“พี่โจสู้ ๆ พี่โจสู้ตาย ดีมากค่ะ อีกนิดนะคะ จะครบ 5กิโลฯ แล้ว อย่าเพิ่งเดินค่ะพี่ อีกนิดเดียว” อรให้กำลังใจชายผู้ฝากตัวเป็ศิษย์และในท้ายที่สุด เขาก็วิ่งตลอดทางระยะ 5 กิโลฯ ได้โดยไม่หยุดเดิน
“สุดยอดค่ะพี่โจ เสาร์หน้าเราก็เพิ่มเป็วิ่ง 6 โลแบบนี้อีกไม่นานพี่ลงรายการวิ่ง 10 โลได้สบายค่ะ เชื่อโค้ชอร” เธอยกนิ้วโป้งให้กับความก้าวหน้าของเขา
“แต่เราต้องมีบูมเชียร์ปลุกกำลังใจ เอาอย่างนี้นะคะ ถ้าถามว่า‘โจอรสู้มั้ย’ ก็ตอบว่า ‘โจอรสู้ไม่ถอย โจอรสู้ ๆ’ โอเคนะคะ พี่โจ บูมพร้อมกันนะแล้วตอนบูมต้องเอากำปั้นมาชนกันอย่างนี้นะคะ เอาละนะ พร้อม! สาม สี่...”
“เดี๋ยว ๆ !รอแปปครับ” โจร้องเสียงหลง หยิบมือถือขึ้นมาในท่าเซลฟี่ กดอัดคลิปวีดีโอ “สวัสดีครับพบกับโจสายหวาน น้ำตาลมะพร้าวอีกครั้งนะครับ ในวันนี้ผมขอแนะนำทีม ‘โจอร’ ทีมที่จะไปวิ่ง 10 กิโลฯด้วยกัน เรามาฟังบูมของทีมนี้กันครับ หัวหน้าทีมพร้อมนะครับ” เขาหันไปพยักหน้าส่งสัญญาณให้แล้วทั้งสองก็เอากำปั้นชนกันพร้ะโกนปลุกใจ “โจอรสู้มั้ย โจอรสู้ไม่ถอย โจอรสู้ๆ” และเธอก็ต่อท้ายด้วยว่า “โจอรจะวิ่งเข้าเส้นชัยด้วยกันเลยค่า” แล้วต่างก็หัวเราะให้กับบูมเชียร์ปลุกใจของทีมโจอร
เช้าวันเสาร์ อากาศเย็นสบาย เสียงนกร้อง แดดอ่อน ๆยามเช้าสะท้อนผิวน้ำในบึงกว้างแผ่นน้ำกว้างปลอดเรือใบที่มักจะมีผู้คนมาเรียนล่องเรือใบมากขึ้นใน่บ่าย ทั้งสองอยู่ในชุดออกกำลังกายแบบคนที่ออกกำลังกายอยู่เป็ประจำรองเท้าวิ่ง ชุดกางเกงขาสั้นและเสื้อกล้ามสีสดใสสำหรับการวิ่ง
กิจวัตรประจำเช้าวันเสาร์ของทั้งสองดำเนินไปอย่างต่อเนื่องสม่ำเสมอทุก ๆ สัปดาห์ ทีละนิด ทีละน้อย โจวิ่งยาวต่อเนื่องได้มากขึ้น โดยไม่ต้องสลับเดินจาก 5 กิโลฯ เพิ่มเป็ 5 กิโลฯ ครึ่ง และเพิ่มเป็ 6 กิโลฯ ทั้งสองไม่ลืมที่จะบูมทีมปลุกใจ“โจอรสู้มั้ย โจอรสู้ไม่ถอย โจอรสู้ ๆ” ทุกครั้งที่รู้สึกเหนื่อยและอยากยอมแพ้
“พี่โจอย่าลืมเสริมกล้ามเนื้อด้วยนะคะ อาทิตย์ละ 3 วันนะ เช้าก่อนไปทำงาน หรือเลิกงานตอนเย็น ก็ได้ ทำในห้องที่คอนโดก็ได้นะคะไม่ต้องไปฟิตเนสให้ยุ่งยาก” เธอพูดพลางขณะที่ทั้งสองยืดกล้ามเนื้อหลังจากวิ่งเสร็จแล้วในเช้าวันเสาร์วันหนึ่ง“พี่โจอย่าลืมที่อรบอกนะคะ อย่าลืมทำสควอซนะคะ เสริมกล้ามเนื้อขาดีมากเลยได้หมดทั้ง ต้นขา เอว สะโพก หน้าท้องเลยนะคะ” เธอเน้นย้ำและแสดงท่าทางประกอบโดยยืนกางขาทั้งสองห่างในระยะ่หัวไหล่ย่อเข่าลงทำมุม 90 องศา โดยไม่ให้หัวเข่าล้ำหน้าไปเกินปลายเท้าลำตัวตั้งตรง แขนสองข้างเหยียดตรงไปข้างหน้าเพื่อช่วยให้ทรงตัวง่ายขึ้น และยืดตัวกลับมายืนตรง
การซ่อมแซม ปรับปรุง ห้องเช่าไม่ใช่เหตุผลเพื่อให้ทั้งสองได้มาเจอกันอีกต่อไปและไม่ใช่เฉพาะวันเสาร์ตอนเช้าที่จะได้เจอกันตามตารางออกกำลังกายเท่านั้นเขาและเธอนัดเจอกันเหมือนเพื่อนนัดเจอกัน ไม่ต้องมีวาระอะไรเป็พิเศษแต่ก็นัดกินข้าวกันได้ เหมือนดังเช่นเย็นวันนี้ในร้านขนมซึ่งเป็วันหนึ่งกลางสัปดาห์
“ข้อดีของการวิ่งเป็ประจำคือ เราจะไม่รู้สึกผิดมากนักที่จะกินฮันนี่โทสต์กะชานมไข่มุกค่ะ” หญิงสาวยิ้มตาหยี ยกแก้วชานมไข่มุกขึ้นมาดูดจากหลอด เลื่อนจานฮันนี่โทสต์มาไว้กลางโต๊ะและหยิบช้อนอีกคันยื่นให้เขารับไป
“ถ้าไม่มีโควิดก็คงดีนะคะจะครบสองปีแล้วที่อรไม่ได้ขึ้นเครื่องบินเลย ถ้าไม่มีโควิด พี่โจจะไปเที่ยวไหนคะ”
“เมื่อสองปีที่แล้วผมจองตั๋วไปตุรกีครับพอโควิดมาเลยต้องยกเลิกไป เสียดายมาก อยากไปเที่ยวเมืองมรดกโลกแคปพาโดเซีย และก็ลองขึ้นบอลลูนดูครับ”เขาหยุดนิ่งไปครู่หนึ่ง คล้ายว่าคิดอะไรขึ้นมาได้ “เอ่อ ผมถามอรดีกว่าคราวที่แล้วอรถามผมเื่เรือใบแล้วผมตอบไม่ได้ คราวนี้ผมถามอรเื่บอลลูนดีกว่า”
เธอหัวเรา “อ๋อ จะเอาคืน ว่างั้น? ได้เลยค่ะ ถามมาเลย”แววตาเธอมุ่งมั่นพร้อมตอบคำถามชิงรางวัล
“กติกาเหมือนเดิมนะครับ ถ้าอรตอบถูกผมเลี้ยงข้าว แต่ถ้าอรตอบผิดผมจะขออะไรจากอรก็ได้ เอาหล่ะ คำถามคือ บอลลูนไม่มีเครื่องยนต์ ลอยตามลม บอลลูนจะเคลื่อนที่ไปในทิศทางที่ตรงกันข้ามกับกระแสลมได้มั้ยและเราจะบังคับทิศทางมันได้ยังไง?” เขายิ้มเย้ยด้วยมั่นใจว่าเธอไม่น่าจะรู้คำตอบ
“โห...ยากอ่ะ ไม่เคยรู้อ่ะค่ะ...อืมยากกว่าคำถามเื่เรือใบของอรอีกอ่ะ อรไม่รู้อ่ะค่ะ จะบังคับยังไง บอลลูนมันจะลอยต้านลมได้ไงอ่ะไม่รู้อ่ะค่ะ อ่ะ ยอมก็ได้” เธอตีหน้าเศร้ายอมจำนน
เขายิ้มเยาะ “โอเค เฉลยนะครับ ที่ระดับความสูงที่ต่างกันลมจะพัดไปคนละทิศทางกัน ถ้าเราอยากบังคับให้บอลลูนลอยไปทางไหนเราก็ต้องรักษาระดับความสูงให้บอลลูนลอยอยู่ใน่ความสูงที่กระแสลมพัดไปในทิศทางที่เรา้าเช่นที่ระดับต่ำ ลมพัดไปทางซ้าย และที่ระดับสูงลมพัดไปทางขวา ถ้าเราอยากไปซ้ายก็บังคับให้บอลลูนลอยต่ำ ถ้าอยากไปขวาก็บังคับให้บอลลูนลอยสูงขึ้น เป็ไง เจ๋งเน้อผมว่าเจ๋งอ่ะ”
“เอ้า เจ๋งก็เจ๋งค่ะ อรตอบไม่ได้ พี่จะขออะไรอรอ่ะคะ”
“อืม ยังไม่ได้คิดเลยอ่ะ ขอเก็บไว้ก่อนนะครับเดี๋ยววันหลังคิดออกแล้วจะบอกนะ”
“ว่าแต่ ทำไมพี่โจถึงอยากขึ้นบอลลูนหล่ะคะ?”
“ผมเคยอ่านนิยาย นานมาแล้วแหล่ะเื่ รักลอยลม เป็นิยายฝรั่งนะพระเอกเข้าร่วมการแข่งขันบอลลูน และก็ประกาศหาผู้ช่วยในการเดินทางนางเอกตกงานอยู่ก็เลยสมัครไป และก็ไปอยู่บนบอลลูนด้วยกันจากทะเลาะกันก็กลายเป็รักกัน ผมก็ได้รู้จากนิยายนี่แหล่ะว่าเราบังคับทิศทางบอลลูนได้ยังไงพออ่านนิยายแล้วก็เลยรู้สึกอยากลองขึ้นบอลลูนบ้างอ่ะครับ”
“เหรอคะ ฟังดูน่าสนุกจังนิยายเื่ รักลอยลม เหรอคะ”
“เดี๋ยวผมเอามาให้ยืมอ่านครับ ไม่ต้องไปหาซื้อ แล้วก็ไม่รู้จะยังมีขายรึเปล่าเพราะผมอ่านนานแล้ว แต่สนุกดี ชอบครับ”
ไม่ใช่เพียงเนื้อหาในนิยายหรอกที่เขาชอบ สิ่งที่เขาชอบคือการมีใครสักคนที่จะพูดคุยด้วยได้ไม่ว่าจะเป็เื่เพลง หนัง นิยาย สถานที่ท่องเที่ยว หรือหัวข้ออะไรก็ตามในโลก เขาอยากจะคุยกับอรได้ทุกเื่ทุกวันนี้เขาดูทีวีน้อยลงมาก และก็อยากให้มันเป็เช่นนี้ต่อไปเรื่อย ๆ มีเพียงบางอย่างที่เขายังคงอยากรู้ แต่ไม่อยากถาม...
ใครคนนั้น ในใจเธอ
***************
428
