ลมยามค่ำพัดผ่านยอดไม้ในหุบเขาอย่างแ่เบา เสียงใบไม้เสียดสีกันดังซู่ซ่า ท่ามกลางความเงียบงันของหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่ตั้งอยู่ชายขอบของูเาเทียนอวิ๋น
หมู่บ้านแห่งนี้ไม่ได้มีชื่อเสียงอะไรนัก เป็เพียงหมู่บ้านธรรมดาที่ผู้คนใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย ตื่นเช้าออกทำไร่ ล่าสัตว์ เก็บสมุนไพร และบางคนก็ฝึกฝนพลังปราณอย่างหยาบ ๆ ตามตำราที่สืบทอดกันมา
ในโลกใบนี้ ผู้ที่สามารถ เปิดปราณ ได้ถือว่าเป็ผู้ฝึกตนขั้นแรกแล้ว
แต่สำหรับหมู่บ้านเล็ก ๆ แห่งนี้ แค่มีคนที่สามารถเปิดปราณได้เพียงคนสองคน ก็ถือว่าเป็เื่น่ายินดีอย่างยิ่ง
ซวนเย่ยืนอยู่บนเนินดินด้านหลังหมู่บ้าน
เขาเป็เด็กหนุ่มอายุประมาณสิบหกปี รูปร่างสูงโปร่ง สวมเสื้อผ้าธรรมดาแบบชาวบ้านทั่วไป มือถือมีดสั้นสำหรับใช้เก็บสมุนไพร
คืนนี้เขากลับมาจากูเาช้ากว่าปกติ
ดวงจันทร์ลอยอยู่กลางท้องฟ้า แสงสีเงินส่องลงบนผืนดินจนเห็นเงาของต้นไม้ทอดยาว
ซวนเย่เงยหน้ามองท้องฟ้า
ดวงดาวคืนนี้ดูสว่างกว่าปกติเล็กน้อย
“แปลกจริง…”
เขาพึมพำเบา ๆ
ทันใดนั้นเอง
ฟิ้ว—!
แสงสายหนึ่งพุ่งผ่านท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว ราวกับดาวตกที่กำลังร่วงหล่นจาก์
ซวนเย่ชะงัก
แต่สิ่งที่แปลกกว่าคือ
ดาวดวงนั้นไม่ได้หายไป
มันกำลัง ตกลงมาทางูเาด้านหลังหมู่บ้าน
วินาทีต่อมา
ตูม!!!
เสียงะเิดังสนั่นะเืหุบเขา แผ่นดินสั่นไหวเล็กน้อย ฝูงนกจำนวนมากบินหนีออกจากป่าอย่างตื่นใ
แสงสว่างจากจุดที่ดาวตกส่องขึ้นสู่ท้องฟ้า
ซวนเย่มองภาพนั้นอย่างตกตะลึง
“ดาวตก…จริงหรือ?”
ปกติแล้วดาวตกควรหายไปบนฟ้า
แต่ครั้งนี้
มันเหมือนกับ บางสิ่งกำลังตกลงมาบนโลกจริง ๆ
เสียงประตูบ้านในหมู่บ้านเปิดออกทีละหลัง
ชาวบ้านหลายคนเดินออกมามองท้องฟ้า บางคนชี้ไปทางูเา บางคนเริ่มพูดคุยกันด้วยความตื่นเต้น
“เมื่อกี้นั่นอะไร?”
“ข้าเห็นเหมือนดาวตก!”
“มันตกลงทีู่เาด้านหลัง!”
เสียงพูดคุยเริ่มดังขึ้นทั่วหมู่บ้าน
แต่ไม่มีใครกล้าเข้าไปดู
เพราะป่าูเาในยามกลางคืนเต็มไปด้วยสัตว์อสูรและอันตราย
ซวนเย่หันมองไปทางูเาอีกครั้ง
ในใจของเขาเกิดความรู้สึกแปลกประหลาด
เหมือนมีบางอย่างกำลัง เรียกเขา
เขาส่ายหัวเล็กน้อย
“คงคิดมากไปเอง…”
แต่สายตาของเขาก็ยังคงจับจ้องไปยังแสงสว่างในหุบเขา
ลมเย็นพัดผ่าน
ความเงียบกลับมาปกคลุมหมู่บ้านอีกครั้ง
ทว่าซวนเย่ไม่รู้เลยว่า
คืนธรรมดาคืนนี้
กำลังเป็ จุดเริ่มต้นของเื่ราวที่จะเปลี่ยนชะตาของเขาไปตลอดกาล
และลึกเข้าไปในูเา
บางสิ่งบางอย่าง
กำลัง ตื่นขึ้น