สรรพธาตุสังหารเทพ

        หลังจากสวี่หยุนกล่าวจบเขาก็ปล่อยลมปราณธาตุผสานและควบแน่นมันจนกลายเป็นลูกแก้ววารีอัคคีในทันที..สวี่หยุนขว้างลูกแก้ววารีอัคคีออกไปก่อนจะกำหมัดจนแน่นเช่นเดิมกับที่เขาเคยทำกับหวงเหลี่ยง..ลูกแก้ววารีอัคคีแตกกระจายออกมาก่อนจะกลายเป็นหยดนํ้าจำนวนมหาศาลกลางอากาศ..

        สวี่หยุนในตอนนี้ทำได้ดีที่สุดแค่นี้จริงๆ..หากเขาพยายามควบแน่นหยดนํ้าให้กลายเป็นลูกแก้วยักษ์เหมือนที่เคยทำกับหวงเลี่ยง..ธาตุวารีในตัวของสวี่หยุนจะต้องได้รับบาดเจ็บเพิ่มขึ้นอย่างแน่นอน..ผู้ฝึกตนคนนั้นตกตะลึงไปเพียงครู่เดียวก่อนจะเรียกสติกลับมาและใช้วรยุทธดาบเพื่มมาตอบโต้หยดนํ้าอัคคีของสวี่หยุน..

        "ดาบสะบั้นเมฆา!!" ผู้ฝึกตนขั้น 8 ของรวบรวมลมปราณตะโกนชื่อวรยุทธระดับทมิฬขั้นตํ่าออกมาก่อนที่ดาบของมันจะส่องสว่างมาราวกับมันสามารถสะบั้นเมฆากลางเวหาได้จริงๆ..

        "ฮ้า!!" ผู้ฝึกตนคนนั้นตะโกนออกมาก่อนจะวาดดาบจากบนลงล่างเป็นแนวตั้ง..ด้วยวรยุทธระดับทมิฬขั้นตํ่าของผู้ฝึกตนคนนั้นบวกกับพื้นฐานการฝึกตนของมันที่สูงถึงขั้น 8 ของรวบรวมลมปราณเท่าให้หยดนํ้าของสวี่หยุนแตกสลายไปถึง 6 ใน 10 ส่วนจากทั้งหมด..แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้นหยดนํ้าอัคคีที่เหลือก็พุ่งเข้าใส่ผู้ฝึกตนคนนั้นด้วยความเร็วสูง..ผู้ฝึกตนคนนั้นพยายามใส่ลมปราณที่เหลือในการต้านรับหยดนํ้าทั้งหมด..ในที่สุดผู้ฝึกตนคนนั้นก็กระเด็นไปข้างหลังพร้อมกับกระอักเลือดออกมาคำโตเมื่อตกลงถึงพื้น...

        สวี่หยุนเริ่มมีสีหน้าจริงจังขึ้นมาในทันทีเมื่อเห็นว่าผู้ฝึกตนคนนั้นไม่ได้ตกตายไปเพราะลูกแก้ววารีอัคคีของตนเอง..สวี่หยุนจับมีดสั้นของสตรีที่เขาเคยสังหารไปด้วยมือขวาก่อนจะหยิบเอามีดไม้ขึ้นมาจากผลึกลมปราณมาถือไว้มือซ้าย..สวี่หยุนใช้ลมปราณธาตุวารีเพียงเล็กน้อยก่อนจะควบแน่นให้หยดนํ้าบนมีดไม้เปลี่ยนเป็นใบมีดแหลมคมคล้ายกับใบมีดของมีดไม้ลอยอยู่เหนือตัวมีดไม้เพียงเล็กน้อย..สวี่หยุนไม่สามารถคงรูปของกระบี่นํ้าได้ในตอนนี้ทำให้นี่คือสิ่งที่เขาทำได้ดีที่สุดกับมีดไม้แล้ว..

        "..ไม่คิดว่าเจ้าจะมีอาวุธเวทย์ทรงพลังเช่นนั้นด้วย..แต่ดูจากสารรูปของเจ้าแล้วคงจะใช้มันได้แค่ครั้งเดียวสินะ.." ผู้ฝึกตนคนนั้นใช้มือยันพื้นลุกขึ้นมาอย่างยากลำบากก่อนจะกระอักเลือดออกมาอีกครั้ง..ถึงแม้มันจะไม่ถูกสังหารไปเพราะลูกแก้ววารีอัคคีของสวี่หยุนแต่ก็นับว่าบาดเจ็บหนักมากจริงๆ..หากมันมีลมปราณน้อยกว่านี้เพียงสักนิดมันจะต้องตกตายอย่างแน่นอน..

        "เจ้าทำได้ดีจริงๆที่ทำข้าบาดเจ็บได้..แต่ถึงข้าจะบาดเจ็บก็เพียงพอที่จะส่งเจ้าไปยมโลกถึงร้อยรอบแล้ว!!" ผู้ฝึกตนคนนั้นกล่าวออกมาด้วยสีหน้าโกรธแค้นเป็นอย่างยิ่งก่อนจะกระชับดาบของมันแน่นอีกครั้งและใช้ย่างก้าวมรณะพุ่งมาทางสวี่หยุน..สวี่หยุนคิดแผนการในหัวของเขาเองอย่างรวดเร็วก่อนจะพุ่งเข้าใส่ผู้ฝึกตนคนนั้นด้วยเหยียบวารีท่องนภา..ความเร็วของสวี่หยุนยังเป็นรองกว่าผู้ฝึกตนคนนั้นอยู่ช่วงหนึ่งแต่ก็ไม่ได้นับว่าหนักหนามากนักสำหรับสวี่หยุน...

        "เฮอะ!! ไอตัวโง่งม!" ผู้ฝึกตนคนนั้นกล่าวออกมาอย่างดูถูกเหยียดหยามก่อนจะฟันกระบี่แนวเฉียงใส่สวี่หยุน..

        เพล้ง!!

        สวี่หยุนยกมีดสั้นทั้งสองเล่มไปต้านทานดาบของผู้ฝึกตนคนนั้นทันทีก่อนจะเบี่ยงตัวเล็กน้อยเพื่อลดแรงประทะที่เกิดขึ้น..ถึงแม้สวี่หยุนจะใช้เทคนิคการเคลื่อนไหวเพื่อลดแรงประทะแล้วเขาก็ยังคงเป็นฝ่ายกระเด็นถอยหลังไปอยู่ดี..สวี่หยุนพลิกตัวกลางอากาศรอบหนึ่งก่อนจะมายืนอยู่บนพื้นอีกครั้งราวกับไม่เป็นอะไรเลย..ท่าทาง เทคนิคและการใช้มีดของสวี่หยุนทำให้ผู้ฝึกตนคนนั้นตกตะลึงไปชั่วครู่ก่อนจะมีสีโหดเหี้ยมเช่นเดิมพุ่งมาทางสวี่หยุน..

        รอบนี้ผู้ฝึกตนคนนั้นแทงดาบมาทางสวี่หยุนด้วยความรวดเร็วเป็นอย่างยิ่ง..สวี่หยุนยังคงความสงบนิ่งไว้และกะจังหวะให้เหมาะสมพร้อมกับกระโดดหลบกระบี่ด้วยความชำนาญราวกับมีประสบการณ์ต่อสู้มาแล้วนับไม่ถ้วน..สวี่หยุนใช้เหยียบวารีท่องนภามาลดความเร็วในการดึงดาบผู้ฝึกตนกลับก่อนจะชี้มีดไม้ไปที่ผู้ฝึกตนคนนั้นก่อนที่คมมีดหยดนํ้าจะรวมตัวกันเป็นหยดนํ้าเพียงหยดเดียวพุ่งไปทางผู้ฝึกตนคนนั้นอย่างรวดเร็ว..อาจจะดูเหมือนผ่านไปนานแต่จริงๆแล้วเรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นในหนึ่งพริบตาเท่านั้น!

        ผู้ฝึกตนคนนั้นมีสีหน้าเปลี่ยนไปนิดหน่อยก่อนที่มันจะเลือกปล่อยมือจากดาบของมันและใช้แขนทั้งสองข้างในการป้องกันหยดนํ้าของสวี่หยุน..เมื่อผู้ฝึกตนคนนั้นประทะกับหยดนํ้าของสวี่หยุนมันก็กระเด็นไปข้างหลังในทันทีก่อนจะมีโลหิตไหลออกมาจากมุมปากเล็กน้อย..หยดนํ้าของสวี่หยุนรวดเร็วเกินไปทำให้มันไม่ได้ใช้ลมปราณทั้งหมดในการป้องกันได้ทันท่วงทีบวกกับที่มันบาดเจ็บหนักมาอยู่แล้วทำให้สวี่หยุนสามารถทำร้ายผู้ฝึกตนขั้น 8 ของรวบรวมลมปราณด้วยหยดนํ้าจากมีดไม้ได้..

        สวี่หยุนลงร่อนลงพื้นมาอย่างสวยงามก่อนจะสะบัดมีดไม้อีกครั้งทำให้คมมีดหยดนํ้าปรากฏขึ้นมาลอยเหนือตัวมีดไม้อีกครั้ง..สวี่หยุนยกเท้าขึ้นมากระทืบไปที่ด้ามดาบของผู้ฝึกตนคนนั้นโดยที่ไม่ได้ใช้ลมปราณแม้แต่น้อยก่อนจะทำให้ดาบของมันลอยขึ้นมาหมุนคว้าง 2-3 รอบก่อนจะหยุดนิ่งอยู่กลางอากาศเบื้องหน้าของสวี่หยุน..สวี่หยุนใช้ลมปราณธาตุวารีบังคับดาบเล่มนั้นให้ลอยอยู่ข้างๆตัวของตนเองราวกับมันกลายเป็นดาบของเขาไปอย่างไรอย่างนั้น...

        "บัดซบ!! ดาบมังกรทมิฬของข้า!!" ผู้ฝึกตนคนนั้นกล่าวออกมาด้วยความโกรธแค้นก่อนจะหยิบเอาดาบอีกเล่มที่เป็นเพียงอาวุธระดับหนึ่งขั้นสูงออกมาจากผลึกลมปราณธาตุ..

        "ฮึ!! ถึงเจ้าจะใช้ลมปราณบังคับมันแล้วอย่างไร? เจ้าไม่มีสมาธิพอจะควบคุมดาบมังกรทมิฬพร้อมกับต่อสู้ไปด้วยอย่างแน่นอน!" ผู้ฝึกตนคนนั้นกล่าวออกมาด้วยความไม่พอใจเป็นอย่างยิ่งที่เห็นดาบของมันถูกสวี่หยุนแย่งชิงไป..

        "ไม่จำเป็นต้องพูดมาก..หากเจ้าอยากรู้ว่าข้าทำได้หรือไม่ก็แค่เข้ามาลองดูเท่านั้น" สวี่หยุนกล่าวออกมาด้วยสีหน้าสงบนิ่งก่อนที่ตัวเขาเองและกระบี่มังกรทมิฬจะพุ่งเข้าใส่ผู้ฝึกตนคนนั้นในทันทีที่กล่าวจบ..

        เพล้ง!! เพล้ง!! เพล้ง!!

        เสียงตัวดาบและใบมีดดังไปมาในตรอกแคบๆราวกับว่ามีผู้ฝึกตนจำนวนมากกำลังต่อสู้กันอยู่..จริงๆแล้วเสียงนั้นเกิดจากผู้ฝึกตนแค่สองคนที่กำลังต่อสู้กันอยู่..หลังจากต่อสู้กันได้สักพักผู้ฝึกตนคนนั้นก็ตกตะลึงออกมาพร้อมกับจำเป็นต้องขยับร่างกายทุกท่วงทีโดยที่ไม่มีเวลาพักแม้แต่วินาทีเดียว..สวี่หยุนใช้มีดสั้นของสตรีที่เขาได้สังหารไปพร้อมกับมีดไม้ได้อย่างเชี่ยวชาญเป็นอย่างยิ่ง..ถึงแม้การใช้มีดของสวี่หยุนจะน่าตกตะลึงเพียงใดก็ยังไม่น่าตกใจเท่าการควบคุมดาบกลางอากาศด้วยลมปราณได้อย่างเชี่ยวชาญเช่นกัน..

        ทั้งสวี่หยุนและดาบมังกรทมิฬพลัดกันโจมตีผู้ฝึกตนคนนั้นทุกครั้งที่มีโอกาสโดยที่ไม่ให้ผู้ฝึกตนคนนั้นมีเวลาพักแม้แต่วินาทีเดียว..ถึงแม้ผู้ฝึกตนคนนั้นจะสามารถต้านรับมีดสั้นทั้งสองเล่มพร้อมกับดาบหนึ่งเล่มได้ในเวลาเดียวกันแต่ผู้ฝึกตนคนนั้นก็ไม่สามารถโจมตีกลับไปได้เลยแม้แต่ครั้งเดียว..หากเขาเลือกที่จะโจมตีกลับไปทางสวี่หยุนดาบมังกรทมิฬก็ต้องทำให้เขาบาดเจ็บอย่างแน่นอน..

        "บัดซบ!! แกมันสัตว์ประหลาดชัดๆ!!" ผู้ฝึกตนคนนั้นสบทออกมาก่อนจะพยายามเร่งความเร็วของตัวเองให้เหนือกว่าดาบมังกรทมิฬและสวี่หยุน..แต่ไม่ว่ามันจะเร่งความเร็วของดาบหรือตัวของมันเองมากเท่าไหร่สวี่หยุนก็ยังคงตอบโต้มันได้อย่างง่ายดายก่อนจะใช้ดาบมังกรทมิฬมาพยายามโจมตีตอนที่มันเผลอเช่นเคย..

        "ขอบคุณที่ชม..ตอนนี้ข้าเสียเวลาไปมากอย่างยิ่ง..ได้เวลาที่เจ้าจะต้องตกตายแล้ว" สวี่หยุนกล่าวออกมาด้วยสีหน้าสงบนิ่งก่อนจะใช้ลมปราณธาตุวารีบังคับให้ดาบมังกรทมิฬโจมตีไปที่ผู้ฝึกตนคนนั้น..ผู้ฝึกตนคนนั้นยกดาบของมันขึ้นมาปัดป้องดาบมังกรทมิฬในทันทีก่อนที่สวี่หยุนจะพุ่งเข้ามาและส่งหยดนํ้าพุ่งไปทางศีรษะของมันพร้อมกับใช้มืออีกข้างแทงมีดสั้นมาทางผู้ฝึกตนคนนั้น..

        ผู้ฝึกตนคนนั้นสบทด่าสวี่หยุนออกมาเล็กน้อยก่อนจะเอียงหัวหลบหยดนํ้าไปอย่างยากลำบากพร้อมกับดึงดาบของตนเองที่ปัดป้องการโจมตีของดาบมังกรทมิฬไปแล้วมาป้องกันมีดสั้นของสวี่หยุน..เหตุการณ์ทั้งหมดเกิดขึ้นในชั่วพริบตาเท่านั้นก่อนที่สวี่หยุนจะขยับมือทำให้หยดนํ้าที่พุ่งเลยศีรษะของผู้ฝึกตนคนนั้นไปลอยกลับมาโจมตีไปที่หลังของผู้ฝึกตนคนนั้นในทันที..

        ผู้ฝึกตนคนนั้นกระอักเลือดออกมาคำโตก่อนที่สวี่หยุนจะส่งหมัดคชสารเข้าใส่จุดตันเถียนของมันพร้อมกับผนึกทะเลปราณของมันในทันทีที่ผู้ฝึกตนคนนั้นกำลังจะสลบหลังจากลอยออกไปเพราะหมัดคชสารของสวี่หยุน..สวี่หยุนเดินเก็บเอามีดสั้นทั้งสองเล่มพร้อมกับดาบมังกรทมิฬเข้าไปในผลึกลมปราณธาตุก่อนจะค่อยๆเดินมาทางผู้ฝึกตนคนนั้นที่นอนนิ่งอยู่กับพื้นราวกับว่ามันสลบไปแล้ว..

        "..ข้ามีเวลาไม่มากนัก..หากเจ้าไม่พูดความจริงออกมาข้าก็จะสังหารเจ้าทิ้งในทันที..ข้อแรก..เจ้ามาจากไหน? และข้อสองคือใครเป็นคนจ้างเจ้าให้มาสังหารข้า..?" สวี่หยุนเหยียบจุดตันเถียนของมันไม่แรงมากนักทำให้ผู้ฝึกตนคนนั้นสะดุ้งตื่นขึ้นมาในทันทีก่อนที่สวี่หยุนจะกล่าวออกมาด้วยนํ้าเสียงสงบนิ่ง..สวี่หยุนไม่ได้ผนึกทะเลปราณทั้งหมดของผู้ฝึกตนคนนั้น..สวี่หยุนเพียงแค่ผนึกลมปราณส่วนใหญ่ทำให้ตอนนี้ผู้ฝึกตนคนนั้นมีพื้นฐานการฝึกตนอยู่แค่ขั้น 1 ของรวบรวมลมปราณ..หากสวี่หยุนผนึกทะเลปราณมันทั้งหมดของผู้ฝึกตนคนนั้น..ด้วยบาดแผลของมันอาจทำให้ตกตายในทันทีที่สวี่หยุนทำการผนึก..

        "หุบปากของเจ้าไปซะ!! หากต้องการสังหารข้าก็รีบๆทำซะ! ข้าไม่มีทางกล่าวอะไรออกมาให้เสียชื่อเหล่านักฆ่าเงาทมิฬแน่นอน!!" ผู้ฝึกตนคนนั้นกล่าวออกมาด้วยความเด็ดเดี่ยวเป็นอย่างยิ่ง..

        "โอ้? นักฆ่าเงาทมิฬ? ตอนแรกข้านึกว่าพวกเจ้าแค่จับกลุ่มกันเล่นๆเหมือนที่พวกเด็กๆเขาทำกันซะอีก..กลายเป็นว่าน่าจะมีชื่อเสียงมากกว่าที่ข้าคิดไว้นะ.." สวี่หยุนกล่าวออกมาด้วยสีหน้าไร้เดียงสาพร้อมกับรู้สึกชมเชยความเด็ดเดี่ยวไม่กลัวตายของผู้ฝึกตนคนนี้เล็กน้อย..

        "อืม..เจ้าไม่พูดก็แย่เลยน้า..เจ้าเคยได้ยินข่าวของข้าบ้างหรือไม่ว่าข้าลงโทษหลานของไอแก่ที่ชื่อหวงเจี้ยนซุนอย่างไร? งั้นคราวนี้ข้าจะทำเช่นนั้นกับเจ้าอีกล่ะกัน" สวี่หยุนกล่าวออกมาพร้อมกับรอยยิ้มไร้เดียงสาก่อนจะค่อยๆยกเท้าขึ้นมาจากจุดตันเถียนของผู้ฝึกตนคนนั้นอย่างช้าๆ..เมื่อผู้ฝึกตนคนนั้นได้ยินที่สวี่หยุนกล่าวสีหน้าของมันก็เปลี่ยนไปในทันที..ถึงแม้เรื่องที่สวี่หยุนจะสับสังหารผู้คุ้มกันของหอโอสถสวรรค์ถึงร้อยคนจะโด่งดังอย่างยิ่งแล้ว..แต่ที่โด่งดังไม่แพ้กันก็คือเรื่องความโหดเหี้ยมที่สวี่หยุนกระทำกับหลานชายของผู้อาวุโสหวงเจี้ยนซุนอย่างแน่นอน..

        "ขะ..ข้ากล่าวแล้ว.." ผู้ฝึกตนคนนั้นค่อยๆกล่าวออกมาด้วยสีหน้ายากลำบากเป็นอย่างยิ่ง..

        "..ศักดิ์ศรีของนักฆ่าเงาทมิฬหายไปเร็วจนน่าผิดหวังเลยล่ะ..ตอนแรกข้านึกว่าต้องบดกระดูกแขนสองข้างกับขาสองข้างของเจ้าก่อนถึงจะกล่าวออกมาซะอีก.." สวี่หยุนกล่าวออกมาด้วยนํ้าเสียงผิดหวังนิดหน่อยพร้อมกับมีใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มไร้เดียงสาเช่นเดิม..

        "ผะ..ผู้จ้างงานคราวนี้คือหวงอี้ซวน..มันคือหวงอี้ซวน!!" ผู้ฝึกตนคนนั้นรีบกล่าวขึ้นมาพร้อมกับความหวดกลัวในทันทีที่ได้ยินคำกล่าวของสวี่หยุน..ถึงแม้ตกตายไปจะไม่หนักหนาเท่าไหร่สำหรับมันแต่การโดนทรมารโดยที่ไม่สามารถตกตายได้นับว่าเป็นเรื่องที่น่าหวาดกลัวอย่างยิ่ง...

        "หวงอี้ซวน..? มันเป็นใครกัน? ข้านึกว่าจะเป็นหวงจื่อหานซะอีก.." สวี่หยุนกล่าวถามออกมาด้วยสีหน้าสงสัย..

        "มะ..มันเป็นผู้อาวุโสของสำนักกระบี่ล่องนภา..มันเป็นบิดาของหวงจื่อหานกับหวงอี้จือ!" ผู้ฝึกตนคนนั้นรีบกล่าวออกมาทันทีเมื่อได้ยินคำถามของสวี่หยุน..

        "โอ้? บิดาของพวกมัน? อืม..สงสัยว่าโจรชั่วทั้งสอง..หวงอี้จือกับหวงหลินเฝ่ยคงจะตื่นมาแล้วล่ะมั้ง..?" สวี่หยุนยิ้มออกมาเล็กน้อยขณะกล่าวออกมา..แต่รอบนี้ไม่ได้เป็นรอยยิ้มไร้เดียงสาแต่อย่างใด..มันราวกับเป็นรอยยิ้มของราชาผู้โหดเหี้ยมที่สามารถวางแผนสังหารประชาชนได้เหมือนผักปลา..

        "ขะ..ข้าไปได้หรือยัง? ข้าตอบคำถามของเจ้าหมดแล้ว.." ผู้ฝึกตนคนนั้นกล่าวออกมาพร้อมกับร่างกายที่กำลังสั่นสะท้านเพราะความหวาดกลัว..

        "ไอหยา..ข้าคิดเรื่องต่างๆไปเรื่อยจนเกือบลืมเจ้าแล้วสิ..ไหนๆเจ้าก็ตอบของข้าแล้วงั้น..เชิญไปเที่ยวยมโลกให้สนุกนะ" สวี่หยุนกล่าวเรื่องที่โหดร้ายอย่างยิ่งออกมาพร้อมรอยยิ้มไร้เดียงสาราวกับเด็กน้อย..

        "เจ้าว่าอะไรนะ!! มันไม่ใช่สิ่งที่..." ผู้ฝึกตนคนนั้นกล่าวออกมาด้วยความหวาดกลัวในทันทีก่อนจะถูกลำแสงสีฟ้าอ่อนจากดรรชนีวารีไร้เงาของสวี่หยุนพุ่งทะลุศีรษะไป..

        "ไอหยา ไอหยา..ข้าไม่ได้กล่าวไว้ซะหน่อยว่าจะปล่อยเจ้าไปหากตอบคำถามของข้าแล้ว.." สวี่หยุนกล่าวออกมากับซากศพที่อยู่เบื้องหน้าก่อนจะหยิบเอาผลึกลมปราณธาตุของผู้ฝึกตนทั้งสองและดาบระดับหนึ่งขั้นสูงที่ผู้ฝึกตนที่พื้นฐานลมปราณขั้น 8 ของรวบรวมลมปราณใช้ในการตอบโต้สวี่หยุน..หลังจากเก็บของทุกอย่างเสร็จสวี่หยุนก็เดินออกจากตรอกไปในทันที..

     -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------