หลังจากจินฮวาที่นั่งร่วมวงสังสรรค์สักครู่ใหญ่ๆ นางรู้สึกว่าปวดหัว มวนท้อง ทนอยู่ต่อไม่ไหวนางจึงมาหามุมมสงบ
จินฮวาหลบออกมาด้านนอกแต่ยังอยู่บริเวณนั้น และได้พบกับลำธารที่ไหลเอื่อย ที่ริมตลิ่งมีต้นธูปฤๅษีขึ้นปกคลุมทั่วทั้งบริเวณ ไอเย็นของลำธารทำให้นางรู้สึกดีขึ้นบ้าง ในตอนนั้นนางเห็นโขดหินยาวโขดหนึ่งอยู่ที่ริมตลิ่ง นางจึงเดินไปนั่งพัก
ในตอนที่นางนั่งลง ด้วยความที่สติของนางไม่ค่อยจะสมประกอบมากนัก แทนที่นางจะนั่งลงเบาๆ กลับเป็การทิ้งตัวกระแทกลงโขดหิน และด้วยนางที่นั่งรถม้าทั้งวัน ก้นที่ระบมอยู่แล้วยิ่งเจ็บขึ้นไปอีก
ในตอนนั้นนางจึงนึกขึ้นได้ว่าตนเองมียาทาแก้ระบมอยู่ อวี้ฮวากล่าวกับนางว่าให้ทาตรงที่นางระบมก็ใช้การได้แล้วด้วยสติที่ไม่ค่อยจะมีมากนัก นางจึงพยักหน้าให้กับตนเอง ก่อนจะนำตลับยาออกมา และจัดการถกกระโปรงขึ้น ชายกระโปรงของนางยกขึ้นถึงแค่เข่าก็ถูกตวัดลงอย่างรวดเร็ว
“เ้ากำลังจะทำอะไร “
ดวงตาสีดำสนิทดุจเม็ดนิลลืมตามองต้นเสียง และได้พบว่าคนผู้นี้สวมอาภรณ์สีทองปักลายั
“ทายาอย่างไรเล่า”
“เ้าคิดจะทาที่ใดกัน”
“ตรงนี้” นางจิ้มที่สะโพกตนเองให้เขาดู
เหรินจวินขมวดคิ้วมองหน้าหญิงสาว ที่โยกตัวไปมาพร้อมกับใช้นิ้วจิ้มจึกๆ ที่สะโพกตนเองราวกับคนสติไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัว เขายื่นหน้าเข้าไปดมตัวนาง และได้พบว่านอกจากกลิ่นหอมละมุนจากตัวนางแล้ว มีกลิ่นสุราลอยมาจางๆ ด้วย
“อ้ายมาวเ้าไปร่ำสุราจากที่ใดมา...ต่อไปอย่าได้เที่ยวเอาสุราใส่ปากโดยไม่มีข้าอยู่ด้วยอีก”
จินฮวามองหน้าอีกฝ่ายด้วยแววตาที่จะปิดแหล่ไม่ปิดแหล่ “แมวอย่างพวกเรามีความเป็ตัวของตัวเองสูงมาก บางครั้งเยี่ยหลิงยังสั่งข้าไม่ได้ ท่านเป็ใครจึงออกคำสั่งข้า”
เมื่อได้ยินชื่อนี้ก็ทำเขาหงุดหงิดนัก เขาจึงอดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปบีบแก้มนาง ก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปใกล้ “กับข้าเ้าต้องฟัง”
จินฮวาพยักหน้าอย่างขอไปที ก่อนจะเปลี่ยนความสนใจ “ท่านก็ไปกินปลาย่างมาเช่นกันหรือ ข้าชอบกินปลา” โดยที่เขาไม่คาดคิด อยู่ๆ จินฮวาก็ยื่นหน้ามาเลียปากเขา
ในตอนนั้นจินฮวารู้สึกว่าร่างคนตรงหน้าแข็งขึ้น นางเห็นั์ตาสีดำสนิทมีแววประกายเข้มจัดของบางอย่าง นางไม่เข้าใจว่าประกายนั่นคืออะไร และนางไม่คิดจะสนใจด้วยนางใช้ศีรษะของนางถูไถอกเขาดังเช่นเมื่อครั้งที่นางเป็แมว
“ข้าอยากได้ปลาอีก…”
ในตอนนั้นหญิงสาวถูกดันปลายคางให้เชิดหน้าขึ้น ในชั่วอึดใจต่อมาริมฝีปากอุ่นแนบลงมาบนเรียวปากบาง ด้วยความในางจึงเผยริมฝีปากออก ในชั่วอึดใจนั้นนางรู้สึกได้ถึงบางอย่างที่นุ่มและอุ่นผ่านเข้ามาในกลีบปาก นางมึนงงอยู่ชั่วครู่หนึ่งว่าการกระทำนี้คืออะไร แต่สติของนางที่ไม่ค่อยจะมีอยู่แล้วก็ยิ่งตกอยู่ในภวังค์ เมื่อตอนนี้นางได้กลิ่นหอมละมุนนุ่มนวลจากกลิ่นกายคนตรงหน้า และยิ่งยามที่ปลายลิ้นอุ่นแตะถูกปลายลิ้นนางก็ทำให้นางรู้สึกกระเจิดกระเจิงมากยิ่งขึ้น
เหรินจวินถอนริมฝีปากออกช้าๆ และมองหน้านวลซึ่งตอนนี้ใบหน้าเปลี่ยนเป็สีแดง
“ข้าเป็ใคร”
จินฮวาที่สติหลอมละลายไปแล้ว ค่อยๆ กลับมาได้สติอีกครั้งนางเอียงคออย่างไม่เข้าใจในคำกล่าวของเขา ก่อนจะเอ่ยตอบเขา “หวงตี้หัวล้าน ขี้แกล้ง นิสัยไม่ดี”
เขาขยับหน้าเข้ามาใกล้นางมากขึ้น ในตอนนี้ลมหายใจอุ่นๆ ของเขาััถูกปลายจมูกนาง
“ข้าเป็อะไรของเ้า”
จินฮวาขมวดคิ้วอย่างใช้ความคิดอยู่ชั่วครู่หนึ่ง “ท่านเป็สามีของข้า”
เขามีประกายตาพอใจกับคำตอบของนาง
แต่ในตอนนั้นจินฮวายังคงติดใจเื่เมื่อครู่อยู่ “หวงตี้เมื่อครู่ท่านทำอะไรข้า”
เขาไม่ได้ตอบคำถามนาง แต่ขยับหน้าเข้ามาใกล้เรื่อยๆ ก่อนจะกระซิบถามด้วยเสียงทุ้มนุ่มนวล “เช่นนั้น เมื่อครู่เ้ารู้สึกอย่างไร...ชอบหรือไม่”
จินฮวานางซื่อสัตย์กับความรู้สึกของตนเองเสมอ นางยกมือขึ้นคล้องคอเขา ก่อนจะกล่าวด้วยเสียงใส “ชอบ เหมือนมีปลาดิ้นอยู่ในปาก ทำอีกได้หรือไม่”
ในตอนนั้นนางเห็นประกายบางอย่างลุกโชนในดวงตาเขาอีกครั้ง
ในตอนนั้น ร่างของนางถูกแรงมหาศาลผลักล้มลงนอนบนโขดหิน ก่อนที่ริมฝีปากอุ่นจะแนบลงมาบนเรียวปากนางอีกครั้ง
ปลายลิ้นนุ่มซอกซอนสำรวจความหวาน ในเรียวปากบางมากขึ้น ก่อนจะตวัดปลายลิ้นกลับเข้ามาหาปลายลิ้นนุ่ม เม้มเก็บเกี่ยวความหอมหวานนุ่มนวล ขณะที่มือข้างหนึ่งช้อนไปใต้ท้ายทอยหญิงสาว และขณะที่มืออีกข้างหนึ่งรูดผ่านต้นคอบางไปถึงต้นแขน
ในตอนนั้นจินฮวารู้สึกว่าสติสัมปชัญญะของตนเองใช้การไม่ได้จริงๆ แล้ว หัวนางขาวโพนไปหมด ถึงนางบอกเขาว่าขออีกครั้ง แต่นางรู้สึกว่าการกระทำครั้งนี้ของเขามันมากกว่าครั้งแรกมาก นางรู้สึกราวกับมีผีเสื้อนับล้านบินวนอยู่ในท้อง
ในขณะนั้นจินฮวาซึ่งควบคุมปราณทิพย์ของนางไม่ได้ จึงเผลอปล่อยปราณทิพย์พฤกษาของนางออกมา ส่งผลให้ต้นธูปฤๅษีบริเวณนั้นอาบปราณทิพย์และผลิดอก ปล่อยเกสรส่งผลให้ลำธารบริเวณนั้นเกิดคลื่นเกสรล่องลอยไปทั่วบริเวณ
ก่อนที่หญิงสาวจะสิ้นแรงลง
เหรินจวินค่อยๆ ถอนริมฝีปากออก “หวงตี้ข้าง่วงแล้ว”
“อ้ายมาวเ้ากล้าหลับใส่ข้าหรือ” เขาดุนางเบาๆ แต่ในเวลานี้แววตาของเขากลับมีประกายละไมอย่างเอ็นดูนัก
ก่อนเขาจะขยับขึ้นนั่งและประคองศีรษะนางไว้บนหน้าขา และถอดเสื้อนอกขึ้นมาคลุมให้นาง
เขากวาดสายตามองไปรอบๆ และได้พบว่าละอองเกสรของต้นธูปฤๅษีล่องลอยไปในอากาศอย่างมากมาย
ประกาศ จะลงตอนนี้เป็ตอนสุดท้ายแล้วนะคะ เนื่องจากหมีไม่เห็นการมีปฏิสัมพันธ์กลับนิยายดังนั้นจึงคิดว่าไม่มีคนอ่าน ดังนั้นขอประกาศหยุดลงั้แ่ตอนนี้เป็ต้นไปนะคะ
66K
