แด่วันที่ผมไม่อยู่

และแล้วสัปดาห์ที่สองของวิชาพละก็มาถึงรอบนี้แม่หยิบชุดว่ายน้ำใส่ถุงมาให้แล้วด้วยตอนออกจากบ้านพยายามแกล้งลืมชุดว่ายน้ำไว้บนโต๊ะ แม่ก็หยิบใส่มือก่อนขึ้นรถวางถุงชุดว่ายน้ำไว้บนพื้น แกล้งลืมวางไว้บนรถแม่ก็หยิบใส่มือเหมือนเดิม เหมือนแม่จะรู้สึกได้ผูกเงื่อนตายถุงชุดว่ายน้ำกับกระเป๋านักเรียน แกะยังไงก็แกะไม่ออก ไม่รอดแล้วสินะเราคิดในใจ

แปดโมงเช้าเข้าแถวยืนตรงเคารพธงชาติ

เสียงมาร์ชโรงเรียนดังจนจบ เป็๲สัญญาณของคาบแรก ครูพาเดินไปตึกสระว่ายน้ำเด็กคนอื่นเริงร่า เราเดินคอตกมือขวาหิ้วถุงว่ายน้ำที่เพื่อนแกะให้ตอนแรกจะอ้างว่าแกะไม่ออก เพื่อนก็ใจดีเกิน

ถึงแล้ว... มันมองมาอีกแล้ว สัปปะหลาดสระว่ายน้ำ

นึกหมดทุกหนทาง ไม่มีทางไหนพอจะทำให้รอดจากสระเลยหรือไงนะมืดแปดด้านยังน้อยไป เรียกว่ามืดแปดด้านครึ่งเลยตอนนี้ ในหัวพยายามคิดทุกวิถีทาง

อะไรก็ได้ที่ทำให้ไม่ต้องลงสระ…

เปลี่ยนชุดว่ายน้ำเดินเรียงแถวยืนขอบสระ ภาวนาให้ชั่วโมงนี้กายบริหารวิ่งรอบสระเหมือนเดิมคิดอะไรไม่ออกวนไปวนมา

ขอให้น้ำในสะเป็๞พิษห้ามเด็กลง

ขอให้ครูสอนปวดท้องสั่งยกเลิกคาบเรียน

"เอ้านั่งลงขอบสระเหยียดขาไว้" มาสเซอร์สั่ง

น่าจะไม่ได้ปวดท้อง แถมดูท่าพี่แกฟิตเต็มร้อยเลยด้วย ครูพละวัยสามสิบกลางๆผิวสีเข้มๆที่วันนี้มาพร้อมกับกางเกงว่ายน้ำที่เหมือนกางเกงขาสั้นยืนโชว์กล้ามหน้าอกสีเดียวกับผิวยิ้มให้เด็กทุกคนอย่างแข็งแกร่ง

เท้าใกล้โดนน้ำเต็มที่แล้ว เราคงไม่รอดจริงๆ

"ตีเท้ากับน้ำวอร์มร่างกายก่อนนะ"มาสเซอร์ยังคงบงการยังกับฮิตเลอร์

แววตาบ้าพลังที่บอกว่าจะต้องสอนเด็กพวกนี้ว่ายน้ำให้ได้ เผด็จการชัดๆ

เด็กคนอื่นเอาเท้าแตะน้ำตีออกกำลังกายขาด้วยความบ้าคลั่งพวกเขาคงสนุกที่ได้คลายร้อนกับแดดแปดโมงครึ่ง ไม่มีใครรู้หรอกว่าข้างล่างนั่นมันน่ากลัวขนาดไหนความเย็นและความมืดของก้นสระ

ถ้ารู้คงไม่มีใครอยากถูกสัปปะหลาดจับแน่ๆ

"อ้าวนักเรียน ทำไมไม่ตีขา"มาสเซอร์สังเกตุเห็นเด็กประถมคนนึง เหยียดขาตรงแด่วไม่ยอมแตะน้ำ

เราเงียบไม่ยอมตอบ ก้มหน้าตามองสระสีหน้าแสดงออกถึงความกังวลชัดเจน

"ไม่สบายหรือเปล่า?" มาสเซอร์ถามสั้นๆ

นี่ไงล่ะ โอกาสสุดท้ายที่รอคอยมาแสนนานถูกหยิบยื่นให้แล้ว

เราพยักหน้ารัวด้วยความเร็วมากกว่าการเตะน้ำสับขาของเด็กประถม

"งั้นทำไมไม่บอกแต่แรกไปๆเปลี่ยนชุดรอเพื่อน๨้า๞๢๞"

รอบนี้ก็รอดหวุดหวิด ขอบคุณครับมาสเซอร์

อ้อเกือบลืมไป มาสเซอร์ใช้เรียกอาจารย์ผู้ชาย