ใต้เงารักเพื่อนพี่ชาย

    ตอนที่ 1: เจ้าหญิงเอาแต่ใจกับเจ้าชายน้ำแข็ง


    เสียงเพลงบรรเลงคลอไปกับแสงไฟหรูหราในงานเปิดตัวบริษัทใหม่ของ *เวหา กรุ๊ป* แขกวีไอพีมากหน้าหลายตาเข้าร่วมเต็มห้องจัดเลี้ยงในโรงแรมห้าดาวกลางกรุงเทพฯ แต่ทุกสายตาหันไปมองเพียงหนึ่งเดียว—หญิงสาวในชุดเดรสผ้าไหมสีแดงสดตัดกับผิวขาวราวหิมะ และดวงตากลมโตที่เปล่งประกายเจิดจ้าอย่างไม่มีใครเหมือน


    "วีนัส..." เสียงกระซิบในหมู่ผู้ร่วมงานดังตามหลังเมื่อเธอเดินผ่าน


    หญิงสาวไม่สนใจสายตาผู้คนแม้แต่น้อย เธอเชิดหน้าขึ้นอย่างภาคภูมิ ริมฝีปากแต้มยิ้มมั่นใจ ก่อนจะเดินตรงเข้าไปในกลุ่มผู้บริหารที่ยืนอยู่หน้าเวที “พี่เวหา!” เธอเรียกเสียงใสจนชายหนุ่มในชุดสูทตัดพอดีหันมาทันทีพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน


    "น้องสาวคนสวยของพี่มาแล้วหรือครับ?" เวหาก้าวเข้าไปกอดเธอเบาๆ


    "แน่นอนค่ะ งานเปิดตัวของพี่ชายสุดที่รัก จะไม่มาก็ใจร้ายเกินไปแล้ว"


    แต่ทันทีที่วีนัสเงยหน้าขึ้นจากอ้อมกอดพี่ชาย สายตาของเธอก็ปะทะเข้ากับชายหนุ่มอีกคนที่ยืนข้างเวหา


    เขาสูงใหญ่ ใบหน้าเรียบเฉย ดวงตานิ่งราวน้ำแข็ง และริมฝีปากเม้มแน่นแบบไม่สนใจโลก เขายืนด้วยท่าทางเ๶็๞๰าแต่สง่างามชนิดที่ใครเห็นก็อดหันมามองซ้ำไม่ได้


    วีนัสเอียงคออย่างสนใจ “คนนี้ใครคะพี่เวหา?”


    “ธาม เพื่อนพี่เอง ซีอีโอบริษัทเทคโนโลยีฝั่งญี่ปุ่น คนที่พี่พูดถึงบ่อยๆ ไง”


    “อ้อ...” วีนัสยิ้มกว้าง หยิบแก้วไวน์จากบริกรแล้วยื่นให้เขา “ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ธาม...ชื่อคุณเพราะดีนะคะ”


    ธามมองเธอเพียงแวบหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ “ขอบคุณครับ” แล้วไม่รับแก้วไวน์นั้น


    วีนัสขมวดคิ้ว แต่ยิ้มไม่หาย “ปฏิเสธผู้หญิงต่อหน้าสาธารณะเลยเหรอคะ?”


    “ผมไม่ดื่มของจากคนแปลกหน้า” เขาตอบเสียงนิ่ง หันไปพูดกับเวหาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น


    เวหารีบหัวเราะกลบเกลื่อน “อย่าถือสานะ วีนัสขี้เล่นน่ะ ธามเขาเป็๞แบบนี้แหละ”


    แต่วีนัสไม่รู้สึกโกรธ กลับหัวเราะน้อยๆ ในลำคอ “น่าสนใจ…”


    คืนนี้เธอไม่ได้มาแค่มาร่วมงานของพี่ชายอีกแล้ว เธอเจอของเล่นใหม่—เ๶็๞๰า แปลกหน้า และดูท้าทายสุดๆ


    และเธอ...ไม่มีวันปล่อยเป้าหมายแบบนี้ให้หลุดมือแน่


    ---


    หนึ่งสัปดาห์หลังจากงานเปิดตัว วีนัสเดินเข้ามาในตึก *ธาราเทค* ด้วยรองเท้าส้นสูงและใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม หญิงสาวในชุดสูทแฟชั่นสีพาสเทลสะดุดตาจนพนักงานชายหญิงต่างพากันลอบมอง


    “ฉันมาพบคุณธามค่ะ นัดไว้แล้ว” เธอพูดกับเลขาหน้าห้องด้วยน้ำเสียงมั่นใจ


    ความจริงคือ...เธอไม่ได้ "นัด" ตามที่ควรจะเป็๞


    เลขาหน้าห้องลังเลเพียงครู่เดียวก่อนจะพาเธอเข้าไปในห้องทำงานสุดหรูบนชั้น 38 ของตึก


    ธามเงยหน้าจากเอกสารเพียงครู่เมื่อได้ยินเสียงประตูเปิด ดวงตาคมกริบไม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย “มีเหตุผลอะไรที่คุณต้องมาที่นี่?”


    “คิดถึงน่ะค่ะ” วีนัสตอบหน้าตาย “ก็เลยมาหา”


    “ผมไม่ใช่คนว่างพอให้คุณมาทำเล่นๆ แบบนี้”


    “แต่ฉันไม่คิดว่าการเจอคุณคือเ๹ื่๪๫เล่นๆ เลยนะคะ”


    ธามวางปากกาและมองเธออย่างเ๶็๞๰า “คุณรู้จักผมไม่ถึงห้านาทีดีด้วยซ้ำในวันงานนั้น แล้วคุณคิดว่าความรู้สึกที่คุณเรียกว่า ‘สนใจ’ น่ะมันจริงแค่ไหน?”


    “แค่พอจะรู้ว่า...คุณไม่เหมือนใคร” เธอยักไหล่ ยิ้มยั่วเบาๆ


    “และผมก็ไม่สนใจใครง่ายๆ โดยเฉพาะคนที่แสดงออกเหมือนเด็กอยากได้ของเล่นแบบคุณ”


    วีนัสชะงักไปเล็กน้อย นี่เป็๞ครั้งแรกในชีวิตที่มีผู้ชายพูดกับเธอแบบตรงๆ โดยไม่กลัวหน้าเธอจะเบ้


    “ฉันอาจจะเคยได้ทุกอย่างที่อยากได้...แต่นั่นไม่ได้แปลว่าฉันไม่รู้จักความพยายามนะคะ” เธอก้าวเข้าไปใกล้ ยืนอยู่ตรงหน้าเขาในระยะอันตราย


    “ฉันจะทำให้คุณสนใจให้ได้”


    ธามหัวเราะในลำคออย่างเย้ยหยัน “แล้วถ้าผมไม่เคยเปลี่ยนล่ะ?”


    วีนัสยิ้ม...เป็๞รอยยิ้มที่มั่นใจในตัวเองที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็น


    “งั้นคุณจะเป็๞คนแรกที่ทำให้ฉันพ่ายแพ้...และฉันก็ไม่คิดจะยอมแพ้ง่ายๆ หรอกค่ะ”


    เมื่อเธอเดินออกไปจากห้องด้วยท่าทางมั่นใจ ธามหลุบตาลงกับเอกสารตรงหน้า แต่มือกลับค้างอยู่อย่างนั้น ไม่ขยับ


    เธอเหมือนพายุ สีสัน เสียงหัวเราะ ความกล้า ความมั่นใจ และความวุ่นวาย


    และเขาไม่แน่ใจว่า…ตัวเองจะต้านเธอได้นานแค่ไหน


    ---