ตอนที่ 1
ให้มันได้อย่างนี้สิ! ทำไมฉันจะต้องมาเจอเื่บ้าบอคอแตกในวันสำคัญแบบนี้
ปรีดิ์รติบ่นเป็หมีกินผึ้งั้แ่กระแทกไหล่ผู้ชายที่ไม่รู้จักหน้าค่าตาคนนั้นเดินผ่านโถงทางเดินแคบๆมุ่งไปยังห้องควบคุมภาพและเสียงภายในฮอลล์ขนาดใหญ่แต่ยังเดินไปไม่ถึง เจอกับพี่ชายคนรองซึ่งเดินยิ้มระรื่นสวนทางกันมาพอดี
“มาอยู่ตรงนี้เองกำลังตามหาตัวปูจ๋าอยู่พอดี...พี่มีข่าวดีจะบอก”
ปริญญาโท หรือ ‘ป๋าเป็ด’ฉายาที่เพื่อนฝูงในกลุ่มตั้งให้สมัยเพิ่งเรียนชั้นมัธยมปลายจนติดตัวมากระทั่งทุกวันนี้ด้วยลักษณะเด่นนอกเหนือไปจากความหล่อเหลาเป็ที่กรี๊ดกร๊าดของสาวรุ่นพี่รุ่นน้องก็คือความใจป้ำ เป็พ่อบุญทุ่ม ชอบสาวคนไหนก็มักจะลงทุนซื้อของั้แ่ถูกยันแพงใช้เงินเกินตัว จนกลายเป็คำติดปากทุกคน
เขาคว้าหมับไปที่แขนน้องสาวไม่ได้สังเกตสังกาสักนิดว่าตอนนี้หล่อนกำลังหน้าดำหน้าแดง คิ้ว จมูกปากแทบจะกองไปรวมกัน
“ปูจ๋าไม่มีอารมณ์จะไปฟังข่าวดีอะไรของป๋าเป็ดหรอกนะเพราะตอนนี้ปูจ๋าอารมณ์ไม่ดี...กำลังมีเื่วุ่นวายให้ปวดหัว” หล่อนถอนหายใจทิ้งแรงๆ แล้วบ่นต่อโดยไม่ยอมให้เสียจังหวะ “ป๋าเป็ดมาก็ดีแล้ว เดี๋ยวเราไปดูกล้องวงจรปิดกันว่าหน้าไหนมันจงใจแกล้งปูจ๋า”
หญิงสาวชูชุดชั้นในแบบเซ็กซี่ทันสมัยที่ถือติดมือให้พี่ชายดูแบบรวดเดียวแล้วก็เป็ฝ่ายคว้าข้อมือของเขาแทน ดึงให้เดินย้อนกลับไปทางเก่าที่เขาเพิ่งเดินมา
ปริญญาโทหมุนตัวกลับแทบไม่ทันจะเปรย ‘ข่าวดี’ ของตัวเอง เป็อันว่าต้องพับเอาไว้ก่อนแล้วยอมให้น้องสาวกึ่งลากกึ่งจูงไปจนถึงหน้าห้องควบคุมภาพและเสียง
เมื่อเข้าไปในห้องก็แสดงเจตจำนงว่า ‘เหตุ’ ด่วนที่ทำให้ต้องถ่อเข้ามาคือเื่อะไรเ้าหน้าที่หนุ่มสองคนซึ่งปฏิบัติหน้าที่อยู่ จึงทำตามประสงค์กดเครื่องบันทึกภาพจากกล้องวงจรปิดย้อนเวลาไปั้แ่่ที่เก้งกับกวางได้นำชุดชั้นในที่จะขึ้นแสดงบนเวทีเข้ามา
ภาพฉายั้แ่บริเวณหน้าประตูทางเข้าเห็นคนทั้งสองยกราวแขวนเสื้อทยอยนำเข้ามาโดยที่ชุดชั้นในทั้งหมดถูกแขวนอยู่ในไม้แขวนเสื้อห่อซองพลาสติกใสเรียบร้อยเห็นทั้งคู่สำรวจตรวจตราชุดที่จะใช้งานเป็ปกติ ไม่พบพิรุธใดแถมตลอดเวลาเกือบหนึ่งชั่วโมงที่เทปยังคงบันทึกเอาไว้ก็ไม่เห็นวี่แววว่าทีมงานคนใดคนหนึ่งจะเข้ามาวุ่นวายกับชุดบนราวอลูมิเนียมมีเพียงแค่เดินเฉียดกรายผ่านไปมาก็เท่านั้น
“มันจะเป็ไปได้ยังไงที่ไม่มีใครเข้าไปทำลายชุดพวกนี้นี่ไงคะป๋าเป็ด หลักฐานคามืออยู่ตรงนี้แล้ว”
หญิงสาวหมุนตัวกลับไปมองภาพในจอโทรทัศน์อีกครั้งแล้วก็สะดุดตาเข้าจัง เมื่อภาพเคลื่อนไหวที่กำลังเล่นอยู่นั้นคือภาพล่าสุดเมื่อครู่ตอนที่หล่อนกำลังจะเดินออกมาจากด้านหลังเวทีแล้วพบกับผู้ชายผิวขาวตัวสูงคนหนึ่ง
เขาคนนั้นไม่ได้ห้อยบัตรของทีมงานที่เกี่ยวข้องแถมยังแอบเข้ามาตอนไหนก็ไม่รู้...หล่อนมีคำถามเกิดขึ้นในใจทันที
หรือว่าอีตานี่จะเป็คนทำ?แล้วเขาเป็ใคร? ต้องใช่เขาแน่ๆ
หล่อนหันขวับพร้อมกับยัดชุดชั้นในเ้าปัญหาใส่มือพี่ชาย ไม่คิดแม้แต่จะรอความเห็นหรือคำปรึกษาจึงไม่ได้สังเกตว่าตอนนี้พี่ชายของหล่อนกำลังอ้าปากค้าง ชี้นิ้วไปยังบุคคลในภาพเมื่อครู่เหมือนกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แล้วก็เดินตัวปลิวออกมาจากห้อง กลับทางเก่าหวังจะย้อนไปจับตัวผู้ชายน่าสงสัยคนนั้นเอาไว้
เมื่อผลักประตูบานใหญ่เข้าไปเห็นนายลีโอ บอดีการ์ดหน้าฝรั่งกำลังจีบนางแบบคนเดิมอยู่อารมณ์ของหญิงสาวก็พุ่งปรี๊ดปรอทแตก
“คุณลีโอ! ถ้าเอาเวลาที่พ่อฉันจ้างคุณมาทำงาน มาจีบผู้หญิงแบบนี้ฉันว่าคุณลาออกไปดีกว่า”
ปากไวเท่าความคิด ไม่พอใจใครก็เหวี่ยงใส่อย่างไร้เหตุผลเพราะความเอาแต่ใจเป็ที่ตั้ง...เมื่อเห็นบอดีการ์ดหนุ่มได้แต่ก้มหน้า ไม่โต้ตอบหล่อนก็เลยเข้าเื่
“แล้วผู้ชายคนนั้นไปไหน”
ปริญญาโทซึ่งเดินกึ่งวิ่งตามหลังเปิดประตูเข้ามาพอดี เห็นน้องสาวกำลังโวยวาย ก็รีบห้ามปราม “ใจเย็นๆสิปูจ๋าไหนบอกทุกคนว่าโตเป็ผู้ใหญ่แล้วไงล่ะ...ทำไมไม่รู้จักใช้เหตุผลค่อยๆพูดค่อยๆจากัน มีเื่อะไร ยังไม่เห็นเล่าให้พี่ฟังเลย พี่เห็นแต่ปูจ๋าเอะอะมะเทิ่งวีนจนใครๆเขากลัวหัวหดกันหมดแล้วนะ”
น้องสาวผู้ไม่เคยยอมอ่อนข้อให้ใครหันมาค้อนขวับใส่พี่ชาย แต่ไม่วายบ่นฉอดๆ “แล้วป๋าเป็ดจะให้ปูจ๋าทำยังไงในเมื่อมีมือดีที่ไหนก็ไม่รู้จงใจกลั่นแกล้งเอาบุหรี่มาจี้บนเสื้อผ้าที่จะใช้เดินแบบจนเป็รูเต็มไปหมด ทั้งๆที่วันนี้มันเป็งานสำคัญวันหนึ่งของปูจ๋า...”
พี่ชายคลี่ดูชุดชั้นในสุดแสนจะเซ็กซี่ในมือจึงเห็นรูเป็รอยไหม้อยู่ตรงกลางลำตัวของชุด เขาขมวดคิ้วมุ่นอย่างใช้ความคิดแต่ก็ยังไม่ทันแสดงความเห็นใด น้องสาวตัวแสบผู้เป็เ้าของงานแฟชั่นโชว์ในคืนนี้ก็หันไปเอาเื่กับลีโออีกรอบ
“ตกลงอีตานั่นมันไปไหน”
ลีโอเงยหน้ามอง สบตาคุณหนูขี้วีนได้แต่พูดเสียงอ่อย “ก็คุณหนูสั่งให้ผมไล่เขาออกไปเองนี่คร้าบ”
“ไปตามหาตัวนายคนนั้นกลับมาเลยนะฉันให้เวลาคุณแค่ครึ่งชั่วโมง ฉันสงสัยว่าเขาจะเป็คนทำ”
..................................................
494
