กามเทพน้อยสื่อรัก_End

    บทที่ 5 ไม่เหนี่ยวรั้ง.. 75%

            อรภาเงยมองบ้านเดี่ยว ตั้งตระหง่านโดดเด่นอยู่ตรงหน้า


            “นี่คือบ้านของคุณหรือคะ?”


            อรภาร้องถามทั้งที่สายตาเบิกกว้างอย่างตื่นเต้น และไม่คิดว่าผู้ชายชาวต่างชาติคนนี้ จะสามารถซื้อบ้าน และที่ดินเป็๲เ๽้าของอย่างนี้ได้ เพราะเธอเคยได้อ่านและได้รู้มาว่าคนต่างชาติ จะมีกรรมสิทธิ์เป็๲เ๽้าของได้เฉพาะคอนโด ที่ซื้อมาในราคาห้าล้านบาทขึ้นไปเท่านั้น ส่วนจะซื้อบ้านและที่ดินเลยนั้นทำได้ยากมาก


            “ใช่แล้วทูนหัวที่นี่คือบ้านของผม ผมอยู่ที่นี่นานแล้ว และผมก็มาทำธุรกิจที่นี่นานแล้วเหมือนกัน ดังนั้นผมถึงมีบ้านได้ แต่เป็๲บ้านในนามบริษัทของผมนะ ผมยังคงซื้อด้วยชื่อของผมไม่ได้หรอก ผมจะซื้อได้ก็ต่อเมื่อ ผมได้แต่งานกับคนไทยแล้วนั้นแหละ และตอนนี้ผมกำลังปลุกต้นรักกับสาวไทย ที่ชื่อว่าอรภาอยู่ในขณะนี้ และหากว่าผู้หญิงที่ชื่ออรภา อยากให้ผมซื้อบ้านเป็๲ของเราเอง ผมก็พร้อมจะทำตามความ๻้๵๹๠า๱นั้นทันที แต่ต้องแต่งงานกันก่อนนะถึงจะซื้อได้”


            แบรี่กล่าวบอกให้คนตัวเล็กได้รับรู้ พร้อมกับมองหน้าสวยเฉียวนั้นอย่างไม่วางตา


            อรภาเห็นสายตาเช่นนั้น จึงต้องเป็๲คนเสหลบเสียเอง เพราะเธอก็ยังไม่ค่อยแน่ใจในตัวเธอและตัวเขา ถึงแม้ว่าเขาจะพูดบอกออกมาเป็๲นัยย์ๆ อย่างนั้นก็ตามทีเถอะ


            “เราเข้าบ้านกันเถอะนะครับ”


            แบรี่ร้องบอกคนตัวเล็ก พร้อมกับยื่นมือไปดับเครื่องยนต์รถเฟอรารี่ ให้ดับลง และก็มีบอดี้การ์ดที่ยืนอยู่ใกล้ๆ แถวนั้น รีบวิ่งเข้ามาเปิดประตูให้คนทั้งสองอย่างรู้หน้าที่


            อรภาจึงก้าวลงจากรถเฟอรารี่ ยืนรอคนตัวโตเดินเข้ามาหา เพราะไม่รู้ว่าจะต้องไปทางไหนดี ซึ่งแบรี่ก็เดินเข้ามาหา และยื่นมือไปจับมือเรียวเล็ก ให้เดินตามเข้าไปในบ้าน อรภาก็เดินตามการจับจูงเข้าไปในบ้านอย่างว่าง่าย


            “นี้ห้องผม และส่วนห้องข้างๆ กันนี้เป็๲ห้องดีออน”


            แบรี่พาคนตัวเล็ก ขึ้นมายังชั้นบน มาหยุดยืนอยู่ที่หน้าห้องนอนของตน แล้วหันไปพูดบอกกล่าว ให้คนตัวเล็กได้รับรู้รับทราบ ก่อนจะเปิดประตูห้อง พาคนตัวเล็กเดินเข้าไปในห้องนอน อย่างไม่ลังเลเลยแม้แต่นิดเดียว


            ซึ่งเป็๲อรภาเองที่รู้สึกเกร็งขึ้นมา แต่พอเข้ามาภายในห้องนอนของเขา ก็ต้องตกตะลึงกับความกว้างขวาง และการตกแต่งภายในห้อง เพราะมันดูคลาสสิคจนเธอหลงใหลเลยทีเดียว


            “ชอบไหมครับ?”


            แบรี่ปล่อยมือใหญ่ ออกจากการจับกุมมือเรียวเล็ก แล้วมาสวมกอดคนตัวเล็วที่เอวบางแทน พร้อมกับกระซิบถามอย่างใคร่รู้ ถึงรสนิยมของคนตัวเล็กในอ้อมแขนแกร่ง


            “สวยมากเลยค่ะ ห้องของคุณตกแต่งได้คลาสสิคจริงๆ ภาชอบนะคะ ภาเคยอยากจะตกแต่งอย่างนี้บ้างเหมือนกัน แต่งบประมาณที่จะทำไม่พอ ก็เลยได้มาครึ่งๆ กลางอย่างที่คุณเห็นนั้นแหละค่ะ” อรภาหันไปส่งยิ้มอย่างชื่นชอบกับคนตัวโต


            “ถ้าชอบก็อยู่กับผมที่นี่สิครับ ไม่ต้องไปอยู่ที่คอนโด” แบรี่มองสบตาและตอบกลับ


            “มันจะดีหรือคะ? คุณอาจจะอยากเป็๲ส่วนตัว”


            อรภาตอบออกไปอย่างทั้งเกร็งใจและกล้าๆ กลัวๆ ที่จะมาอยู่ด้วยกันกับเขา เพราะกลัวว่าจะทำให้เขาเกิดความรำคาญเอาเปล่าๆ หากว่าเธอมาอยู่ที่นี่


            “ผัวเมียกันทำไมจะต้องไปอยู่คนละที่ล่ะครับ ผมอยากจะอยู่กับคุณ อยากตื่นนอนขึ้นมาเห็นหน้าคุณ และอยากจะกินข้าวด้วยกันทุกวัน มาอยู่กับผมที่นี่ด้วยกันเถอะนะครับ”


            แบรี่ยื่นมือใหญ่ไปจับปลายคางเล็ก ให้เงยมองสบตากัน พร้อมกับพูดขอร้องอ้อนวอนให้คนตัวเล็กใจอ่อน ที่จะมาอยู่ที่นี่ด้วยกัน


            “เอ่อ! เราพึ่งคบกันเองนะคะ” อรภาร้องบอกให้คนตัวโตให้ได้คิด เพราะไม่แน่ใจว่าเขาจะ๻้๵๹๠า๱อย่างที่พูดมานั้นจริงๆ


            “ใช่! เราพึ่งคบกัน และเราก็ต้องศึกษากันและกัน ให้ได้รู้ว่าเราชอบอะไรไม่ชอบอะไรกัน เพราะฉะนั้น เราจึงสมควรเป็๲อย่างยิ่งที่จะต้องมาอยู่ร่วมกัน และค่อยๆ ศึกษากันและกัน จริงไหมครับ?”


            แบรี่บอกกล่าวคนตัวเล็กอย่างแน่วแน่หนักแน่น และอยากจะทำอย่างที่พูดมานั้นจริงๆ


            อรภามองหน้าคนตัวโต อย่างชั่งใจอยู่ชั่วขณะหนึ่ง ซึ่งนั้นก็เป็๲เวลายาวนานอยู่พอสมควร


            “เอาอย่างนั้นก็ได้ค่ะ ภาจะมาอยู่ที่นี่ด้วยกันกับคุณ และก็กับน้องดีออน และเราจะทำการศึกษาเรียนรู้กันไป ดูว่าเราชอบอะไร ไม่ชอบอะไรกัน และเราจะปรับจูนปรับตัวเข้าหากัน เพื่อให้เราได้รู้ว่าเราสามารถที่จะอยู่ด้วยกันได้”


            อรภาพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงหนักแน่ และตกลงตามคำพูดของเขา ที่พูดมานั้นอย่างตัดสินใจแน่วแน่แล้ว


    ๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔