เมื่อยามรัตติกาล

    บทที่57 ฮันเตอร์ระดับชาติ

    “ฮ่าๆ น้อยนักที่จะเห็นการรวมตัวเช่นนี้”

     

    เสียงหัวเราะทระนงดังขึ้นท่ามกลางบรรยากาศที่หนักอึ้งจนแทบจะหายใจไม่ออก แววตาของเหล่าฮันเตอร์ระดับโลกจ้องเขม็งเข้าหากันประหนึ่งสัตว์ร้ายที่คุมเชิงกันอยู่

     

    เชนรับรู้ได้ในทันทีว่าตัวตนของคนเหล่านี้อยู่คนละระดับกับที่เขาเคยเจอมา ร่างที่สั่นเทาของเขาค่อยๆ ถอยร่นกลับไปรวมกลุ่มกับเหล่าฮันเตอร์ชาวไทย ที่ยังเหลือรอด

     

    ลุงราชสีห์ ฮันเตอร์ แรงค์ S หนึ่งเดียวของไทยที่บัดนี้เกราะทองเต็มไปด้วยรอยแหว่งพังทลาย ล้มหน้าคะมำลงกับพื้นด้วยความอ่อนแรง

     

    ทว่าเมื่อเห็นว่าเชนยังปลอดภัยดี แววตาที่เหนื่อยล้าก็ส่องประกาย แห่งความคาดหวังออกมาวูบหนึ่ง ก่อนที่เขาจะปิดเปลือกตาลงได้ อย่างสบายใจ ปล่อยให้ฮันเตอร์คนอื่นๆ เข้ามาประคองร่างใหญ่ ที่ล้มตึงจนฝุ่นตลบ

     

    มาซวย หมาบ้าไฮอีนาพยายามปั้นหน้ายิ้ม พยักหน้าทักทายชายร่างยักษ์จากสหรัฐอเมริกาผู้ได้รับฉายาว่า ‘ราชาแทงค์’ บุรุษที่ถูกขนานนามว่าแข็งแกร่งที่สุดในโลก

     

    ทว่าอีกฝ่ายกลับไม่ได้ชายตามองฮันเตอร์ ระดับภูมิภาคอย่างมาซวยแม้แต่น้อย

     

    "เราจะแบ่งสัดส่วนกันอย่างไรดี?" ราชาแทงค์เอ่ยขึ้นอย่างไม่ใส่ใจ แววตาคมกริบเพ่งมองไปยังแสงสีม่วงแดงที่กำลังวิวัฒนาการเบื้องหน้า

     

    มาซวยหน้ามืดครึ้ม แค่นเสียง ‘ชิ’ ในลำคอด้วยความเจ็บใจ ผลผลิตที่เขาและลูกๆ อุตส่าห์ลงแรงวางแผนมาอย่างยาวนาน บัดนี้กำลังจะถูกเหล่ามหาอำนาจ ช่วงชิงไปต่อหน้าต่อตา โดยที่พวกเขาไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะคัดค้าน

     

    วูววว!

     

    ทันใดนั้น เสียงคำรามแหลมสูงพุ่งทะลุออกมาจากแสงสว่าง บอสนาคราชสามเศียรสะบัดปีกเทวทูตสีขาวบริสุทธิ์ ที่งอกเงยออกมา เตรียมจะโผล่ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า

     

    ระลอกคลื่นปราณมานาที่น่าหวาดกลัว กวาดพัดจนอากาศรอบบริเวณบิดเบี้ยว และแตกร้าวเป็นทางยาว

     

    "ทุกคนอพยพออกไปจากที่นี่ให้หมด!" เสียงสั่งการดังก้องทำให้ฮันเตอร์ที่เหลือหลุดจากภวังค์ ต่างพากันแบกผู้บาดเจ็บวิ่งหนีตายกันอย่างจ้าละหวั่น

     

    หากบอสนาคราชสามเศียรบินออกไปจากที่แห่งนี้ไปได้ จะกลายเป็นภัยพิบัติ ระดับหายนะของเมือง อย่างไม่ต้องสงสัย

     

    ในขณะที่ทุกคนจดจ้องไปยังบอสที่กำลังกางปีกกว้างเตรียมบินทะยาน มีเพียงสายตาของ ผู้อำนวยการมหาวิทยาลัยราชัน เท่านั้น ที่ยังคงจับจ้องไปที่เชน ราวกับเห็นของแปลกประหลาดที่น่าสนใจ

     

    ทว่าก่อนที่แรงกดดัน เชน จะกลับเป็นปกติ ใบหน้าซีดเผือด ร่างกายคล้ายซูบผอมราวคนขาดสารอาหาร มีแบฮันเผยความไม่ยินยอม ให้มันจบแบบนี้…เข้ามาพยุง พา ตัวเชนออกไป ที่ขบกรามแน่นไปตลอดทาง

     

    ด้านผู้อำนวยการมหาวิทยาลัยราชัน ลอบพึมพำ เบาๆ “S เทียม ที่มีพลัง เทียบเท่า S อย่างพวกเรา ก็น่าสนใจ ไม่เลว!”

     

    ก่อนที่แรงกดดันในสมรภูมิจะปะทุขึ้นอีกครั้ง เมื่อผู้อำนวยการยกมือขึ้นแล้ว ดีดนิ้ว! ปัง! “หากมีอาวุธระดับสีทอง เวิลด์ไอเทม ปรากฏ มันจะตกเป็นของพวกเรา ประเทศจีน”

     

    สิ้นคำประกาศพื้นดินเปิดแหวก ด้วยปราณมานา มหาศาล ปรากฏเสาเพลิงตั้งค้ำฟ้า ผุดงอก พุ่งทะลุด้วยความรุนแรง

     

    พลังเปลวเพลิงเสาตั้งทำลาย น่านฟ้าเป็นสีเปลวเพลิงนั้น ก็สอยบอสเกต ติดปีก ร่วงหล่นสู่พื้นดินทันที

     

    ปึง! เสียงร้องโก่งคอ บอสคำรามกู่ร้อง ด้วยความเดือดดาล

     

    ฮันเตอร์ที่อพยพ ยังกล่าวออกมาด้วยความไม่อยากเชื่อ “นั้นมันเทพอัคคี เซียวเหยียนในนิยายจีน ที่ข้าเคยอ่านหรืออย่างไร?”

     

    ฮันเตอร์ อีกคนยังหัวเราะออกมาอย่างกับคนบ้า เมื่อเห็นพลังระดับนั้น ที่พวกเขาไม่คิดอาจเอื้อมถึง “เหอะๆ มันจะใช่แบบนั้นได้อย่างไร แต่เขาน่าจะเกินระดับเทพเซียวเหยียน ไปแล้ว แน่ๆ”

     

    หญิงสาว โรงเรียนคชสารคำราม ยังรีบกล่าวออกมา ที่เห็นทุกคนอ้าปากค้าง “พวกเจ้าเลิกเหลวไหล แล้วพาคนเจ็บไปได้แล้ว”

     

    เชนสภาพใกล้สิ้นสติเลือนรางเข้าไปทุกที ยังกล่าวขอโทษแบฮัน เสียงนั้นสั่นและขาดห้วง เกินกว่าที่เขาจะรับความเสียหายนี้ได้ “ผมมาช้าเกินไป ขอโทษ”

     

    แบฮัน รีบแบกเชนไป พลางสั่งให้อีกฝ่ายหยุดพูด “เจ้าไม่ต้องพูดแล้ว” เขากลัวเหลือเกินว่า เชน จะเป็นอีกคนที่ต้องจากไปในวันนี้

     

    ด้านการต่อสู้ของบอส เกตแตก แรงค์ S พวกเขาต่างก็ยอมรับข้อเสนอ ผู้อำนวยการมหาวิทยาลัยราชัน ซึ่งเห็นได้ชัดเจนว่า ทุกคนให้ความยำเกรงเขา

     

    เมื่อทาลาครอฟต์ แห่งประเทศรัสเซียกล่าว “ข้าขอแค่วัตถุดิบจากบอสเกต ทั้งหมดแล้วกัน” ตามมาด้วยฮันเตอร์ระดับชาติคนอื่นๆ ใจกล้ายื่นข้อเสนอของตนออกมาเช่นกัน

     

    ทันทีเมื่อ ทาลาครอฟต์ ก้าวออกมาข้างหน้า เข้าต่อสู้บอสเพียงลำพัง หมัดของเขาหนักหน่วงจนอากาศแตกตัว พุ่งทะลวงเข้าใส่ร่างบอสจนเลือดสาดกระเซ็น แม้จะถูกพิษร้ายกัดกร่อน แต่เขากลับไม่สะทกสะท้าน ฮันเตอร์คนอื่นๆ ที่มองดูอยู่ต่างหอบหายใจหนัก การต่อสู้ระดับนี้ ทำให้พื้นดินสั่นสะเทือน จนอากาศรอบด้าน แทบจะหายใจกันไม่ออก

     

    แต่ไม่ใช่สำหรับ S ระดับชาติตอนนี้ พวกเขายังคงยืนสบายๆ มองบอสตรงหน้า เป็นเพียง หมูป่วย ที่ถูกโจมตี เหลือเลือดไม่ถึง 30% ของเลือดมันด้วยซ้ำ พลางส่ายหัวกัน น้อยๆ

     

    ขณะเห็นร่าง ทาลาครอฟต์ ราชาหมัดแห่งรัสเซีย ถูกหาง บอสนาคราชสามเศียร ฟาดเข้าอย่างจัง ร่างปลิวกระเด็นกระดอน ไปกระแทกกองซากจากอีกด้าน

     

    พื้นดินพังสะเทือน ให้ทุกคนหน้าตาตื่นกัน เล็กๆ ถึงจะอ่อนแรงลง แต่มันก็ยังเป็น บอส แรงค์ S ที่พร้อมจะลากทุกคนลงนรกไปด้วยกัน!



    **ขอบคุณผู้อ่านที่เข้ามาซื้อครับ  ตอนแรกผมกะไม่ลงเพิ่มแล้ว  เนื่องด้วยนิยายไม่มีคนซื้อ   แต่เมื่อมีผู้อ่านซื้อเห็นคุณค่าความสนุกผม ก็ถือเป็นกำลังใจให้ผู้เขียน นิยายต่อ แม้แค่คนซื้อคนเดียวก็ตาม