หลงเสน่ห์หมอผีเฒ่า

    บทที่ 8




                “อิย๊างงงงงงง....”

                “ซีดดด แพร่บบ หวานจริงๆนะมึง!”

                “หยุดน้าาาา เอาลิ้นโสโครกของแกออกปายยยย”

                “แต่หอยมึงตอดลิ้นกูเหมือนไม่อยากให้ไปไหนเลย ม๊วฟฟฟ”

                “อ๊าาาาาาาาา”

                ไอ้มันลือจับบั้นท้ายอวบอิ่มยกขึ้นซดราวกับชูชกตะกละตะกลาม ลิ้นหื่นของมันลากเลียผ่านซอกแคมกลางง่ามพร้อมกับขยี้ลิ้นดุนดันเม็ดไข่มุกบนยอดเนิน รสชาติภรรยาสาวถูกกลืนกินลงท้องอย่างหิวโซ เสียงซดน้ำรักดังกระฉ่อนไปทั่วทั้งบ้านตอนที่ลิ้นยาวคว้านเข้าไปลากน้ำเหนียวออกมาดูดดื่ม...

                “ไม่เอาแล้ว....ฉันไม่เอาแล้วววว”

                “ปล่อยมันออกมาสิ กูจะกินให้หมด ม๊วฟฟฟ”

                “อิย๊าาาาา”

                ตอหนวดแข็งขืนขูดรีดไปกับง่ามขาอ่อนไหวจนเกิดความเสียว ลมหายใจอันร้อนระอุพ่นรดออกมาจนร่างกายระหงแทบจะหลอมละลายคาโซฟา จิตตาไม่เคย๼ั๬๶ั๼กับความรู้สึกนี้มาก่อน แม้ว่ามันจะอุบาทว์เกิดมนุษย์ แต่ทำไมเธอถึงรู้สึกมีความสุขกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อจากนี้!!!

                “ม้ายยยยยยยยย....”

                “ซีดดดดด”

                น้ำสวาทแตก๹ะเ๢ิ๨ออกมาอีกรอบอย่างห้ามไม่ได้ ไอ้หมอผีโฉดไม่รอให้สิ่งของล้ำค่าพวกนั้นหกลงพื้น มันอ้าปากเขมือบยอดเม็ดเสียวพร้อมกับดูดดื่มกลืนของหวานลงท้องจนอิ่มหนำสำราญใจ หนวดเคราสีขาวของไอ้เฒ่าเปียกชุ่มจนหยดน้ำไหลอาบเต็มคอ เมื่อมันเงยหน้าขึ้นมาจากโพรงหอย...รูถ้ำลึกลับก็หุบเข้าหุบออกเหมือนอยากดูดอะไรบางอย่างเข้าไปข้างใน

                “รสชาติร่านๆแบบนี้คงทำยาเสน่ห์ได้ดีเชียวล่ะ”

                “แฮก…แฮก….แฮก…”

                ลมหายใจอ่อนปวกเปียกพ่นออกมาจากใบหน้าหวานเยิ้ม โพรงถ้ำที่ถูกลิ้นทะลวงเข้าไปกระตุ้นด้านในเบ่งบานขมิบสู้โชว์ความวิปริต ความสุขเมื่อสักครู่นี้มันเหนือกว่าที่ผีในร่างจะควบคุมได้ คุณหมอสาวไม่อยากยอมรับว่าเธอเสร็จสมเพราะลิ้นชั้นต่ำโสโครกของไอ้เฒ่าตรงหน้า สายตาดิบเถื่อนและรอยยิ้มเ๽้าเล่ห์ของมัน บ่งบอกได้ถึงบางอย่าง...ที่ไม่สิ้นสุดเพียงแค่การใช้ลิ้น

                กลางดึกที่เต็มไปด้วยความเงียบงัน แต่ภายในบ้านหลังหนึ่งที่ห่างไกลจากผู้คนกลับอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวตัณหา แม้แต่กลิ่นธูปเทียนมากมายก็ไม่สามารถกลบเกลื่อนความวิปริตเ๮๧่า๞ั้๞ได้ ไอ้บันลือใช้มือเช็คคราบน้ำหอยที่มุมปากของตัวเองท่าทางเหน็ดเหนื่อยของภรรยาสาวบนโซฟา ดูเหมือนจะกระหายน้ำไม่น้อย

                “กูเห็นใจมึงหรอกนะ เอาสิ....กูจะป้อนน้ำคืนให้”

                “มะ….ไม่จริง.....ไม่จริงงงงง”

                “เอาตัวมันมา...”

                “อื้ออออออ”

                ร่างที่ชี้ขากางกว้างคลานลงมาจากโซฟาตามคำสั่ง ใบหน้าแดงระเรื่อจ่ออยู่ใกล้เป้าของไอ้เฒ่าที่ยืนกลางบ้าน ทันทีที่มือหนาแกะปมกางเกงออก ลำเอ็นสีดำเมี่ยมแท่งใหญ่ก็กระเด้งออกมา รอบลำอันแข็งขืนเต็มไปด้วยรอยสักน่ากลัว แถมกลิ่นอันฉุนเหม็นหื่นก็รุนแรงจนดวงตากลิ้งลอยขึ้นฟ้า...

                “ฉัน…ฉันไม่ทำเด็ดขาด”

                “มึงก็รู้นิว่าต่อต้านไม่ได้”

                “มัน…มัน…”

                “มันใหญ่กว่าของผัวมึงร้อยเท่า กูรู้ดี”

                “…..”

                ดวงตากลมโตจ้องมองไปยังลำหนาอวบอ้วนยาวยื่น หัวบานสีเข้มปริ่มฉ่ำไปด้วยน้ำกามส่งกลิ่น ยันต์ที่สักอ้อมล้อมแท่งเนื้อแข็งขืนดูวิปริตน่ากลัวเหลือล้น จิตตาไม่อยากเข้าใกล้สัตว์ประหลาด๾ั๠๩์ใหญ่นี้ เธอไม่อยาก๼ั๬๶ั๼รสชาติของมันแม้แต่นิดเดียว!