ระบบฝึกเทพ god training system

หลังจากเข้ามาภายในหอคอยปฐมอัคคีแล้ว เทียนฉินก็พบว่ามันไม่มีท้องฟ้า พระอาทิตย์หรือแม้แต่เมฆก็ไม่มี ด้านบนนั้นมีเพียงกลุ่มหมอกบางๆที่ลอยล่องอยู่ในหอคอยนี้เท่านั้น 

อากาศโดยรอบร้อนอบอ้าวเป็นอย่างมาก พื้นที่ที่เขาเหยียบอยู่นั้นก็เป็นเพียงผืนทรายแห้งแล้งไกลสุดลูกหูลูกตา เทียนฉินรู้สึกว่าที่แห่งนี้นั้นราวกับเป็นที่รกร้างและว่างเปล่าวังเวงยิ่งนัก

เทียนฉินลองเหาะขึ้นไปด้านบนก็พบว่าที่แห่งนี้ไม่ได้มีค่ายกลป้องกัน เหมือนกับหุบเขามังกรเพลิงโลกันตร์ในเทือกเขารกร้างที่เขาเคยไป หลังจากที่เหาะขึ้นมาได้แล้ว เขาก็พบแนวเทือกเขาสีน้ำตาลเรียงรายกันอยู่ล้อมรอบผืนทะเลทรายนี้

 "แล้วนี่ข้าต้องทำอย่างไรถึงจะผ่านชั้นนี้ไปได้กัน!"เทียนฉินคิดอยู่ในใจ เพราะว่าเขายังไม่เห็นสิ่งมีชีวิตใดๆเลยนอกจากภูเขากับทะเลทราย

เพียงแต่ว่าเมื่อเทียนฉินเหินร่างลงมาเท่านั้นเอง ผืนทรายที่เคยเงียบสงบพลันเกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นบางอย่าง จนทำให้เทียนฉินถึงกับตื่นตระหนก

ส่วบ!

เม็ดทรายที่กระจายอยู่กลาดเกลื่อนโดยรอบ ค่อยๆเริ่มขยับเขยื้อนก่อตัวเป็นรูปร่างคล้ายกับคนขึ้นมาหลายสิบตัว เพียงแต่ใบหน้าของพวกมันนั้นกลับคล้ายไม่มีชีวิตจิตใจ ดวงตาทั้งสองข้างกลวงโบ๋ราวกับหลุมดำที่ไร้ก้น

โฮ่!

เสียงหุ่นทรายพวกนั้นร้องออกมาราวกับดีใจที่พักมันได้ตื่นขึ้นอีกครั้ง เพียงไม่นานพวกมันต่างหันมาทางเทียนฉิน ก่อนจะพุ่งเข้ามาด้วยสัญชาตญาณของการต่อสู้

เทียนฉินไม่รีรอเรียกดาบเพลิงสุริยาเข้าฟาดฟันใส่หุ่นทรายพวกนั้นอย่างไม่เกรงกลัว

เปรี้ยง!

หุ่นทรายตัวหนึ่งถูกดาบวาดเข้าใส่ที่ก่อนร่างของมันจะสลายหายไปในทันที 

"มันจะทำลายง่ายไปหรือเปล่า?"เทียนฉินอดสงสัยไม่ได้ว่าหุ่นทรายพวกนี้ใช่บททดสอบของชั้นที่หนึ่งจริงหรือ

แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจมากนักเข้าฟาดฟันพวกมันตัวแล้วตัวเล่าอย่างสนุกมือ เพียงแต่ว่าเมื่อผ่านไปสักระยะหนึ่งนี่เอง เทียนฉินก็ได้พบกับความผิดปกติบางอย่าง

"ทำไมพวกมันถึงเพิ่มจำนวนมามากขึ้นเรื่อยๆกัน?"

เทียนฉินทำลายหุ่นทรายไปพร้อมกับค้นหาความลับของชั้นนี้อย่างเร่งด่วน ไม่ใช่ว่าเขาหวั่นเกรงหุ่นทรายพวกนี้ เพียงแต่ว่าถ้าขืนหุ่นทรายเพิ่มจำนวนขึ้นมาไม่หยุดหย่อนแบบนี้ เขาคงต้องสูญเสียพลังปราณไปจนหมดแน่

"หากเป็นค่ายกลก็ต้องมีแกนกลาง แต่ถ้าไม่ใช่ค่ายกลก็ต้องมีแหล่งพลังงานเป็นตัวคอยควบคุมอย่างแน่นอน!"

เทียนฉินครุ่นคิดอยู่ในใจพลางกวาดสายตามองไปทั่วผืนทรายนี้ เมื่อจำนวนหุ่นทรายเพิ่มขึ้นมามากมาย เทียนฉินจึงปลดปล่อยกระบวนท่าตาข่ายฟ้าออกมาทำลายล้างอย่างไม่ลังเล

หุ่นทรายถูกทำลายเป็นจำนวนมากแต่พวกมันก็ก่อร่างขึ้นมาใหม่อย่างรวดเร็ว เพียงแต่ว่าในขณะที่เทียนฉินกำลังต่อสู้กับหุ่นทรายอยู่นั่นเอง เขากลับสัมผัสได้ถึงกระแสปราณสายหนึ่งแทรกซึมเข้ามาสู่ร่างกายของเขา

"หืม! หรือนี่คือผลประโยชน์ที่ข้าได้รับจากชั้นที่หนึ่งกัน!"

เทียนฉินสำรวจกระแสปราณที่เข้ามาในร่างกายสายนั้นก็ไม่พบว่าเป็นอันตรายต่อตัวเขา จึงได้รู้ว่าเป็นตัวเขาเองที่คิดผิดเกี่ยวกับหุ่นทรายพวกนี้

"เจ้าไม่ต้องคิดอะไรไปมากนักหรอก"

"เพียงแค่เจ้าต่อสู้ไปจนครบกำหนดเวลา บันไดสู่ชั้นที่สองก็จะเปิดเผยออกมาให้เจ้าได้เห็นเอง!"เสียงของหลงยู่หมิงส่งออกมาให้เทียนฉินได้รับรู้

"อย่าบอกนะว่าหอคอยปฐมอัคคีนี้ท่านก็เคยครอบครองมันมาก่อน!"เทียนฉินถามออกไปอย่างไม่อยากจะเชื่อ

"ข้าเป็นถึงราชาของเผ่าพันธุ์มังกรเพลิงโลกันตร์ที่ปกครองแผ่นดินนี้มาอย่างยาวนาน มีหรือที่ข้าจะไม่รู้ว่าสิ่งของต่างบนผืนแผ่นดินนี้เป็นเช่นไรบ้าง"

"และอีกอย่างหนึ่งแต่เดิมหอคอยนี้ไม่ใช่ชื่อหอคอยปฐมอัคคีหรอก มันมีชื่อว่าหอคอยเทียมนภา ซึ่งมีมาตั้งแต่สมัยบรรพกาลแล้ว"หลงยู่หมิงกล่าวออกมาอย่างภาคภูมิใจในศักดิ์ศรีของตน

"แล้วท่านบอกข้าได้หรือไม่ว่าภายในชั้นนี้มีอะไรที่ข้าควรจะไปค้นหาบ้าง?"

เทียนฉินเอ่ยออกมาอย่างตื่นเต้น เขาคาดหวังว่าด้วยความรู้ความเข้าใจของหลงยู่หมิงอาจนำพาให้เขาได้พบกับลาภก้อนโต เพียงแต่ว่าความฝันของเทียนฉินก็ต้องพังทะลายลงเมื่อได้ยินเสียงหลงยู่หมิงตอบกลับมา

"ของแบบนี้ขึ้นอยู่ที่โชควาสนาของตัวเจ้าเอง ข้ามิอาจจะบอกกล่าวให้รู้ได้ เพราะข้าก็มิได้หยั่งรู้สิ่งที่อยู่ในหอคอยนี้จนหมดสิ้น"

"ฮึ่ย!"

เทียนฉินระบายความหงุดหงิดเข้าใส่หุ่นทรายทันทีที่รู้ว่าสิ่งที่เขาฝันเป็นเพียงความหวังลมๆแล้งๆ 

เวลาผ่านไปไม่นานนักพื้นที่ของชั้นหนึ่งก็เกิดสั่นไหวอย่างรุนแรง หุ่นทรายที่เคยผุดขึ้นมาไม่ขาดสายกลับพังทะลายลงไปอย่างง่ายดาย ก่อนคลื่นพลังบางอย่างก็หมุนวนอยู่ตรงมุมของชั้นหนึ่ง ชั่วพริบตาก็ปรากฏบันไดสีเหลืองทอดยาวขึ้นไปด้านบน

"ข้าผ่านด่านชั้นที่หนึ่งแล้วสินะ!"

เทียนฉินเอ่ยออกมาพร้อมกับสภาพร่างกายที่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ แม้ว่าหุ่นทรายพวกนี้ไม่ได้สร้างอันตรายให้กับเขาแม้แต่น้อย ทว่าด้วยจำนวนที่เพิ่มขึ้นมาตลอดเวลาทำให้เขาสิ้นเปลืองพลังปราณไปมากพอสมควร

เทียนฉินได้รู้จากอาวุโสด้านนอกมาแล้วว่าหอคอยปฐมอัคคีนี้ไม่ได้จำกัดเวลาในการอยู่ด้านใน เทียนฉินจึงไม่ได้รีบร้อนที่จะขึ้นไปยังชั้นสองในทันที แต่กลับยัดเม็ดยาเข้าปากแล้วนั่งลงเพื่อฟื้นฟูพลังปราณที่สูญเสียไปให้กลับคืนมาดั่งเดิมก่อน

ภายในบริเวณชั้นสอง ทันทีที่เทียนฉินขึ้นมารอบด้านก็แปรเปลี่ยนไปเป็นสถานที่หนึ่ง ผนังด้านข้างซ้ายขวามีรูปปั้นถูกแกะสลักอยู่คล้ายกับทหารยักษ์ที่สวมชุดเกราะเต็มยศยืนเรียงรายอยู่โดยรอบ บางคนถือกระบี่ บางคนถือขวานขนาดมหึมา แต่ละตัวมีอาวุธมากมายหลากหลายแตกต่างกันออกไป.

"อย่าบอกนะว่าข้าต้องต่อสู้กับหุ่นทหารยักษ์พวกนี้!"

เทียนฉินยืนตกตะลึงอยู่กับที่อย่างไม่อาจไม่หวาดหวั่นได้ บรรยากาศรอบๆที่อยู่ภายในนี้ทำให้หัวใจของเขาเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้น

เพียงไม่นานตั้งแต่เทียนฉินได้ย่างก้าวเข้ามาในชั้นสอง พื้นที่บริเวณดังกล่าวสั่นสะเทือนไปทั่ว รูปปั้นทหารยักษ์ที่อยู่รอบๆผนังที่ไม่ขยับก่อนหน้านี้กำลังเริ่มสั่นไหว เศษหินที่ปกคลุมมันอยู่กำลังแตกออกพร้อมกับปลดปล่อยกลิ่นอายมหาศาลแผ่ออกมาทั่วบริเวณ

"หวังว่าพลังของพวกมันจะทำให้ข้าเคี่ยวกรำเพลงดาบให้ก้าวหน้าขึ้นไปอีกได้นะ!"

เทียนฉินตื่นตัวราวกลับพบเจอของที่ถูกใจ เพราะกลิ่นอายที่รูปปั้นทหารเหล่านั้นปลดปล่อยออกมา ล้วนแล้วแต่หนักหน่วงรุนแรงเป็นอย่างมาก จากสัมผัสที่เทียนฉินรับรู้ได้ เขาสามารถบอกได้เลยว่าแต่ละตนนั้นมีพลังระดับผันแปรแน่นอน

ทหารยักษ์เหล่านั้นค่อยๆก้าวออกมาจากผนังนั้นอย่างช้า แต่เสียงที่กระจายออกมาราวกลับจะถล่มทลายก็ไม่ปาน บนร่างของมันปรากฏเกราะหนาที่ส่องประกายวับวาวไปทั่วทั้งตัว ดวงตาสีแดงกำลังลุกโชนออกมาอย่างดุดันดูน่ากลัว

โฮกก!

ทหารยักษ์ตนหนึ่งโผล่พ้นออกมาร้องคำรามลั่น ก่อนแขนทั้งสองข้างของมันจะชูขวานขนาดมหึมายกขึ้นมาพร้อมกับกวัดแกร่งเบาๆ แต่กลับก่อเกิดพายุที่รุนแรงพวยพุ่งเข้าหาเทียนฉินอย่างรวดเร็ว

ใบหน้าของเทียนฉินแปรเปลี่ยนเป็นความมุ่งมั่น ก่อนจะเรียกดาบเพลิงสุริยาออกมาแล้วทะยานเข้าใส่ทหารยักษ์ตนนั้นอย่างไม่เกรงกลัว

"คมเขี้ยวมังกร!"

เทียนฉินตะโกนคำรามออกมาดังลั่น พลังดาบแปรเปลี่ยนกลายเป็นมังกรเพลิงพุ่งโจมตีไปยังทหารยักษ์นั้นอย่างรุนแรง

ตู้ม!

เสียงดังสนั่นหวั่นไหวลั่นไปทั่วชั้นสอง หน้าอกของทหารยักษ์ถูกมังกรเพลิงเจาะทะลวงเกราะที่แข็งแกร่งนั้นแตกกระจายเป็นผุยผง

โฮกก!

ทหารยักษ์ตนนั้นร้องคำรามออกมาอย่างโกรธแค้น ร่างของมันงองุ้มสั่นไหวราวกับจะพังทลายลง ขวานขนาดมหึมาร่วงหล่นลงไปด้านข้างจนฝุ่นฟุ่งกระจาย

เทียนฉินไม่รอช้าพุ่งเข้าใส่พร้อมกับจ้วงแทงดาบเข้าใส่ด้วยกระบวนท่าทะลวงดาราไปยังศีรษะของทหารยักษ์นั้นอย่างโหดเหี้ยม

 เปรี้ยง!

เกิดระเบิดขึ้นเสียงดังสนั่นอย่างรุนแรง ทันใดนั้นทหารยักษ์ก็ล้มกระแทกลงไปบนพื้นจนแผ่นดินสั่นสะเทือน

แต่ทว่าเรื่องที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นมา บาดแผลทุกอย่างที่เกิดจากเทียนฉินก่อนหน้านี้รวมถึงความเสียหายของชุดเกราะถูกฟื้นฟูให้กลับมาเหมือนกับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น

"ทหารยักษ์พวกนี้มันจะแข็งแกร่งจนเกินไปแล้ว!"

เทียนฉินพึมพำออกมาด้วยอาการตื่นตระหนก เพราะกระบวนท่าต่างๆที่เขาใช้ออกไปนั้นสามารถปราบปรามคู่ต่อสู้ระดับผันแปรได้อย่างง่ายดาย แต่กับทหารยักษ์พวกนี้มันกลับไม่อาจสร้างความเสียหายอันใดได้เลย

จบตอนที่ 74