ฮาคุโตะ บุตรแห่งอาร์ค

    ทำฟาร์มกันเถอะ

    ผมกลับมา พร้อมกับ โดนคุณพ่ออาร์ค กับ คุณแม่นิโอะ ดุด่าอย่างมากมาย จนหูแทบฉีก แต่ไม่มีการตบตี เพราะบ้านเราไม่เน้นความรุนแรงในครอบครัว หลังจากที่พี่มิรินช่วยพูด คุณพ่อ คุณแม่ก็ดูเหมือนสงบใจลงได้ แต่ผมถูกลงโทษกักบริเวณ ให้อยู่แต่ในเมืองอาร์คัส ส่วนเ๱ื่๵๹สมบัติ ผมตัดสินใจจะปิดคุณพ่อคุณแม่ไว้ก่อน โดยขอร้องพี่มิริน กับ พี่คาโอริ ให้ปิดเ๱ื่๵๹นี้ไว้ก่อน


    " นี่ๆ ฮาคุโตะ พี่ไปเก็บพืชสมุนไพรมาได้นะ แต่ไม่รู้มันเป็นพืชอะไร" พี่มิรินเอาหญ้ามาให้ผมดู
    " นี่มันหญ้า ฮิเตะ ฮิเตะ!!! นี่นา พี่ไปเอามาจากไหน "
    " จากที่ราบนอกเมืองนะ ตอนที่พี่เอาเงินไปให้เป็นทุนการศึกษาของเด็กยากไร้ ยังมีอีกเพียบเลยนะ "
    " โอ้วแบบนี้ พี่พาผมไปดูหน่อย พรุ่งนี้เลย "
    " แต่ เธอยังถูกลงโทษ กักบริเวณอยู่นี่นา "
    " ก็แอบไปไงล่ะ พี่มิริน ช่วยทีนะ " ผมยกมือไหว้พี่มิรินที่ให้การช่วยเหลือ
    เช้าอีกวันต่อมา......
    หลังจากกินข้าวเช้า ผมก็แอบย่องออกมาจากห้อง โดยเอาหมอนข้างห่มผ้าห่มเอาไว้ หวังว่าจะหลอกคุณแม่นิโอะได้นะ*-* ส่วนคุณพ่ออาร์คติดธุระที่สภาต้องออกไปแต่เช้า
    " เร็วๆเข้าเถอะ ฮาคุโตะ " พี่มิริน กล่าว
    " จะไปไหนเหรอ พี่ฮาคุโตะ " ผมไม่ถูกคุณแม่นิโอะเจอก็จริง แต่ถูก อากาเนะเจอนะสิ เธอเอามือมาจับขากางเกงผมไว้ ซวยแล้วสิ
    " จะฟ้องแม่ " อากาเนะทำตาเฉียบขาด
    " คุณแม่ขา พี่ ฮาคุโตะ จะหนีออกจากบ้านค่ะ " อากาเนะโวยวาย
    ผมเลยเอาน้ำผึ้งใส่ปากให้อากาเนะกิน จริงๆแล้วผมซื้อไว้ว่าจะเอามาแอบกินเองตอนคนอื่นไม่เห็น
    " อะไรนะ พี่ฮาคุโตะ อร่อยจัง " อากาเนะถามผม
    " น้ำผึ้งไงละ ถ้าน้องไม่ไปฟ้องแม่พี่จะให้ทั้งขวดเลยนะ "
    อากาเนะ พยักหน้าอย่างว่าง่ายก่อนจะรับ ขวดโหลน้ำผึ้งของผมไป แล้วกินด้วยความเอร็ดอร่อย
    ผมจึงผ่านด่านน้องสาวมาด้วยประการละฉะนี้
    ผมและพี่มิริน มุ่งหน้าสู่ ทุ่งราบที่มีหญ้า ฮิเตะ ฮิเตะ ขึ้นอยู่มากมาย
    " โอ้ว ทำไม มันถึงมีมากมายขนาดนี้นะ ถ้าเราขุดมาดูแลละก็ ต้องเอาไปทำยาดีๆได้แน่ "
    " แสดงว่าแถวนี้ มี สายธารน้ำแร่อยู่มากมาย แน่ๆเลย " พี่มิริน ออกความเห็น
    ผมกับพี่มิริน เก็บ หญ้า ฮิเตะ ฮิเตะไป จำนวนหนึ่ง และเอามันกลับไปที่บ้านซึ่งเป็นเวลาเย็นแล้ว อากาเนะมายืนรอผมอยู่ พร้อมกับถือขวดโหล น้ำผึ้งที่ว่างเปล่าแล้วด้วยมือข้างหนึ่ง ส่วนมืออีกข้างถือตุ๊กตาหมี เอาไว้
    " พี่ชาย กลับมาเสียที คุณแม่นิโอะเป็นห่วงแล้วนะ " อากาเนะบอกผมด้วยเสียงอ่อย
    แสดงว่า อากาเนะถูกจับได้ว่าช่วยผมหนีออกจากบ้าน
    แล้วผมก็เงยหน้าขึ้นไป เห็นคุณแม่นิโอะ กำลังทำหน้ายักษ์ ใส่ผม คุณแม่นิโอะเข้ามาดุผมยกใหญ่ ก่อน จะปล่อยตัวไปให้ทานข้าวที่ห้อง ผมลงมือ ผสมยา จากหญ้า ฮิเตะ ฮิเตะ ทันที ผมคว้าหลอดทดลองในบ้านมา แล้วลองสกัดมันออกมา
    เกือบลืมบอกไป พี่มิริน ก็โดนดุซะหูชา เหมือนกัน *-*
    เวลาผ่านไป.....
    หยดน้ำ หยดหนึ่งก็ไหลออกมาจากตัวยาที่ทำการกลั่นจากหญ้า ฮิเตะ ฮิเตะ ผมลองชิมดู สรรพคุณมันไม่ต่างจาก ไฮโพชั่นเลย
    สำเร็จ สำเร็จแล้ว เราต้องไปเอาหญ้าฮิเตะ ฮิเตะ มาเพาะพันธ์ และทำยาออกจำหน่าย
    ในขณะที่ผมกำลังจะออกจากห้อง เพื่อไปหาพี่มิริน คุณแม่นิโอะ ก็มายืนเฝ้าอยู่ที่หน้าประตู ทำให้ผมต้องปีนหนีลงมาทางหน้าต่าง แต่ทว่าผ้ามันไม่พอ ผมเลยต้องหย่อนตัวเองลงมา 
    และออกเดินทางไปหาคิมิสุเกะ ในคืนนั้น
    ผมยังคงปาหินใส่กระจกบ้านคิมิสุเกะเหมือนเดิม แต่คราวนี้ คิมิสุเกะหลบก้อนหินของผมได้
    " เฮ้ ฮาคุโตะ วันหลังมาเคาะที่ประตูบ้านก็ได้นะ " คิมิสุเกะ พูดพร้อมกับเหน็บดาบเตรียมออกไป กับผม
    " แล้วเรื่องสมบัติ นายได้บอกใครหรือเปล่า"
    " บอกแค่พ่อแม่ไปแล้วละ ฮาคุโตะ "
    " เฮ้ย ต้องปิดเป็นความลับไม่ใช่ เหรอ "
    " เล่นซื้อเสื้อเกราะตัดจากหนังมังกรลม กับ ดาบนิลเล่มใหม่แบบนี้ เป็นใครก็ต้องสงสัยทั้งนั้นละ ฮาคุโตะ "
    " งืม งั้นไม่เป็นไร ยังไงสักวันข่าวก็ต้องรั่วอยู่แล้ว กระดาษยังไงก็ห่อไฟไม่มิด แต่ฉันอยากให้มัน เรื่องแดง ตอนเราทำเรื่องหลายๆอย่างเสร็จแล้ว "
    " ไม่ต้องห่วง ฉันบอก พ่อกับแม่ให้ปิดเป็นความลับแล้ว "
    " เออ เออ แล้วแต่นายละนะ ตอนนี้ชั้นจะพานายไปที่สวนหญ้า ฮิเตะ ฮิเตะ"
    ไปกันเลย ฮาคุโตะ
    ผมกับคิมิสุเกะจึงเดินทางกันไปในคืนนั้น เพื่อเดินทางไปยังที่ราบแปลงหญ้า ฮิเตะ ฮิเตะ ที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองอาร์คัส
    และแล้วที่ราบสุดลูกหูลูกตาก็ปรากฏ ต่อหน้าพวกผม ให้ตายสิ หญ้า ฮิเตะ ฮิเตะ ขึ้นอย่างมากมายเลย ผมกับ คิมิสุเกะเลยช่วยกันเก็บ เป็นเวลาหลายชั่วโมง
    ทว่า.......
    " พวกแก มาทำอะไรในแปลงผักของชั้น เหอะ เจ้าหัวขโมยน้อย " 
    พอมองไปก็เห็นคุณลุงคนหนึ่งยืนอยู่ เขายืนหลังตรงและแผ่รังสีอำมหิตออกมา
    " ต้องขอโทษด้วยครับ คุณลุงพวกผมไม่รู้ว่าสวนนี้มีเจ้าของอยู่ " ผมวางตระกร้าใส่หญ้าฮิเตะ ฮิเตะลง และก้มหัวขอโทษ คุณลุง
    " อย่าเรียกลุงเลย เรียกพี่ดีกว่า ฉันมันเป็น นินจาเกษียณอายุ มีชื่อว่า คิริว "
    " อ่าครับ คุณพี่คิริว "
    คิริวเดินมาดูสวนของเขาที่ถูกพวกเราเด็ดหญ้า ฮิเตะ ฮิเตะ ออกไปเป็นจำนวนมาก
    " จะเอาหญ้า ฮิเตะ ฮิเตะ ไปทำอะไรเยอะแยะเล่า พ่อหนุ่ม" คิริวถามผม
    " เอาไปทำ ไฮโพชั่นครับ " ผมตอบด้วยแววตาใสซื่อ
    " อืม งั้นชั้นก็มีงานจะให้พวกเธอทำนะ เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนกับ หญ้า ฮิเตะ ฮิเตะ "
    " งานอะไรครับ พี่คิริว "
    คิริวได้ฟังคำว่าพี่ทำให้เขาหน้าบาน ดีแล้วที่ไม่เรียกลุง *-*
    " เป็นงานตามหา ลูกศิษย์ของชั้น ชื่อ ริโอล่า นะ นี่รูป" คิริว เอารูปของริโอล่าให้พวกผมดู
    โห สวยแฮะ ถ้าเทียบกับสาวงามแล้วต้องบอกว่าสวย สมควรเรียกเป็น นินจาหญิง ชิโนบิ เลยจริงๆ
    ถึงแม้ว่าผมจะยังไม่รู้ว่าจะไปตามหาที่ไหน แต่ผมก็รับรูปนั้นไว้ สรุปคือผมรับงานนี้
    " ตอนนี้เธออยู่ในระหว่างทำภารกิจอยู่นะ ถ้าเจอให้อ้างชื่อชั้นได้เลยนะ "
    คิริวยิ้มออกมา และยังบอกให้พวกเรา ถอน หญ้า ฮิเตะ ฮิเตะไปได้เท่าที่ต้องการ แต่ผมอยากจะเอาไปต่อยอด ทำฟาร์มยา ไฮโพชั่น จำหน่ายนะ ผมเลยเริ่มอธิบาย เกี่ยวกับแผนการขาย ไฮโพชั่นนี้ ให้กับ พี่คิริว 
    เกือบเรียกลุงอีกแล้วแหะ - -*
    ราคาโลว์โพชั่น อยู่ที่ขวดละ 5เหรียญเงิน ในขณะที่ไฮโพชั่น จะมีราคาอยู่ที่ขวดละ 25 เหรียญเงิน ถ้าเราสามารถทำการผลิตได้เยอะๆ ละก็ จะเป็นที่ต้องการของตลาด
    ผมหารือกับ ลุงคิริว เอ๊ย พี่คิริว จนสว่างของอีกวัน เป็นการเริ่มทำฟาร์ม ครั้งแรกของผม