พิมพ์ลดา จบ

        “คุณพิมพ์คะ คุณพิมพ์เป็๲อะไรไปคะ ไม่พอใจอะไรหรือเปล่าคะ” คุณแก้ว

        “ไหนคุณพิมพ์บอกว่าอยากทานสุกี้ไม่ทานแล้วหรือคะ” คุณแก้ว

        “พิมพ์ขอโทษค่ะ คนเมื่อกี้เป็๲เพื่อนเก่าของพิมพ์ เขาชอบแกล้ง ชอบรังแกพิมพ์ค่ะ ที่จริงพิมพ์ก็ว่าจะไม่สนใจเขาแล้ว แต่พอได้เห็นหน้าก็อดอารมณ์เสียไม่ได้ค่ะ” พิมพ์ลดา

        “พิมพ์ต้องขอโทษคุณแก้วกับลุงชวนด้วยนะคะ ที่พิมพ์แสดงกิริยาไม่ดี ไม่น่ารักออกมา” พิมพ์ลดามีสีหน้าสำนึกผิด

        “โธ่ คุณหนูของแก้ว ทำไมเพื่อนแกล้งไม่บอกแก้วละคะ แก้วจะได้ไปคุยกับคุณครูที่โรงเรียน ให้จัดการกับเด็กคนนี้ ไม่รู้ว่าพ่อแม่เป็๲ใคร เลี้ยงลูกยังไงให้มีนิสัยชอบรังแกคนอื่น ร้ายกาจ๻ั้๹แ๻่เด็กแบบนี้ใช้ไม่ได้เลยนะคะ นี่ดีนะคะที่คุณพิมพ์ไม่ต้องกลับไปเรียนแล้ว ไม่อย่างนั้นแก้วต้องไปเอาเ๱ื่๵๹แน่ๆ ค่ะ อย่างน้อยๆ ก็ต้องเรียกผู้ปกครองของเด็กคนนี้มาคุยกัน จะได้แจ้งให้รู้ว่าลูกสาวของตัวเองมีนิสัยอย่างไง” คุณแก้ว

        “ผมไปรับคุณหนูที่โรงเรียนทุกวัน ทำไมคุณหนูไม่บอกผมละครับ ว่าโดนเพื่อนรังแก ถึงจะเป็๲ผู้หญิงผมก็ไม่ยอมให้มารังแกคุณหนูของผมหรอกนะครับ ถึงผมจะทำอะไรเองไม่ได้ ผมก็จะบอกให้คุณแก้วมาจัดการให้ในวันรุ่งขึ้น อย่างน้อยๆ ก็ต้องโดนทำทัณฑ์บนเอาไว้ก่อน ถ้าทำอีกก็จะต้องโดนไล่ออกแล้วล่ะครับ ปล่อยไปแบบนี้มีแต่จะได้ใจ หน้าตาก็ไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่ แต่ทำไมนิสัยแย่จัง” ลุงชวน

        “ฮ่า ฮ่า ฮ่า ขอบคุณมากนะคะ ที่เจ็บแค้นแทนพิมพ์ ไปทานอาหารญี่ปุ่นกันดีกว่าค่ะ” พิมพ์ลดาเดินควงแขนคุณแก้ว

        ห้าวันต่อมา

        “ใครมาบ้านคะคุณแก้ว พิมพ์ได้ยินเสียงรถ” พิมพ์ลดาเดินลงบันได

        “คุณแม่ คุณแม่ขาพิมพ์คิดถึงคุณแม่จังเลยค่ะ” พิมพ์ลดาวิ่งเข้าไปกอดคุณศิรินภา

        พิมพ์ลดากอดคุณแม่ร้องไห้

        “ร้องไห้ทำไมคะ หรือไม่ดีใจที่คุณแม่กลับมาคะ” คุณศิรินภา

        “ดีใจสิคะ พิมพ์จะไม่ดีใจได้อย่างไง เราไม่ได้เจอกันตั้งนานแล้วนะคะ” พิมพ์ลดา

        พิมพ์ลดาไม่แน่ใจว่าในชาตินี้เธอไม่เจอคุณแม่มานานเท่าไหร่ จึงพูดกลางๆ ไม่กล้าระบุปี เพราะคุณแม่เป็๲คนช่างสังเกต จับผิดเก่งมาก ถ้าหลุดผิดพลาดอะไรสักนิด คุณแม่จะต้องสงสัยแน่ๆ เธอยังไม่อยากให้คุณแม่พาไปหาพระรดน้ำมนต์ เพราะคิดว่าเธอโดนผีเข้า เธอต้องทำตัวให้เหมือนเด็กมากที่สุด เพราะไม่อยากไปโรงพยาบาลตรวจสมอง เพราะคุณแม่จะคิดว่าเธอเป็๲โรคประสาท

        “คุณแม่จะกลับมาทำไมไม่บอกพิมพ์ก่อนละคะ พิมพ์จะได้ให้คุณแม่ซื้อขนมมาให้พิมพ์ด้วย” พิมพ์ลดา

        “พิมพ์อยากทานช็อกโกแลตค่ะ” พิมพ์ลดา

        “ถ้าแม่บอกก่อนก็ไม่เซอร์ไพรส์สิคะ” คุณศิรินภา

        “คุณแม่ขา แล้วคุณพ่อละคะ ไม่กลับมาพร้อมกันกับคุณแม่หรือคะ” พิมพ์ลดา

        “คุณพ่อยังกลับมาไม่ได้จ้ะ นี่แม่ก็อยู่กับน้องพิมพ์ได้แค่อาทิตย์เดียวนะ แม่ต้องกลับไปดูแลคุณพ่อ” คุณศิรินภา

        “คุณแม่ขา พิมพ์มีข่าวดีจะบอกค่ะ ที่จริงพิมพ์กะว่าจะบอกคุณพ่อคุณแม่พร้อมกัน แต่บอกคุณแม่ก่อนก็ได้ค่ะ” พิมพ์ลดาทำท่าที่คิดว่าน่ารักที่สุด

        “พิมพ์สอบเทียบจบม.ปลายแล้วนะคะ แล้วพิมพ์ก็สอบข้อเขียนขอไปเรียนต่อต่างประเทศผ่านแล้วด้วยค่ะ” พิมพ์ลดาพูดอย่างภาคภูมิใจ

        “เก่งจริงๆ เลยลูกแม่ หนูไม่เคยทำให้พ่อกับแม่ผิดหวังเลย คุณแม่รักน้องพิมพ์นะคะ” คุณศิรินภา

        “คุณแม่ขา พิมพ์ขอไปเรียนต่อที่อังกฤษนะคะ” พิมพ์ลดา

        “เ๱ื่๵๹นี้แม่ต้องขอปรึกษากับคุณพ่อก่อนนะคะ ถึงให้คำตอบน้องพิมพ์ได้” คุณศิรินภา

        “ได้ค่ะ พิมพ์รอได้ แต่ถ้าได้บินไปพร้อมคุณแม่คราวนี้ จะดีมากๆ เลยค่ะ” พิมพ์ลดา

        “ทีแต่ก่อนแม่เคยชวนน้องพิมพ์ไปเรียนที่ต่างประเทศก็เอาแต่บอกว่าไม่อยากไป แล้วทำไมตอนนี้ถึงเปลี่ยนใจได้ละคะ” คุณศิรินภา

        “พิมพ์อยากเปลี่ยนสังคมบ้างคะ จะได้มีเพื่อนใหม่ๆ หรือคุณแม่ไม่อยากให้พิมพ์ไปแล้วค่ะ” พิมพ์ลดา

        “คุณแม่ขอตัวไปอาบน้ำก่อนดีกว่านะคะ มีอะไรเดี๋ยวเราค่อยคุยกันต่อ” คุณศิรินภา

        “แก้วช่วยยกกระเป๋าขึ้นไปบนห้องให้ฉันด้วยนะ” คุณศิรินภา

        “ได้ค่ะ คุณผู้หญิง” คุณแก้ว

        เมื่อขึ้นมาถึงบนห้อง

        “คุณผู้หญิงขา แก้วทราบแล้วค่ะ ว่าทำไมคุณหนูถึงเปลี่ยนไป คุณหนูเธอโดนเพื่อนที่โรงเรียนแกล้งค่ะ” คุณแก้ว

        “ยัยพิมพ์บอกหรือคะว่าโดนเพื่อนแกล้ง” คุณศิรินภา

        “ใช่ค่ะ วันนั้น….แล้วคุณแก้วก็เล่าเ๱ื่๵๹ในร้านอาหารให้คุณผู้หญิงฟัง” คุณแก้ว

        “ถ้าอย่างนั้นก็อาจจะเป็๲ไปได้นะคะ เดี๋ยวคืนนี้ฉันจะโทรไปปรึกษากับคุณพี่เ๱ื่๵๹ที่ยัยพิมพ์จะไปเรียนต่อ แต่ฉันคิดว่าคุณพี่คงจะเห็นด้วย เพราะก็อยากให้ยัยพิมพ์ไปเรียนที่ต่างประเทศตั้งนานแล้ว แต่ยัยพิมพ์ไม่ยอมไป เราเคยคุยเ๱ื่๵๹นี้กันมาหลายครั้งแล้ว ฉันคิดว่าไม่น่าจะมีปัญหาอะไร ดีเหมือนกันฉันจะได้จัดการเ๱ื่๵๹เอกสารการเดินทางของยัยพิมพ์ ใน๰่๥๹นี้ให้เรียบร้อยเลย แก้วไปพักเถอะ ฉันจะอาบน้ำสักหน่อย” คุณศิรินภา

        “แก้วขอตัวลงไปดูความเรียบร้อยในครัวก่อนนะคะ” คุณแก้ว

        ตอนหน้าจะพาน้องบินลัดฟ้าไปต่างประเทศแล้วนะคะ ชีวิตน้องจะเป็๲ยังไงต่อไปช่วยเป็๲กำลังใจให้น้องกันด้วยนะคะ

                                        ถ้าชอบนิยายเ๱ื่๵๹นี้ช่วยกันกดแชร์หน่อยนะจ๊ะ ชวนเพื่อนมาอ่านด้วยกัน 

                อ่านแล้วรู้สึกยังไงคอมเม้นท์บอกกันบ้างนะจ๊ะ ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่าน และกดหัวใจเพื่อเป็๲กำลังใจให้กันนะคะ

                                ยินดีรับฟังทุกคำวิจารณ์นะคะ ขอแค่กรุณาอย่าคอมเม้นท์หยาบคาย  ขอบคุณค่ะ