เสียงนกน้อยส่งเสียงร้องทักทายยามเช้าตรู่ ไอหมอกสีขาวลอยต่ำปกคลุมแปลงหญ้าและเนินเขาโอบล้อมฟาร์มสมปอง อากาศภาคเหนือในยามเช้าเย็นสบายและสดชื่นจนช่วยเติมพลังกายพลังใจให้พร้อมรับวันใหม่เสมอ
ผมในชุดเสื้อเชิ้ตลายสก๊อตแขนยาวพับแขน กางเกงยีนส์ยึดกระชับ สวมรองเท้าบูทหนังอย่างคล่องแคล่ว เดินลงจากเรือนไม้ทรงไทยประยุกต์ มุ่งหน้าตรงไปยังอาคารคอกแม่พันธุ์วัวนมและโรงรีดนมไฟฟ้าอันทันสมัยที่อยู่โซนปีกตะวันออกของฟาร์ม
เสียงเครื่องรีดนมไฟฟ้าทำงานเป็จังหวะสม่ำเสมอ กลิ่นน้ำนมสดใหม่หอมอบอวลไปทั่วอาคาร คนงานในชุดยูนิฟอร์มสะอาดสะอาดต่างขยันขันแข็งกับการดูแลฝูงแม่พันธุ์วัวนมสายพันธุ์ดีที่ยืนเรียงรายอย่างเป็ระเบียบ
"ไงครับคุณชาย มาคุมงานแต่เช้าเชียวนะครับ" ลุงยง หัวหน้าคนงานประจำฟาร์ม ยิ้มทักทายพลางเดินเข้ามาหาผมพร้อมถังวัดคุณภาพน้ำนม
"อรุณสวัสดิ์ครับลุงยง ปริมาณน้ำนมดิบยามเช้าวันนี้เป็ยังไงบ้างครับ" ผมถามพลางกวาดสายตามองการทำงานของคนงานที่กำลังตรวจวัดอุณหภูมิน้ำนมสด
"ดีเยี่ยมเหมือนเดิมครับคุณชาย คุณภาพน้ำนมสดได้มาตรฐานเกรดเอทุกคอก แม่พันธุ์สุขภาพดี กินอิ่ม นอนหลับสบาย ไม่มีปัญหาเื่เต้านมอักเสบเลยครับ ปริมาณน้ำนมสม่ำเสมอดีมาก" ลุงยงรายงานด้วยความภาคภูมิใจในผลงานของทีมงาน
ขณะที่ผมกำลังตรวจเช็กแรงดันเครื่องรีดนมและสมุดบันทึกสถิติการให้นม เสียงก้าวเท้าเบาๆ พร้อมกับกลิ่นหอมอ่อนๆ ก็ดังขึ้นใกล้ๆ
"อรุณสวัสดิ์ค่ะพี่ชาย! วันนี้แพรขอมาเป็ผู้ช่วยจดสถิติน้ำนมด้วยคนนะคะ!"
ผมหันไปมอง "แพรวา" น้องสาววัยยี่สิบเอ็ดปีที่สวมชุดเสื้อเชิ้ตยีนส์น่ารักกับกางเกงสแล็กสีเข้ม มือเรียวถือแท็บเล็ตเครื่องเก่ง ยิ้มแย้มสดใสร่าเริงเหมือนดวงอาทิตย์ยามเช้าประจำฟาร์ม
"อ้าว แพร ตื่นเช้าจังเลยนะเรา ปกติเห็นชอบนอนตื่นสาย" ผมหัวเราะเย้าพลางเอื้อมมือไปโยกหัวน้องสาวเบาๆ ด้วยความเอ็นดู
"โธ่พี่ชาย! แพรโตอายุยี่สิบเอ็ดแล้วนะคะ ไม่ใช่เด็กสิบเก้าซะหน่อย แพรอยากเรียนรู้งานการบริหารฟาร์มจริงจังบ้าง จะได้ช่วยพี่ชายคุมงาน ไม่ปล่อยให้พี่ชายเหนื่อยคนเดียวหรอกค่ะ" แพรวาทำหน้าย่นใส่ผม แต่ก็ยิ้มตาหยีอย่างน่ารัก
"เออๆ ดีมาก ยอดน้องสาวของพี่ งั้นวันนี้แพรช่วยพี่เช็กปริมาณน้ำนมถังเอ็มหนึ่งถึงเอ็มสี่นะ จดแยกตามรหัสแม่พันธุ์เลย แล้วเดี๋ยวเราเอาสถิติไปลงคอมพิวเตอร์ออฟฟิศกัน"
"รับทราบค่ะหัวหน้าชาย!" แพรวายกมือรับคำสั่งอย่างแข็งขัน ก่อนจะก้าวเดินไปตรวจเช็กมาตรวัดน้ำนมดิบด้วยความตั้งใจ
ผมมองดูแพรวาทำงานด้วยความรู้สึกภาคภูมิใจและห่วงใย แพรวาเป็น้องสาวที่น่ารัก สดใส และรักครอบครัวมาก สองพี่น้องเราสนิทสนมกันมาั้แ่เด็ก สนิทกันจนกล้าพูดคุยเปิดใจได้ทุกเื่ การมีแพรวาอยู่ข้างๆ ทำให้บรรยากาศการทำงานในฟาร์มมีชีวิตชีวาและเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะเสมอ
่สายของวัน หลังจากตรวจเช็กคอกแม่พันธุ์วัวนมและส่งถังเก็บน้ำนมดิบเข้าอาคารกักเก็บเรียบร้อย ผมพาแพรวาขับรถกระบะขับเคลื่อนสี่ล้อออกไปลงพื้นที่ตรวจแปลงปลูกพืชอาหารสัตว์และแปลงหญ้าแพงโกลาที่อยู่อีกฝั่งของเนินเขา
แสงแดดอ่อนๆ สาดส่องลงมากระทบทุ่งหญ้าเขียวขจี สายลมเย็นพัดผ่านเรือนยอดไม้ เสียงน้ำไหลแว่วมาจากลำธารธรรมชาติที่ตัดผ่านกลางฟาร์ม ลมูเาพาเอาความสดชื่นอบอวลไปทั่วทั้งบริเวณ
ผมจอดรถกระบะใต้มร่มไม้ใหญ่ริมลำธาร เพื่อพักผ่อนและจิบน้ำเย็นดับกระหาย แพรวาเดินลงจากรถ เดินตรงไปยื่นมือััสายน้ำเย็นฉ่ำของลำธาร พลางกวาดสายตามองทิวทัศน์อันงดงามรอบตัวด้วยรอยยิ้ม
"สวยจังเลยนะพี่ชาย... ฟาร์มเรากว้างใหญ่ มั่งคั่ง และอบอุ่นที่สุดเลย" แพรวาพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน สายตามองออกไปที่ทิวเขาภาคเหนือที่โอบล้อมฟาร์มไว้
ผมเดินเข้าไปยืนข้างๆ น้องสาว พิงสะโพกกับตัวรถกระบะ "ใช่... พ่อกับแม่ทุ่มเทแรงกายแรงใจสร้างฟาร์มนี้ขึ้นมาด้วยสองมือ พี่ถึงตั้งใจทำงานหนักเพื่อรักษาและพัฒนาฟาร์มนี้ให้อยู่กับครอบครัวเราไปนานๆ"
"แพรก็คิดเหมือนกันค่ะพี่ชาย" แพรวาหันมามองผมด้วยดวงตาสุกใส "แพรถึงวางแผนไว้ว่า พอแพรเรียนจบการตลาด แพรจะขอพ่อกับพี่ชายทำโครงการแปรรูปผลิตภัณฑ์นมสดของฟาร์มสมปอง ทั้งเนย โยเกิร์ต ชีสคุณภาพสูง และไอศกรีมสูตรพิเศษ ให้ฟาร์มเรามีแบรนด์สินค้าเป็ของตัวเองที่มีชื่อเสียงระดับประเทศ"
ผมยิ้มด้วยความทึ่งและดีใจในความคิดอันกว้างไกลของน้องสาว "ความคิดดีมากเลยแพร พี่สนับสนุนเต็มที่เลยนะ ถ้ามีผลิตภัณฑ์แบรนด์เราเอง ฟาร์มสมปองต้องยิ่งใหญ่ มั่นคง และสร้างรายได้ให้ฟาร์มเราขึ้นไปอีกแน่ๆ"
"สัญญาแล้วนะคะพี่ชายว่าจะช่วยแพรทำ! ถ้าพี่ชายไม่ช่วย แพรทำคนเดียวไม่สำเร็จแน่ๆ" แพรวยื่นนิ้วก้อยออกมาตรงหน้าผมด้วยรอยยิ้มอ้อนๆ
ผมหัวเราะเบาๆ ยื่นนิ้วก้อยไปเกี่ยวสัญญา "สัญญาครับ ยอดน้องสาว พี่ชายคนนี้จะอยู่เคียงข้างและช่วยแพรทำให้สำเร็จเอง ไม่ว่าจะมีอุปสรรคอะไรก็ตาม"
สายใยความผูกพันพี่น้องระหว่างผมกับแพรวาแน่นแฟ้นและบริสุทธิ์ พวกเราต่างสัญญากันในใจว่าจะช่วยกันดูแลฟาร์มสมปอง และดูแลพ่อสมปองกับแม่ยุพาให้มีความสุขที่สุด
ยามใกล้เที่ยง รถยนต์ SUV สีดำหรูหราของพ่อสมปองก็แล่นเข้ามาจอดที่หน้าอาคารออฟฟิศบริหารฟาร์ม
ผมกับแพรวาเดินกลับเข้ามาในออฟฟิศ ภาพที่เห็นคือ "พ่อสมปอง" (48 ปี) ในชุดเสื้อเชิ้ตหล่อเนี๊ยบ กับ "แม่ยุพา" (45 ปี) ในชุดกระโปรงผ้าถุงปักลายสวยหวาน ทั้งสองเดินคลอเคลียถือแฟ้มเอกสารและแผ่นพิมพ์เขียวขนาดใหญ่เข้ามาในห้องประชุมออฟฟิศ
พ่อสมปองโอบเอวแม่ยุพาไม่ห่าง มือหนาของพ่อแอบบีบสะโพกผายของแม่เบาๆ อย่างเคยชิน ขณะที่แม่ยุพายิ้มหวาน ตบอกพ่อเบาๆ แก้เขินเมื่อเห็นลูกๆ เดินเข้ามา
"ไง เ้าชาย ยัยแพร มากันครบพอดี พ่อมีข่าวดีและโครงการใหญ่จะมาโชว์!" พ่อสมปองพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มกังวานตื่นเต้น
พ่อสมปองกางแผ่นพิมพ์เขียวแผ่นใหญ่ลงบนโต๊ะประชุมไม้แผ่นเดียวอย่างอารมณ์ดี ผมกับแพรวาก้าวเข้าไปล้อมวงดูด้วยความสนใจ
"นี่คือโครงการขยายฟาร์มสมปองเฟสสอง!" พ่อสมปองชี้ไปที่รูปทัศนียภาพและแบบแปลนอาคาร "พ่อจะสร้าง 'ศูนย์แปรรูปนมสดและผลิตภัณฑ์ชีวภาพ' แบบครบวงจรตรงปีกทางทิศเหนือ และบนเนินเขาติดลำธาร พ่อจะสร้าง 'คาเฟ่ฟาร์มสมปอง' เป็แหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตร ให้คนในเมืองและนักท่องเที่ยวได้เข้ามาพักผ่อน ชิมนมสด ชิมไอศกรีม และชมวิวฟาร์มของเรา!"
ผมกับแพรวามองหน้ากันด้วยความตื่นเต้น แพรวาตาโตด้วยความดีใจ "โหพ่อ! สุดยอดไปเลยค่ะ! นี่ตรงกับโครงการแปรรูปนมที่แพรอยากทำพอดีเลย!"
"ใช่ไหมล่ะยัยแพร พ่อสร้างศูนย์แปรรูปไว้รอเรามาบริหารการตลาดโดยเฉพาะเลยนะ" พ่อสมปองหัวเราะร่าอย่างภาคภูมิใจ ก่อนจะหันไปมองแม่ยุพาที่ยืนข้างๆ "และคาเฟ่บนเนินเขา พ่อสร้างขึ้นเพื่อแม่ยุพาโดยเฉพาะ ให้แม่มานั่งจิบกาแฟชมวิวฟาร์มสวยๆ กับพ่อทุกเย็น"
แม่ยุพายิ้มหวานละมุน มือเรียวยกขึ้นโอบแขนสามีแนบชิด "ขอบคุณนะคะพี่สมปอง คิดถึงยุพาตลอดเลย"
"ไม่คิดถึงยุพาแล้วพ่อจะไปคิดถึงใครจริงไหม" พ่อสมปองก้มลงหอมแก้มแม่ยุพาฟอดใหญ่ต่อหน้าผมกับแพรวา ทำเอาแม่ยุพาหน้าแดงระเรื่อด้วยความอาย
"พ่อก็นะ หอมแม่โชว์ลูกๆ อีกแล้ว" แพรวาแซวพลางหัวเราะร่า
ความร่าเริงและวิสัยทัศน์อันกว้างไกลของพ่อสมปอง ผสมผสานกับความรักความเสน่หาอันแน่นแฟ้นที่มีต่อแม่ยุพา ทำให้บรรยากาศในออฟฟิศเต็มไปด้วยความหวัง รอยยิ้ม และความสุขของก้าวใหม่ที่กำลังจะเกิดขึ้นในฟาร์มสมปอง
ตกเย็น ยามพระอาทิตย์ดวงโตกำลังค่อยๆ ลับทิวเขาสลับซับซ้อน ท้องฟ้าทาบทาไปด้วยสีส้มทองและสีชมพูพาสเทลสวยงามจับตา
พวกเราทั้งสี่คน พ่อสมปอง แม่ยุพา ผม และแพรวา นั่งรับประทานอาหารเย็นร่วมกันที่ระเบียงกว้างของเรือนไม้ทรงไทยประยุกต์ มื้อเย็นวันนี้เต็มไปด้วยอาหารเหนือรสเลิศและเครื่องดื่มเย็นฉ่ำ ฉลองให้แก่โครงการขยายฟาร์มเฟสใหม่
พ่อสมปองนั่งบนเก้าอี้โยกไม้ตัวใหญ่ โดยมีแม่ยุพานั่งอิงแอบอยู่ในอ้อมแขน พ่อโอบไหล่และโอบบั้นเอวแม่ยุพาไว้ตลอดเวลา ป้อนกับข้าวและหยอกเย้าแม่ยุพาอย่างมีความสุข เสียงหัวเราะสดใสของแม่ยุพาและแพรวาดังประสานไปกับสายลมเย็นยามเย็น
ผมจิบน้ำเย็น มองดูภาพครอบครัวตรงหน้าด้วยความรู้สึกอิ่มเอมใจในอก ชีวิตในฟาร์มสมปองในยามนี้ช่างเต็มไปด้วยความมั่นคง ความสำเร็จ สายใยความผูกพันอันแน่นแฟ้น และความรักสวาทอันหวานชื่นของพ่อกับแม่
"ดื่มให้แก่ฟาร์มสมปอง และความสุขของครอบครัวเรา!" พ่อสมปองชูแก้วขึ้นด้วยรอยยิ้มกว้าง
"เพื่อฟาร์มสมปอง และความรักของเราทุกคนครับ/ค่ะ!" พวกเราทุกคนชูแก้วชนกันด้วยความเบิกบานใจ
ความอบอุ่นในหัวใจของผมเบ่งบานไปพร้อมกับแสงดาวที่ส่องสว่างทั่วท้องฟ้า สายลมหนาวพัดผ่านเรือนไม้ แสงดาวดวงแรกเริ่มส่องประกายเหนือทิวเขาภาคเหนือ บรรยากาศแห่งความสุข อบอุ่น และความมั่งคั่งอบอวลไปทั่วทั้งฟาร์ม โดยไม่มีใครคาดคิดเลยว่า ก้าวใหม่และความอบอุ่นอันบริสุทธิ์เหล่านี้ กำลังจะนำพาพวกเราไปสู่บททดสอบและโชคชะตาครั้งสำคัญที่รอคอยอยู่ในอนาคต...
99
