" เดี่ยว มึงจะรีบไปไหน เปียกขนาดนี้ แถวให้เสื้อน้องกูใส่อีก สุภาพบุรุษว่างั้น กูเห็นหน้ามึงนะ เมื่อกี้อ่ะ ค่อยกลับเดี๋ยวไปขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อบนห้องกู"
"ไม่เป็ไรครับพี่"ผมปฏิเสธ
"มึงกล้าปฏิเสธกูหรอ"
"ผมเกรงใจครับพี่"
"กูต่างหากที่ต้องเกรงใจ มึงอุตส่าห์ขี่จักรยานผ่าฝนพาน้องกูมาส่ง ตามกูมา ไม่ต้องหื้อต้องอือ" เ้าบงการของจริง เห็นฤทธิ์พี่ชายตัวเองหรือยัง ว่าเ้าอำนาจขนาดไหน ผมก็ได้เเต่ก้มหน้าเดินตามคู่พี่น้องขึ้นไปบนหอ ด้วยความที่ผมคิดว่าทั้งคู่พักห้องเดียวกันผมก็เลยเดินตามหมอกไปแบบติดๆ ยันถึงห้อง
"มึงหยุดทำไม ไอู้เา" คนที่เดินตามหลังมาทัก
"ก็เข้าห้องไงครับ "
"ห้องกูอยู่นู้น " คนพูดชี้นิ้วไปยังห้องถัดไป
"เอ้า พี่ไม่ได้อยู่ห้องเดียวกันหรอ"
"ก็กูเป็ผู้ชาย เวลาเพื่อนกูมา น้องกูน่าจะรำคาญแถมอึดอัด อีกอย่างเวลาทำงานดึกกูจะได้ไม่กวนน้องมัน " พี่อาทิตย์ไม่พูดเปล่าเอาคีย์การ์ดที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงมาแตะประตูเข้าห้อง
"โห้ นี่ห้องพี่ว๊ากหรอครับ ทำไมมันดูดีจัง"
"ไอ้เวรนี่ปากดีแหละ ทำไมว่ะห้องนอนพี่ว๊ากต้องรกๆ หรอ กูก็คนธรรมดาทั่วไปเหมือนก็มึงนั้นแหละ"
"แต่ห้องผมก็ไม่เนียบขนาดนี้เลย "
"กูไม่ชอบอยู่ในห้องรกๆ ไม่เป็ระเบียบ คนด้วยกูไม่ชอบคนที่มันซกมก" ผมเชื่อ ขนาดเสื้อผ้าที่ใส่แล้วยังพับเรียบร้อยอยู่ในตะกร้า ถ้าเป็ไอ้ต้นน้ำหรอ มีตะกร้าแค่ประดับห้องเฉยๆ ถ้าแม่ไม่บนให้มันเก็บกวาดห้องก็รังหนูดีๆ นี่เเหละ แกเดินไปตรงตู้เสื้อผ้าหาเสื้อผ้า สักพักพี่แกก็เอาเสื้อกับกางเกงส่งมาให้
"ไปเปลี่ยนซะ ส่วนกางเกงในมึงก็ใส่ตัวเดิมมึงไปนั้นแหละ กุแค่ให้มึงเปลี่ยนเฉยๆ เพื่อที่จะได้ไม่ปอดบวม"
"ครับ " ผมรับเสื้อผ้ามาแล้วรีบเดินไปเปลี่ยน เชื่อป่ะว่าใส่ได้พอดีเป๊ะ คงเพราะขนาดไซต์เราเท่ากัน ไซต์ตัวนะอย่าคิดลึก 55 แต่พอเปลี่ยนเสร็จออกมาก็ไม่วายโดนด่า
"ผ้ามึงเปียกขนาดนั้น ทำไมไม่รู้จักบิดให้หมาดๆ "
"ขอโทษครับพี่"
"มึงเอาเข้าไปบิดแล้วพับวางไว้ เดี๋ยวกูให้ยัยหมอกเอาไปซัก"ผมวกหมุนตัวกลับเข้าไปในห้องน้ำเพื่อบิดผ้าอีกครั้ง
"เรียบร้อยแล้วครับ ผมขอตัวกลับก่อนนะครับพี่ " ผมเช็ดเท้าแล้วค่อยๆ เดิน เพราะกลัวพื้นเป็รอย เดี่ยวพี่ชายเ้าระเบียบของยัยหมอกจะด่าเอาอีก
"กลับดีๆ นะมึง ถึงบ้านโทรมาบอกกูด้วย" แหนะ รู้ด้วยว่าผมอยู่บ้าน ถ้าคนไม่ติดตามจริงไม่รู้นะเนี่ยะ ชักสงสัยพี่น้องคู่นี่เเล้วดิ
"ครับ "ผมเดินออกจากห้องแต่แปลกๆ ที่มีอยยิ้มแลดลอดออกมาจากพี่ว๊ากปากร้าย ผมโครตรู้สึกแปลกๆ กับตัวเอง ทำไมต้องรู้สึกอะไรแบบนี้ด้วย เดินออกมาจากหอ ท้องฟ้าเริ่มเปิดแล้วแถมแสงอาทิตย์ก็หมดแล้วตอนนี้ถูกความมึดมาทดแทน ผมรีบปั่นให้ถึงบ้านเร็วๆ ซึ่งพอถึงบ้าน ยังไม่ทันจะเข้ารั้วก็มีเสียงตะโตนต้อนรับเลย
"กลับแล้วหรอ นึกว่าจักรยานตกคลอง "
"นี่ปากหรอมึง" ผมตอบไอเ้าของเสียงตัวแสบ
"เอ้าก็เห็นยังไม่กลับ ฝนก็ตก ไอ้เราก็เป็ห่วง"
"มึงเป็ห่วงเป็ด้วยหรอ"ผมจูงจักรยานเขามาแล้วมาต่อล้อต่อเถี่ยงกับมัน ถ้ามันไหนไม่เถี้ยงกันวันนั้นก็ไม่ป่วยก็มีอะไรที่ผิดปกติ
"เอ้าก็พี่ทั้งคนป่ะ" เนี่ยะเถี้ยงกันแค่ไหนแต่ก็แบบนี้ทุกที ถึงไม่ได้ตีกันหนักหนาแบบคู่อื่น แค่เถี้ยงเอาสนุกเฉยๆ
" มายืนรอนานเเล้วดิ"
"ป่าว ผมแค่ไปเก็บรองเท้า"
"รองเท้ามึงอยู่ในบ้านไม่ใช่หรอ " อย่าถามว่าทำไมผมถึงพูดคำหยาบน้อง ผมพูดปกติอยู่เเล้วเวลาอยู่กับเพื่อนก็เหมือนกัน แต่ยกเว้นยัยหมอกไว้ รายนั้นมันไม่รู้ทำไมถึงพูดมึงกูไม่ได้ ถึงถามมาก็ตอบไม่ได้ เพราะบางคำถามก็ไม่มีเหตุผลในการตอบ น้อววว
"โกหกไม่เคยได้"
"ป่ะ เข้าบ้าน"
"ครับพีู่เา"
"กูมีชื่อใหม่แล้วเว้ย ทิวเขา มีสาวตั้งให้"
"สาวคนไหนตั้งชื่อให้ลูกแม่" เสียงแม่ดังขึ้นนขณะที่ขาผมก้าวเข้าไปในบ้าน
"เพื่อนใหม่ครับแม่" ผมตอบไป
"น่ารักไหมลูก แล้วนี่ทำไมพึ่กลับ แล้วใส่เสื้อผ้าใครมา"
"ก็น่ารักครับ ก็ผ่าฝนไปส่งยัย เอ่ออ หมอกมา แล้วเสื้อผ้าเปียก พี่ชายเขาก็เลยให้เปลี่ยนชุดครับ"
"งั้นขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเหอะ จะได้ลงมากินข้าวกัน"
"เดี๋ยวผมขึ้นไปกับพี่นะแม่" ผมก็ไม่เข้าใจว่าจะตามมาทำไม แม่ยังไม่ได้ตอบอะไรมันก็วิ่งตามผมขึ้นมาในห้อง
"มึงนี่นะ ตามกูเป็ลูกแหง่เลย แต่พอชวนไปข้างนอก เสือกไมไป "
"ก็ข้างนอกมันร้อน เเถมคนพรุกพร่านด้วย น่าเบื่อจะตาย"
"เออพูดถึงข้างนอก วันเสาร์นี้ไปกินบิงซูกับกูป่าว"ผมชวนมัน ในขณะเดียวกันก็ถอดเสื้อของไอ้พี่ว๊ากมาแขวนผึงไว้
"ไม่ไปอ่ะ พี่ก็ไปกับเพื่อนพี่ดิ"
"รู้ได้ไงว่ากูไปกับเพื่อน"
"เอ้าพี่ ไปนั่งกินบิงซูคนเดียว พี่ติสท์หรอ ไม่มีทาง"
"เออ กูไปกับเพื่อน แต่กูจะพามึงไปด้วย กูอึดอัด" ผมกับไอ้ต้นน้ำมีอะไรคุยกันตลอด เรียกว่าไม่มีอะไรปิดบังกัน แม้เเต่เื่...... คิดกันเอานะ555
"อึดอัดไรพี่"
"ก็กูไม่ค่อยชอบพี่ชายของเพื่อนกู ไหนจะมีพี่สโมอีกคน ที่เหมือนจะชอบกู"
"ไมอ่ะพี่ ผมว่ามันก็ไม่น่าอึดอัดนะ สมัยนี้มันเท่าเทียมกันหมด"
"มึงจะบอกว่ามึงชอบผู้ชาย ว่างั้น"
" ไม่รู้ดิ ผมได้หมด "
"เออ ไปกะกูนะไอ้ต้นน้ำ " ผมทำหน้าอ้อนวอนวมัน
"ให้ผมไปเป็ไม้กันหมา ว่างั้น"
"เออ นั้นแหละ "
"ไม่ไปครับ" มันพูดเสร็จมันก็เอนตัวไปนอนบนที่นอนผม ส่วนผมก็รีบเข้าห้องน้ไปอาบน้ำทันที กะว่าเดี่ยวค่อยออกมาชวนมันอีกรอบ
รักก็คือรัก หลงก็คือหลง ถ้าถามชาวประมง ก็คงไม่เข้าใจ เพราะฉันนั้นเป็วาฬ ที่เกยตื้นน้ำตาย เสียงรึงโทนเพลงวาฬเกยตื้นดังทั่งห้องเลยตอนนี้
" พี่เขา โทรศัพท์เข้าพี่ " เสียงไอ้ต้นน้ำะโบอก
"ได้ยินแล้ว" ผมที่กำลังสระผมอยู่ะโกลับไป
"เร็วดิพี่"
"มึงก็รับดิ บอกกูอาบน้ำอยู่" ผมเเง่มประตูแล้วชะโหงกหน้ามาบอกมัน
"สวัสดีครับ" พอไอ้ต้นน้ำรับแค่นั้น ผมก็ฉุกคิดขึ้นได้ว่าไอ้พี่ว๊ากมันให้โทรไปบอกนี่หว่า ผมเลยล้างแชมพูบนหัวแต่เหมือนยิ่งรีบก็ยิ่งช้า แชมพูดันมาเข้าตาอีก โครตซวยจริงๆ
"สวัสดีครับอะไรมึง จำเสียงกูไม่ได้หรอ เเล้วเสียงมึงเป็ไร ไม่สบายหรอ เสียงหล่อเชียว แล้วทำไมไม่โทรมาบอกกูว่าถึงห้องแล้ว"
"แปปนะครับ ผมต้นน้ำน้องชายพีู่เาครับ พอดีพี่เขาอาบน้ำอยู่ครับ ผมเลยรับสายแทน"
"อ้อ น้องชายหรอครับ "ปลายสายเปลี่ยงเสียงทัน ซึ่งเป็จังหวะพอดีที่ผมเข้ามาได้ยิน เพระไอ้ต้นน้ำดันเปิดลำโพง
"ครับผม" ไอ้ต้นน้ำตอบด้วยสีหน้างงๆ เมื่อหันมาทงผม
"เออ พี่ชายน้องถึงแล้วใช่ไหมครับ "
"ใช่ครับ ถ้าไม่ถึงพี่จะคุยโทรศัพท์กับผมตอนนี้ได้ยังไง" เอาแล้วไอ้ต้นน้ำ กวนใครไม่กวนมากวนไอ้พี่อาทิตย์ เดี่ยจะรู้สึก
" เออพี่ก็ลืมไป เออน้องครับ วันเสาร์นี้มาทานบิงซูด้วยกันนะครับ" เห้ยยย ไม่ด่าแถมชวนเพราะสะด้วย เอาแล้วมันต้องมีซัมติง ผมว่า
"เดี่ยวคิดดูก่อนครับ งั้นไม่มีอะไรแล้ว แค่นี้นะครับ สวัสดีครับ " ไอ้ต้นน้ำรีบวางสาย
"ไม กลัวสาวโทรมา ผมรับแล้วจะเข้าใจผิดหรอ เลยมายืนเฝ้าเนี่ย" มันหันมากวนผม
"หึ กุพึ่งคิดได้ว่ากูลืมโทรไปบอกไอ้พี่อาทิตย์"
"ไปอาบน้ำให้เสร็จเถอะพี่ เดินแกว่งไปแกว่งมาอยู่ได้"
"ไอสัส " ผมรีบเดินเข้าไปอาบน้ำต่อ โดยที่ไมา่ได้เขินอะไร ก็บอกเเล้วว่าเราสองคนคุยกันได้ทุกเื่ พอผมออกมาก็เห็นไอน้องชายตัวดีค้นตู้หนังสือหาอะไรสักอย่าง
"หาอะไรของมึง"
"หนังสือโป๊มั่งพี่่ หาหนังสือนิยายที่พี่ยืมผมมาอ่ะแหละ "
"อยู่ที่ไอ้ไมโล กูเอาไปให้มันยืม"
"แล้วแม่ง ไม่บอกน้อง"
"เออ ที่หนังผมจะเรียนให้ทราบนะครับคุณต้นน้ำน้องรัก " ผมประชดมัน
"เออพี่ ผมเปลี่ยนใจนะ วันเสาร์นี้ผมไปด้วย"
"กูหูฝาดป่ะเนี่ย"
"ไม่ฝาดหรอก " ผมพูดต่อแล้วหันมาทางผมก่อนจะเสริมต่อด้วยสีหน้าแบบมีแผนการชั่วๆ อยู่ในหัว555
"ผมอยากรู้เหมือนกันว่า............................."