"จริงสิเตี่ย ผมมีธุรกิจอย่างหนึ่งจะมาเสนอ สนใจม่ะ?" วินเทอร์พูดขึ้น ก่อนที่สายตาของเขาจะเหลือไปเห็นบางสิ่งที่อยู่ในตู้ที่วางแอบๆอยู่ภายในห้องนั่งเล่น
วินเทอร์ไม่รอช้ารีบลุกขึ้นเดินยังเ้าตู้นั้นทันที เขาเปิดตู้ออกแล้วหยิบขวดแก้วขวดหนึ่งออกมา จากนั้นก็เปิดฝาออกแล้วยกซดเข้าไปหลายอึก
"ไอหยา~! ฉิบหายเลี้ยววววว" คุณฟู่ที่เห็นเช่นนั้น ถึงกับะโลั่นขึ้นมา พร้อมรีบวิ่งเข้าไปแย่งเ้าขวดแก้วนั้นออกจากมือวินเทอร์
"ฟุฮา~~~ เตี่ยมีของดีแบบนี้จะซ่อนเอาไว้ทำไมกัน?" วินเทอร์ที่ถูกแย่งขวดไปแล้ว เขาได้เลียริมฝีปากของตัวเองช้าๆ ค่อยๆซึมซับรสชาติของเ้าสิ่งที่เขาได้ดื่มไปเมื่อสักครู่
คุณฟู่ที่แย่งขวดแก้วคืนมาจากวินเทอร์ได้แล้ว เขาถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก แต่เมื่อเขาลองสังเกตดีๆจะเห็นว่าภายในขวดนั้นมันว่างเปล่า ไม่มีสิ่งใดเหลือไว้สักนิดเดียวเลย คุณฟู่ถึงกับลมจับ แข้งขาอ่อนแรงจนแบกรับร่างกายที่อ้วนตุ้บของเขาไม่ไหว จนลงไปนั่งกองอยู่กับพื้น พร้อมถือเ้าขวดแก้วไว้ด้วยมือสั่นที่ระริกๆ
"อา... อา... Mendis coconut Brandy ที่อั๊วอุตส่าห์เก็บไว้ หมดลงไปซะเลี้ยว..." เวลานี้ คุณฟู่ได้สติหลุด ิญญาล่องลอยออกจากร่างไปแล้ว
"แค่ขวดละหนึ่งล้านดอลลาร์สหรัฐเอง เดี๋ยวผมซื้อของดีกว่านี้ให้เตี่ยเอง" วินเทอร์ยักไหล่ขึ้นมาอย่างเฉยเมย
"อั๊วรู้ว่ามันก็ไม่ได้แพงอะไร แต่นี่ลื้อเล่นยกขวดดื่มเหมือนโคล่าตามร้านสะดวกซื้อเลยเนี่ยสิ!" คุณฟู่ลุกขึ้นยืน พร้อมกำหมัดเขกหัววินเทอร์ไปหนึ่งที
เขาอยากจะรู้จริงๆว่าบนโลกนี้จะมีใครกล้าดื่มเหล้า ที่ขวดหนึ่งราคาเพียงพอที่สามารถทำให้ครอบครัวหนึ่งอยู่กินไปได้ทั้งชาติแล้ว สามารถดื่มเข้าไปเหมือนดื่มน้ำเปล่าได้แบบวินเทอร์
"อู้ยย~ เจ็บๆ" วินเทอร์เอามือกุมหัวไว้ด้วยความเ็ป หมัดของคุณฟู่นี่หนักจริงๆ เหมือนกับว่าเขาโดนค้อนทุบหัวเลย
"เหอะ! แล้วธุรกิจอะไรที่ลื้อจะเสนอมาละ" คุณฟู่ไม่สนใจท่าทางที่เ็ปของวินเทอร์ จากนั้นเขาก็เดินกลับไปนั่งบนโซฟาที่เดิม
ถ้าเกิดว่าคนที่ทำไม่ใช่วินเทอร์ลูกรักของเขาแล้วละก็ อาจโดนเอาขวดไวน์ฟาดหัวแตกไปแล้ว เผลอๆอาจจะถูกยิงดับอยู่ตรงนั้นก็เป็ได้
"เตี่ยรู้จักเหรียญคริปโตเคอเรนซี่ไหม? พวกบิตคอยน์ อีธีเลี่ยม ต่างๆ" วินเทอร์ถามขึ้นมา พร้อมเดินกลับไปนั่งโซฟาข้างๆซัมเมอร์เหมือนเดิม
แต่ว่ารอบนี้เหมือนมีอะไรมาดลใจของซัมเมอร์ เธอจึงะโขึ้นมานั่งบนตักของเขา เหมือนกับว่าเธอไม่้าให้วินเทอร์ลุกขึ้นเดินเพ่นพ่านอีก
เมื่อวินเทอร์เห็นว่าซัมเมอร์ได้ขึ้นมานั่งตักของเขา วินเทอร์จึงยิ้มออกมาจากนั้นก็แขนทั้งสองข้างขึ้นมาโอบกอดเธอเอาไว้ โดยไม่สนใจใครเลย ด้วยขนาดตัวที่สูง 185 เิเ กับซัมเมอร์ที่สูงเพียง 156 เิเ จึงทำให้ตัวเขาโอบกอดเธอเอาไว้ได้จนมิด พร้อมเอาคางเกยหัวของซัมเมอร์ ด้วยท่าทางที่ดูชิลๆ สบายๆ
ซัมเมอร์ที่ถูกกอดอยู่ ก็นั่งนิ่งก้มหน้าลงด้วยความเขินอาย เธอไม่น่าะโขึ้นมานั่งตักพี่วินเทอร์เลย พี่วินเทอร์ของเธอกอดเธอต่อหน้าคนตั้งมากมาย แถมยังอยู่ต่อหน้าพ่อของเธออีก
ส่วนพี่ส้มก็ได้แต่แอบมองด้วยความอิจฉา พร้อมทั้งคิดในใจว่า 'ทำไมที่ตรงนั้นไม่ใช่ฉัน! ฉันก็อยากถูกเขากอดเอาไว้แบบนั้นเหมือนกัน มุแง้~'
คุณฟู่ที่เห็นลูกชายสุดที่รักกับอาหมวยตัวน้อยของเขา แสดงท่าทางสวีทหวานแหวว ดูรักใคร่กันดี ก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ เขาก็ไม่ใช่ตาแก่หัวโบราณ ยึดตามขนมธรรมเนียมอะไรขนาดนั้น
แค่มองย้อนกลับไปสมัยวัยรุ่น ก่อนที่คุณฟู่จะมีภรรยา เขาก็ถูกขนานนามว่าเป็คุณชายเ้าสำราญแล้ว ต่อหน้าเขาวินเทอร์มันก็แค่เด็กน้อยเท่านั้น ไม่ว่าจะเป็ชีวิตนี้หรือชีวิตที่แล้ว เื่นารีก็เทียบกับคุณฟู่ได้ไม่ติด
แต่หลังจากที่คุณฟู่ได้มีภรรยาและลูกสาว เขาก็เปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็หลังมือเลย จากเ้าพ่อคาสโนว่า กลายเป็ท่านสมาชิกชมรมคนรักเมีย เมียคือพระเ้ากันเลยทีเดียว ไม่ต่างอะไรไปจากวินเทอร์ในชีวิตที่แล้วเลย นี่เลยเป็อีกสาเหตุหนึ่งที่คุณฟู่อยู่เป็พ่อหม้ายจนมาถึงทุกวันนี้
"ก็พอได้ยินมาบ้าง ทำไมหรือ? เ้าเหรียญพวกนี้ดูไม่ค่อยมีอะไรเลย แถมยังดูยุ่งยากอีก ไปเทรดหุ้นไม่ดีกว่าเหรอ?" คุณฟู่ตอบกลับไป
"แน่นอนว่าตอนนี้ดูไม่ค่อยมีอะไร เพราะว่าเ้าเหรียญพวกนี้มันเข้าถึงได้ยาก แต่ว่าถ้าเราทำให้พวกมันเข้าถึงง่ายละ? อย่างเช่นการทำเว็บไซต์ที่เป็กระดานแลกเปลี่ยนขึ้นมา เหมือนกับพวกหุ้น"
"อธิบายต่อสิ" เมื่อพูดถึงเื่เงิน แววตาของคุณฟู่ก็เปล่งประกายออกมา ไม่รู้เพราะว่าแซ่ของเขาคือฟู่ (富) ที่แปลว่า ร่ำรวย หรือเปล่า
"เท่าที่ผมรู้มา ตอนนี้ในประเทศของพวกเรายังไม่มีแพลตฟอร์มแลกเปลี่ยนซื้อ-ขาย สินทรัพย์ดิจิทัลเกิดขึ้นมา แม้ว่าต่างประเทศจะมี แต่ก็ยังไม่ได้เป็ที่รู้จักกว้างขวางขนาดนั้น พวกเราจะใช้ข้อได้เปรียบตรงนี้ในการขยายตลาด" วินเทอร์อธิบายขึ้นมาอย่างช้า
ส้มที่เป็เลขาส่วนตัวก็รู้หน้าที่ของตนดี เธอจึงค่อยๆจดรายละเอียดต่างๆไปตามที่วินเทอร์ได้อธิบายออกมา
"เดี๋ยวพวกรายละเอียดต่างๆ ผมจะให้พี่ส้มสรุปแล้วส่งไปให้เตี่ยอีกทีนะครับ" วินเทอร์อธิบายไปพลางบีบตัวซัมเมอร์เล่นด้วยมือที่อยู่ไม่สุขของเขา เหมือนกับว่าซัมเมอร์คือตุ๊กตาตัวหนึ่ง
อีกไม่นานก็จะมีบริษัทซื้อขายคริปโตเคอร์เรนซีที่ใหญ่ที่สุดในโลกเกิดขึ้นมา พวกเขาจะเป็เพียงแพลตฟอร์ม ตารางแลกเปลี่ยนซื้อขาย สินทรัพย์ดิจิทัลเพียงแห่งเดียวบนโลกใบนี้ เพราะคนที่คิดจะเปิดแข่งกับพวกเขาจะถูกอำนาจอิทธิพลของพวกเขาทำให้จมหายไป
"ตกลง ถ้ามีปัญหาอะไร ก็ติดต่อไปให้อาหลงช่วยนะ ลื้อที่สืบทอดตำแหน่งต่อจากอั๊วยังไงก็ต้องได้เจอมันอยู่ละ พวกเงินที่หมุนเวียนและธุรกิจต่างๆของแก๊งอาหลงก็คอยดูแลให้อยู่"
"ครับ" วินเทอร์ยิ้มตอบกลับไป เขารู้จักอาหลงคนนี้เป็อย่างดี เพราะปัญหาเื่เงินต่างๆ ก็เป็อาหลงคนนี้แหละที่คอยช่วยเหลือ ชื่อเต็มๆของเขาก็คือ หวงหลง (黃龍) ที่แปลว่า ัทอง ถ้าพี่เทียนคือมือขวาของคุณฟู่ อาหลงคนนี้ก็เป็มือซ้าย ธุรกิจกิจการต่างๆของแก๊งหงเหมินก็ได้อาหลงคนนี้ดูแลจัดการให้ ไม่ว่าจะเป็ ธุรกิจเช่น ผับ-บาร์ บ่อนพนันคาสิโน หรือการค้าขายสิ่งผิดกฏหมายต่างๆ
มีคำกล่าวกันในแวดวงโลกใต้ดินว่า 'ถ้า้าสิ่งใดก็ให้ไปติดต่อหวงหลง ขอเพียงลูกค้าเงินถึง เขาก็สามารถจัดหามาให้ได้ทุกอย่าง'
"พวกลื้อตามสบายเลยนะ อั๊วไปละ" คุณฟู่พูดขึ้นมา จากนั้นก็ลุกขึ้นยืนและเดินออกจากห้องนั่งเล่นไปพร้อมกับเทียนและเสือ
เมื่อคุณฟู่และลูกน้องทั้งสองได้จากไปแล้ว ในห้องนั่งเล่นก็เหลือเพียงพวกเขาสามคนเท่านั้น
"พี่ส้มคะ เหรียญคริปโตที่ป๊ากับพี่วินพูดถึงมันคืออะไรคะ?" ซัมเมอร์ได้เริ่มประโยคสนทนาขึ้นมา เพื่อทำลายความเงียบ
"คริปโตเคอเรนซี่คือ สินทรัพย์ดิจิทัล ที่สามารถใช้ซื้อขายแลกเปลี่ยนเป็เงินได้ค่ะ ยกตัวอย่างเช่นน้องซัมเมอร์ ซื้อเ้าเหรียญบิทคอยน์ 1 เหรียญในราคา 600,000 บาท แล้วเก็บเอารอขายตอนที่มันราคาขึ้น สมมุติว่าถ้ามันราขึ้นไปที่ 1 เหรียญ ราคา 1,200,000 บาท น้องซัมเมอร์ก็จะได้กำไรมา 600,000 กว่าบาท" ส้มอธิบายง่ายๆให้ซัมเมอร์ฟัง
"มันได้เงินง่ายขนาดนั้นเลยหรือคะ? แค่ซื้อมาเก็บไว้รอราคาขึ้นก็ขายแค่นั้นเอง" ซัมเมอร์ถึงกับตาเป็ประกายออกมา
"มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกจ้ะ เพราะว่าไม่มีใครไม่สามารถรู้ได้ล่วงหน้าได้ว่าเราซื้อมาในราคานั้น ราคามันจะขึ้นหรือลง ถ้าน้องซัมเมอร์เห็นว่าราคามันลงเลยซื้อมาเก็บไว้หวังราคาขึ้น แต่ปรากฏว่าในอนาคตราคามันได้ดิ่งลงไปอีก ก็จะขาดทุนเลยนะจ๊ะ หลักการมันก็คล้ายๆกับหุ้นนั่นแหละจ้ะ"
วินเทอร์ที่นั่งฟังอยู่ ถึงกับสะดุ้งโหยงขึ้นมาในใจ แน่นอนว่าไม่มีใครรู้ได้ล่วงหน้าว่าเหรียญตัวไหนจะขึ้นหรือลง แต่คุณปู่วินเทอร์เป็ข้อยกเว้น เขาที่ย้อนเวลามารู้หมดทุกอย่างว่าเหรียญไหนจะเป็ยังไง เมื่อคิดได้ดังนั้นวินเทอร์จึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดหาแพลตฟอร์มที่มีอยู่ในปัจจุบันทันที
พอวินเทอร์หาเจอแล้ว เขาที่เตรียมจะสมัครและยืนยันตัวตนก็ต้องมาสะดุดตรงที่ ต้องมีอายุสิบแปดปีขึ้นไปเนี่ยสิ เขาที่พึ่งจะอายุสิบห้าปีเอง ต้องรออีกสามปีนู่นเลย วินเทอร์ถึงกับกำหมัด และคิดในใจว่า 'รอท่านปู่คนนี้เปิดบริษัทและสร้างเว็บของตัวเองขึ้นมาก่อนเถอะ บัดซบ!'
แต่วินเทอร์ก็ไม่ยอมแพ้ เขาชูโทรศัพท์ที่เป็หน้าแพลตฟอร์มซื้อขายขึ้นมา และพูดขึ้นมาว่า "พี่ส้มครับ พี่มีบัญชีเว็บนี้ไหมครับ ผมขอหน่อย"
"? ก็มีอยู่ค่ะ น้องวินจะใช้บัญชีพี่เหรอคะ?" ส้มถึงกับงงเป็ไก่ตาแตก บัญชีเกี่ยวกับการเงินที่เป็ของส่วนตัว มันมอบให้กันได้อย่างนี้เลยเหรอ
"ใช่ครับ ผมอายุยังไม่ถึงเลยสมัครยังไม่ได้ ผมเลยจะใช้บัญชีของพี่" วินเทอร์พูดขึ้นมาสบายๆ
"น้องวินไม่กลัวว่าพี่จะฮุบเงินทั้งหมดไปเหรอคะ?" ส้มถามหยั่งเชิงขึ้นมา เธอจะรู้อยู่แล้วว่า ถ้าเธอฮุบเงินของวินเทอร์ทั้งหมดไป เธอจะต้องโดนวินเทอร์กับคุณฟู่ตามล่าแน่ๆ ยิ่งเป็วินเทอร์ร่างปีศาจด้วยแล้ว ไม่อยากจะคิดเลย บรื้อ~
"ไม่หรอกครับ ถ้าพี่อยากเอาไปใช้เท่าไหร่ก็ตามสบายเลย เพราะเราเป็ครอบครัวเดียวกันไงครับ" วินเทอร์ยิ้มออกมาจางๆ
เมื่อส้มได้ยินคำพูดของวินเทอร์ ใบหน้าของเธอก็ได้แดงขึ้นสีจนเก็บหรือปิดเอาไว้ไม่อยู่ หัวใจดวงน้อยๆตะมุตะมิของเธอ เต้นแรงจนฉุดไม่อยู่แล้ว! ถ้านี่เป็นิยายแฟนตาซีแบบเต็มตัว หัวใจของส้มต้องะเิทะลักออกมาแน่ๆ
'ครอบครัว... ครอบครัว... เขาบอกว่าฉันเป็คนในครอบครัวเขาละ'
'ฉันมีฐานะอะไรในครอบครัวของเขากันนะ? ถ้าน้องซัมเมอร์เป็เมียหลวง แบบนี้ฉันก็ต้องเป็เมียน้อยสินะ ไม่เป็ไรๆ เป็เมียน้อยก็ได้ขอแค่ได้อยู่กับเขาก็พอ แล้วรอยยิ้มนั้นมันอะไรกัน แอร๊ยยย! บ้าๆๆ บ้าจริงๆๆ >/////<'
เวลานี้ส้มได้นั่งนิ่งสติหลุดเข้าไปอยู่ในโลกส่วนตัวของเธอแล้ว ส้มไม่คิดว่าคำว่าครอบครัวที่วินเทอร์หมายถึงจะเป็ พี่ น้อง ญาติสนิทมิตรสหายเลยแม้แต่น้อย สิ่งแรกที่เธอคิด คือการเป็เมียของเขา และก็เป็สิ่งเดียวที่เธอคิดด้วย ซัมเมอร์ที่นั่งอยู่บนตักของวินเทอร์ รับชมอยู่ั้แ่ต้นจนจบได้แสยะยิ้มขึ้นมา
วินเทอร์ที่รอส้มส่งบัญชีมาให้ ก็เกิดอาการผวาสั่นขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ แต่ด้วยสัญชาตญาณของเ้าพ่อมาเฟียแล้ว เขาจึงรู้ได้ว่านี่มันคือลางร้ายบอกเหตุ 'นี่มัน จิตสังหาร!? มีนักฆ่าอยู่ในบ้านหลังนี้ แย่แล้ว!'
Writer : ตอนเช้า เจอกันอีกตอนนะน้าบ