EP : 29 ลอบฆ่ากลางงาน
“การแข่งประลองวรยุทธ์รอบที่สามจะให้ผู้เข้ารอบสุดท้ายสู้กันจนกว่าจะหาผู้ชนะได้” ผู้เป็นกรรมการเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอันกึกก้อง หลังจากที่ให้ทุกคนพักครึ่งชั่วยาม
หมิงเจียเจียมองไปยังอวี้กวงที่เข้ารอบสุดท้ายก่อนจะมองชายแปลกหน้าที่รู้สึกไม่คุ้นหน้าเอาเสียเลย
แถมยังมองมาที่เธอด้วยสายตามุ่งร้ายอีกต่างหาก ซึ่งไม่ต้องบอกเธอก็รู้ว่าจะต้องระวังตัวจากคนผู้นี้ เนื่องจากมีอะไรแปลกๆ เพราะระดับของชายคนนี้นั้นอยู่ที่จักรพรรดิขั้นเจ็ดซึ่งมันเป็นไม่ได้เลยที่ผู้เข้าแข่งขันจะมีระดับสูงขนาดนี้
นักฆ่า?
“หวังว่าคงไม่คิดสั้น” หมิงเจียเจียเอ่ยบอกพลางจ้องตากับอีกฝ่ายอย่างไม่ลดละ จากนั้นก็เรียกกริชคู่ของตัวเองออกมาทันที พร้อมกับรับการโจมตีของอีกฝ่ายที่เธอคิดว่าเป็นนักฆ่า
เคล้ง!
ดาบกับกริชปะทะกัน มันรุนแรงพอที่จะทำให้ดาบของอีกฝ่ายหักลง แต่อีกฝ่ายก็ไม่เสียดาย นักฆ่าหนุ่มสร้างดาบของธาตุไฟของตัวเองก่อนจะพุ่งเข้าหาหมิงเจียเจียอีกครั้ง โดยไม่ได้สนใจอวี้กวงที่ได้แต่ยืนนิ่งมองการต่อสู้ของทั้งสอง เหมือนตัวเองเป็นส่วนเกิน
“เฮ้อ ช่วยนางหน่อยก็แล้วกัน” อวี้กวงถอนหายใจก่อนจะพุ่งเข้าไปหาชายหนุ่มอีกคนที่ไม่ได้สนใจอะไรเขานอกจากหมิงเจียเจีย แต่ยังไม่ทันเข้าไปถึงทั้งสองดีก็ต้องหลบลูกไฟลูกใหญ่ที่ถูกปัดมาทางเขาพอดี
ตู้ม!
อวี้กวงมองลูกไฟพลางคิดว่าถ้าหลบไม่ทันมีหวังเขาคงถูกเผาเป็นแน่ ขนาดหลบได้แล้วยังสัมผัสถึงความร้อนสูงได้เลย
“ร้อยเงาพันแสง” ริมฝีปากบางเอ่ยชื่อวิชาออกมาพร้อมกับตวัดกริชคู่ไปมาอย่างรวดเร็ว จนมองตามไม่ทันและร่างกายของหมิงเจียเจียหายไป
นักฆ่าหนุ่มกำลังรู้สึกถึงภัยร้ายที่มาจากด้านหลังกำลังจะตวัดดาบไปด้านหลังแต่ก็ไม่ทันการเมื่อเขาถูกของมีคมกรีดไปตามแผ่นหลัง ก่อนจะมาที่หัวไหล่ของทั้งสองข้าง ไม่เพียงเท่านั้นยังตวัดไปที่ตันเถียนจากนั้นก็ตามร่างกายในส่วนต่างๆ ของเขา
นักฆ่าหนุ่มได้แต่จับจังหวะการโจมตีของหมิงเจียเจีย พลางตวัดดาบออกไปด้วย แต่ไม่นานเขาก็รู้สึกว่าร่างกายของเขามันแปลกไป ร่างกายของเขาร้อนผ่าวปานจะระเบิดออกมา เหมือนตอนที่เขาแตกธาตุไฟ
“คงไม่ต้องช่วยแล้วล่ะ” อวี้กวงเอ่ยเมื่อเห็นว่าหมิงเจียเจียสามารถจัดการได้โดยที่ไม่จำเป็นต้องพึ่งเขา หมิงเจียเจียทำให้เขาอดแปลกใจไม่ได้ ระดับของนางต่างจากชายหนุ่มผู้นั้นเป็นอย่างมากแต่ก็สามารถเอาชนะได้อย่างง่ายดาย บ้าไปแล้ว คนธรรมมันสู้ข้ามขั้นได้เสียที่ไหนกัน
ตู้ม!
ร่างกายของชายหนุ่มของนักฆ่าถูกหมิงเจียเจียถีบกระเด็นออกมา ก่อนจะตกลงมาแทบเท้าของอวี้กวงพอดี
หมิงเจียเจียยังไม่ต้องการให้อีกฝ่ายตายเพราะว่าเขาต้องเอาไว้สอบปากคำเองงานนี้เธอจะลงมือสอบปากคำเอง
“เข้ามา” หมิงเจียเจียเอ่ยบอกอวี้กวงที่ยืนนิ่ง ก่อนที่อีกฝ่ายจะเอ่ยขึ้นมาชนิดที่ใครได้ยินก็ตกใจ
“ข้าขอยอมแพ้” อวี้กวงเอ่ยบอก เขาไม่ชอบเท่าไรที่คู่ต่อสู้ของตัวเองต้องมาเสียแรงก่อนที่จะมาสู้กับเขา เพราะเหมือนกับว่าเขาเอาเปรียบอีกฝ่ายเกินไป นั้นมันทำให้เขาไม่ชอบใจ
“ห้ะ!” หมิงเจียเจียร้องออกมาอย่างไม่อยากจะเชื่อ เพราะเธอกำลังเครื่องติดเลย แต่ถูกอีกฝ่ายมาเอ่ยบอกแบบนี้มันทำเอาเธอไปต่อไปถูกเลยจริงๆ
“เอาไว้ ถ้ามีโอกาสข้าอยากจะประลองกับพระชายาอย่างยุติธรรมขอรับ” อวี้กวงเอ่ยบอกเพราะเห็นสีหน้าของอีกฝ่ายกำลังโมโหเป็นอย่างมาก
“เอ่อ คือ แบบนี้มัน” คนเป็นกรรมการเอ่ยขึ้นอย่างลำบากใจเพราะทางนั้นระบุมาว่าอย่างไรก็ไม่ให้หมิงเจียเจียชนะได้ ถึงขนาดจ้างนักฆ่าเข้ามาในการแข่งรอบนี้เพื่อลอบฆ่าในการประลองเลยทีเดียว แต่ว่ามันก็ผิดพลาดไปหมด ใครจะคิดละว่าระดับห่างกันขนาดนั้นหมิงเจียเจียจะสามารถเอาชนะนักฆ่าได้อย่างง่ายดายแถมอวี้กวงก็ยังยอมแพ้แบบนี้อีก
“มีปัญหาอะไรอีก” หมิงเจียเจียเอ่ยถาม คนพวกนี้ชักจะมีปัญหากับเธอมากเกินไปแล้วนะ ไม่มีอะไรทำเลยหรือไงกัน
“คือว่าฝ่าบาทได้บอกว่าในรอบสุดท้ายต้องแข่งจนว่าจะมีคนชนะขอรับ ไม่อนุญาตให้ยอมแพ้ขอรับ” ชายผู้เป็นกรรมการเอ่ยบอกอย่างไม่มีทางเลือก
“สู้กับข้าตอนนี้ซะ!” พอได้ยินแบบนั้นหมิงเจียเจียก็เอ่ยสั่งอวี้กวงทันทีตอนแรกอารมณ์ของเธอนั้นกำลังจะกลับมาเป็นปกติ แต่พอได้มายินชายกรรมการกล่าวบอกเช่นนั้นอารมณ์ก็พุ่งขึ้นสูงทันที กัดไม่ปล่อยจริงๆ
“ก็ได้ๆ” อวี้กวงเอ่ยตอบอย่างไม่มีทางเลือก ถ้าทางฝ่ายนั้นต้องการยืมมือเขาจัดการหมิงเจียเจียในครั้งนี้ แต่มีสิ่งหนึ่งที่พวกนั้นคิดผิด ถึงแม้เขาจะมีธาตุเหล็กในตำนาน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะเอาชนะหมิงเจียเจียที่สามารถสู้ข้ามขั้นแบบนั้นได้อย่างแน่นอน
“ไม่ต้องเกรงใจข้า” หมิงเจียเจียเอ่ยบอกก่อนจะเก็บกริชทั้งสองเข้าในจิตเพราะรับรู้ได้ว่าอีกฝ่ายไม่ได้คิดร้ายต่อเธอ เพราะถ้าอวี้กวงถูกคำสาปของกริชเธอไปคงลำบากอีกฝ่ายแล้ว
อวี้กวงเมื่อเห็นว่าหมิงเจียเจียเก็บกริชคำสาปไปแล้วเขาก็เก็บดาบของตัวเองเช่นกัน เพราะถ้าอีกฝ่ายไม่ใช่อาวุธเขาก็จะไม่ใช้เช่นนั้น
“พายุโหมกระหน่ำ”
“ปราการเหล็กสามชั้น”
หมิงเจียเจียเอ่ยขึ้นพร้อมกับลูกพายุพุ่งเข้าไปหาอวี้กวงทันทีอย่างรวดเร็ว
ส่วนอวี้กวงที่เห็นเช่นนั้นก็เอ่ยก่อนที่กำแพงจะก่อตัวขึ้นรอบตัวของเขาเป็นวงกลมเป็นสามชั้น แรงปะทะของลูกพายุนั้นทำเอากำแพงชั้นที่สามของเขาถูกทำลายลงทันทีก่อนจะเป็นชั้นที่สองที่แตกร้าวก่อนที่ลูกพายุนั้นจะหยุดลง
แต่ก็ยังไม่ทันที่อวี้กวงจะได้ตอบโต้ไป หมิงเจียเจียก็โจมตีอวี้กวงอีกครั้งอย่างไม่เว้นช่วงให้โต้กลับเลยแม้แต่น้อย
“เพลิงพิโรธ”
ตอนนี้ไฟกำลังลุกไหม้ไปรอบกำกำแพงเหล็กของอวี้กวง ความร้อนชนิดที่ว่าหลอมละลายเหล็กแกร่งทำให้กลายเป็นของเหลวทันที
“ไฟร้อนขนาดนี้ข้าก็คงแพ้นะสิ” อวี้กวงเอ่ยบอกก่อนจะใช้วิชาต่อไป
“เกาะเหล็ก”
ร่างกายของอวี้กวงกลายเป็นเหล็ก อวี้กวงสลายกำแพงชั้นหนึ่งก่อนจะกระโดดตัวลอยเหนือไฟที่ล้อมรอบตัวของเขา ยังไม่ทันที่เขาจะพุ่งจากกองไฟดีก็ถูกลูกพายุโจมตีอีกครั้ง ยังดีที่หลบได้ทัน
แต่ถึงจะหลบทันยังไง แต่เขาก็ได้รับบาดเจ็บอยู่ดี คิดไม่ถึงเลยว่าลูกพายุเมื่อครู่จะทำให้เขาบาดเจ็บได้
ตู้ม!
แต่นั้นก็ยังไม่ทันได้ทำให้เขาสบายใจได้ เพราะตอนนี้เขามองเห็นหมิงเจียเจียอยู่ต่อหน้าของเขาแล้ว พร้อมกันนั้นเขาก็รู้สึกว่ามีแรงมหาศาลพุ่งใส่ใบหน้าของเขา ก่อนที่ทุกอย่างจะมืดไปหมด อ่า ไม่ต้องบอกก็รู้ว่า คงต้องหลับไปยาวเป็นแน่
ตุ้บ!
ร่างกายของอวี้กวงกระเด็นไปไกลก่อนจะตกลงไปกับพื้นอย่างรุนแรงยังดีที่เขาเปลี่ยนร่างกายให้เป็นเหล็กไม่อย่างนั้นสภาพร่างกายของเขาคงมีหักบ้างเป็นบางส่วนเป็นแน่
“ที่นี่ข้าก็ชนะแล้วสินะ” หมิงเจียเจียหันไปถามผู้เป็นกรรมการอย่างกดดันที่ยังไม่ยอมประกาศเสียที
“พระ…พระชายาหมิงเจียเจียชนะขอรับ!”
“แล้วของที่ข้าได้รับในการชนะทุกการแข่งขันไปที่ตระกูลท่านอ๋องด้วยนะ” หมิงเจียเจียเอ่ยบอกก่อนจะเดินออกจากสนามไปทันที
742
![[Ebook] ลืมรักแม่ทัพไร้ใจ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1754509335_30826023.webp)
