“ไหนๆ เอ็งก็พูดเื่เงินขึ้นมาแล้ว ฝากถามพ่อกับแม่เอ็งหน่อยก็แล้วกันว่าจะหามาคืนได้เมื่อไหร่”
“สักครู่เดียวค่ะ”
“สักครู่....แล้วมันเมื่อไหร่”
ร่างสูงของกำนันลุกขึ้น ทำให้ชบาได้รู้ว่าตัวของเธอนั้นเล็กลงแค่ไหน หญิงสาวสูงไม่ถึงหน้าอกหนาแกร่งเป็มัดด้วยซ้ำ ถ้าจะให้จ้องหน้าระหว่างพูด หญิงสาวก็คงได้เงยจนปวดคอไปหลายวัน
“ยกเว้นเสียแต่เอ็งจะฟังข้อเสนอจากข้า”
เสียงเข้มกระซิบขึ้นเบาๆ ทำให้เรียวขาทั้งสองข้างถ่อยห่างออกไปทีละก้าว เธอรู้ดีว่าไอ้เฒ่าลามกคนนี้้าอะไร เพราะข่าวคราวก็มีให้ได้ยินเป็ประจำ ลูกหนี้คนไหนที่พอจะให้อภัยหรือผ่อนปรนได้บ้าง ก็มีแต่ลูกหนี้ผู้หญิงเท่านั้น....และส่วนใหญ่ก็เป็สาววัยกำลังมีเนื้อมีหนัง
“…ไม่ค่ะ”
เสียงเล็กตอบออกไป แม้จะสั่นเครือในลำคออยู่ก็ตาม
“เอ็งยังไม่รู้เลยว่าข้าจะพูดอะไร”
“หนู…..หนูจะหาเงินมาคืนกำนันให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ค่ะ”
“อยู่รอข้า....อย่าพึ่งกลับ”
ข้อมือเล็กถูกจับตรึงเอาไว้ หัวใจของหญิงสาวเต้นรัวยิ่งกว่ากลองโรงเรียน
“ถ้ายังอยากให้ข้าผ่อนผันเื่หนี้พ่อกับแม่ของเอ็ง อยู่รอข้าก่อน”
“…….ค่ะ”
ทันทีที่ชบาตอบออกไป ข้อมือของเธอจึงได้เป็อิสระ ร่างสูงกลับมานั่งสูบบุหรี่ที่โซฟาอีกครั้ง ก่อนที่หญิงสาวจะรับตั้งสติเก็บข้าวของออกไปจากห้องโดยเร็วที่สุด...
เม็ดเหงื่อของสาวเสิร์ฟผุดขึ้นเต็มแผ่นหลัง...
เธอรีบพาตัวเองเข้าไปในห้องน้ำก่อนจะใช้น้ำล้างหน้า นี่เป็ครั้งแรกในรอบหลายปีที่หญิงสาวได้เห็นหน้าคร่าตากันแบบต่อตัวกับกำนันหาญ แม้แต่เด็กๆ จะเห็นประจำตามงานเทศกาลต่างๆ แต่หลังจากที่ชบาเข้ามหาลัยจนเรียนจบ เธอก็ไม่เคยเจอหน้าร่างสูงอีกเลย...
แต่ทุกครั้งที่กลับเข้าไปเยี่ยมพ่อแม่ที่บ้าน่ปิดเทอม...
ข่าวคราววีรกรรมเื่ผู้หญิงของกำนันหาญก็มีให้ได้ยินเป็ประจำ...
“ไอ้เฒ่าบ้ากาม”
ชบาพูดกับตัวเองในกระจก...
ภาพเรือนร่างกำยำของไอ้เฒ่าคนนั้นยังติดตาไม่หายไปไหน โดยเฉาพะลำเอ็นแท่งยาวสีเข้มที่ตั้งเป็ลำยาวไปถึงสะดือ เธอไม่ใช่สาวบริสุทธิ์ผุดผ่องอะไร เพราะด้วยรูปร่างหน้าตาจิ้มลิ้มทำให้มีหนุ่มๆ เข้ามาจีบมากมาย แต่หลังจากที่ครอบครัวมีปัญหาเื่เงินทอง...
ชบาก็ไม่มีเวลามาสนใจเื่ไร้สาระพวกนั้น...
เธอตั้งใจทำงานเพื่อจะช่วยแบ่งเบาภาระครอบครัวให้หมด...และหลังจากนั้นเธอจะได้ออกไปใช้ชีวิตเหมือนคนอื่นเขาเสียที
“อื้ออ”
มือเรียวกุมแน่นเข้าหากัน...
ยิ่งคิดถึงกำนันหาญ ร่างกายก็ผลิตเม็ดเหงื่อให้ไหลออกมาไม่หยุด ชบาอยากจะกลับหอพักของเธอแล้ว ร่างกายของเธอร้อนวูบวาบอย่างไม่ทราบสาเหตุ แต่อากาศในยามค่ำคืนของฤดูร้อนก็ไม่ได้ร้อนอบอ้าวเท่าไหร่นัก...
แต่ทำไมมันถึงได้...
“ชบา”
“คะ!”
หญิงสาวสะดุ้งโหย่งเมื่อรุ่นพี่คนหนึ่งเรียกเธอที่หน้าห้องน้ำ
“เป็บ้าอะไรยืนเหม่อตั้งนาน”
“เปล่าค่ะ...ไม่มีอะไร”
“ฉันจะกลับแล้ว แกจะกลับพร้อมฉันหรือเปล่า”
“…….ไม่เป็ไรค่ะ หนูว่าคืนนี้.....หนูอาจจะต้องทำโอทีนิดหน่อย”
“ขยันนักนะ ฉันไปล่ะ”
“…ค่ะ”