้องเป็ห่วงแทนข้าไปหรอก”
หน้าอย่างนางยังกล้าอวดอ้างว่าเชื่อฟังพี่หลี่ต่างหากที่ต้องเชื่อฟังนางมากกว่าดูจากท่าทางสีหน้าที่แสดงออกก็รู้แล้วว่านางร้ายลึกแค่ไหนแถมยังแสบสันยิ่งกว่าทิงเจอร์ซะอีก
มี่เอ๋อร์มองสีหน้าขุ่นเคืองขบเขี้ยวเคี้ยวฟันของชายรูปงามตรงหน้าแล้วก็ได้แต่สนุกสนานเบิกบานใจยิ่งนานแล้วที่ค่ายทหารแห่งนี้น่าเบื่อเกินไปจนขาดสีสันมาแต่งเติมให้สนุกครึกครื้นหากไม่ใช่เพราะหลี่ซื่อจื่อคะยั้นคะยอให้นางมา นางหรือจะสนใจอีกฝ่ายเดิมทีสมรสพระราชทานของฮ่องเต้ก็สร้างความโกรธแค้นในใจทหารทุกคนอยู่แล้วนางเองก็ไม่ได้รู้สึกยิ่งหย่อนไปกว่ากันนัก
ทันทีที่ฝูกว่างเยว่ก้าวเข้ามาอยู่ที่นี่รอบด้านก็มีแต่เสียงก่นด่าสาปแช่งไม่ได้ขาด บ้างก็บอกว่าเด็กคนนี้เป็นางมาร บ้างก็หาว่าเป็ปีศาจจิ้งจอกที่แปลงกายมาล่อลวงใจบุรุษนางที่ไม่ชอบยุ่งเื่ผู้ใดจึงไม่ใส่ใจปล่อยผ่าน ฉวยโอกาสตอนที่ในค่ายกำลังวุ่นวายแอบหนีไปเที่ยวเล่นในเมืองจนกระทั่งจดหมายของสามีตามมาถึงมือ นางจึงรีบกลับมายังค่ายโดยเร็ว แต่ยังไม่ทันได้พักหายใจก็ถูกคนน่าโมโหเรียกใช้งานเสียแล้ว
มือเรียวอ่อนนุ่มโรยกลีบดอกเหมยลงในถังอย่างคล่องแคล่วพลางคลี่ยิ้ม
เบิกบานใจให้ขัดเคืองลูกตาของเด็กหนุ่ม คล้ายกับจงใจจะยั่วโมโหกันยังไงยังงั้นั์ตาเรียวหงส์ลุกโชนด้วยเปลวไฟฉายแววดุร้ายจ้องเขม็งอีกฝ่ายไม่ลดละหากแต่คนถูกมองกลับหลุบเปลือกตาลง กระพือขนตางอนยาวน้อยๆท่าทางราวกับหวั่นเกรงต่อสายตาเหี้ยมเกรียมคู่นั้น
ฝูกว่างเยว่เม้มริมฝีปากแน่นมองดูท่าทางของสตรีตรงหน้าพี่มี่คนนี้ดูแล้วน่าหวั่นใจมากกว่าพี่หลี่เสียอีกต่อไปเขาต้องระวังตัวไม่ให้เผลอใจหลงเชื่อหน้าตาดุจนางฟ้านาง์ของนางซึ่งความจริงแล้วคือมารปีศาจดีๆ นี่เอง
ครึ่งชั่วยามผ่านไปฝูกว่างเยว่ก็ถูกจับแต่งตัวในชุดใหม่เด็กหนุ่มมองค้อน
ปะหลับปะเหลือกผู้หญิงบ้าที่กำลังยืนยิ้มชื่นชมผลงานของตัวเองอยู่ ก่อนจะแค่นเสียงหัวเราะใส่อย่างเ็า
นางจับเขาแต่งตัวบ้าบออะไร เขาเป็ผู้ชายนะไอ้นั่นก็เป็หลักฐานบ่งชัดอยู่ ช่วยเกรงใจสถานภาพความเป็ชายเขาหน่อยได้ไหม?เสื้อผ้ายังพอใกล้เคียงกับพี่หลี่ แต่ไอ้มวยผมกลางศีรษะปล่อยผมสยายถึงกลางหลังนี่มันอะไรจะเลียนแบบทรงผมนางทำเพื่อ? แล้วไหนจะปิ่นปักผมเต็มหัวนี่อีกดูกระจุ๋มกระจิ๋มน่ารักเหมือนพวกเด็กผู้หญิงเลย
ให้ตายสิ! นี่นางจงใจแปลงโฉมเขาให้กลายเป็สตรีไปแล้วงั้นเหรอ!
มี่เอ๋อร์ค่อนข้างพอใจกับเงาสะท้อนของชายรูปงามในกระจกฝูกว่างเยว่มีใบหน้าเรียวรูปไข่ ดวงตาเรียวหงส์ฉายแววเด็ดเดี่ยวเข้มแข็งซ่อนความเย่อหยิ่งทระนงตนไว้มิดชิดจมูกเชิดรั้น กลีบปากรูปกระจับแต้มชาดแดงสด งดงามไม่ได้ต่างไปจากสาวงามอันดับหนึ่งในเมืองหลวงเลยแต่พอทำหน้าโมโหเอาเื่ค่อยดูเหมือนเด็กผู้ชายขึ้นมาหน่อย ดูสวยแปลกตาชวนมองไม่หยอก
“เ้างดงามมาก...” นางเอ่ยชมจากใจจริง
ฝูกว่างเยว่นับเป็หนึ่งในโฉมสะคราญล่มเมืองที่มีเสน่ห์เย้ายวนล่อลวงใจบุรุษราวกับนางมารจิ้งจอกแปลงกายในร่างมนุษย์ สวยงามผุดผาดบาดตาราวกับดวงดาราฉายแสงยิ่งพอสวมใส่ชุดสีขาวเงินยิ่งดูสูงส่งบริสุทธิ์เย็นตา เส้นผมดำเงางามทิ้งตัวลงคลอเคลียแผ่นหลังยามเยื้องย่างกรายสะบัดพลิ้วราวกับมีชีวิต
ปิ่นดอกไม้ไหวสีเงินยึดมวยผมที่กลางหัวกิ๊บหนีบห้อยลูกปัดเล็กๆ หนีบไว้ทั้งซ้ายขวาพากันขยับไหวส่ายไปมาตามจังหวะการเดินเพิ่มเสน่ห์ดึงดูดใจให้ผู้พบเห็นเกิดความรักใคร่เอ็นดูขึ้นไปอีก แล้วเมื่อประกอบกับเรือนร่างสูงเพรียวอ้อนแอ้นในมาดนางพญาไม่ว่าใครที่ได้เห็นก็ต้องตกตะลึงอึ้งค้างด้วยกันทั้งนั้น หัวใจคล้ายกับถูกกระชากออกไปโยนเล่นรู้สึกหวิวโหว่งลืมหายใจไปชั่วขณะ
นี่คือสมบัติล้ำค่าหายาก หากหานเจี้ยยังกล้าปาทิ้งอีกนางจะแล่นไปด่าให้หมดสติไปอีกครั้งหนึ่งเลย
บุรุษผู้มีตาแต่ไร้แวว ไม่รู้จักถนอมบุปผางามช่างโง่เขลาน่าชิงชังนักหากยังไม่ชายตาแลฮูหยินผู้งดงามราวกับเทพเซียนบุปผาอีก นางจะไม่ให้อภัยแล้ว!
ในเมื่อหานเจี้ยมีภรรยาเป็ตัวเป็ตนก็ควรเลิกใช้สามีนางราวกับทาสสักทีหาไม่แล้วภรรยาอย่างนางคงอดใจไม่ไหวถือดาบไปไล่ฟันกับคนบ้าอำนาจดูสักครั้ง เอาให้รู้แพ้รู้ชนะหายคับแค้นใจกันไปเลย
ฝูกว่างเยว่ทำหน้ากระอักกระอ่วนไม่รู้ว่าควรจะหัวเราะหรือร้องไห้ดีเขาเลิกให้ความสนใจนางมารร้ายหันมาจดจ่ออยู่กับปัญหาของตัวเอง ปัญหาหนักอกเขาตอนนี้คือเครื่องประดับพวกนี้ต่างหากมีแต่สตรีในห้องหับเท่านั้นที่ชอบเครื่องประดับหรูหราสวยงามพวกนี้ส่วนบุรุษผู้องอาจห้าวหาญอย่างเขาจะไปชอบของพรรค์นี้ได้ยังไง
หนักหัวชะมัด ทำไมเขาถึงต้องมาเจอเื่อะไรแบบนี้ด้วยไม่เข้าใจเลย!
นี่หรือคือชะตาของเขา มันช่าง...โหดร้ายอะไรอย่างนี้! แล้วแบบนี้เขาจะกล้าก้าวขาออกจากกระโจมได้ยังไงขืนเดินออกไปคงได้ถูกพวกทหารหัวเราะเยาะั้แ่ก้าวแรกแน่ ผัวเมียคู่นี้นี่ช่างเหมาะสมกันราวกับผีเน่ากับโลงผุช่างสรรหาเื่มาให้เขาเดือดเนื้อร้อนใจได้ตลอดเลย
ตอนแรกก็ถูกหลี่ซื่อจื่อล่อลวงให้ตกปากรับคำไปดูแลหานเจี้ยครั้งที่สองก็ถูกมี่เอ๋อร์จับแต่งตัวประหลาดๆ คิดจะยัดเยียดเขาให้ไปตกอยู่ในอุ้งมือมารไม่ทราบว่าสองคนนี้มีความสุขกันนักรึไงถึงดึงเขาเข้าไปเอี่ยวด้วย
อยากเล่นกันก็ไปเล่นที่อื่นสิ จะลากเขาเข้าไปโดนเชือดด้วยทำไม!
แค่คิดว่าต้องไปเผชิญหน้ากับเ้าแห่งาที่ใครๆ ต่างพูดถึงเขาก็ขนคอลุกตั้งไม่อยากคิดถึงสีหน้าอีกฝ่ายตอนที่เห็นเขาก้าวเข้าไปในกระโจมเลย ต้องถูกฆ่าตายแหงแก๋แน่
เอาไงดี ควรโผล่ไปไม่โผล่ไปดี จากความทรงจำของฝูกว่างเยว่หานเจี้ยเป็ตัวอันตรายที่ควรอยู่ให้ห่างไกลที่สุด ไม่ข้องแวะด้วยน่าจะดีกว่าแต่ถ้าไม่ไปก็คงไม่ได้อีก เพราะนางมารร้ายคงไม่หยุดตามตอแยแน่จนกว่าเขาจะยอมทำตามในสิ่งที่นาง้า
เฮ้อ หรือเขาจะคิดมากเกินไป บางทีอาจไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็ได้
เอาเถอะ ภาวนาขอว่าอย่าเกิดเหตุการณ์เลวร้ายแบบนั้นขึ้นแล้วกันเขายังไม่อยากกระดูกหัก ซี่โครงร้าว นอนหยอดน้ำข้าวต้มอยู่บนเตียงหรอกนะ!
4K
