“บ้านเปิดอยู่ ออกมาเถิดแม่สายใจ หลบไปก็ไม่มีประโยชน์หรอกสามเดือนที่ไม่ยอมจ่ายค่าเช่ามันก็เกินไปหน่อย ออกมาคุยกันดี ๆ อย่าให้ฉันต้องเรียกตำรวจมาเจรจาเลย” ได้ยินดังนั้นหญิงกลางคนจึงตั้งสติ แล้วค่อย ๆ มุดออกมาจากใต้โต๊ะ
“ฉันขอผลัดอีกหน่อยได้ไหม” ป้าสายใจพูดไป พลางบิดม้วนอย่างเขินอายที่ถูกจับได้
“โอย! ถ้าแม่สายใจไม่มีเงิน เห็นทีก็คงเช่าอยู่ต่อไม่ได้ ฉันไม่เสียเวลาฟรี ๆ หรอกนะ คนอื่นมารอเช่าอีกตั้งมากมาย นี่ก็ใจดีเหลือเกินแล้วให้อยู่ฟรีมาตั้งสามเดือน” คนทวงออกจะหงุดหงิด
“โถ! เห็นใจฉันหน่อยเถอะจ้ะ ถ้ามีจะรีบมาจ่าย ตอนนี้ฉันไม่มีจริง ๆ ” หญิงกลางคนยกมือไหว้พลางน้ำตาไหล หมดหนทางหาเงินจ่ายค่าห้อง อีกทั้งเงินที่ดาริกาเคยส่งให้ทุกเดือน ก็ไม่เคยมีเก็บเพราะหมดไปกับการพนัน
“ค่าเช่าบ้านเท่าไหร่ครับ” น้ำเสียงอันคุ้นเคย ทำให้ป้าสายใจหันกลับมายังต้นเสียง พบกับอารัณย์ที่แต่งตัวดูดีแตกต่างจากเมื่อก่อนอย่างสิ้นเชิง ภาพของอารัณย์ที่เคยออกทีวีอยู่บ่อยครั้ง ทำให้ป้าสายใจใจหายวูบ
“6,000 บาท” เ้าของบ้านพูดอย่างไม่สบอารมณ์นัก ชายหนุ่มได้ยินดังนั้นจึงหยิบเงินในกระเป๋ารวบ ๆ ไปให้ พร้อมจ่ายล่วงหน้าไปอีกหลายเดือน หลังจากเ้าของบ้านเช่าเดินจากไปแล้ว
“สวัสดีครับ” หญิงกลางคนยกมือรับไหว้อย่างละอายใจ คนที่เธอเคยดูถูกไว้ราวกับหมูหมา ยามนี้เขาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เธอเบี่ยงหน้าหลบเล็กน้อย
“มาทำไม” เธอกล่าวถามอย่างไม่เต็มใจนัก ด้วยอารัณย์ไม่ใช่เด็กวัดคนเก่าอีกต่อไป
“ดาริกาเป็อย่างไรบ้างครับ” น้ำเสียงอบอุ่นทำให้ป้าสายใจกลั้นน้ำตาไม่อยู่ ด้วยรู้สึกเสียดายวันเวลาที่ผ่านมา หญิงกลางคนจ้องมองอารัณย์พลางส่งสายตาน้อยเนื้อต่ำใจออกมา
“ฉันผิดเอง ที่บังคับให้อีดามันเลิกกับคุณ” น้ำเสียงสั่นเครือพูดขึ้นมาพร้อมความอัดอั้น อารัณย์ไม่โต้ตอบทำได้เพียงยืนฟังเื่ราวจากป้าสายใจอย่างเงียบ ๆ
“ในตอนนั้น ที่พวกคุณเริ่มทำงานกันใหม่ ๆ แล้วอีดามันพลาดท้อง ฉันเป็คนบังคับมันให้เลิกกับคุณเองแหละ ใจจริงมันรักคุณมาก ๆ
แต่มันเป็เด็กดีที่ยอมเชื่อฟังฉัน พอมันคลอดเด็ก ฉันก็ให้มันหนีคุณไปเริ่มต้นใหม่ที่เมืองนอก” อารัณย์รู้สึกแน่นอกอย่างบอกไม่ถูก
“เช่นนั้นความจริงแล้ว ดาริกาไม่ได้หนีไปกับคนใหม่ อย่างที่คุณป้าเคยบอกผมใช่ไหมครับ” ป้าสายใจหันมองดวงตาของชายหนุ่ม ที่คล้ายมีความหวัง ก่อนจะนิ่งทบทวนครู่หนึ่งแล้วถอนหายใจ
“มันไม่ได้มีคนใหม่หรอก แต่ตอนนั้นฉันไม่อยากให้คุณวุ่นวายกับมันก็เลยพูดไปแบบนั้นว่ามันมีคนอื่นแล้ว ทั้งที่มันไม่มีใคร และมันก็ไม่อยากไปด้วย แต่ฉันก็บังคับมันไปจนได้”