หมดสติ
ด้วยความโกรธที่ปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าของซีคงไห่ ซีต้วนรู้สึกหวาดกลัวอย่างมาก
เพราะคนๆ เดียวที่ทำให้เขาหวาดกลัวมากที่สุดก็คือพ่อของเขา เขานิ่งเงียบไปไม่กล้าพูดอะไรออกมา
ซีคงไห่มองซีต้วนอยู่สักพักหนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจและพยายามระงับความโกรธของตัวเองลง เพราะจะยังไงซีตงก็ยังคงเป็นหลานชายของเขาไม่เปลี่ยนแปลง
“พวกตำรวจว่ายังไง แกได้พูดคุยกับพวกเขารึยัง?”
“ผมได้พูดคุยแล้ว สิ่งเดียวที่พวกเขารับปากคือจะช่วยปิดข่าวให้ เพื่อไม่ให้ตระกูลซีเสียหาย ส่วนเรื่องจะให้ปล่อยตัวตงเอ๋อร์นั้น พวกเขาบอกว่าเป็นไปไม่ได้ ตงเอ๋อร์จะต้องถูกดำเนินคดีตามกฎหมาย และจะต้องจำคุกถึง 100 ปี!”
ซีต้วนพูด น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความคับข้องใจ
ซีคงไห่ขมวดคิ้วเข้าหากันจนแน่น “พวกตำรวจไม่ไว้หน้าพวกเราเลยหรือ? แกติดต่อหากู่หมิงหรือยัง?”
ใบหน้าของซีต้วนแสดงความอับจนหนทางออกมา “ผมได้ติดต่อไปแล้ว แต่ลุงกู่บอกว่าเรื่องนี้เกินกำลังของเขา เขาไม่สามารถช่วยอะไรได้!”
“แสดงว่ามีใครบางคนมุ่งเป้าไปที่ซีตง?”
ซีคงไห่ไม่ใช่คนโง่ เขาผ่านร้อนผ่านหนาวมามาก ทำไมจะคาดเดาไม่ออกว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับซีตง หลังจากที่รู้ว่ากู่หมิง ผู้มียศเป็นพลตำรวจตรี ไม่สามารถช่วยในเรื่องนี้ได้
“ผมก็คิดแบบนั้น”
“กู่หมิงไม่ได้บอกอะไรแกเลย?” ซีคงไห่นวดขมับของเขา ก่อนจะถามออกมาด้วยน้ำเสียงเหนื่อยเล็กน้อย
“ลุงกู่บอกให้ไปถามตงเอ๋อร์เองว่าไปล่วงเกินใครไว้”
ซีต้วนพูดด้วยความลำบากใจอยู่บ้าง เขากลัวว่าพ่อของเขาจะโกรธมากกว่าเดิม เมื่อรู้ว่าซีตงไปล่วงเกินใครบ้างคนที่มีอำนาจ ที่แม้แต่กู่หมิง ยังไม่อาจช่วยได้เข้า
“แล้วแกจะรออะไรอยู่ รีบติดต่อไป!” ซีคงไห่พ่นลมหายใจออกมา
“ครับพ่อ” ซีต้วนพยักหน้าและหยิบโทรศัทพ์ออกมา กดโทรไปยังเบอร์ของสถานีตำรวจเมืองซิงโจว ไม่นานก็มีคนรับและสายก็ถูกเปลี่ยนไปหาซีตง
“พะ...พ่อ! พ่อต้องช่วยผมนะ ผมไม่อยากติดคุก!” ซีตงพูด ใบหน้าของเขานั้น ซีดขาวมากเกินกว่าที่จะบอกว่าเขาหวาดกลัวธรรมดาๆ
“บอกมา แกไปล่วงเกินใครเข้า!” ซีต้วนมีใบหน้าที่มืดมนเมื่อได้ยินเสียงของลูกชายตัวดีผ่านโทรศัพท์
“ระ...เรื่องนี้ ผม...ผมไม่ได้ไปล่วงเกินเลยนะ แต่ไม่รู้ทำไมท่านถึงทำแบบนี้กับผม”
“ท่านไหน?” คิ้วของซีต้วนขมวดขึ้น ก่อนจะกดเปิดลำโพง เพื่อให้ซีคงไห่ได้ฟังด้วย
“ทะ...ท่านนายพลหวงเฉียน!” น้ำเสียงที่ตอบออกมาของซีตงเป็นที่สั่นเครืออย่างมาก
“อะไร?!” ราวกับถูกทิ่มแทงด้วยเหล็กร้อน ซีคงไห่กระโดดลุกจากเก้าอี้ในทันที ใบหน้าของเขาได้แสดงความตกใจออกมาอย่างมาก
ซีต้วนไม่ได้ต่างกันมากนัก เขารู้สึกตกใจจนแทบจะหยุดหายใจ ปากของเขาเริ่มอ้าขึ้น หายใจพะงาบๆ ออกมา
“แก..แกว่าอะไรนะ?” ซีคงไห่พลันตะโกนขึ้นสุดเสียง
“ปะ..ปู่!” ซีตงรู้สึกตกใจ จนแทบจะสิ้นสติ เมื่อได้ยินเสียงปู่ของเขา เป็นเช่นเดียวกับซีต้วนพ่อของเขา คนที่เขากลัวมากที่สุดก็คือปู่ของเขา
ในเรื่องการค้ายาเสพติดและเรื่องล่วงเกินนายพลห่วงเฉียนที่เขาไม่รู้ว่าไปล่วงเกินตอนไหน ปู่ของเขาต้องโกรธมากอย่างไม่ต้องสงสัย
“ตอบมา!” ซีคงไห่มีดวงตาที่แดงกร่ำขึ้น เขาตะโกนออกมาอีกครั้ง
“รีบตอบมา!” แม้แต่ซีต้วนก็ยังตะโกนออกมาด้วย
“เป็น...เป็นท่านนายพลหวงเฉียน!”
เมื่อได้รับคำยืนยัน ก็ราวกับถูกสายฟ้าฟาด ร่างของซีคงไห่ไหวโอนเอน เขารู้สึกหน้ามืดจนล้มตัวลงนั่งกับเก้าอี้ ก่อนจะหมดสติไป
ซีต้วนดีกว่าซีคงไห่อยู่บ้าง เขาไม่ได้สลบหมดสติ แต่ใบหน้าของเขาซีดขาวอย่างมาก ร่างสั่นสะท้าน หัวใจเต้นแรงด้วยความตื่นกลัว ริมฝีปากของเขาสั่น ไม่รู้จะพูดอะไรออกมาดี
สุดท้ายเขาก็ตัดสายโทรศัพท์ไป เขาพลันสูดลมหายใจเข้าลึกจนเต็มปอด เพื่อสงบสติอารมณ์ลง
เขามองไปที่พ่อของตัวเองด้วยความขมขื่น เพียงการหมดสติของซีคงไห่ ก็พอที่จะบอกให้เขารู้แล้วว่า อีกฝ่ายโกรธจนหมดสติ
และนอกจากความโกรธแล้ว น่าจะมีความหวาดกลัวอยู่ด้วย
เนื่องจากนายพลหวงเฉียน เป็นหนึ่งในสิบนายพลที่มีอำนาจมากที่สุดในกองทัพ หากว่าไปมีเรื่องด้วย ผลลัพธ์ที่ออกมา ย่อมไม่ใช่ผลลัพธ์ที่ดีอย่างแน่นอน
ยิ่งเป็นในตอนนี้ ที่ตระกูลซีไม่มีอำนาจมากเหมือนเมื่อก่อน ยิ่งไม่ควรไปมีเรื่องด้วย
“ฉันต้องโทรไปหานายพลหวงเฉียน อย่างน้อยต้องรู้ให้ได้ว่าตงเอ๋อร์ไปล่วงเกินอะไร” ซีต้วนตัดสินใจ ก่อนจะกดโทรไปหานายพลหวงเฉียน
ดูเหมือนว่าหวงเฉียนจะรออยู่ เพียงรอสายไม่ถึงสองครั้ง สายก็ถูกรับ “ฮัลโหล นั่นใคร?”
“ท่านนายพล ผมเองครับซีต้วน” ซีต้วนพยายามบังคับรอยยิ้มออกมาเวลาพูด แม้ตอนนี้ เขาไม่ได้อยู่ตรงหน้าของหวงเฉียนก็ตาม
“โอ้...นายนั่นเอง ว่าแต่โทรมามีธุระอะไร ช่วงนี้ฉันค่อนข้างที่จะยุ่ง” หวงเฉียนแค่นเสียงอย่างเย็นชาใส่
ซีต้วนใจสั่น เขาลังเลเล็กน้อย ก่อนจะตัดสินใจที่จะถามออกมา
“คือว่าเกี่ยวกับเรื่องตงเอ๋อร์...ไม่สิ เกี่ยวกับเรื่องของซีตง ผมอยากรู้ว่ามันไปล่วงเกินอะไรท่านนายพล”
นายพลเหวงเฉียนไม่ได้ตอบในทันที แต่ผ่านไปไม่นานนัก เขาก็พูดเสียงเย็นชา ก่อนจะวางสายไป “แกก็ดูเองก็แล้วกัน”
ขณะที่สายถูกตัดไป ก็มีเสียงเมลดังขึ้น ซีต้วนพลันก้มลงมองดู เขาพลันได้เห็นเมลฉบับหนึ่งที่ถูกส่งมาโดยหวงเฉียน เขามองดูมันด้วยหัวใจที่หนักอึ้ง
แม้ไม่รู้ว่าสิ่งที่นายพลหวงเฉียนส่งมาคืออะไร แต่เขาก็พอจะคาดเดาออกได้อยู่บ้าง ซึ่งมันน่าจะเป็นสิ่งที่ซีตงลูกชายของเขาได้ไปล่วงเกินอีกฝ่ายไว้
ซีต้วนเริ่มกดเปิด และเขาก็เห็นวิดีโอหนึ่งอยู่ภายในเมลที่ถูกส่งมา โดยไม่ลังเล เขากดเปิดดูในทันที
เวลาผ่านไปห้านาที เมื่อได้ดูวิดีโอจบ ใบหน้าของซีต้วนก็ทั้งโกรธทั้งรู้สึกอยากจะฆ่าซีต้วนให้ตายกับมือ เขาไม่คิดเลยว่านี่ก็คือความจริงที่ซีตงไปล่วงเกินนายพลหวงเฉียนไว้!
แน่นอนว่าวิดีที่ถูกส่งมานั้น ก็คือวิดีโอตอนที่ไป๋เฉินเปลี่ยนหน้าเป็นซีตง และไปสร้างปัญหาให้กับหลี่ฉงเทียนและภรรยาของเขาหลี่หยู่
ด้วยความที่บ้านของหลี่ฉงเทียนติดกล้องวงจรปิดเอาไว้ในห้องรับแขกหลายตัว เพื่อความปลอดภัย
จึงไม่แปลกที่พวกเขาจะมีวิดีโอนี้ และได้ส่งมันให้กับหวงเฉียน และหวงเฉียนก็ส่งมันมาให้กับซีต้วนดู
จบบทที่ 56