โสเภณีตีตรา

ยามค่ำคืน… คฤหาสน์ฮาเวลีตั้งตระหง่านราวราชวังกลางมหานครที่ไม่เคยหลับใหล ผนังหินอ่อนสีครีมแกะสลักลวดลายดอกไม้โบราณละเอียดอ่อน เสาโค้งสูงตระหง่านรับกับระเบียงฉลุลายแบบราชวงศ์เก่า แสงไฟสีทองจากโคมคริสตัลสะท้อนพื้นหินมันเงา จนทั้งคฤหาสน์ดูราวกับถูกชุบด้วยทองคำ ประตูไม้สักบานใหญ่เปิดออกอย่างเงียบงัน

ภายใน… เสียงดนตรีคลาสสิกอินเดียลอยเอื่อยในอากาศ กลิ่นกำยานจาง ๆ ผสมกับน้ำหอมราคาแพงของแขกผู้มาเยือน โถงกลางสูงโปร่ง ประดับโคมระย้าคริสตัลขนาดมหึมา แสงระยิบระยับสะท้อนส่าหรีผ้าไหมสีแดง ทอง และมรกตของหญิงสาวที่ยืนสนทนาอย่างสง่างาม ชายหนุ่มในเชอร์วานีตัดเย็บประณีตพูดคุยด้วยท่าทีสุขุม ราวกับที่นี่คือสโมสรของชนชั้นสูง ไม่ใช่สถานที่ที่ซื้อขายความลับ ม่านกำมะหยี่สีแดงเข้มทอดยาวปิดทางเดินด้านใน ซ่อนห้องส่วนตัวไว้หลังเงาไฟสลัว ทุกอย่างถูกจัดวางอย่างมีศิลปะ ราวกับความหรูหรานี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อบดบังความจริงบางอย่าง ที่มุมหนึ่งของโถง เก้าอี้ไม้แกะสลักตั้งอยู่ใกล้หน้าต่างกระจกสี แสงจันทร์ส่องผ่านลวดลายกระจก กระทบพื้นเป็๞เงารูปดอกบัว

สถานที่แห่งนี้งดงามเกินกว่าจะถูกเรียกว่า “ซ่อง” แต่มันก็ไม่เคยบริสุทธิ์พอจะถูกเรียกว่า “บ้าน” ทุกเสียงหัวเราะ ทุกการชนแก้ว ทุกสายตาที่แลกเปลี่ยน ล้วนมีราคาของมัน และในค่ำคืนนี้ ฮาเวลีมุกสีดำแห่งนี้กำลังจะกลายเป็๲จุดเริ่มต้น ของความรักที่อาจทำให้ทั้งอาณาจักรสั่นคลอน