ผมหันไปมองต้นตอของเสียง มันเดินออกมาจากความมืด ลักษณะของมันเหมือนเดิมคือผิวดำสนิทราวกับเนื้อที่โดนย่างจนไหม้เกรียม ดวงตาสีขาวไร้ชีวิตนั่น ผมจำได้ดี แต่คราวนี้มันดูตัวใหญ่กว่าครั้งก่อน
“นายท่านสั่งให้มารับตัวแก” เ้าผีไฟไหม้นั่นพูด (ผมเรียกมันว่าผีไฟไหม้เพราะมันดำเหมือนโดนไฟไหม้มา) ร่างกายผมตอบสนองต่อความกลัว เหงื่อไหลออกมาที่มือ แขนขาก็ไม่มีแรง
“ครั้งก่อนแกรอดไปได้เพราะเ้าพวกสัตว์เดรัจฉานนั่น คราวนี้พวกมันไม่อยู่แล้ว ไม่มีใครช่วยแกได้แล้ว” ต้องขอบคุณเ้าผีนั่นที่ช่วยเตือนสติ ทำให้ผมหวนนึกถึงตอนที่พ่อและแม่ตาย แค่นึกถึงภาพวันนั้น หัวของผมก็ขาวโพลนไปหมดผมร้องะโออกมา ทั้งความเศร้า ความเสียใจ และความแค้น ผมอยากปลดปล่อยมันออกมาให้หมด
หลังจากที่ผมะโ ก็มีเสียงคำรามดังขึ้น ไม่ใช่แค่เสียงเดียวแต่เป็เสียงสัตว์ป่าต่างๆ คำราม ราวกับพวกมันตอบรับความโกรธเกรี้ยวของผม เสียงคำรามของเหล่าสัตว์ทั้งหลายดังกึกก้อง
ผมััได้ทันทีว่าตอนนี้ทุกคนกลับมาแล้ว เสียงฝีเท้ามากมายกำลังตรงมาหาผม เ้าผีไฟไหม้นั่นถึงกับหันไปมาด้วยความงุนงง ไม่นานเหล่าครอบครัวของผมก็มาถึง
และตัวแรกที่มาถึงคือเสือดำ อาจเพราะมันคล่องแคล่วที่สุด มาถึงมันก็พุ่งเข้าใส่เ้าผีทันที มันกัดลงไปที่คอ แต่เ้าผีที่ครั้งนี้ตัวใหญ่กว่าเดิม มันดูแข็งแรงขึ้นมันสะบัดจนเ้าเสือดำกระเด็น
แต่ยังไม่ทันที่เ้าผีจะได้ขยับตัว เหล่านกนักล่า ทั้งเหยี่ยว นกเค้าแมว ต่างพุ่งเข้ามาจิกตี นับด้วยตาเปล่าเหล่านกรวมๆ กันน่าจะประมาณ เกือบสิบตัวได้
เ้าผีพยายามใช้มือปัด และคว้าขาของนกฮูกได้ตัวหนึ่งเ้านกฮูกที่น่าสงสารโดนหักคอไปต่อหน้าต่อตาผม
มีเสียงฝีเท้าที่คุ้นเคยดังต่อมา คราวนี้เป็กระทิงดำ มันเล็งเขาไปที่ท้องของเ้าผี แต่เ้าผีกลับคว้าเขาไว้ได้
“มุกเดิมไม่ได้ผลหรอก” มันหัวเราะอย่างน่าสยดสยอง มันจับกระทิงทุ่มไปใส่โขดหิน เืสาดกระเซ็น เ้ากระทิงแน่นิ่งไป
ตอนนี้ผมทำอะไรไม่ถูก ผมเสียใจที่เรียกพวกสัตว์มาให้โดนฆ่า แต่ยังไม่ทันที่ผมจะได้ทำอะไร เสียงคำรามก็ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้นอกจากเสียงคำราม ยังมีเสียงเห่าหอนของหมาป่าด้วย
ถ้านี่ไม่ใช่เหตุการณ์รุนแรงถึงตาย ผมคงประทับใจกับภาพที่เห็น ฝูงหมาป่า สิงโต และ เสือดำ 3 สปีชี่นี้ไม่เคยที่จะร่วมสู้กันแต่ตอนนี้ทุกตัวกำลังร่วมแรงร่วมใจตะลุมบอนเ้าผีนั่น
ทีมหมาป่าเริ่มก่อน ปกติพวกมันจะออกล่าเป็ฝูง โดยฝูงนี้มีประมาณ7-8ตัว ตัวที่ใหญ่ที่สุด ซึ่งคาดว่าน่าจะเป็จ่าฝูงะโเข้าไปก่อน มันกัดเข้าที่คอของผีดำ ร่างดำทะมึนของมันล้มลง พยายามจะคว้าเอามือจับ
แต่ไม่สำเร็จ
เ้าหมาป่าะโถอยออกมา พอผีร้ายลุกขึ้นตั้งท่าจะพุ่งเข้าใส่ตัวจ่าฝูง ตัวอื่นก็จะโจมตีจากข้างหลัง ตอนนี้สถานการณ์ดูกำลังได้เปรียบ
แต่โชคร้ายที่เ้าจ่าฝูงพลาดท่า โดนมันจับได้ มันบีบคอเ้าจ่าฝูงไว้แน่น ตอนนี้ฝูงหมาป่าพยายามรุมกัดร่างกายของผีดำ แต่มันดูไม่รู้สึกอะไร มันเอาแต่ตั้งใจบีบคอของเ้าจ่าฝูง
สิงโตะโเข้ามากัดที่แขนซ้าย เสือดำกัดที่แขนขวา พยายามจะกระชากให้แขนของผีดำขาด แต่กลับไม่ได้ผล มันดูไม่สะทกสะท้านเลย และไม่นานเ้าจ่าฝูงหมาป่าก็นิ่งไป
หลังจากนั้นมันก็คว้าเสือดำที่กัดแขนของมันอยู่ทุ่มลงพื้นและใช้เท้าเตะซ้ำอย่างรุนแรงอีกหลายครั้ง
สิงโตกระโจนใส่ มันร้องคำรามออกมาเสียงดังสนั่น แต่ผีร้ายนั่นกลับหลบได้ มันะโขึ้นไปขี่บนหลังของสิงโตและใช้ปากกัดไปที่คอจากด้านหลัง เ้าสิงโตพยายามดิ้นและสะบัดแต่ก็ไม่หลุด เืสีแดงไหลอาบเป็ทาง ไม่นานเ้าสิงโตก็หมดแรงและล้มลง
สถานการณ์ตอนนี้ย่ำแย่ลงมาก เหมือนสู้เพื่อรอเวลาแพ้ ผมมองดูเหล่าสัตว์ถูกฆ่าไปทีละตัว
212
