กลับชาติมาเกิดใน Urban Fantasy

ตอนที่หกสิบสามเราเชื่อฟังตามที่ลุงเบนเคยว่าไว้

การเป็นฮีโร่ คือการเชื่อเรื่องว่าศีลธรรมของเรานั้นทรงพลังกว่าอำนาจของกฎหมาย

การมองว่าตนเองมีอำนาจที่จะทำหรือไม่ทำอะไรให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในสังคม

คนที่เป็นฮีโร่นั้นต้องผ่านความเข้าใจตรงนี้กันมาก่อน

ไม่ใช่อย่างพี่โล้นไซตามะที่เชื่อว่าการไม่ขึ้นทะเบียนเท่ากับว่าคือผู้แต่งคอสเพลย์

ฮีโร่ไม่ต้องอาศัยของแบบนั้นหรอก

โดยเฉพาะในโลกที่แวมไพร์และสิ่งเหนือธรรมชาติเป็นของจริงอย่างเช่นโลกนี้

การมองว่ารัฐบาลโดนแทรกแซงโดยปีศาจคือข้อเท็จจริงไม่ใช่”ทฤษฎีสมคบคิด”แต่ประการใด

และเหนืออื่นใด ผมคิดว่าผมประสบความสำเร็จมาก

ที่ทำให้แอนดรูว์และแฮงก์มาหมกมุ่นเรื่องฮีโร่และเอาความสามารถของตนเองไปยิงแวมไพร์

แทนที่จะเอามาแกล้งแก้แค้นเจ้าบิฟคืนหรือแอบถ่ายรูปบริทนี่ย์ตอนเชียร์ลีดเดอส์

ว่าไม่ว่ามองจากศีลธรรมหรือปฏิบัตินิยมผมคิดว่าตนเองไม่ได้มีอะไรบกพร่องทั้งสองอย่าง

แต่ท่าทางคุณโธมัสจะไม่ค่อยเห็นด้วยที่เราจะปกป้องประชาชนยามราตรีของเมืองนี้ด้วยวิธีในแบบของเรา

และอย่างที่แบทแมนกล่าวไว้ในการเป็นฮีโร่ เราต้องระวังจิตใจของเราเอง

และก่อนหน้านี้ผมก็ต้องย้ำคำพูดของลุงเบนกับแอนดรูว์กับแฮงก์

“อย่าทำเรื่องที่ทำให้ลุงเบนต้องเสียใจ”

นั่นคือสิ่งที่ผมคิดว่าน่าจะสื่อให้แอนดรูว์กับแฮงก์เข้าใจได้ดีที่สุดหรือในการตอบคุณโธมัสที่กำลังจ้องพวกเราอยู่อย่างนี้ผมก็คงก็อปปี้คำกล่าวของไซตามะมาตอบ

“หากฮีโร่วิ่งหนีและหลบซ่อนใครจะยืนหยัดที่จะต่อสู้ต่อครับคุณโธมัส?”

ผมกล่าวอย่างสงบ

แต่คำกล่าววนั้นก็ทำให้คุณโธมัสชะงักไป

“เมืองนี้ไม่ใช่เมืองของแอนนาคนเดียวคือเมืองของพวกเราที่เติบโตและวิ่งเล่นมาตั้งแต่เด็กพวกเราอยากปกป้องเมืองนี้ด้วยตัวของพวกเราเช่นกัน แอนดรูว์กับแฮงก์แค่อยากช่วยในแบบของพวกเขา”

ผมตบบ่าแอนดรูว์กับแฮงก์อย่างให้กำลังใจ

“พวกเราคือฮีโร่”

แอนดรูว์กับแฮงก์กล่าวพร้อมกันและประสานมือกันไปมา

พวกเขาอาจจะบ้าบอแต่อย่างน้อยเอาพลังงานมาใช้กับเรื่องที่เป็นประโยชน์ก็ยังดีกว่า

คุณโธมัสนวดขมับของตนเองและกล่าวว่า

“นี่เป็นเรื่องอันตรายมันไม่ใช่เรื่องเล่นๆที่คนภายนอกจะเข้ามายุ่งและจากไปได้ง่าย การทำมันเหมือนกับของเล่นจะทำให้เธอพบกับอันตรายถึงแก่ชีวิตแม้แต่สเลเยอร์ก็เสียชีวิตในการต่อสู้มานับครั้งไม่ถ้วน ชั้นไม่อยากให้เด็กอย่างพวกเธอต้องเสียชีวิตไปจากการคิดว่ามันเป็นเรื่องเล่นๆ”

คุณโธมัสพยายามกล่าวเกลี้ยกล่อมพวกเรา

To every manupon this earth death cometh soon or late. And how can man die better thanfacing fearful odds, for the ashes of his fathers and the temples of his Gods?

มนุษย์บนโลกนี้ความตายมาสู่เขาไม่ช้าก็เร็ว,และเราจะตายได้ดีกว่าการต่อสู้ที่ยากลำบาก,ต่อเถ้าถ่านของบิดาและต่อหน้าศาลเจ้าของเทพเจ้าของเขา?

ผมกล่าวต่อคุณโธมัส

หากจะตายก็ขอตายแบบที่ไม่ทำให้ลุงเบนเสียใจ