นางโจรปล้นรัก (สำนักพิมพ์ตะวันเปรมปรีดิ์)

นางโจรปล้นรัก..........ตอนที่ 7

อนิรุทธ์หันซ้ายหันขวามองไปรอบตัวอย่างระมัดระวังวันนี้แม่โจรเสียงหวานคนสวยไม่อยู่มันช่างเป็๞โอกาสที่ดีเหมาะแก่การหลบหนีเหลือเกิน ชายหนุ่มเดินตรงมาตามทางอย่างระมัดระวังพร้อมทั้งสำรวจที่ทางไปในตัว ไม่นานนักเขาก็เจอทางเท้าที่เป็๞ถนนและพอพ้นพุ่มไม้ใหญ่ไปก็เห็นบ้านหลังใหญ่ตั้งอยู่

“ทางออกก็อยู่ไม่ไกล ที่แท้มันแค่สวนผลไม้ธรรมดา” เขาพูดพลางมองไปรอบๆตัว

“คิดว่าไอ้สวนแบบนี้จะขังผมไว้ได้เหรอแม่โจรคนสวย เป็๞โจรแต่กลับเชื่อคำตัวประกันอ่อนต่อโลกจริงๆ” เขาพูดอย่างอารมณ์ดี พร้อมทั้งเดินไปตามทางอย่างระมัดระวัง พยายามไม่ให้ใครมองเห็น แต่ก็ต้องหยุดเมื่อเจอกับผู้ชายหน้าโหดขวางทางอยู่

นภัสมองบ้านที่ว่างเปล่าของตัวเองแล้วใจหายวาบไม่เห็นแม้แต่เงาของตัวประกันที่เธอควบคุมเอาไว้ ดูเหมือนว่าจะถูกผู้ชายคนนั้นหักหลัง หญิงสาววิ่งตรงออกมาจากกระท่อมตรงไปตามทางปากก็บ่นไปด้วยความเจ็บใจ และโกรธตัวเองที่หลงเชื่อคำพูดของคนกะล่อน

“อย่าให้จับตัวได้นะไอ้คนกะล่อนแม่จะจับมัดไม่ยอมปล่อยเลย” นภัสเจ็บใจ รีบบอกให้คนงานของป้าช่วยกันตามหาคนงานสามารถจับตัวประกันได้แบบหวุดหวิด และตอนที่เจอนั้นชายหนุ่มกำลังอยู่ตรงทางออกจากสวนพอดี

อนิรุทธ์นั่งมองผู้ชายสองคนที่จับตัวเขาไว้อย่างเจ็บใจ เขาพลาด มีคนงานในสวนเห็นและจับตัวไว้ได้อย่างน่าเจ็บใจที่สุด เพราะอีกไม่กี่ก้าวก็จะถึงถนนที่มีรถสัญจรไปมาแล้ว

“ คุณสองคนปล่อยผมไปเถอะ ช่วยพาผมออกไปจากที่นี่แล้วผมจะให้เงินคุณ” นักธุรกิจหนุ่มยื่นข้อเสนอ แต่ว่ามันไม่ได้รับความสนใจเท่าที่ควร ทำเอาคนพูดต้องถอนหายใจ แต่แล้วใบหน้าหล่อเหลาของตัวประกันต้องเปลี่ยนไปเมื่อเห็นแม่โจรสาวเสียงหวานเดินตรงมาหาแถมแววตาโกรธจัด

“คุณมันไว้ใจไม่ได้จริงๆ เห็นฉันใจดีเข้าหน่อยก็ผิดทำพูดต่อไปนี้อย่าคิดว่าจะหนีฉันไปไหนได้อีกและถ้าหนีฉันจะให้คนของฉันที่กรุงเทพจัดการกับคนในครอบครัวของคุณฉันจะให้คนไปข่มขู่คุณยายของคุณ ฉันจะตัดหู ตัดจมูกคุณส่งไปให้ท่านดู” นภัสข่มขู่ด้วยความโกรธ

“อย่าคิดที่จะทำแบบนั้นคุณไม่มีสิทธิ์ที่จะทำร้ายแม่จ๋า” ชายหนุ่มสวนขึ้นมาบ้างเพราะไม่พอใจที่แม่โจรสาวก้าวร้าวคนในครอบครัว

“ก็ได้ ผมจะยอมคุณจะยอมให้คุณจับตัวไว้ แลกกับการที่คุณจะไม่ไปสร้างความเดือดร้อนให้กับยายของผมท่านแก่แล้ว แค่รู้ว่าผมถูกจับท่านก็คงใจเสียมาก ก็ได้ ผมจะเป็๲ตัวประกันที่ดีรอให้คนเอาเงินมาไถ่ตัว จะอยู่กับคุณแบบไม่คิดหนีอีก” ชายหนุ่มยอมอย่างไม่มีทางเลือกเพราะไม่อยากให้คุณยายที่แสนจะน่ารักต้องมา๻๠ใ๽กับเ๱ื่๵๹พวกนี้

“สัญญา”

“สาบานให้เลยก็ได้” อนิรุทธ์กัดฟันย้อน

“แต่คุณต้องไม่จับผมมัดนะ ครั้งนี้พูดจริง ผมจะไม่หนีคุณอีกแล้วผมเหนื่อย และไม่อยากถูกจับ”

“คุณทำลายความไว้ใจไปหมดแล้ว” นภัสไม่ตอบสบตาเขานิ่งเพื่อค้นหาความจริง

“แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนที่ผ่านมาเพราะผมจะซื่อสัตย์ต่อคำสาบาน และไม่ไหนไม่ได้หรอก คนของคุณมีเยอะ” เขายังคงต่อรอง

“ขอคิดดูก่อน”

อนิรุทธ์ลืมตาขึ้นมาช้าๆ ในความมืดค่อยๆเปิดประตู ภาพที่เห็นคือหญิงสาวกำลังนั่งอ่านหนังสือเล่มหนาอยู่เงียบๆคนเดียว ภาพของเธอในตอนนี้น่ามองมากแม่โจรสาวเสียงหวานปล่อยผมของตัวเองให้สยายเต็มแผ่นหลัง ต่างจากตอนกลางวันที่เห็นเพราะเธอจะรวบมันไว้จนตึงที่ด้านหลังใบหน้าหวานเมื่อกระทบแสงจากตะเกียงเ๯้าพายุดูน่าประทับใจ

“ขอนั่งด้วยคนได้ไหม” เสียงเขาดังขึ้นทำให้เธอสะดุ้งเล็กน้อยเพราะ๻๠ใ๽

“นึกว่าคุณหลับไปแล้ว” หญิงสาวหันมามอง จากนั้นก็วางหนังสือเล่มใหญ่ลงข้างตัว

“ก็เกือบแต่นอนไม่ค่อยหลับน่ะ” เขาสารภาพแล้วทรุดตัวลงนั่งข้างๆ

“ที่นี่คงไม่สบายเหมือนบ้านที่คุณเคยอยู่”

“ก็มีส่วน ผมไม่เคยนอนพื้นแข็งๆไม่เคยนอนที่ร้อนๆ แบบนี้” เขายอมรับตามตรง

“ทางที่ดีคุณควรติดแอร์นะ”

“นี่มันกระท่อมนะคุณจะติดแอร์เพื่ออะไร และมันก็ไม่ได้ร้อนมากมายอะไรเลย คุณควรจะดีใจด้วยซ้ำที่ได้รับอากาศบริสุทธิ์”

“มันก็จริง แต่ผมเป็๞คนติดอากาศเย็น”

“คุณอยู่แบบสุขสบายมาตลอดก็คงต้องอึดอัดเป็๲ธรรมดาเอาเถอะถือเสียว่ามาหาประสบการณ์ดูก็แล้วกันอีกแค่ไม่กี่วันเท่านั้นทุกอย่างจะกลับเข้าสู่สภาวะเดิม คุณได้กลับบ้านของคุณส่วนฉันก็ได้รับในสิ่งที่ฉันควรจะได้”

“ดูเหมือนคุณอยากจะให้เ๹ื่๪๫นี้ผ่านไปเร็วๆ ทำไมล่ะ ไม่อยากอยู่ใกล้ผมเหรอมันเป็๞โอกาสที่ดีมากของคุณเลยนะที่จะกระทบไหล่เซเลบบริตี้คนดัง” เขาพูดออกมาอย่างอารมณ์ดีก่อนที่จะเอนตัวลงนอนลงไปบนพื้นช้าๆ โดยใช้แขนของตัวเองข้างหนึ่งแทนหมอน

“ไม่มีใครอยากอยู่แบบนี้ไปตลอดฉันไม่ได้อยากเป็๲โจรเรียกค่าไถ่นานเกินกว่า 1 อาทิตย์คุณเองก็ไม่อยากเป็๲ตัวประกัน ไม่มีใครอยากสูญเสียอิสรภาพหรอกจริงไหม” หญิงสาวถามกลับบ้าง

“ก็จริงเอาเถอะผมจะถือเสียว่านี่เป็๞ประสบการณ์ที่ดีครั้งหนึ่งผมเคยโดนจับตัวมาเรียกค่าไถ่ แถมได้เจอโจรสวยๆ แบบคุณอีกคิดแค่นี้ก็คุ้มแล้วหล่ะ”

“ถามจริงๆคุณไม่เบื่อหรือไงที่หยอดคำหวานไปเรื่อยๆ แบบนี้”

“ทำไมต้องเบื่อ มันเป็๞นิสัยของผม” เขาตอบตามตรง

“ผู้หญิงกี่คนแล้วที่ต้องมาหลงคารมคุณ”เธอประชดเล็กน้อย

“ไม่รู้เหมือนกันคุณจะมาว่าหลงคารมมันก็ไม่ถูก เพราะผมเป็๞ฝ่ายหลงพวกเธอมากกว่า” ชายหนุ่มพูดด้วยท่าทางทะเล้น

“คุณคารมดีแบบนี้นี่ไง สาวๆ ถึงติดใจกันนัก”

“แต่คุณไม่เห็นจะติดใจ ถามจริงๆ นะโฉมงามคุณเป็๞พวกตายด้านเ๹ื่๪๫นี้หรือเปล่า” คำถามของเขาทำเอาคนฟังแทบจะบ้า ผู้ชายคนนี้ช่างถามอย่างไม่เกรงใจกันเลย

“คุณถามอะไรออกมารู้ตัวไหมนี่เป็๲คำถามที่ผู้ชายใช้ถามผู้หญิงเหรอ” นภัสแหวเสียงดังเขาพยักหน้ารับพร้อมทั้งยิ้มให้เธออย่างหยอกล้อ

“คำถามมันมีอะไรผิดปกติหรือไง” เขาถามกลับบ้าง

“คุณยังกล้าถามอีก คำถามแบบนี้ใครเขาถามกัน” เธอต่อว่าเบาๆ

“อ้าว ก็อยากรู้เลยถามมันไม่เห็นจะแปลกเลย คุณก็ตอบมาแค่ใช่หรือไม่เท่านั้นว่าอย่างไรคุณตายด้านใช่ไหมถึงได้ไม่สะทกสะท้านเวลาที่ผมหยอกดูคุณเฉยชาต่างจากผู้หญิงที่ผมเคยเจอ”

“เพราะฉันไม่ใช่ผู้หญิงอย่างที่คุณเคยเจอมาไงคุณคงเคยเจอแต่คนที่พร้อมจะเสนอตัวให้สินะ ถึงได้คิดว่าผู้หญิงทุกคนจะเป็๲แบบนั้นหมด” เธอประชดอย่างอดไม่ได้ ยิ่งเห็นท่าทางของเขายิ่งหมั่นไส้

“คงจะจริงของคุณ ผมว่าพอได้เงินแล้วคุณควรไปพบแพทย์รักษาอาการตายด้านซะ ชีวิตคุณจะมีความสุขขึ้นเชื่อผม” เขาแนะนำ

“ไม่ต้องมาแนะนำคุณควรไปนอนได้แล้วดึกมากแล้ว และอย่าคิดหนีอีกเป็๲อันขาด” เธอไล่อย่างสุภาพ

“ผมก็นอนอยู่ นอนตรงนี้เย็นดี” ชายหนุ่มยิ้มให้อีกครั้ง นภัสถอนหายใจออกมาอย่างระอา ผู้ชายคนนี้ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ

“คุณจะนอนตรงนี้จริงๆ ใช่ไหม”

“ใช่ โฉมงาม คุณก็นอนกับผมด้วยสิ นอนตรงนี้เย็นดีนะ” อนิรุทธ์เอ่ยชวนพร้อมทั้งหาทางหลอกล่อให้เธออยู่กับเขา

“มันมีแมลงเยอะ” เธอหาข้ออ้าง

“ แต่คุณมีสเปรย์กันแมลง ผมเห็นแล้วก็แอบใช้แล้วด้วยเพราะคุณวางไว้ที่ห้อง”

“คุณนี่มันรู้ดีที่สุดจริงๆ”

“แน่นอนคนอย่างผมมันที่สุดของที่สุดอยู่แล้ว อยากนอนอ่านหนังสือข้างๆผมไหม”เขาชวนอีกครั้ง

“แค่นั่งก็พอ” เธอบ่ายเบี่ยง

“แบบนั้นมันเมื่อยนะ นอนลงข้างๆ ผมแล้วอ่านจะสบายกว่า หนุนแขนของผมก็ได้นะ โรแมนติกจะตาย” อนิรุทธ์ใช้มือตีไปที่พื้นข้างๆเป็๞การเชิญชวน นภัสส่ายหน้าเล็กน้อยเป็๞การปฏิเสธ

“ไม่ ฉันไม่หลงกลคุณหรอกนะ” หญิงสาวบอกพร้อมทั้งขยับตัวออกมาให้ห่างจากเขามากพอสมควร ก่อนที่จะเอนตัวพิงเสาข้างๆและทำท่าจะอ่านหนังสือต่อ อนิรุทธ์มองหญิงสาวก่อนที่จะอมยิ้มเล็กน้อยยิ่งอยู่ใกล้ยิ่งถูกใจเธอมากขึ้นเรื่อยๆ

นภัสมองผู้ชายตัวใหญ่ที่นอนหลับสนิทอยู่เล็กน้อยเขากรนเบาๆ และหายใจสม่ำเสมอ ดูเหมือนว่ากำลังหลับสนิท หญิงสาวเข้าไปด้านในบ้านและออกมาอีกครั้งพร้อมผ้าห่มและหมอนใบเล็กเธอค่อยๆ ห่มผ้าและค่อยเอามือของเขาออกก่อนที่จะสอดหมอนเข้าไปให้หนุนแทนที่ ดูเหมือนว่าอนิรุทธ์จะไม่รู้ตัวเขากำลังอยู่ในห้วงนิทราที่ลึกมากพอสมควร

“เวลานอนนี่ดูเป็๲คนละคนเลยนะ”

แสงแดดยามเช้าที่กระทบเปลือกตาทำให้คนที่กำลังนอนอยู่ขมวดคิ้วเล็กน้อยอนิรุทธ์ลืมตาขึ้นมาช้าๆ ขยับตัวเล็กน้อยมองผ้าห่มและหมอนที่ใช้อยู่อย่างแปลกใจแต่เมื่อคิดได้ว่าใครน่าจะเป็๞คนทำให้ก็ยิ้มออกมาชายหนุ่มมองไปรอบตัวก่อนที่จะมองคนตัวเล็กที่กำลังเดินมาทางเขาด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก

“ทำไมหน้าตาแบบนี้ล่ะ โฉมงาม” ชายหนุ่มถามอย่างสนใจเขาอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

“มีเ๹ื่๪๫อะไรเหรอหรือว่าทางแม่จ๋าของผมเลื่อนนัดอีก ถ้าเป็๞เ๹ื่๪๫นั้นไม่เป็๞ไรผมชักติดใจที่ได้อยู่กับคุณแล้ว” เขาพูดอย่างติดตลก แต่คนฟังไม่ได้ยิ้มไปกับเขาด้วย

“มีข่าวไม่สู้ดีนักพวกโจรปล้นชิงทรัพย์มันกำลังอาละวาดแถวนี้ เมื่อคืนมีคนถูกปล้นมันขนของไปหมดบ้านเลยและมันยังทำร้ายเ๽้าของบ้านด้วย” หญิงสาวพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เครียดจัด จนคนฟังจับความรู้สึกได้

“คุณก็โจรเหมือนกันจะกลัวอะไร”

“มันไม่เหมือนกันถึงฉันจะเป็๲โจรก็เป็๲โจรจำเป็๲ แต่พวกนั้นมันเป็๲โจรโดยกมลสันดาน พฤติกรรมมันต่างกัน” นภัสเถียงเมื่อถูกดึงเข้าไปเกี่ยวกับคนพวกนั้น

“อ้าวถึงจะอย่างนั้นแต่ประกอบอาชีพแบบเดียวกัน ผมว่าน่าจะคุยกันรู้เ๹ื่๪๫นะ” เขาล้อเลียนแต่ดูเหมือนเธอจะไม่สนุกด้วย

“คนพวกนั้นมันไม่สนหรอกว่าใครจะเป็๲อย่างไรมันสนแต่ผลประโยชน์ของมันทั้งนั้น มันไม่ตลกอย่างที่คุณว่าโจรเหมือนกันก็จริงแต่อย่างที่บอกแนวทางไม่เหมือนกัน” หญิงสาวเครียด เพราะมันประกาศว่าจะมาปล้นป้าของเธอด้วย

“ทำไมคุณถึงเครียดและกังวลนัก” เขาถามอย่างไม่เข้าใจ

“ก็เห็นว่ามันประกาศว่ามันจะมาปล้นที่นี่”

“ที่นี่เหรอ แล้วที่นี่ที่ไหน” อนิรุทธ์ถาม ในขณะที่นภัสรีบยกมือขึ้นปิดปากเมื่อรู้ว่าพลาด

“ที่นี่ก็ที่นี่ไง คุณจะมาถามทำไมคุณไม่จำเป็๲ต้องรู้” หญิงสาวพยายามบ่ายเบี่ยง

“แสดงว่าที่นี่จะต้องเป็๞ที่ๆ น่าจะมีคนรู้จักมากพอสมควรว่าแต่จะกังวลไปทำไม คุณเองก็มีลูกน้องเยอะนี่นา” เพราะแม่โจรสาวบอกเองว่าคนของเธอนั้นมีอยู่เต็มพื้นที่และเขาก็เห็นว่ามีคนนำอาหารมาส่งทุกวันแถมหน้าไม่ซ้ำกันอีกต่างหาก

“มันก็ใช่ เอาเถอะคุณอย่าถามอะไรมากเลย” นภัสตัดบท

อยากจะบอกเหลือเกินว่าคนที่มาส่งอาหารนั้นเป็๞เพียงคนงานในสวนของป้าไม่ได้เป็๞โจรอะไร พวกเขาเป็๞ชาวบ้านธรรมดา ไม่ได้มีเก่งกาจขนาดจะไปสู้กับโจรโหดๆได้เธอต้องทำอะไรบางอย่าง กวินนิตาต้องมารับตัวของอนิรุทธ์ให้เร็วที่สุดและต้องเตรียมตัวป้องกันหากว่าโจรพวกนั้นเข้ามายังพื้นที่นี้จริงๆ

นภัสแทบบ้าเมื่อรู้ว่ากวินนิตาไปต่างประเทศเธอติดต่อใครที่บ้านไม่ได้เลยจึงตัดสินใจโทรศัพท์ไปหาเพื่อนบ้านในขณะที่คนพวกนั้นกำลังสนุกสนานแต่เธอกลับต้องมานั่งเครียดและทำเ๱ื่๵๹บ้าๆอยู่คนเดียว

“แล้วเขาจะกลับมาเมื่อไหร่ รู้ไหมคะ” หญิงสาวพยายามอย่างเต็มที่เพื่อระงับความไม่พอใจไว้ เธอกดตัดสายทันทีที่รู้เ๹ื่๪๫เจ็บใจอย่างที่สุด มิน่าถึงได้ขอเลื่อนวันช่วยเหลือออกไป ยิ่งคิดยิ่งเจ็บใจ

“คุณเป็๲อะไรไปทำไมทำหน้าแบบนั้น” อนิรุทธ์ถามเมื่อเห็นโจรสาวยังคงทำหน้าบึ้งเหมือนตอนกลางวัน

“ฉันแค่เจ็บใจ”

“เ๱ื่๵๹อะไร บอกได้ไหมบางทีผมอาจจะช่วยคุณได้” นภัสมองสบตาคมของคนถามนิ่งก่อนที่จะถอนหายใจออกมาเบาๆ

“คุณช่วยอะไรไม่ได้หรอกเ๹ื่๪๫นี้อาจจะมีคุณเข้ามาเกี่ยวบ้าง แต่คุณไม่ใช่คนที่จะมาช่วยอะไร บางทีอาจจะถึงเวลาที่ฉันจะต้องตัดสินใจ”

“เ๱ื่๵๹อะไรบอกได้ไหม”

“เอาอย่างนี้นะ อีก 3วันถ้าแม่จ๋าของคุณไม่เอาเงินมาให้ฉัน ฉันจะปล่อยคุณ” หญิงสาวตัดสินใจในที่สุด

เธอจะไม่ยอมให้เขาหรือใครมาเสี่ยงกับเ๱ื่๵๹แบบนี้อีกเพราะถ้าเกิดกลุ่มโจรพวกนั้นมาปล้นที่สวนของป้าอย่างที่ประกาศไว้มันคงไม่ใช่เ๱ื่๵๹สนุกแน่นอน

“อะไรทำให้คุณตัดสินใจแบบนั้น” อนิรุทธ์มองคนพูดอย่างแปลกใจไม่คิดว่าจะได้ยินคำนี้จากโจรเรียกค่าไถ่เลยด้วยซ้ำ

“เพราะมันจะนานเกินไป และไม่แน่อาจจะเป็๲แผนตลบหลังฉัน” หญิงสาวพยายามหาข้อแก้ตัว

ทั้งๆที่ความจริงแล้วมันเกี่ยวกับเ๹ื่๪๫ความปลอดภัยของเขาทางส่วนของป้านั้นเธอรู้ดีว่าป้ามีเขี้ยวเล็บพอตัวการเป็๞เ๯้าของสวนใหญ่ในพื้นที่ทำให้ท่านต้องสู้คน จะว่าไปป้าเธอเป็๞ผู้มีชื่อเสียงของแถวนี้เลยด้วยซ้ำ

“แม่จ๋าไม่ใช่คนเ๽้าเล่ห์” เขาพูดออกมาอย่างมั่นใจ คุณยายของเขาเป็๲คนจริง

“ส่วนหนึ่งมันเกี่ยวกับความปลอดภัยของคุณ” หญิงสาวพูดาตรงๆ อนิรุทธ์ยิ้มรู้สึกพอใจเมื่อเห็นว่าเธอเป็๞ห่วง

“ได้ยินแบบนี้แล้วดีใจ” เขาพูดออกมาท่าทางอารมณ์ดี นภัสถอนหายใจเมื่อเขายังคงทำเหมือนเป็๲เ๱ื่๵๹เล่นๆ

“มันไม่คุ้มกันที่จะให้ตัวประกันของฉันถูกชิงไปอีกต่อหนึ่ง เอาไว้พอพวกนั้นถูกจับไปแล้วฉันจะจับคุณมาขังใหม่ก็น่าจะได้ คุณจับง่าย” หญิงสาวไหวไหล่เล็กน้อยทำให้มันเหมือนเป็๞เ๹ื่๪๫สนุก

“นี่คิดจะจับผมมาอีกเหรอ ถ้าคุณคิดจะปล่อยเพื่อความปลอดภัยของผมแล้วจะจับกลับมาใหม่เมื่อโจรคู่แข่งของคุณถูกจับแล้วแบบที่ว่าจริงๆ เอาเป็๲ว่าผมจะร่วมมือด้วยขอแค่คุณติดต่อมาผมจะเดินมาให้คุณจับเลย” เขาพูดพร้อมทั้งส่งยิ้มเก๋ๆ ให้

“คุณนี่มันไม่ได้กลัวอะไรเลยจริงๆคุณควรจะกลัวฉัน” นภัสพูดย้ำอย่างระอาเมื่อไม่เห็นอีกฝ่ายแสดงท่าที๻๷ใ๯หรือกังวลอะไรเลยเขาดูสบายๆ เสียจนน่าหมั่นไส้มากในตอนนี้

“คุณไม่ได้น่ากลัวเลยโฉมงามและการที่ได้อยู่กับโจรเสียงหวานแสนสวยอย่างคุณมันคุ้ม” อนิรุทธ์ยิ้มอย่างอารมณ์ดี

-----------------------------------------

????นางโจรปล้นรัก???? โดย กุหลาบแก้ว

#เปิดจองอย่างเป็๞ทางการแล้ว

????‍♀️ราคาเล่มละ 299 บาท รวมค่าจัดส่งลงทะเบียน????‍♀️

????เปิดจอง 16 พฤษภาคม - 30 มิถุนายน 2563????

????หนังสือพร้อมส่ง 20 กรกฏาคม 2563????

????ช่องทางการสั่งจอง????

????เพจ ตะวันเปรมปรีดิ์

????Line@ :@tawan9645

????เวปไซต์ ตะวันเปรมปรีดิ์

www.tawanpreampree.com