ติ๊ง!
เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นพร้อมแถบข้อความเด้งเข้ามาบนหน้าจอโทรศัพท์มือถือราคาครึ่งแสน
[ตัวเล็ก: ส่งรูป]
สายตาคมเรียวสีอ่อนทอดมองข้อความแจ้งเตือนนั้นแล้วถึงกับขมวดคิ้วเล็กน้อยอย่างสงสัยพลางตั้งคำถามอยู่ในใจ
‘ตัวเล็กส่งรูปอะไรมานะ’
แต่ทว่าเ้าของั์ตาเรียวคมอย่างออสตินก็ยังไม่สามารถเปิดเข้าไปอ่านข้อความนั้นได้ในตอนนี้ เพราะกำลังวุ่นติดกับการสั่งงานกับเลขาสาวตรงหน้า
“เตรียมพร้อมทุกอย่างตามที่คุณออสตินสั่งเรียบร้อยแล้วค่ะ... รบกวนคุณออสตินเซ็นชื่อลงตรงนี้ด้วยนะคะ” เสียงของเลขาสาวตรงหน้าเอ่ยบอกแก่ท่านรองผู้บริหารหนุ่มวัย22 ปีด้วยความนอบน้อมพร้อมยื่นเอกสารสำคัญให้เ้านายเซ็น
ออสตินรับเอกสารแล้วรีบจัดการลงชื่อด้วยความรวดเร็วก่อนจะยื่นส่งเอกสารคืนให้กับพนักงานสาว
“ขอบคุณครับ”
ติ๊ง!
เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นมาอีกครั้งพร้อมแถบข้อความเด้งเข้ามาบนหน้าจอโทรศัพท์
[ตัวเล็ก : แซนตี้เมเบลพร้อมส่งความสุขแล้วค่าาา]
ออสตินเหลือบมองไปที่หน้าจอโทรศัพท์ของตัวเองอีกครั้งก่อนจะเผลออมยิ้มทันทีที่เมื่อเห็นข้อความแสนน่ารักของคนรัก
มือหนาหยิบคว้าโทรศัพท์มือถือขึ้นมาจากบนโต๊ะทำงานสีดำขลับหมายจะกดเข้าไปเปิดอ่านข้อความของคนรักทันที
แต่ทว่า ...
“ยินดีค่ะ ... อ่อ! ของขวัญที่คุณออสตินสั่งให้มาส่งที่นี่ ของมาส่งแล้วนะคะดิฉันวางเอาไว้ที่โต๊ะกลางให้เรียบร้อยแล้วค่ะ”
เสียงของเลขาสาวเอ่ยขัดขึ้นมาเสียก่อน ผู้เป็นายอย่างออสตินจึงเงยใบหน้าขึ้นละสายตาจากหน้าจอโทรศัพท์แล้วพยักหน้าตอบรับเบาๆ อย่างรับทราบพลางทอดสายตาข้ามไปมองที่ของขวัญบนโต๊ะกลางแทน
เลขาสาวเองเหลือบสายตาแอบมองท่าทีของเ้านายหนุ่มที่เธอเคยแอบหมายปองก็เริ่มเกิดความรู้สึกขุ่นเคืองไม่พอใจในใจอยู่เล็กน้อยแต่ทว่าก็ต้องเก็บอาการและทำทรงนิ่งเฉยเอาไว้ไม่อย่างนั้นคงจะเกิดผลกระทบต่อหน้าที่การงานของตัวเองอย่างแน่นอน
เมื่อจบธุระ เลขาสาวจึงโค้งคำนับผู้เป็นายด้วยความเคารพก่อนจะจำใจสาวเท้าเดินออกไปจากห้องของเ้านายเงียบๆ
ทางด้านของออสติน
เมื่อหมดธุระที่ต้องรีบจัดการแล้วเขาก็รีบกดเข้าไปอ่านข้อความของคนรักที่ส่งเข้ามาทันที
แต่ทว่าสิ่งที่ปรากฏอยู่ในหน้าจอนั้นก็ทำเอาดวงตาเรียวคมก็ถึงกับช็อกอึ้งไปพร้อมหัวใจดวงโตที่กำลังเต้นตุกตักอย่างไม่เป็จังหวะ
เมเบลในชุดแซนตี้สีแดงสลับสีขาวรัดรูป้าฉีกแหวกจนหน้าอกอวบอิ่มของคนตัวเล็กล้นโผล่ออกตาเรียกนำสายตาเรียวคมให้ต้องจับจ้องมองไปเป็พิเศษเพิ่มความยั่วยวนเขาด้วยใส่สายรัดสีแดงสดบริเวณลำคอระหงและเรียวขาสวมใส่ถุงเท้าซีทรูสีดำสุดเซ็กซี่แถมท่าทางการโพสของเธอก็เหมือนตั้งใจนั่งในท่าคดคอด เผยให้เห็นทรวงอกและสัดส่วนเว้าโค้งอย่างเด่นชัดเพื่อออดอ้อนเย้ายวนเขาสุดกำลัง
‘ใจกล้ากับพี่ขนาดนี้เลยเหรอตัวเล็ก’
คิดในใจอยู่แวบหนึ่งมือหนาก็รีบกดต่อสายโทรหาเด็กแสบที่กล้าส่งรูปตัวเองมายั่วเขา
RRRRR …
เสียงรอสายดังขึ้นอยู่ไม่นานนักคนปลายสายก็กดรับสาย ออสตินไม่รอช้าทิ้งเวลาสักวินาทีให้คนปลายสายได้เป็ฝ่ายเอ่ยพูดก่อน
“ใส่อ่อยกันขนาดนี้ เตรียมตัวรับของขวัญจากซานต้าออสตินมาดีแล้วใช่มั้ยครับ?”
[คิกคิก เมเบลไม่ได้อ่อยพี่ออสตินสักหน่อยค่ะเมเบลแค่ส่งให้ดูเฉยๆ หรอก ...]
ั้แ่กดรับสายเสียงหวานใสก็ถึงกับหลุดเสียงหัวเราะคิกคักพร้อมเก็บอาการเนียนๆ ทำเอ่ยตอบกลับด้วยน้ำเสียงไร้เดียงสา
“หึ! แต่พี่บอกไว้ก่อนเลยนะ ... ถึงห้องพี่ไม่ทำแค่ดูเฉยๆ แน่ครับ”
[หื้มม ... พี่ออสตินจะทำอะไรน้าาเมเบลอยากรู้แล้วสิคะ คิกคิก]
เสียงใสยังคงแสร้งทำใสซื่อยั่วหยอกแฟนหนุ่มของเธอต่อ
[อืมม ว่าแต่วันนี้ซานต้าออสตินเตรียมของขวัญอะไรให้เมเบลเหรอคะเมเบลตั้งตารอของขวัญชิ้นใหญ่ๆ มาทั้งวันเลยยย]
คนตัวเล็กแกล้งเอ่ยถามพร้อมเน้นเสียงย้ำที่คำว่า‘ใหญ่ๆ’อย่างพยายามล่อลวงให้อีกฝ่ายนึกคิดไปไกลถึงเื่อย่างว่า
ซึ่งมันก็ได้ผลตามที่เธอคิดจริงๆ...เพราะในหัวของออสตินนั้นกลับมีแต่ภาพความทรงจำอันแสนร้อนแรงระหว่างเธอและเขาฉายลอยเข้ามา
“หึ! ตัวเล็กแสบขนาดนี้งั้นซานต้าออสตินขอไม่ปฏิบัติหน้าที่แจกของขวัญหนึ่งวันได้มั้ยครับ”
[ม่ายยยนะ ...]
คนปลายสายหวีดเสียงดังลั่นอย่างไม่ยินยอมต่อคำพูดของเขาเสียงใสนิ่งไปครู่หนึ่งเหมือนกับว่ากำลังแอบครุ่นคิดค้นหาวิธีรับมืออะไรบางอย่างคนตัวสูงที่รอฟังคนตัวเล็กอยู่ก็ถึงกับระบายรอยยิ้มออกมาอย่างเอ็นดูความน่ารักของแฟนสาวตัวน้อยของเขาก่อนที่เสียงใสๆ แสนซุกซนจะกลับมาเอ่ยว่าต่ออีกครั้งด้วยข้อเสนอต่อรองด้วยไม้ตาย
[งั้นเมเบลไม่เป็แซนตี้แล้ว!!]
“ไม่ครับ!”
ออสตินเค้นเสียงเข้มกว่าเดิมโผงตอบกลับไปด้วยความใ
[หึ! ไม่รู้ไม่ชี้ค่ะ...]
ว่าจบ จู่ๆคนตัวเล็กที่อยู่ปลายสายก็เอ่ยตัดบทสนทนาดื้อๆ แล้วกดตัดสายทิ้งไปทันที
ตื๊ด ...
‘หึ! ให้มันได้อย่างนี้สิตัวเล็กของเขา’
ออสตินบ่นพึมพำอยู่คนเดียวในใจกับความแสบซนของแฟนสาวตัวน้อยของเขาแต่ทว่ารอยยิ้มที่เปี่ยมด้วยความสุขก็ยังปรากฏเด่นชัดอยู่บนใบหน้าหล่อเหลาอย่างไม่จางหายเพราะความน่ารักสดใสของคนรักที่ได้นึกถึงก่อนที่ร่างสูงจะรีบลุกขึ้นเต็มความสูง 190 เิเแล้วเดินไปกวาดมือหยิบเอาแต่สิ่งของที่จำเป็ติดมือไปด้วย
.
.
เพนต์เฮาส์สุดหรูที่แต่เดิมถูกตกแต่งเป็สไตล์มินิมอลข้าวของอุปกรณ์ส่วนใหญ่มักเป็โทนสีขาวครีมละมุนๆ สะอาดตาแต่ทว่าตอนนี้ถูกประดับประดาตกแต่งเพิ่มเติมไปด้วยสีเขียวสีแดงตามเทศกาลคริสต์มาสที่ใครหลายๆคนต่างชื่นชอบ
โดยเฉพาะเมเบล ...แฟนสาวตัวเล็กของเ้าของห้อง
หลังจากวางสายกับสุดหล่อเ้าของหัวใจเมเบลก็หัวเราะคิกคักอย่างชอบอกชอบใจที่แกล้งยั่วเขาได้สำเร็จ ก่อนจะรีบลุกขึ้นแล้วเดินไปเตรียมตัวให้พร้อมรับศึกหนักตลอดค่ำคืนนี้
5K
