เมื่อคุณกำธรยอมรับข้อเสนอที่ชมพูรักบอกผ่านบิดาชายแก่ผู้นั้นก็จัดการเื่จำนวนเงินตามตกลงคุณชัยชิดรีบนำเงินจำนวนนั้นไปจัดการสะสางปัญหาทุกอย่างและทำสัญญาตกลงไว้เป็เื่เป็ราว
มันเป็เช้าวันเริ่มต้นที่หดหู่ใจเป็ที่สุด ชมพูรักเก็บกระเป๋าเสื้อผ้ามาเป็บางส่วนเท่านั้นฤดีเข้ามาช่วยขนกระเป๋าตามคำสั่งประมุขของบ้าน ป้าแจ่มอิดออดจนเกือบประท้วงเมื่อคุณกำธรยกห้องนอนใหญ่ ซึ่งอยู่ติดกับห้องของเขาให้หญิงสาวและสั่งให้คนในบ้านมาเก็บกวาดเช็ดถู
ชมพูรักแทบไม่อยากมองหน้าคุณนงพะงาเลยด้วยซ้ำเมื่อว่าที่สามีสูงวัยแนะนำว่าคุณนงพะงาคือใคร และหล่อนจะเข้ามาอยู่ในบ้านฐานะอะไร
หล่อนจับสังเกตได้ว่าหญิงสูงวัยหลบตาไม่ยอมมองหน้าคงคาดไม่ถึงว่าผู้หญิงคนหนึ่งที่หล่อนเพิ่งเอ่ยชื่นชมอย่างจริงใจเมื่อวันก่อนวันนี้กำลังย่างก้าวเข้ามาอยู่ร่วมชายคาในฐานะ ‘เมีย’ ของสามีอีกหนึ่งคน
ชมพูรักรู้ว่าเื่พรรค์นี้ผู้เป็ภรรยาหลวงคงไม่มีใครยอมรับได้ ดูคล้ายคุณนงพะงาจะน้ำท่วมปากไม่กล้าโต้แย้งใด
หล่อนอยากจะเอ่ยคำขอโทษแก่คุณนงพะงาแต่ก็รู้ดีอีกนั่นล่ะ ว่าใครจะไปเชื่อ เพราะคล้อยหลังคุณกำธรเมื่อป้าแจ่มพาหล่อนไปที่ห้องนอน เ้าตัวคงอดไม่ได้ที่จะพูดจากระแนะกระแหน
“แกว่าไหมฤดี ผู้หญิงเราสมัยนี้มันก็น่าแปลกรู้ทั้งรู้ทนโท่ว่าผู้ชายเขามีเมียอยู่แล้ว แถมเมียเขาก็ยังอยู่บ้านอยู่ช่องไม่ได้ล้มหายตายจากไปไหน แต่ก็ยังหน้าด้านหน้าทน คิดจะเอาผู้ชายคนนั้นมาทำผัว”
ฝ่ายฤดีก็รู้ทันกันรับส่งมุก“นั่นสิจ๊ะป้า แถมผู้ชายที่จะเอา ก็แก่คราวพ่อ”
“ใช่คราวพ่อที่ไหนยะ แก่จนจวนจะลงโลงอีกไม่กี่ปีแล้ว”ประโยคนี้คนพูดทำเป็กระซิบกระซาบ แล้วสองสาวต่างวัยก็ต่างส่งเสียงหัวเราะชอบใจ
แถมป้าแจ่มยังแกล้งทำเป็ไม่รู้ไม่ชี้หันมาถามหล่อน “เคยดูไหมล่ะจ๊ะหนู ละครเื่นี้...แต่คนอย่างหนูคงไม่มีเวลาว่างมานั่งดูละครแบบพวกป้าหรอกเนอะ”
ทำเป็เปรียบเปรยว่าสิ่งที่ตนแดกดันคือเนื้อหาในละครชมพูรักรู้ทันหรอก แต่มันก็จริงอย่างที่ทั้งคู่พูด จะตื้นลึกหนาบางเป็อย่างไรมีแต่หล่อนเท่านั้นที่รู้ตัวว่าทุกอย่างมันเป็สิ่งที่ไม่เต็มใจและหล่อนก็ไม่รู้จะชี้แจงถึงเหตุผลนั้นเพื่ออะไร
ฤดีแอบหยิกที่ต้นแขนคนสูงวัยกว่าจนป้าแจ่มสะดุ้ง “เอ็งมาหยิกข้าทำไมวะ”
“ก็ป้าน่ะไปเรียกคุณเธอว่าหนู...หนู ได้ยังไงกันจ๊ะต้องเรียกว่าคุณผู้หญิงถึงจะถูก”
ยังไม่ทันที่ทั้งคู่จะพูดจิกกัดจนพอใจเป็จังหวะเดียวกับที่ประมุขของบ้านเดินเข้ามา ทำสีหน้าดุ พร้อมเอ่ยตวาดเสียงเข้ม “มีอะไรก็ไปทำ พูดมากทั้งหัวหงอกหัวดำนั่นล่ะ ระวังปากเอาไว้มั่งก็ดีคิดจะกินข้าวหม้อเดียวกัน ก็ริอย่าปากพล่อยเป็ปากกระโถน”
ทั้งป้าแจ่มทั้งฤดีจึงถอยร่นออกจากห้องแทบไม่ทันชมพูรักทำเป็ไม่สนใจว่าคุณกำธรจะเข้ามาทำไม หล่อนนั่งอยู่ปลายเตียงพอเห็นชายแก่จ้องหน้า หล่อนก็เบนหน้าหลบ เขาจึงฉวยโอกาสในขณะที่ทรุดกายลงนั่งข้างเอาสองแขนเข้าโอบรัด หล่อนดิ้นขลุกขลัก นึกขยะแขยงเสียเต็มประดา
“ไหนคุณท่านว่าจะไม่ล่วงเกินฉันไงคะ”
“อย่ามาทำอิดออดเลยน่า หวงเนื้อหวงตัวอย่างนี้ เดี๋ยวฉันก็ไม่รักเสียเลย” เขาทำเ้าชู้ไก่แจ้ใส่ และหอมตามเส้นผมดำขลับที่ปล่อยสยายเคลียไหล่บาง
“แต่มันยังไม่ถึงเวลาเสียหน่อย คุณท่านสัญญาแล้ว ว่าจะรอให้หนูเรียนจบก่อน” หล่อนพยายามแกะมือของเขาออก
“ไม่ต้องย้ำข้อนั้นหรอก ฉันไม่ได้สมองเสื่อม แค่หอมแค่กอดนิดๆหน่อยมันจะสึกหรอตรงไหนกันเชียว”
คุณกำธรแสร้งหงุดหงิดก่อนจะปล่อยร่างของหญิงสาว“ถึงตอนนี้เธอกับฉันจะยังไม่มีอะไรกันเกินเลยจะช้าจะเร็ว มันก็ต้องถึงเวลาเข้าสักวัน”
ชมพูรักหันหน้าหลบลุกขึ้นไปยืนที่ขอบหน้าต่าง ไม่รู้จะทำตัวอย่างไร...อยากจะหนีไปให้ไกลต่อไปนี้จะเอาหน้าที่ไหนไปสู้คนอื่น
คุณกำธรทำฟึดฟัดเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าที่เมียสาวทำเป็สะดีดสะดิ้ง เขาหมุนตัวกลับปรากฏว่าประตูที่เปิดค้างไว้นั้น มีร่างของคุณนงพะงายืนพิงอยู่ขอบประตู
หญิงสูงวัยเห็นเหตุการณ์และคงได้ยินสิ่งที่เขาพูดใส่หญิงสาวแต่คนอย่างเขาก็ไม่นึกสนใจตามเคย “มายืนั้แ่เมื่อไหร่ แล้วมีธุระอะไรที่ห้องนี้”
“ฉันก็แค่อยากมาทักทายเป็เพื่อนกับหนูคนนี้ก็เท่านั้นไม่ได้คิดเื่อื่นใด”
คุณกำธรเบะปากใส่“ก็ดี...แม่นงเองก็คงรู้ ว่าอะไรที่ควรพูดหรืออะไรที่ควรเงียบ ฉันจะได้ไม่ต้องลำบากใจ”
คุณนงพะงาปิดประตูห้องเมื่อสามีหล่อนออกไปแล้ว ชมพูรักหันมามองหญิงสูงวัย พอเห็นหน้าก็เอ่ยคำขอโทษ
“หนูไม่ต้องเล่าอะไรทั้งนั้น เพราะยายรู้ว่าหนูคงมีเื่ทุกข์ใจอยู่มากเอาเป็ว่าพร้อมเมื่อไหร่ อยากเล่าให้ยายฟัง ยายก็ยินดีเป็ผู้รับฟัง”
“หนูขอโทษนะคะคุณยาย แต่หนูจำเป็”
ชมพูรักโผเข้าสู่อ้อมกอดของหญิงสูงวัยน้ำตาที่กักเก็บเมื่อครู่ก็เอ่อท้นจนวงหน้าเปียกชื้น หล่อนเองก็น้ำท่วมปากไม่สามารถอธิบายเื่ราวออกมาเป็คำพูดใดแต่เมื่อรู้ว่าคุณนงพะงาผู้มีใบหน้าเปื้อนยิ้ม ไม่ถือโทษโกรธแค้น ที่ตัวหล่อนเข้ามาอยู่บ้านหลังนี้เพื่อจะมาใช้ ‘สามี’ ร่วมกันหล่อนเองก็คลายกังวลไปได้เปลาะใหญ่ ความอึดอัดที่มีในคราแรกทุเลาลงไปมากโข
.....................................
4K
![[ระบบ]บางทีที่นิยายมันบ้งอาจไม่ใช่เพราะเนื้อหาแต่เป็นปัญหาของนิสัยตัวละคร](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1631014112_18556690.webp)
