และวันนี้ก็เหมือนเดิม อาเบลก็ยังไม่มีเพื่อนผู้ชายคนไหนเข้ามาคุยด้วยเลยเพราะถูกหญิงสาวในห้องรายล้อม อาเบลพยายามไม่สนใจพวกเธอและโฟกัสแต่เื่เรียน เขาเปิดหนังสืออ่านโดยทำความเข้าใจความรู้ที่อยู่ในสมุดเล่มนี้
"นี่ๆ วันนี้มีร้านเค้กเปิดใหม่ด้วย พวกเราไปกันป่ะ"
ถ้าอยู่กับกลุ่มผู้หญิงทั้งวันจะรู้เลยว่าพวกเธอสามารถหาเื่คุยได้ทุกอย่างแทบจะไม่หยุดพักเลยแม้แต่น้อย อาเบลเข้าใจจุดนี้มาซักพักแล้ว
"ใช่ๆ ฉันได้ยินมาว่า อร่อยมากใส่น้ำตาลเพื่อสุขภาพด้วย แถมรสชาติยังหวานอร่อยด้วย"
"อืมไปซิ อาเบลเลิกเรียนไปกันไหม"
อลิเซียหันมาถามอาเบลด้วยสีหน้ามีความหวัง
"ไม่"
อาเบลตอบด้วยน้ำเสียงเ็าและรำคาญพวกเธออย่างมากแต่เขาไม่พูดออกไป
"นั้นไปเดินห้างไหม มีหนังใหม่น่าดูเพียบเลยนะ"
"ไม่ว่าง"
อาเบลตอบปฏิเสธอีกครั้ง
"พรืบบบบบ"
ประตูห้องเรียนเปิดออกและมีสาวแว่นรูปร่างดีเดินเข้ามา เธอก็คือลาล่าที่ไม่ค่อยมาเรียน หลังจากที่ผมได้ใช้บริการเธอเราก็แทบจะไม่ได้ติดต่อกันอีกเลยหลังจากวันนั้นเธอก็หยุดเรียนไป อาเบลก็ไม่ได้สนใจเธอมากขนาดนั้นเขาก็ทำกิจกรรมตามเดิมปกติ แต่เหมือนคนที่มีอะไรด้วยจะเป็อลิเซีย เพราะเธอหน้าบึงตึงเมื่อเห็นลาล่าเดินเข้ามาในห้อง ก่อนที่เธอจะอารมณ์เสียเดินออกไปเข้าห้องน้ำ อาเบลสงสัยว่าพวกเธอคงมีเื่บาดใจกันมาก่อนแต่เื่ของพวกเธอยังไงอาเบลก็ไม่ได้สนใจอยู่แล้ว
พักเที่ยง
อาเบลลุกขึ้นจากที่นั่งเตรียมจะไปกินข้าวตามปกติของเขาแต่น่าแปลก เหมือนลาล่าจะเดินมาหาเขา
"อาเบล ฉันมีเื่จะคุยกับเธอหน่อย"
อาเบลไม่รู้ว่าเธอจะพูดเื่อะไร เขาก็พยักหน้าตกลงตามเธอไป ทั้งคู่ออกไปได้ไม่นานผู้คนทั้งห้องก็ตกอยู่ความแตกตื่น และคนที่แตกตื่นยิ่งกว่าน่าจะเป็อลิเซียและกลุ่มของเธอ ทุกทีพวกเธอจะชวนอาเบลไปไหนมาไหนตลอด อาเบลไม่เคยตามมาด้วยเลย แค่ทานอาหารพักเที่ยงก็ไม่เคยมี อลิเซียโกรธหน้าแดงเธอเล็งผู้ชายคนนี้ไว้แต่ยัยนั่นคนที่เธอไม่ชอบก็เข้ามา เธอแทบจะตามไประบายแต่ก็หยุดไว้ก่อนและเลือกที่จะค้นหาความจริงของความสัมพันธ์ของทั้งคู่ เธอจึงแอบตามไปคนเดียวเพื่อไม่ให้มันวุ่นวาย
ทั้งสองเดินมาจนถึงสถานที่หลังห้องเรียน ที่ไม่มีคนอยู่ และแทบไม่มีคนเข้ามา่ที่เธอโดนแกล้งเธอค้นพบสถานที่นี้จึงใช้มันมาพักผ่อนอยู่คนเดียว ลาล่าหันมามองอาเบลก่อนจะเริ่มพูดคุย
"อาเบล ขอบคุณนายมากเลยนะ วันนั้นที่นายซื้อครั้งแรกของฉันไป ฉันนึกว่ามันจะน่ากลัวซะอีก และจำนวนเงินที่ฉันตั้งไว้มันเยอะมากและยังช่วยเหลือครอบครัวฉันไว้มากอีกด้วย มันคงไม่มีใครที่ไหนยอมจ่ายเยอะขนาดนั้นเพื่อหญิงสาวคนเดียวหรอก"
"อืมไม่เป็อะไร ผมช่วยเท่าที่ช่วยได้ แล้วเ้าของปฏิบัติกับเธอดีไหม เธอบอกกับผมว่าจะดูแลลาล่าอย่างดีและไม่ให้ทำงานแบบนั้นอีก"
"อืมเธอดูแลฉันดีมาก ช่วยอะไรหลายๆอย่าง แต่...."
"คือ"
ลาล่าหน้าแดง บิดตัวไปมาเหมือนอยากจะพูดอะไรซักอย่างแต่ก็ไม่ยอมพูดสักที
"ว่า"
"ฉ... ฉันน อ...อยากกทำมันกับนายนะ"
ลาล่าก้มหน้าและพยายามพูดออกมาแต่เสียงที่พูดมันเบามากจนอาเบลไม่ได้ยิน
"หืมอะไรนะ"
"อ.....อยาก ทำ ม...มัน"
"อ.....อยาก ทำ ม...มัน"
"ลาล่าผมไม่ได้ยิน"
อาเบลก็ยังคงไม่ได้ยินเธอ ว่าเธอจะพูดอะไร
"ฉันอยากให้นายมีอะไรกับฉัน"
เสียงที่เธอพูดมันดังมาก คงเพราะตื่นเต้นสุดๆจนพูดดังออกมา ดีที่ตรงนี้มันเป็พื้นที่ไม่มีคนเดินเข้ามาจึงไม่มีใครได้ยิน
"อะไรนะ"
"ให้นายเอากับฉันแลกเงิน หรือไม่ก็นายจะให้ฉันทำอะไรก็ได้"
ลาล่าเหมือนจะเขินอายเป็อย่างมากเธอหลับตาและพูดออกมาด้วยความตื่นเต้นเสียงดัง
"เดี๋ยวก่อนสิ เดี๋ยวก็มีคนได้ยินหรอก ลาล่า ผมไม่เข้าใจทำไมเธอถึงยังจะทำงานแบบนี้"
อาเบลพยายามห้ามลาล่าไม่ให้พูดดังกว่านี้
"ฉัน้าเรียนหนังสือ และถ้าทำงานก็จะไม่มีเวลามาทุ่มเท ฉันจึงมาโรงเรียนและคิดว่าควรให้นายทำมันกับฉันแลกกับเงินด้วยและมีเวลาเรียนหนังสืิอด้วย"
"ได้ไหม นายอยากทำเมื่อไหร่ก็ได้เลยนะ อีกอย่างในเมื่อนายเป็คนแรกของฉันแล้วฉันก็ไม่อยากไปทำกับคนอื่นด้วย ให้นายทำกับฉันคนเดียว"
สาวน้อยเธอวางแผนมาเป็อย่างดีเธอไม่ได้เดือดร้อนเื่เงินแบบที่บอกอาเบลไปแต่ เพราะไม่รู้จะเข้าหาอาเบลยังไงดี เธอจึงใช้ข้ออ้างเื่นี้เพื่อพยายามใกล้ชิดกับอาเบลและตอบสนองต่อความ้าของเธอด้วย หลังจากที่โดนอาเบลเอาไป เธอแทบจะสลัดภาพเหตุการณ์นั้นออกไปไม่ได้เลย ทุกวันเธอจะต้องใช้มือช่วยสำเร็จความใคร่และคิดถึงใบหน้าและความอ่อนโยนของเขา ใจจริงเธออยากรีบมาโรงเรียนั้แ่แรก แต่เพราะติดปัญหาการย้ายบ้านและอื่นๆทำให้เธอต้องอยู่ช่วยน้องๆของเธอจนเสร็จเรียบร้อยถึงได้รีบมาโรงเรียน
อาเบลพูดไม่ออกเลย ถึงเขาจะสนใจลาล่า แต่ก็แค่นิดหน่อย เขาแค่้าให้เธอมีชีวิตดีๆ แต่ในเมื่อเขาก็บอกเธอไปแล้วว่า้าความช่วยเหลือให้บอกกับเขาได้ และเธอก็กำลังขอความช่วยเหลืออยู่จริงๆ เขาก็คงปฏิเสธไม่ได้ด้วย เธอก็้าจะเรียนซึ่งมันเป็สิ่งที่ดีที่น่าสนับสนุน
"อืมได้สิ งั้นเริ่มเลยนะ"
อาเบลััได้ถึงลมหายใจที่หนักหน่วง และความ้าทางเพศของลาล่าที่กำลังจะล้นออกมา เขาเข้าไปโอบกอดก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปจูบริมฝีปากบางๆ
********ติดตามได้ที่ นกฟ้า @ShottoWrite มีNcอยู่**********
"อยู่นี่ก่อนนะ เดี๋ยวผมมา"
อาเบลปล่อยเธอไว้ก่อนที่เขาจะวิ่งไปซื้ออาหารเที่ยงและหาซื้อผ้าเช็ดตัวสำหรับนักกีฬา เขาหาซื้อไม่นานก็กลับมา ยื่นผ้าชุบน้ำมาเช็ดเนื้อตัวให้สะอาด และชวนเธอทานอาหารด้วยกัน
"ขอบใจนะ"
ลาล่ายิ้มอย่างมีความสุขเธอไม่คิดว่าอาเบลจะปฏิบัติกับเธอด้วยดีขนาดนี้นั่งทานอาหารด้วยกันจนเสร็จและทั่งสองคนก็แยกย้ายกันลาล่าขอตัวไปห้องน้ำเพื่อล้างตัวให้สะอาดหลังจบกิจกรรมกับอาเบล ส่วนอาเบลก็กลับห้องเรียนเพื่อเรียนต่อคาบบ่าย