ผมไม่ได้เบียว แค่เป็นหนึ่งเดียวกับอนิเมะ (อ่านฟรีตลอดชีพ)

        จากความเดิมตอนที่แล้วตั้งแต่ที่จอร์จกับกับตูนรับมือกับผู้ต้องสงสัยที่คาดว่าน่าจะเป็นสิงห์ เวลาก็ได้ล่วงเลยผ่านมาหลายวัน เหตุการณ์ที่โรงเรียนเบียวศาสตร์ในช่วงนี้ค่อนข้างชุลมุนวุ่นวาย มีเหตุทะเลาะวิวาทจากเด็กในโรงเรียนและนอกโรงเรียนบ่อยครั้งจนทำให้ในระแวกนี้คนเริ่มเดินผ่านน้อยลงและผู้ปกครองบางส่วนก็เริ่มมาโวยวายถามหาถึงความปลอดภัยที่ลูกของพวกเขาควรได้รับ เหตุการณ์ชักจะใหญ่โตขึ้นเรื่อย ๆ จนมีข่าวลือแว่ว ๆ มาว่าโรงเรียนเบียวศาสตร์กลายเป็นโรงเรียนนักเลงไปซะแล้ว 

        สิงห์ก็ติดต่อไม่ได้สักที จนกระทั่งเพื่อน ๆ ที่โดนเล่นงานเริ่มได้สติร่างกายเริ่มกลับมาแข็งแรง 

        “แม่งมันใช้สนับมือ!!! ไอ่สิงห์ไม่มีทางทำแบบนั้นแน่!!!” หินโวยวายเสียงดังขึ้นมากลางห้อง 

        “แต่รูปร่างสรีระร่างกายและข้อความที่ฝากเอาไว้มันก็คือหมอนั่นเป๊ะ ๆ เลยนะ” เคพูดเสริม 

        “ฉันได้ยินมาจากดาวแล้วนะว่าเขาน่ะเป็นอัจฉริยะทางด้านการเงิน แต่ทำไมถึงได้ต่อสู้เก่งนักล่ะ...” 

        “ไม่แปลกหรอกที่นายจะไม่รู้น่ะเจ้าตัวเล็ก~ อัจฉริยะทางด้านการเงินคือชื่อที่โรงเรียนตั้งขึ้นมาให้ แต่ถ้าเรื่องต่อสู้ในหมู่เด็กผู้ชายก็ได้ลงความเห็นกันแล้วว่าไอ่หมอนั่นน่ะจะเป็นอย่างอื่นไม่ได้นอกจากอัจฉริยะด้าน MMA ตัวอย่างที่มีให้เห็นก็คือไอ่ไม้ที่โดนหักแขนหักขาจนผิดรูปนั่นแหละ... ไม่รู้ว่าเป็นความโชคดีหรืออะไรที่พวกเราไม่โดนสิงห์จับหักกระดูกน่ะ…” 

        “ใช่ ๆ แล้วอีกอย่างนะ เขาน่ะเป็นคนที่เกลียดนักเลงพอ ๆ กับนายเลยล่ะ my friend ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ ไม่นะ my head!! สับสนไปหมดแล้วว!!” 

        ถึงแม้พวกเขาจะหายดีแล้ว แต่หมอก็ยังไม่อนุญาตให้ออกจากโรงพยาบาล ตูนและจอร์จก็ได้กลับมาดูกล้องวงจรปิดที่โรงเรียนที่พวกเขาขอเพียงดาวเอาไว้ ซึ่งระหว่างเดินกลับมา ทั้ง 2 คนก็จะเห็นนักเรียนเบียวศาสตร์และนักเรียนจากสถาบันอื่น ๆ ที่ไม่คุ้นหน้ามีเรื่องทะเลาะวิวาทกันเป็นช่วง ๆ พร้อมกับตำรวจที่วิ่งไล่จับเด็กพวกนั้น ดูท่าเรื่องการตั้งค่าหัวจะเป็นเรื่องจริง 

        เมื่อตูนและจอร์จได้มาดูกล้องวงจรปิดในคืนที่ทั้ง 2 คนสู้กับคนที่คาดว่าน่าจะเป็นในคืนนั้นสิงห์ พวกเขาก็ยังคงเห็นหน้าไม่ชัดแต่ทว่าที่เห็นชัดเจนเลยก็คือที่เสื้อนักเรียนมีป้ายชื่อของสิงห์ติดอยู่ พวกเขาจึงได้ตัดสินใจไป 90% แล้วว่ามันต้องเป็นฝีมือของสิงห์แน่ ๆ แต่ก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าเขาจะทำแบบนั้นไปทำไม 

        จนกรทั่งตกเย็นวันนั้น จอร์จที่กำลังเดินอยู่คนเดียวในโรงเรียนหลังจากพึ่งซ้อมมวยเสร็จ ก็ได้ไปเจอกับกลุ่มนักเรียนชายกลุ่มหนึ่งที่ใส่เครื่องแบบของชมรมมวยไทยพร้อมอาวุธครบมือยืนดักรอเขาอยู่ 

        “คนของชมรมมวยไทยเหรอ? หน้าไม่คุ้นเลยแฮะ พวกแกคิดจะทำอะไร” 

        หนึ่งในพวกมันฉีกยิ้มและตอบกลับมา 

        “ก็เพื่อเงิน 5 หมื่นยังไงล่ะไอ่โง่!!!!” 

        และการปะทะกันระหว่างจอร์จกับนักเรียนในเครื่องแบบของชมรมมวยไทยก็เกิดขึ้น ซึ่งในเวลาต่อมาพวกมันก็โดนจอร์จคนเดียวซัดจนเกลี้ยงแต่เขาก็ค่อนข้างบาดเจ็บอยู่พอควรเพราะอีกฝ่ายมีอาวุธกันครบมือ และจังหวะนั้นเอง เด็กหนุ่มร่างใหญ่คนนั้นก็ได้ปรากฏตัวออกมา 

        “ฮ่าฮ่า... Mr.สิงห์... ถึงคิวของฉันแล้วงั้นเหรอเนี่ย....” 

        และจอร์จก็โดนจัดการลงไปจนต้องถูกส่งตัวเข้าห้องฉุกเฉินไปอีกราย 

        และจากเหตุการณ์ครั้งนั้น ก็ไม่รู้ว่าใครไปปล่อยข่าว ชมรมมวยสากลที่ปกติจะมีเรื่องกับพวกนอกโรงเรียนก็เริ่มหันมาทะเลาะวิวาทกับชมรมมวยไทยเพราะคิดว่าพวกเขาเป็นต้นเหตุที่ทำให้จอร์จต้องเข้าโรงพยาบาล สถานการณ์เริ่มเลวร้ายลงเรื่อย ๆ เนื่องจากเกิดการแตกหักกันภายใน และเหตุการณ์ประเภทนี้ก็มีให้เห็นอยู่ค่อนข้างบ่อยครั้ง คนของชมรมเพาะกายไปดักทำร้ายคนของชมรมเทควันโด คนของชมรมมวยสากลดักทำร้ายคนของชมรมบาส ตอนแรกที่ตั้งใจออกตามล่าสิงห์ กลับกลายเป็นว่าพวกเขากำลังออกตามล่ากันเองซะอย่างงั้น

        จนเวลาได้ล่วงเลยผ่านมา ตูนที่กำลังจะไปที่โรงพยาบาลก็ได้เจอกับนักเรียนกลุ่มหนึ่งในเครื่องแบบสีขาวประมาณ 5 คนได้กำลังด้อม ๆ มอง ๆ จากที่ไม่ไกลจากเขามาก

        “นั่นเหรอตูนที่โดนบอกว่าห้ามยุ่งน่ะ” 

        “ใช่แล้วคนนั้นแหละ ปล่อยผ่านไปเถอะ ถ้าไปยุ่งรับรองว่าโดนไอ่พวกนั้นฆ่าแหง อย่าไปขัดขีืนคำสั่งเลย ไปหาไอ่พวกเบียวศาสตร์คนอื่น ๆ เถอะ อยากได้ค่าขนมซัก 1000-2000 ตอนนี้” 

        ทว่าหนึ่งในพวกมันกลับไม่ได้คิดแบบนั้น 

        “ถ้าโดนบอกว่าห้ามยุ่ง งั้นแสดงว่ามันก็น่าสนุกอยู่พอตัวอ่ะดิ ก๊าก ๆ ๆ” 

        พูดจบ มันก็ได้วิ่งเข้าไปกระโดดถีบตูนโดยไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย ทว่าตูนก็สามารถหลบได้และต่อยสวนกลับไปแต่อีกฝ่ายก็สามารถยกแขนขึ้นมากันเอาไว้ได้ทัน 

        “ก๊าก ๆ น่าสนุกจริงด้วยว่ะ” 

        “แม่งเอ้ย! งั้นก็ช่วยไม่ได้ล่ะวะ งั้นก็ไปกันหมดนี่แหละ” 

        และพวกมันก็ได้ยกโขยงกันเข้ามาล้อมตูนเอาไว้ 

        ไอ่พวกนี้มันเป็นใคร...? แต่ละคนดูท่าทางไม่ธรรมดา เด็กจากโรงเรียนไหน? 

        “พวกแกเป็นใคร!? ต้องการอะไร!? มาจากโรงเรียนไหน!?” 

        “ก๊าก ๆ ๆ ถ้าชนะพวกเราได้ก็จะบอกละกัน” 

        พูดจบ มันก็ได้พุ่งเข้ามาเตะตวัดไปที่ขมับของตูนได้อย่างเฉียบคม แต่ในจังหวะนั้นเอง ตูนก็ได้ยกแขนทั้งสองข้างขึ้นมาเป็นรูปกากบาทอยู่บริเวณอก ย่อขาลง ปล่อยตัวตามสบาย ก่อนที่ไม่นานจากนั้นหมัดของเขาก็ได้กระหน่ำเข้าไปที่ฝ่ายตรงข้ามอย่างไม่ทันตั้งตัว 

        “อึ่ก! แกทำอะไรวะ!!!” 

        “CQC 30 เมตร ไงไอ่โง่ ใครอยากตายก็เข้ามา” (หัวหน้าคิม : Webtoon) 

        จากนั้นประมาณ 10 นาที พวกมันก็โดนตูนจัดการได้ทั้งหมด แต่สภาพของตูนก็ค่อนข้างแย่พอตัวอยู่เหมือนกัน 

        แฮ่ก... แฮ่ก... ไอ่เจ้าพวกนี้ฝีมือไม่ธรรมดา แค่ 5 คนก็รับมือได้ค่อนข้างลำบากแล้ว... เป็นเด็กจากโรงเรียนไหนกันฟะเนี่ย!? 

        พวกมันสลบเหมือดไปกันหมดแล้ว สงสัยนาทีนี้คงจะไม่ได้คำตอบจากปากของพวกมันแล้วล่ะ แต่ก่อนที่จะไป ตูนก็ได้ถ่ายรูปเครื่องแบบของมันไว้เพื่อที่จะไปถามเพียงดาวทีหลังก่อนที่เขาจะมุ่งหน้าตรงไปที่โรงพยาบาล 

        เมื่อตูนมาถึงโรงพยาบาลก็ได้สังเกตเห็นว่าเพื่อน ๆ ของเขาต่างก็หายดีกันหมดแล้ว พร้อมที่จะออกจากโรงพยาบาลได้ในทันที รวมถึงจอร์จที่พึ่งเข้ามาได้ไม่นาน 

        “ให้ตายสิ พวกเราไม่อยู่แปปเดียวมันเกิดบ้าอะไรขึ้นที่โรงเรียนเนี่ย!?” เคที่ทราบข่าวว่ากำลังมีการทำเลาะกันภายในก็เริ่มหัวเสียขึ้นมา 

        “ไม่นะ! กล้ามอันสวยงามเหล่านั้นไม่ได้มีเอาไว้ทะเลาะวิวาทนะเว้ยเฮ้ย!!!” 

        “ชมรมบาสกับชมรมเทควันโดไปลอบทำร้ายคนอื่นเขางั้นเหรอเนี่ย... ใครจะไปเชื่อเรื่องพรรคนั้นกันฟะ!” 

        “Oh No! เราต้องรีบไปห้ามพวกเขา!!”

        พวกเขารู้ตัวดีว่าต้องรีบไปหยุดสงครากลางเมืองครั้งนี้ก่อนที่มันจะแย่ไปกว่าเดิม ทั้ง 4 คนจึงรีบแต่งตัวและมุ่งหน้าไปที่โรงเรียนพร้อมกับตูนทันที 

        เค ไบรท์ หิน และจอร์จ ได้แยกตัวออกไปหาคนในชมรมของพวกเขาเพื่อจัดการปัญหาความขัดแย้ง ส่วนตูนก็ได้มาหาเพียงดาวเพราะเหมือนว่าเธอจะเจอเข้ากับอะไรบางอย่าง 

        “นี่นายดูกล้องวงจรปิดพวกที่ไปรุมจอร์จวันนั้น ถึงแม้ว่าพวกมันจะแต่งตัวเครื่องแบบของชมรมมวยไทยก็เถอะ แต่ฉันและคนอื่น ๆ ช่วยกันเช็คแล้วว่าพวกมันไม่ได้เป็นนักเรียนของที่นี่ และไม่ใช่แค่ไอ่พวกนี้ ยังมีพวกอื่น ๆ ที่ปลอมตัวเป็นนักเรียนของเราเพื่อพยายามทำพวกเราทะเลาะกันเองอีกด้วย...” 

        “แล้วเรื่องสิงห์ล่ะ...?” 

        “เรื่องนั้นฉันดูเทปซ้ำไปซ้ำมาและวิเคราะห์ความเป็นไปได้ว่าเขาจะไปที่ไหนและมีจุดประสงค์อะไรจนตาเปียกจาแฉะหมดแล้ว ตอนนี้กำลังพักอยู่”

        “ว่าแต่ที่เขาโดนพักการเรียนนี้เพราะอะไรเหรอ…?”

        “อ๋อ… ไอ่หมอนั่นมันหักแขนอาจารย์น่ะ”

        ตูนที่กำลังจะถามเพียงดาวเกี่ยวกับประเด็นของนักเรียนในเครื่องแบบสีขาวที่เขาพึ่งเจอมา ซึ่งเขาก็มีลางสังหรณ์ว่าไอ่พวกนี้นี่แหละที่น่าจะเป็นต้นเหตุของเรื่องราวทั้งหมด จังหวะนั้นเอง จู่ ๆ เขาก็ได้รับข้อความจากใครบางคน

        ปึคิ้ง! (เสียง Messenger) 

        “นายช่วยปิดเสียงแจ้งเตือนให้หน่อยได้ไหม ฉันกำลังใช้สมาธิ” 

        “อ่ะ โทษทีนะ...” 

        ทันทีที่เปิดดูข้อความ ตูนก็ต้องชะงักลงไปทันทีเมื่อข้อความที่ส่งมานี้เป็นข้อความจากชายที่ทุกคนเขาตามหากันให้ควักทั่วโรงเรียน

        [มาเจอกันที่สวนสาธารณะที่เดิมหน่อย เพื่อนเลิฟ] 

        เขาลังเลอยู่พักหนึ่งว่าจะบอกเรื่องนี้กับเพียงดาวดีไหม แต่สุดท้ายตูนก็ตัดสินใจที่จะไม่บอกและวิ่งออกไป 

        ฝนเริ่มตั้งเค้า เมฆเริ่มเกาะตัวกันเป็นกลุ่มก้อน ท้องฟ้าเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นสีดำบดบังแสงอาทิตย์จนหมด ความชื้นในอากาศเริ่มมากขึ้น บรรยากาศรอบตัวเริ่มเย็นลง 

        เมื่อตูนได้เดินมาถึงสถานที่ที่โดนเรียกตัวมา เขาก็ได้เจอก็กับเด็กหนุ่มร่างใหญ่คนหนึ่งกำลังยืนรอการมาถึงของเขา จากนั้นทั้ง 2 คนมองหน้ากันสักพักและตูนก็เป็นฝ่ายพูดออกมาก่อน 

        “นายหายไปไหนมา...” 

        “ไปทำธุระมาน่ะ....” 

        “ธุระที่ว่าหมายถึงทำให้โรงเรียนวุ่นวายแบบนี้งั้นเหรอ....?” 

        อีกฝ่ายนิ่งเฉยไม่ตอบอะไร 

        “ที่เพื่อน ๆ ทุกคนต้องเจ็บตัว ก็เป็นฝีมือของนายใช่ไหม...?” 

        สิงห์ยังคงเงียบอยู่เหมือนเดิม จนน้ำฝนเริ่มร่วงหล่นลงมาจากฟ้าทีละเม็ดสองเม็ด 

        “ทั้งหมดนี่... ไม่ใช่ความจริงใช่ไหม... เรากลับเข้าไปในโรงเรียนกันเถอะ…” 

        อีกฝ่ายยังคงเงียบก่อนที่ครั้งนี้จะแสยะยิ้มแล้วตอบกลับมา 

        “นี่เพื่อนเลิฟ…. แล้วถ้าหากว่า ฉันเป็นคนทำจริง ๆ ล่ะ....” เป็นคำพูดจบประโยคที่มาพร้อมกับสายฝนที่โหมกระหน่ำลงมาชโลมร่างของเด็กหนุ่มทั้ง 2 คน

        ซ่า…! ซ่า…! ซ่า…!

        “ฉันคิดว่าเราจะเป็นเพื่อนกันซะอีกนะ... ถ้ามันเป็นแบบที่นายว่าจริง ฉันก็จะสอนนายให้รู้จักกับความโรแมนติกในฉบับของบิ๊กดีลให้เอง…” (บิ๊กดีล No.1 คิมคิมยอง : LOOKISM) 

        ตูนจะสู้ไหวไหมเนี่ย.... มันหักแขนอาจารย์นะเฮ้ย!!! เหตุการณ์จะเป็นเช่นไร โปรดติดตามต่อไป...