ตอนนี้เธอเก็บเงินได้ราวสี่หมื่นบาทหลังจากที่ทำงานพาร์ทไทม์มาราวๆ สี่เดือนเศษ เงินจำนวนนี้เก็บหอมรอมริบมาจากทั้งค่าเรียนพิเศษและค่าขนมของเธอเองด้วย แต่เธอก็ยังไม่รู้ว่าจะเอาเงินไปใช้กับอะไรดี เพราะลองค้นหาในอินเตอร์เน็ตแล้วพบว่าปัจจุบันยังคงไม่มีเว็บไซต์ที่ชื่อว่ายูทูปเกิดขึ้นมาบนโลกใบนี้เลย จะซื้ออุปกรณ์พวกกล้องที่เป็เทคโนโลยีมาก่อนเพื่อรอยูทูปก็คงไม่ใช่เื่ ลูกบัวคิดว่าเทคโนโลยีจะถูกลงเรื่อยๆ อยู่แล้ว เธอควรรอให้มียูทูปก่อนแล้วค่อยซื้อ
นอกจากนี้ แม้ว่าหญิงสาวจะตั้งใจจะเปิดพอร์ตั้แ่เดือนแรกที่ได้เงินจากการทำพาร์ทไทม์ แต่จนถึงตอนนี้เธอยังไม่ได้โทรหาโบรกเกอร์ด้วยซ้ำ อันที่จริงก็อยากจะเอาเงินไปต่อยอดอะไรสักอย่างใจจะขาด แต่หลังจากอ่านหนังสือที่สอนเื่หุ้นจบไปหลายเล่ม เธอก็ยังเลือกหุ้นที่สนใจไม่ได้จนทำให้ไม่ได้เข้าตลาดสักที
“เห็นข่าวในทีวีเขาบอกว่าเศรษฐกิจตอนนี้แย่มาก ที่ทำงานคุณเป็ยังไงบ้าง”
ลูกบัวหันไปมองแม่ของเธอที่กำลังถามพ่ออย่างสนใจ ทั้งสามคนนั่งล้อมวงอยู่หน้าโทรทัศน์ มีกับข้าววางตั้งอยู่ตรงหน้า
ถ้าจำไม่ผิดนี่น่าจะใกล้ถึงวันที่พ่อจะถูกปลดออกจากงานประจำแล้ว น่าจะไม่เกินสองสัปดาห์นับจากนี้ เธอจำได้แม่นยำว่ามันเป็่เดียวกับที่ประเทศไทยเผชิญกับวิกฤติเศรษฐกิจที่ชื่อน่ากินเอามากๆ อย่าง ‘ต้มยำกุ้ง’ ตอนชาติที่แล้วลูกบัวไม่ได้สนใจอะไรเื่นี้นัก แค่สะดุดใจกับชื่อมัน เพราะส่วนใหญ่ที่เธอทำก็แค่ตั้งใจเรียนไปตามคำสั่งของแม่ แต่คราวนี้เธอจะไม่ยอมอยู่เฉย ต้องรีบคิดแล้วล่ะว่าจะใช้เงินไปกับอะไรดี
“โอ๊ย สบาย ไม่มีอะไรหรอก ที่บริษัทก็ปกตินะ” พ่อตอบอย่างร่าเริง ลูกบัวยิ้มบางกับความไร้เดียงสาของครอบครัวเธอ พอเคยเป็ผู้ใหญ่มาแล้ว เธอก็เริ่มจะเข้าใจที่บ้านนะ อันที่จริงพวกเขาอาจจะไม่ได้อยากเอาเปรียบอะไรเธอ เพียงแต่ไม่มีทางออกอื่นหรือคิดหาทางออกอื่นไม่ได้แล้ว
“บัวอิ่มแล้วค่ะ ขอขึ้นไปอ่านหนังสือนะคะ” เธอลุกออกจากโต๊ะ ได้ยินเสียงพ่อกับแม่พูดแว่วๆ เป็คำชมเชยที่เธอตั้งใจเรียนแล้วยังขยันไปเรียนพิเศษ หารู้ไม่ว่าที่เธอต้องทำอย่างนี้เพราะว่าไม่ได้ลงเรียนพิเศษ ทั้งไอ้ความตั้งใจว่าจะสอบเทียบให้ติดมหา’ลัยั้แ่ม.5 นั่นอีกที่ทำให้ต้องมาขยันตัวเป็เกลียวหัวเป็น็อตอย่างนี้
เธอไม่รู้เหมือนกันว่าทางเดินที่กำลังเลือกเดินในครั้งนี้จะทำให้ทุกอย่างดีขึ้นหรือเลวลง แต่การที่ใช้ทั้งความคิดหาลู่ทางหาเงิน ใช้ทั้งแรงสมองในการเรียนรวมถึงแรงกายในการทำงานพาร์ทไทม์ ผลตอบแทนของการลงทุนทั้งหมดนี่มันต้องมีอะไรต่างไปจากเดิมสิ
เว็บไซต์ที่เปิดขึ้นมาเป็หน้าเว็บที่ลูกบัวเข้าไปดูทุกวัน เศรษฐกิจ่นี้ย่ำแย่อย่างที่เป็ข่าว ตลาดเป็่ขาลง ดัชนี SET Index ปรับตัวลดลงจาก 1,700 จุด เหลือ 200 จุด ลูกบัวเชื่อว่าทุกวิกฤตต้องมีโอกาสรออยู่ มันต้องมีหุ้นตัวดีๆ รอให้เธอซื้ออยู่สิ
วิกฤตต้มยำกุ้งเป็วิกฤตจากความมักง่ายในการยืมเงินจากต่างประเทศมาทำกำไรในประเทศ พอเงินในระบบเยอะมากก็ดูเหมือนทุกคนร่ำรวย แต่มันเป็เพียงการรวยหลอกๆ เท่านั้น เมื่อเริ่มหมุนเงินไม่ทัน บวกกับนักลงทุนมองเห็นสภาพการณ์ทั้งหมดต่างก็เริ่มถอนเงินลงทุนเพราะไม่เชื่อถือในเงินบาทอีกแล้ว กระทั่งรัฐต้องออกมาพยุงค่าเงินบาท ก่อนสุดท้ายทุกอย่างจะจบลงเมื่อไม่สามารถอุ้มต่อไปได้ ต้องปล่อยค่าเงินบาทลอยตัว เหมือนฟองสบู่ที่แตกดังโพละเพราะแทบไม่มีใครคาดคิดว่ามันจะเกิดขึ้น แน่นอนว่าผลพวงหลังจากนั้นก็คือกิจการเริ่มล้มละเนละนาด พ่อของลูกบัวเองก็เป็หนึ่งในคนที่ได้รับผลกระทบเต็มๆ
ถ้าคนในประเทศจะไม่มีเงินเหลือเพราะต้องไปจ่ายหนี้จนหมด ทำให้ธุรกิจพังก็ไม่ใช่เื่แปลกอะไร เพราะตอนกู้มาเป็เลขหลักนึง แต่ตอนต้องจ่ายคืนคือตัวเลขที่คูณสองจากจำนวนนั้น เศรษฐกิจภาพรวมของประเทศไทยจึงดิ่งลงเหวทันที
ถ้าเงินในประเทศไม่มี… งั้นเธอต้องมองหาธุรกิจที่มีลูกค้าเป็ชาวต่างชาติ ระหว่างที่กำลังตกผลึกความคิด ลูกบัวก็ทอดมองหน้าจอคอมพิวเตอร์อย่างเหม่อลอย
เสียงเตือนพร้อมกับหน้าต่างที่กะพริบทำให้หญิงสาวสะดุ้ง มีใครบางคนแชทมาหาเธอ…
Timmy_Krub : ฮัลโหล
Timmy_Krub : ไม่ทักมาเลย
Timmy_Krub : ไม่คิดถึงกันเลยสินะ
ลูกบัวเหลือบมองข้อความ หากเธอเป็เพียงเด็กสาวอายุ 15 ปีเธอคงตื่นเต้นกับประโยคเหล่านี้ แต่กับผู้หญิงวัย 35 ปีที่ผ่านการมีสามีมาแล้วนั้น หญิงสาวกลับถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย เธอเอื้อมมือไปยังเมาส์ หมายจะเลื่อนมันไปคลิกหน้าต่างดังกล่าว แต่จู่ๆ เธอก็นึกอะไรดีๆ ออกกะทันหัน
ใช่แล้ว… อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์!
ตลาดนี้จะยังไปได้อีกไกลแน่นอน รวมถึงต้องมีกำลังซื้อจากต่างประเทศแน่ๆ เธอต้องรีบหาบริษัทอิเล็กทรอนิกส์ที่มีชื่อเสียงซึ่งข้ามผ่านวิกฤตต้มยำกุ้งมาได้และรีบซื้อหุ้นของมันเดี๋ยวนี้!!!
Timmy_Krub : เธอตั้งใจเมินแชทกันหรือเปล่าเนี่ย
Timmy_Krub : น้อยใจนะ
Timmy_Krub : ไม่ค่อยตอบเราเลย
กรอบหน้าต่างกะพริบถี่ๆ ข้อความทยอยแสดงโชว์ต่อๆ กันที่มุมด้านล่างของจอ ลูกบัวกรอกตาไปมาอย่างรำคาญเล็กน้อย เธอไม่ได้คิดจะตัดรอนอะไรเขาตอนนี้เพราะเขาต้องอยู่ในชีวิตของเธอไปเรื่อยๆ เพื่อดูความร่ำรวยในชีวิตของเธอ เพื่อดูว่าชีวิตของเธอดีแค่ไหน แต่เขาจะไม่มีสิทธิ์… ไม่มีวันได้เป็อะไรกับเธอเลยแม้แต่เพื่อน ฐานะเดียวที่เธอเต็มใจจะมอบให้เขาคือศัตรูเท่านั้น
ลูกบัว : เราอ่านหนังสือน่ะ
ลูกบัว : ทิมมีอะไรเหรอ
เธอคุยกับทิมไม่บ่อยนัก แต่ก็ไม่ได้ขาดการติดต่อไปเลย แต่พอเขานัดเจอทีไร เธอก็จะตกลงและเลื่อนไปเรื่อยๆ ตอนนี้เธอยังไม่พร้อมให้เขาเห็นชีวิตของเธอ หญิงสาวจงใจทำให้เขาเข้าใจว่าเธอเป็ลูกคุณหนูของบ้านเศรษฐีที่คุณพ่อคุณแม่หวงมากๆ
ของที่มันได้ยากๆ คนเราก็มักจะยิ่งอยากได้ใช่ไหมล่ะ…
6K
