หลังจากที่ผมล้างเนื้อล้างตัวเรียบร้อยผมก็มาที่ชั้นสองของบ้านเพื่อที่จะทานข้าวเย็นกับแม่มี่ แต่พอลงมาผมกลับไม่พบเธอ ผมส่งเสียงร้องเรียกเธอและเดินตามหาก่อนที่จะมาหยุดอยู่แถวห้องน้ำและได้ยินเสียงฝักบัวดังลอดออกมาจึงได้ร้องถามขึ้น
“แม่มี่อาบน้ำอยู่หรือครับ.?”
“มาร์กลงมาแล้วเหรอจ๊ะรอแม่แป๊บนึงนะ พอดีทำกับข้าวเสร็จแล้วเกิดเหนียวตัวขอแม่อาบน้ำก่อน”
เสียงของแม่มี่ตอบกลับมาผมจึงได้เดินไปที่ห้องรับแขกเพื่อเปิดโทรทัศน์ดูไปพลางๆ ก่อน เพราะกว่าแม่มี่จะอาบเสร็จ จะแต่งตัวอีกคงใช้เวลาไม่น้อย ผมนั่งดูอะไรไปเรื่อยเปื่อยสักพักก่อนจะได้ยินเสียงประตูห้องน้ำเปิดออก แม่มี่คงอาบน้ำเสร็จแล้วอีกเดี๋ยวจะได้กินข้าวสักที
“อ้าว มาร์กยังรอแม่อยู่เหรอลูกนึกว่าหิวจนกินไปก่อนแล้ว”
เสียงของแม่มี่พูดขึ้นผมจึงหันไปหาเธอเพื่อที่จะบอกว่ารออยู่ เพราะยังไม่หิวเท่าไหร่แต่ยังไม่ทันที่จะพูดอะไรออกมาผมก็ต้องตกตะลึงตาค้างกับภาพที่เห็นตรงหน้าแม่มี่อยู่ในผ้าขนหนูสีฟ้าผืนเล็ก มันสั้นมากจนเห็นโคนขาเรียวยาวและเหลืออีกไม่ถึงคืบก็จะเห็นของแม่มี่ ส่วนท่อนบนก็รัดหน้าอกจนแน่นเห็นแล้วน่าอึดอัดแทน แถมบวกกับผิวขาวเนียนของแม่มี่หลังจากพึ่งอาบน้ำเสร็จใหม่มันยิ่งน่าดูขึ้นไปอีก
ผมจ้องมองแม่มี่ตาไม่กะพริบอย่างลืมตัวจนเธอเอียงคอมองด้วยความสงสัยก่อนที่จะกระแอมและพูดขึ้นด้วยแววตากวนๆ
“อะแฮ่ม ๆ มองแม่ใหญ่เชียวตามาร์ก คิดไรกับแม่ป่ะเนี่ย”
ผมได้สติคืนมาและใมาก หน้าแดงก่ำก่อนจะรีบส่ายหัวให้เธอทันที
“ปะเปล่านะแม่ มาร์กมาร์กไม่ได้คิดอะไรไม่ดีกับแม่นะ แค่แค่แค่”
ผมพูดตะกุกตะกักและนึกอะไรต่อไม่ออก
แม่มี่ยิ้มและเอามือป้องปากก่อนจะหัวเราะเบา ๆ จากนั้นผมนึกว่าเธอจะเดินเข้าห้องไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแต่เปล่าเลยสิ่งที่เธอทำคือเดินตรงมาหาผมทั้งๆ ที่ยังนุ่งผ้าขนหนูอยู่แบบนั้น ผมใมากเพราะไม่รู้ว่าเธอจะมาไม้ไหน
“มะมะแม่มี่!! จะทำอะไรครับ?”
เธออมยิ้มอย่างเ้าเล่ห์ก่อนจะบอกผมว่า
“เอ๋ ถ้ามาร์กบอกว่าไม่คิดอะไรงั้นแม่ก็เข้าไปนั่งดูทีวีข้างๆ ได้สินะ รายการโปรดแม่มาพอดี”
ผมใหนักกว่าเดิมแต่ก็รู้แล้วแหละว่าแม่มี่คิดจะแกล้งผมเล่นเหมือนที่ชอบทำเป็ประจำ เธอไม่ได้จะยั่วจะอ่อยอะไรผมหรอกครับ สนุกที่ได้เห็นผมอายหน้าแดงมากกว่า
แม่มี่เดินเข้าจนใกล้จนถึงตัวผมแต่แล้วก็เกิดเื่ไม่คาดฝันขึ้น พรึ่บ!! จู่ๆ ไฟในบ้านก็ดับ
ทุกอย่างพลันมืดสนิททันใด สาเหตุน่าจะมาจากพายุฝนที่กำลังตกหนักอยู่ข้างนอกแน่ๆ
“ว้าย!! ไฟดับ!!”
แม่มี่ร้องอุทานเสียงดังก่อนที่เธอจะโผเข้ามากอดผมด้วยความใเนื้อตัวอุ่นๆ ของเธอแนบชิดกับผมทันที
“แม่ไม่ต้องในะครับเดียวไฟก็คงจะมา”
“โธ่เอ๊ยรู้งี้แม่รีบไปแต่งตัวก่อนก็ดีไฟฉายหรือเทียนก็อยู่ในลิ้นชักแต่มืดแบบนี้จะเดินไปหยิบยังไง”
แม่มี่บ่นพึมพำในความมืดอย่างหัวเสีย ซึ่งผมก็ในใจแบบเดียวกับเธอ ถ้าแม่มี่ไม่มัวแต่จะแกล้งผมป่านนี้เธอคงเปลี่ยนชุดเรียบร้อยแล้ว
ซู่!!!! เปรี้ยง!! เสียงฝนตกหนักมากพร้อมกับเสียงฟ้าร้องเป็ระยะ นี่ก็ผ่านไปเกือบชั่วโมงแล้วแต่ยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดและไฟก็ยังไม่มา ผมกับแม่มี่นั่งอยู่บนโซฟาใกล้ ๆ กันโดยที่ไม่ได้พูดอะไร และผมก็รู้สึกว่าเธอตัวสั่นหงึกๆ จึงรู้ได้ทันทีว่าแม่มี่คงหนาวมากแน่ จะไม่ให้หนาวได้ไงนุ่งผ้าขนหนูตัวเล็กแค่นี้แถมฝนตกก็ตกจนอากาศเย็นแบบนี้อีก ผมสงสารเธอจัง เป็แบบนี้แม่มี่ไม่สบายแน่ ๆ ดังนั้นผมจึงบอกกับเธอไปว่า
“แม่มี่หนาวใช่ไหมครับถ้าหนาวกอดมาร์กก็ได้นะเดี๋ยวจะไม่สบายตัวมาร์กอุ่นนะ”
พอแม่มี่ได้ยิน เธอไม่ตอบอะไรผมกลับแต่เพียงแค่อึดใจเดียวแขนสองข้างของเธอก็มากอดเอวผมอย่างรวดเร็วก่อนที่จะเอาหัวมาสบที่อก ผมชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะเอามือกอดเธอบ้าง มันเป็อะไรที่ดูแปลกๆ แต่ผมก็รู้สึกดี โดยเฉพาะกลิ่นสบู่กับกลิ่นแชมพูหอมๆ จากตัวเธอมันทำให้ผมรู้สึกเคลิบเคลิ้มอย่างบอกไม่ถูก
เราสองแม่ลูกกอดกันอยู่ในท่านั้นเป็เวลานาน แม่มี่ตัวไม่สั่นแล้วน่าจะเพราะไออุ่นจากตัวผม ซึ่งมันก็ดีแล้วแต่ จู่ๆ ก็เกิดเสียงฟ้าผ่าดัง เปรี้ยง!!!!ที่สนามหญ้าหน้าบ้าน มันใกล้มากจนแม่มี่ใกอดผมแน่นมาก กอดไม่เท่าไหร่แต่หน้าอกของเธอนั้นเบียดบี้กับตัวผมไปมาจนรู้สึกได้ ผมพยายามจะไม่คิดอะไรแต่สุดท้ายก็ห้ามสัญชาตญาณความเป็ชายในตัวไม่ได้ เ้าดุ้นเนื้อท่อนั์ในกางเกงมันพองตัวและแข็งทันที โชคดีที่ไฟดับไม่งั้นแม่มี่คงเห็นมันผงกหัวโด่เด่แล้ว ผมคิดในใจอีกเดียวมันก็คงหด
แต่พอผ่านไปอีกสักพักมันก็ยังแข็งอยู่และผมปวดมาก คิดว่าจะทำไงดีแล้วก็คิดอะไรบ้าๆ ขึ้นมาได้ ในเมื่อมืดอยู่แม่มี่ก็คงไม่รู้ถ้าผมจะงัดมันออกมาแล้วรูดให้มันเสร็จ แต่ก็กลัวเหมือนกันถ้าทำๆ อยู่แล้วไฟมาผมจะทำยังไง ผมลังเลอยู่นานแต่แล้วสิ่งที่ผมไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นอีกครั้งเมื่อแม่มี่พูดขึ้นว่า
“ถ้ามาร์กไม่ไหวก็ทำเถอะลูกแม่ไม่ว่าอะไรหรอก”
ผมสะดุ้งโหยงใมากที่แม่มี่พูดแบบนั้น
“อะอะไรแม่ผมผมไม่ไหวอะไร”
น้ำเสียงผมสั่นเครือพูดจาติดๆ ขัดพยายามทำเป็ไม่รู้ไม่ชี้
“ยังจะมาโกหกแม่อีก แข็งขนาดนี้ยังปฏิเสธอีก”
คราวนี้แม่มี่ไม่พูดเปล่าเธอยังเอามือมาตีที่เป้ากางเกงผมเบาๆ ด้วย ผมใมาก
“ถึงจะมืดอยู่ก็จริงแต่คิดว่าแม่ไม่รู้หรือไงว่ามีอะไรแข็งๆ ของลูกมาโดนขาแม่”
พอได้ฟังแบบนั้นผมก็ถึงบางอ้อที่แท้ดุ้นผมไปโดนขาเธอนั้นเอง
“ตะแต่มันจะดีเหรอครับแม่ ให้ผมมามาชะ”
“มาชักว่าวต่อหน้าแม่? มาร์กจะพูดแบบนี้ใช่ไหม”
“อะอื้มครับ”
ผมตอบเธอด้วยเสียงอ่อยๆ อายๆ
“ก็แม่บอกแล้วไงไม่ไหวก็ทำเถอะ ไม่ต้องห่วงไฟมันดับอยู่แม่ไม่เห็นหรอก”
พอแม่มี่บอกแบบนั้นผมก็จำใจทำเพราะปวดจนไม่ไหวแล้วจริง ๆ
ผมค่อยๆ เอามือถอดกางเกงออกจากนั้นเ้าดุ้นั์ก็ดีดผึงชูชันออกมาผมจึงค่อยๆ ใช้มือกำรอบโคนและจัดการรูดขึ้นรูดลงจนสุดไปเรื่อยๆ
มันทั้งเสียวและทั้งอายถึงจะบอกว่าทำในความมืดก็เถอะแต่ก็รู้อยู่แก่ใจว่าแม่มี่แม่เลี้ยงผมนั่งมองอยู่ข้างๆ ในความมืด ผมทำไปก็พยายามฝืนไม่ส่งเสียงออกมา
“ตามาร์กนี่ถ้าลูกเสียวก็ส่งเสียงร้องออกมาจะเงียบทำไมอึดอัดตายเลย แม่บอกแล้วไงว่าไม่ต้องสนใจแม่”
เสียงของแม่มี่ดุผมเบาๆ ในความมืด เมื่อแม่บอกแบบนั้นผมก็ไม่อยากฝืนอีกต่อไป ผมส่งเสียงร้องซี้ดซ้าดดออกมาดังลั่นจนแม่มี่หัวเราะฮ่าๆ ตาม
“ถ้าจะอัดอั้นมานานสินะลูกแม่ เอาปลอดปล่อยให้เต็มที่ไม่ต้องเกรงใจใคร”
“อ้าซซซซ คะครับแมมี่ ผมขอโทษนะครับ”
ผมพูดด้วยเสียงสั่นๆ พร้อมกับมือที่ชักหนังหุ้มเ้าดุ้นั์เข้าออกอย่างต่อเนื่อง ผมไม่สนใจอะไรอีกต่อไปแล้วขอระบายหน่อยเถอะ
ในระหว่างที่ทำกิจกามลูกผู้ชายอยู่แม่มี่ก็เงียบเสียงไปผมไม่รู้ว่าเธอเป็อะไรหรือว่าจะหลับแล้ว ผมก็เลยหันหน้าไปหาเธอในความมืดและกำลังจะอ้าปากถามแต่ทันใดนั้นเอง.พรึ่บ!! ไฟในบ้านสว่างจร้าขึ้นมาทันที ผมใสะดุ้งเฮือก!! แต่มันก็กะทันหันจนทำอะไรไม่ได้แล้วแต่นั่น ยังไม่ใช่อะไรที่เลวร้ายที่สุดเพราะภาพแรกที่ผมเห็นหลังจากไฟมาก็คือแม่มี่ในสภาพเปลือยอกเพราะผ้าขนหนูหลุด ผมเห็นสองเต้าขาวอวบกับหัวนมสีน้ำตาลอมชมพูชูชัน เธอเองกำลังนั่งมองหน้าผมอยู่ก่อนที่สายตาของแม่มี่จะมองต่ำลงมาที่ดุ้นั์ในมือผม เราต่างนิ่งเงียบตัวแข็งค้างดูของกันและกันอยู่แวบหนึ่งก่อนที่แม่มี่จะส่งเสียงกรี๊ดออกมาและรีบเอาสองมือมาปิดหน้าอกตัวเองก่อนจะรีบหันหลังให้ผมทันที
ผมเองก็กำลังจะทำแบบเดียวกันแต่ทว่ากิจกามในมือดันมาถึงจุดสิ้นสุดพอดี ร่างผมกระตุกเกร็งก่อนที่เ้าดุ้นั์จะพ่นน้ำอุ่นๆ สีขาวข้นออกราวกับมือฉีดน้ำ มันพุ่งปรี๊ดตรงไปยังแผ่นหลังของแม่มี่อย่างแม่นยำ เธอสะดุ้งเล็กน้อยและรู้ว่าเ้าของเหลวที่โดนคือน้ำอะไร
ผมใมากและรีบขอโทษเธอทันที แม่มี่บอกว่าไม่เป็ไรก่อนที่เธอจะรีบลุกขึ้นและรีบวิ่งเข้าไปในห้องน้ำทันที ไม่รู้เธอจะโกรธหรือเปล่าที่ผมพ่นน้ำลามกใส่ แต่เพียงไม่กี่นาทีต่อมาแม่มี่ก็ชะโงกหน้าออกมาจากห้องน้ำและยิ้มให้ก่อนจะบอกว่าให้ผมไปนั่งรอที่โต๊ะกินข้าวเลยเธอขอเวลาแต่งตัวแป๊บเดียวเดี๋ยวจะมานั่งกินด้วย ผมก็พยักหน้ารับจากนั้นเธอจึงหายเข้าไปในห้องน้ำต่อส่วนผมก็เอาผ้ามาเช็ดเ้าคราบที่เลอะจนเกลี้ยงแล้วก็ใส่กางเกงไปนั่งรอเธอที่โต๊ะตามที่บอก
จบตอน
ตอนหน้า ใช้เวลากันสองคนแม่ลูกนอกบ้าน
493
