ตอนที่ 23 ตัดสินใจ
ทุกคน้าที่พึ่งพิงเพื่อความอยู่รอด
แต่ถ้าตัวเองมีพลังก็สามารถสร้างกองกำลัง เพื่อรับมือหรือจัดการปัญหาเ่าั้ได้โดยไม่จำเป็ต้องพึ่งพาใครอีกต่อไป
ตอนนี้เขาเข้าใจจุดประสงค์ซูเวยดีแล้ว
จากนั้นเขาครุ่นคิดบางอย่างจริงจังและสำคัญมากขึ้นมา เขาขมวดคิ้วเข้าหากัน
สิ่งที่ซูเวยพูดมันเป็เื่ใหญ่มาก เขาต้องพิจารณาให้ดีและละเอียดรอบคอบ
เขาไม่มีความสามารถสูงส่งเหมือนอีกฝ่าย แต่เขาสามารถช่วยเหลือเื่อื่นได้
ท่ามกลางาและเหตุการณ์ใหญ่ที่กำลังจะเกิดขึ้น การเข้าร่วมกับใครสักคนคือสิ่งสำคัญมาก มีปัจจัยหลายอย่างที่สามารถก่อให้เกิดตัวแปรมากมาย
หากทำการเลือกผิดทุกอย่างคือจบ
เลือกถูกคือรอดและอาจได้รับสิ่งที่ดีขึ้น
"ศิษย์น้อง... ข้าไม่สนใจว่าเ้า้าเป็ผู้นำเหล่าศิษย์หรือเป็อะไรมากกว่านั้น แต่ถ้ามันเป็ความ้าของเ้า ข้ายินดีช่วยเหลือและสนับสนุนเ้าเต็มที่"
"เ้ามีทั้งพลัง ความสามารถเหนือล้ำ มีวิสัยทัศน์กว้างไกลและยิ่งใหญ่ เ้ามีความสามารถจะไปอยู่บนจุดสูงสุดของโลกได้"
ฉุ่ฉีตัดสินใจออกมาเรียบร้อยแล้ว
"..."
ปากของซูเวยขยับเล็กน้อย เขาไม่คิดว่าจะได้คำตอบเกินกว่าที่คาดการณ์เอาไว้มาก
ซูเวยเพียงแค่เอ่ยจุดประสงค์ของเค้าเล็กน้อย แต่อีกฝ่ายเข้าใจมันได้อย่างแตกฉาน
"ศิษย์พี่... ตอบได้สุดยอดมาก"
"วันนี้วัตถุประสงค์แท้จริงของศิษย์พี่คือ้าเพิ่มความแข็งแกร่งขึ้นใช่ไหม?"
เมื่อเป้าหมายได้รับคำตอบเรียบร้อยแล้ว คราวนี้พูดถึงเป้าหมายอีกฝ่ายขึ้นมาทันที
"ใช่... ข้า้าอยากให้เ้าช่วยพัฒนาความแข็งแกร่งให้มากยิ่งขึ้นกว่าเดิม"
เขายอมรับอย่างตรงไปตรงมา
"ศิษย์พี่... ท่านยินดีเป็กำลังให้กับข้า ข้าจะไม่เต็มใจช่วยเหลือศิษย์พี่ให้เก่งกาจขึ้นได้ไงกัน หากศิษย์พี่ร้ายกาจขึ้น มันก็เท่ากับเป็ประโยชน์ต่อข้าด้วยเหมือนกัน"
"หากศิษย์พี่มีปัญหาในการฝึกฝน ท่านสามารถมาพบข้าได้ตลอดเวลา ไม่ต้องเกรงใจ"
ซูเวยยิ้มและตอบกลับอย่างตรงไปตรงมา
ฉุ่ฉีเกิดการตื่นเต้นเมื่อจุดประสงค์สำเร็จ
"ศิษย์น้อง... ข้าอยากถามเทคนิคดาบขั้นพื้นฐานของเ้าและการเคลื่อนไหว เ้าสามารถบรรลุเข้าถึงระดับนั้นได้ไงกัน"
"การฝึกฝนอย่างต่อเนื่องและถูกต้อง ผ่านการเรียนรู้และเข้าใจสาระสำคัญของมันได้อย่างถ่องแท้ จะช่วยส่งเสริมความก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว แล้วถ้าทำให้มันเกิดความเคยชินสามารถหลอมรวมวิชาเข้ากับร่างกายเป็อันหนึ่งอันเดียวกัน จะช่วยให้การเคลื่อนไหวทุกอย่างไหลลื่นได้เป็ไปตามธรรมชาติ ทุกอย่างจะขยับไปเอง"
การสนทนาแลกเปลี่ยนดำเนินต่อไปเรื่อยๆ
สามวันต่อมา
หลังจากได้รับคำสอนที่ยอดเยี่ยมจากซูเวย เขาเข้าใจทักษะการต่อสู้มากยิ่งขึ้น
ซูเวยสามารถตอบคำถามที่สงสัยและปัญหาได้อย่างไหลลื่นโดยไม่มีการสะดุด
ฉุ่ฉีเข้าสู่ทักษะดาบในระดับที่สูงมากขึ้น
เขาข้ามพ้นกำแพงที่ปิดกั้นมานานได้
เทคนิคดาบ เทคนิคการเคลื่อนไหว ทุกอย่างล้วนบรรลุพัฒนาขึ้นไปสู่ระดับใหม่
ฉุ่ฉีก้าวเท้ากลับไปสู่สนามของศิษย์ร้อยอันดับแรกอีกครั้งด้วยท่าทีมั่นอกมั่นใจ
เขาเคยหลีกเลี่ยงมันมาโดยตลอด
หลังจากหลุดจากร้อยอันดับแรก เขาไม่มีความกล้า ไม่มีความมั่นใจ ที่จะเข้าสู่สนามต่อสู้เพื่อกลายเป็ศิษย์ร้อยอันดับแรกอีก
วันนี้เขากลับมาที่นี้และเผชิญหน้ากับมัน
"ฉุ่ฉี...!!!"
"ข้าเคยได้ยินมาว่าเขาได้รับการแนะนําจากซูเวยมาแล้ว"
"จริงน่ะ... เขาจะขึ้นไปถึงอันดับไหนกัน"
"บางทีเขาอาจไปเกินอันดับห้าสิบ"
"ดูเหมือนจะมีคนแข็งแกร่งเกิดขึ้นอีกคน"
เกิดการจับกลุ่มพูดคุยกัน เมื่อเห็นการปรากฏตัวของฉุ่ฉี หลังจากห่างหายสนามของศิษย์ร้อยอันดับแรกไปนาน
"ฉุ่ฉี เ้าเคยได้รับความพ่ายแพ้จากข้ามาก่อน เ้ายังกล้ามาเสนอหน้าให้ข้าเห็นอีก"
"คิดว่าการที่เ้าได้รับคำชี้แนะจากซูเวยแล้วเ้าจะสามารถเอาชนะข้าได้งั้นสิ"
"แม้ว่าเจียจิงจะได้คำสั่งสอนและไปอันดับที่สูงได้ แต่ใช่ว่าทุกคนจะทำได้ยังงั้น"
เด็กชายตรงหน้าคือ คนที่เคยทำให้ฉุ่ฉีพ่ายแพ้ยับเยินจนหมดท่ามาแล้ว
ฉุ่ฉีเงียบไม่ได้ทำการตอบโต้ใดๆ เพียงแค่ชักดาบออกมาจากฝัก
"ดี... ข้าจะช่วยย้ำเตือนความทรงจำให้"
เห็นการกระทําของเขา เด็กชายชักดาบและจู่โจมก่อนทันที
ดาบเกิดการสั่นะเือย่างรุนแรง และมีเงาดาบนับไม่ถ้วนปรากฏออกมา
973
