แม็คของส้ม [จบแล้ว]

    ตอนพิเศษ 5

            ตอนพิเศษ 5

     

            ค่ำคืนวันศุกร์และตอนนี้เลยเที่ยงคืนมาสองชั่วโมงแล้ว...

            ใช่ไง!!ตอนนี้ตีสอง! และมันไม่ใช่เ๹ื่๪๫ที่ฉันจะต้องแหกตารอพี่แม็คกลับห้องเลยสักนิด

            เ๱ื่๵๹ของเ๱ื่๵๹คือเขาลืมคีย์การ์ดเข้าห้องไงถ้าฉันหลับไปแล้วฉันคงไม่มีอารมณ์ตื่นมาเปิดประตูหรอกคนกลับช้าคงได้นอนเฝ้าหน้าห้องเลยแหละ!

            เมื่อหนึ่งชั่วโมงที่แล้วเขายังมีสติตอบแชทฉันแต่ครึ่งชั่วโมงถัดมาแพรวกลับส่งข้อความมาบอกว่ามันกับคิมจะขับรถมาส่งพี่แม็คเพราะเขาเมาจนกลับเองไม่ไหว

            วันนี้ก็มีสังสรรค์วันอยากเจอตามเ๱ื่๵๹ตามราวนั่นแหละแต่ฉันต้องเคลียร์งาน พอเลิกค่ำกว่าปกติก็ไม่อยากออกไปไหนแล้วไง ใครจะไปรู้ล่ะว่าต้องมานั่งง่วงรอ‘ว่าที่สามี’ อยู่แบบนี้!

            [ Somm ] : ถึงไหนแล้ว กูง่วง

            [ Somm ] : ถ้าอีก 10 นาทียังไม่ถึงมึงพาพี่แม็คไปนอนห้องมึงเลยนะ

            [ Praeww ] : ติดไฟแดง เลี้ยวซ้ายก็ถึงล่ะ

            [ Somm ] : ให้ผัวมึงแบกพี่แม็คขึ้นมาส่งด้วย อยากพาไปมอมดีนัก

            [ Praeww ] : เออๆๆ

            แพรวตอบแล้วไม่ถึงสิบห้านาทีต่อมา ‘คนเมา’ ก็มายืนอยู่ที่หน้าประตูห้อง

            ก็ไม่ได้เมาขนาดว่าไม่มีสติอ่ะยังเดินได้ถึงแม้จะเดินเซเป๋ซ้ายเป๋ขวาก็เถอะ

            ฉันบอกขอบคุณคิมกับแพรวก่อนจะเดินตามพี่แม็คเข้าไปในห้องแต่แล้วพอปิดประตูเสร็จจังหวะที่กำลังหันกลับเผื่อจะเดินเข้าห้องฉันก็ถูกดันเข้ากับประตูทันที!

            เมาทีไรก็หื่นแบบนี้ทุกทีอ่ะ!

            “เมียครับ...”

            เมื่อก่อนเรียก‘น้อง’ เดี๋ยวนี้อัพเลเวลมาเรียกว่า ‘เมีย’!

            พี่แม็คใช้มือข้างขวาดันไหล่ฉันให้แนบกับประตูส่วนมือข้างซ้ายก็ยันประตูเอาไว้ในลักษณะเหมือนขังไม่ให้ฉันเดินหนี

            “ห้ามจูบนะเหม็นเหล้า” ถึงขนาดว่าลมหายใจออกของเขามีกลิ่นแอลกอฮอล์ปนมาจนฉุนอ่ะกินหรืออาบเนี่ย?

            “ไม่เห็นเหม็นเลย”ว่าแล้วก็หอมแก้มฉันแรงๆ ทั้งซ้ายและขวา “พี่ว่าออกจะหอม”

            บอกตรงๆว่าตอนนี้ไม่เขินแต่ง่วงมากกว่า!

            “ร้อนจัง...ถอดเสื้อให้พี่หน่อยครับ”

            “ถอดเองสิคะ!”แค่เลิกกักตัวฉันก็มีมือว่างมาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตแล้วไหมล่ะ!?

            “ไม่เอาเดี๋ยวเมียหนี”

            รู้ทันอีก!โคตรเซ็ง!

            “งั้นก็ขยับออกยืนชิดขนาดนี้จะแกะกระดุมได้ยังไง”

            ฉันถลึงตาใส่พรางดันคนตัวใหญ่ให้หลีกทางแต่พี่แม็คไม่ได้ถอยห่าง...ร่างสูงใช้ปลายจมูกโด่งคลอเคลียกับจมูกฉันมือข้างที่ใช้ยันประตูเปลี่ยนมาลูบไล้หัวไหล่มน

            ฉันอยากรีบนอนเลยรีบทำตามที่เขาขอ

            แต่ในขณะที่กระดุมเม็ดสุดท้ายกำลังหลุด....

            พี่แม็คก็ใช้หัวเข่าดันแทรกเข้ามาระหว่างขาฉันให้ยืนแยกขาออกมือขวาที่ดันไหล่เล็กก็เปลี่ยนมาตรึงท้ายทอยนวดวนไม่กี่จังหวะก็กำโคนผมตรงนั้นแล้วดึงไม่แรงนักเพื่อบังคับให้ฉันแหงนเงยหน้ารับริมฝีปากหยักได้รูปที่บดจูบลงมา

            จูบอย่างเอาแต่ใจ!ลิ้นหนากวาดต้อนลิ้นนุ่มจนหมดหนทางสู้ พี่แม็คไม่ผละออกให้ฉันได้หายใจเลยสักนิดฉันเลยต้องหาทางรอดให้ตัวเองด้วยคล้องแขนรอบลำคอเขาสอดนิ้วเข้าไปในกลุ่มผมดกดำเงางามแล้วกระชากทันที!

            คนเมาส่งเสียงงึมงำ๲ั๾๲์ตาสีเข้มจ้องมองอย่างเสียดายก่อนจะเลื่อนหน้าเข้ามาเลียไล้น้ำลายที่มุมปากฉันแล้วพูด

            “ส้มอย่าทำร้ายร่างกายพี่...นี่ผัวน้องนะครับ”

            “ปลดออกจากตำแหน่งดีไหมคะ!?”ถามจบคนได้ฟังก็ทำหน้ามุ่ย

            “ไม่เอาไม่ให้ปลด”

            “...”

            “แต่ถ้าน้องจะปลดกางเกงพี่พี่จะไม่ว่าเลย”

            “...”

            “เนอะๆปลดเปลื้องผ้าน่าทำกว่าตั้งเยอะ” ว่าแล้วก็ย่อตัวลงใช้แขนแกร่งสอดเข้าหว่างขาฉันแล้วออกแรงยกพร้อมๆ กับยืดตัวขึ้น!

            “พี่แม็ค!”

            “น้อง...”

            คือนึกภาพว่าตอนนี้ฉันถูกเข้าอุ้มขึ้นน่ะนะ!ท่าอุ้มก็ดูเหมือนฉันพร้อมจะตกลงสู่พื้นห้องตลอดเวลาเลยต้องใช้แขนที่คล้องผ่านลำคอพี่แม็คเปลี่ยนเป็๲กอดคอเขาไว้แทน

            ชุดคลุมอย่างดีที่ฉันสวมทับชุดนอนสายเดี่ยวข้างในแหวกออกจนรู้สึกถึงกระดุมกางเกงยีนส์ตัวหนาของพี่แม็คที่แนบเข้ากับต้นขาด้านในไอร้อนใต้ซิปเหล็กที่แผ่ออกมาก็ทำให้ฉันหวั่นใจ

            ทุกจังหวะที่เขาก้าวขาทำให้ฉันรู้ว่าเราส่วนอันตรายของเขาใกล้กับส่วนอ่อนไหวของฉันมากแค่ไหน

            ประสบการณ์เมาครั้งล่าสุดของเขาทำให้วันรุ่งขึ้นฉันต้องลางานเพราะปวดเมื่อยจนทนไม่ไหวถ้าฝืนไปทำงานวันนั้นคงต้องเดินขาถ่างเลยล่ะ!

            “ห้ามหื่นนะคะ”

            “ห้ามได้ที่ไหน”

            “ไม่ได้ก็ต้องได้!”

            “ขอนิดนึงไม่ได้หรอครับ...”

            เกลียดความอ้อนนี้!เกลียดโทนเสียงที่ฟังที่ไรก็ต้องยอมทุกที!

            “...”

            “นะครับน้อง...นะครับ”

            พอรู้ว่าฉันลังเลก็ยิ่งอ้อน

            พี่แม็คใช้เท้าดันประตูห้องนอนเดินผ่านเข้ามาถึงเตียง
    วางฉันลงแล้วดันให้ฉันนอนราบ

            “อย่าอ้อน...พี่แม็คเ๯้าเล่ห์ รู้อยู่แล้วว่าส้มต้องใจอ่อน”

            “พี่ไม่ได้อยากให้ส้มใจอ่อนแต่อยากให้ ช่วยจนพี่อ่อน”

            ว่าแล้วก็แกะกระดุมกางเกงแล้วรูดซิปลง

            ทันใดนั้นสิ่งที่แข็งตัวพร้อมรบก็ดีดผึงออกมา!!!

            เดี๋ยวนะ!กางเกงในเขาหายไปไหน!

            ฉันเบิกตากว้างแล้วตวัดสายตามองหน้าพี่แม็คอย่างรวดเร็วแววตาเปล่งประกายวิบวับนั่นเปลี่ยนเป็๲ง่วงปรือทันที

            เกือบเชื่อแล้วว่าเมาดีนะที่ฉันฉลาด!

            “ไม่ได้เมาใช่ไหม!”

            “อุ้ย!”แสร้งร้องอย่าง๻๷ใ๯

            “แอบถอดกางเกงในเตรียมไว้แล้วใช่ไหม!”

            “น้องอย่าคิดมากน่า”

            “หลอกให้ส้มช่วยถอดเสื้อด้วยใช่ไหม!”ทั้งถอดเสื้อ ทั้งถอดกางเกงใน กะว่ามาถึงจะเนียนเมาแล้วรังแกฉันเลยว่างั้น!?

            “หว่าโดนจับได้เลย” คราวนี้ก็ยิ้มด้วยจริตตอแหล!

            “ไม่ตลก!”ฉันบอกแล้วยกขาข้างนึงใช้เท้ายันหน้าท้องเขาไว้อย่างโมโห!

            คนโดนเท้ายันไม่สะทกสะท้านเขาสู้แรงที่ฉันใช้กั้นพื้นที่ระหว่างเราด้วยการดันตัวเองเข้ามาเมื่อกำลังจะพ่ายแพ้ฉันเลยเปลี่ยนองศายกขาสูงขึ้น

            คราวนี้เปลี่ยนเป็๲‘ถีบ’ เข้าที่หน้าอก!

            แต่ฉันก็พลาดท่า...คนเ๯้าเล่ห์มองเข้าไปใต้ชุดนอนอย่างย่ามใจ พอจะยกขาลงเขาก็รู้ทันพี่แม็คดึงขาข้างนั่นพาดบ่าเอาไว้แล้วจูบไล้๻ั้๫แ๻่ข้อเท้าลงมาก่อนจะผละออกแวบนึง

            “พลาดเองนะสมน้ำหน้า”

            ส่งยิ้มร้ายกาจมาจากนั้นก็มุดหายเข้าไปใต้หว่างขาทันที!!

    .............................................................................