อ้อนรักท่านประธานหล่อ

<ป๋าธีม>

ผมไล่อ่านคอมเม้นต์ในโซเชียลกระแสดีมาก ปล่อยไปแค่ครึ่งชั่วโมง คนมากดไลค์เกือบ4แสนคน คนคอมเม้นต์อีกเกือบ50,000คน แสดงว่ากระแสมาแรง บางคอมเม้นต์ก็มีที่ขอวาปภรรยาผม ซึ่งผมไม่ว่าอะไรนะดีซะอีกมีคนไปตามไอจีอิงฟ้าเยอะๆงานโฆษณาเข้าอีก ดังแน่นอน 

แอ๊ดดดดดดดดดด

"ป๋าขาาาาา"

อิงฟ้าเข้ามาในรถก็รีบมากอดผมทันที ผมเอามือข้างซ้ายโอบรัดเธอไว้แน่น อิงฟ้ามองหน้าจอไอแพตของผมแล้วเอ่ยถามอย่างสงสัย

"อ่านอะไรอยู่คะ?"

อิงฟ้าเอ่ยถามพร้อมกับเอานิ้วมาเลื่อนจอผม ผมก็ถือให้เธอเลื่อนดูแบบนั้นแหละไม่ได้ว่าอะไร

"ทีเซอร์ละครหนูไง"

อิงฟ้าพยักหน้าเบาๆก่อนจะเลื่อนไปเจอคอมเม้นท์ที่มีคนปล่อยวาปไอจีของเธอ

"ยัยพลอยใสนี่นา มีมาโปรโมทไอจีเพื่อนซะด้วยอ่ะ คิกคิก "

อิงฟ้าหัวเราะขำเงยหน้ามองผมยิ้มๆซึ่งผมก็ยิ้มให้ไม่ได้ว่าอะไร อิงฟ้าหยิบโทรศัพท์ของตัวเองมากดดูบ้าง 

"มีแต่คนถามว่าหนูเป็๲ใคร พวกเขาน่าจะอยากติดตามแล้วก็รู้จักหนูนะ "

อิงฟ้าเปิดไอจีของตัวเองให้ผมดูก่อนจะอ้าปากค้างอย่าง๻๷ใ๯

"ป๋าาาาา ดูนี่สิค่ะ ยอดติดตามหนู 120,000ฟอลโล่แล้วอ่ะ กริ๊ดดดดด"

อิงฟ้ายิ้มอย่างดีใจก่อนจะกอดผมแน่น ผมเห็นเธอมีความสุขผมก็มีความสุข ผมยิ้มตามเธอที่ดีดดิ้นดีใจอยู่ในอ้อมกอดผม

"พี่เจมส์ พี่ดรีมไปฟอลโล่ไอจีอิงฟ้าด้วยนะเข้าใจป่ะ"

อิงฟ้า๻ะโ๷๞ไปตรงที่นั่งคนขับ เขาสองคนมองผ่านกระจกยิ้มๆ

"เรียบร้อยแล้วครับพอเห็นวาปปุ๊บรีบไปกดให้ทันที แถมแชร์ให้อีก "

"ดีมากงี้ต้องให้รางวัลซะแล้ว >.< ป๋าให้รางวัลพี่ดรีมพี่เจมส์ด้วยยย"

"ครับๆเดี๋ยวจัดการให้ "

ผมเอ่ยอย่างเอาใจก่อนจะมองคนในอ้อมกอดเลื่อนไอจีไปมาแล้วยิ้มอย่างตื่นเต้น ผมดูไอแพตของตัวเองบ้าง กระแสอิงฟ้ามาแรงจริงๆ ส่วนบี มารตี คือเธอดังอยู่แล้วไงคนปกติก็ชมว่าเธอสวย เธอเก่งอยู่แล้ว แต่พอมาเห็นอิงฟ้าอยู่ข้างๆมันทำให้คนที่เห็นสนใจมากกว่า เพราะหน้าใหม่ไม่เคยเห็นมาก่อน แถมผมยังคิดเฉพาะฉากที่อิงฟ้าแสดงเข้าถึงบทบาทมาอีกนั้นทำให้คนยิ่งสนใจในตัวอิงฟ้าไปอีก ไม่แปลกใจเลยว่ายอดฟอลโล่ในไอจีถึงเพิ่มขึ้นมากขนาดนี้

"ป๋าตามหนูยังอ่ะ"

อิงฟ้าหันมามองหน้าผม ผมส่ายหน้ายิ้มแห้งๆ ลืมติดตามเมียเลยอ่ะนี่ผมจะถูกดุป่ะเนี้ย

"แหะๆ พอดีป๋ามัวแต่ดูนั้นดูนี่ก็เลยยังไม่ได้ไปกด"

"ชิ!!! งี้ต้องถูกลงโทษ!!!"

อิงฟ้ามองผมอย่างคาดโทษก่อนจะสะบัดหน้าหนีผมอย่างงอนๆ ผมรีบกดเข้าไอจีรีบค้นหาอิงฟ้าทันที ไม่อย่างนั้นเมียได้งอนผมหนักแน่ๆ

"นี่ไงๆกดฟอลแล้ว ไม่งอนน้า"

ผมเอาหน้าซุกกับแก้มนวลอิงฟ้าเหลือบมองหน้าจอแล้วอมยิ้ม

"ก็ได้ๆ ถือว่าความผิดครั้งแรกอภัยก็ได้ คิกคิก หนูดีใจจังเลย ก่อนหน้านี้มีคนฟอลไอจีแค่1,200คนเอง "

ผมมองคนตัวเล็กพูดอย่างอารมณ์ดี แม้กระทั่งผู้ช่วยผมทั้งสองคนยังมองอิงฟ้ายิ้มๆเลย ก็น่ารักแล้วก็มีเสน่ห์ขนาดนี้ใครอยู่ใกล้ก็อดยิ้มตามเธอไม่ได้ไง

"ป๋าจะกลับเลยหรือจะพานายหญิงไปฉลองก่อนครับ? "

ผมก้มไปมองคนข้างๆเพื่อขอคำตอบ อิงฟ้ามองหน้าผมแล้วทำท่าครุ่นคิด

"ยังไม่อยากฉลองเลยค่ะ รอให้ละครออนแอร์ก่อนดีกว่า วันนี้ไปทานข้าวกับคุณพ่อคุณแม่ที่บ้านได้มั้ยคะ หนูอยากเจอพวกท่านจัง"

ผมพยักหน้าเบาๆก่อนจะสั่งให้เจมส์ขับออกนอกเมืองไปที่บ้านพ่อกับแม่บุญธรรมของอิงฟ้าซึ่งก็คือพ่อแม่เจ๊บิวนั้นแหละ

"โอเคครับ นอนพักก่อนมั้ยพี่จะนั่งให้หนูนอนหนุนแขนไม่บ่นด้วย "

อิงฟ้าวางโทรศัพท์แล้วซุกหน้าลงกับอกผม

"งั้นไม่เกรงใจแล้วน้า ถ่ายละครวันนี้ง่วงมากเลย ฮ้าวววว นอนดีกว่า "

ผมกอดอิงฟ้าไว้ด้วยมือทั้งสองข้างก่อนจะเอาคางวางไว้บนหัวอิงฟ้า

"ตามสบายครับ "

.

.

สองชั่วโมงผ่านไป......

แอ๊ดดดดดดดดดด

<อิงฟ้า>

ฉันลงจากรถแล้ววิ่งเข้าไปในบ้านก่อนเลยอันดับแรก ส่วนกระปงกระเป๋าเดี๋ยวสามีก็ถือมาให้เองแหละ ฉันเปิดประตูเข้ามาในบ้านก็เจอคุณพ่อคุณแม่กำลังเดินลงมาจากชั้นบน

"อิงฟ้า!!! ลูกสาววววว"

ฉันวิ่งไปสวมกอดคุณแม่ทันที คิดถึงที่สุด เวลาที่ฉันดีใจหรือประสบความสำเร็จอะไรสักอย่างฉันก็อยากที่จะมาหาพวกท่านก่อนเสมอ

"คิดถึงจังเลยค่ะ "

"พ่อกับแม่ก็คิดถึงลูก เป็๞ยังไงบ้างเราเหนื่อยมากมั้ยสามีดูแลดีรึเปล่า"

คุณพ่อเอ่ยถามยิ้มๆ ฉันพยักหน้าเบาๆ

"แน่นอนค่ะพี่ธีมดูแลหนูดีมาก "

ฉันบอกออกไปก่อนจะยิ้มเขิน คุณแม่ลูบผมฉันยิ้มๆ

" เนี้ยแม่จะรอดูละครที่หนูเล่นเนี้ย พ่อนะสั่งทำห้องนั่งเล่นใหม่เอาทีวีจอใหญ่มากๆมาฉายรอดูละครที่ลูกสาวแสดง "

ฉันหันไปมองคุณพ่อเพื่อขอคำตอบ ท่านพยักหน้ายิ้มๆ

"ก็จอเก่ามันใหญ่ไม่สะใจจะเห็นหนูไม่ถนัดไง ฮ่าา  ว่าแต่ลูกสาวพ่อมาถึงที่นี่มีอะไรด่วนมั้ยนะ?"

"ไม่มีค่ะ แต่หนูมีความสุขที่ละครจะได้ฉาย แล้วก็มีคนรู้จักหนูเพิ่มขึ้น หนูก็แค่อยากจะหามาคุณพ่อคุณแม่ หนูแค่อยากเจอค่ะ "

ฉันบอกออกไปตามจริง พวกท่านดึงฉันเข้าไปกอดแน่น ฉันกับเจ๊บิวมีแค่ฉันเนี่ยแหละที่ชอบอ้อน รายนั้นไม่มาอ้อนแบบฉันหรอก ไม่มีทางทำอ่ะ 

"สวัสดีครับคุณพ่อคุณแม่"

พี่ธีมที่หิ้วกระเป๋าฉันแล้วเดินตามเข้ามา ยกมือไหว้ทักทายพ่อกับแม่ ท่านรับไหว้แล้วเอ่ยทักทาย

"ไงลูกเขย ดูแลลูกสาวพ่อดีมั้ย?"

"ดีมากๆเลยครับไม่ต้องเป็๲ห่วงไป แม้แต่มดซักตัวผมก็ไม่เคยให้มาเกาะ"

ฉันหันไปทำหน้ามู่ใส่พี่ธีม ขี้โม้จริงๆเมื่อวานฉันยังถูกยุงกัดอยู่เลย

"คนขี้โม้เมื่อวานหนูยังถูกยุงกัดอยู่เลย ชิ!!"

"นั้นมันเป็๞เพราะหนูไม่ยอมฉีดสเปรย์ไง พี่จะฉีดให้หนูก็บอกเหม็นกลิ่นตะไคร้ แล้วมาบ่นว่าพี่ไม่ดูแลไม่ได้น้า "

เขาเอ่ยแก้ต่างให้ตัวเอง ซึ่งก็เป็๲ความจริงไง ฉันไม่ชอบกลิ่นตะไคร้อ่ะก็เลยไม่ฉีดนั้นทำให้ฉันถูกยุงกัด 

"ไม่รู้แหละ หนูไม่ชอบตระไคร้ป๋าก็เอากลิ่นอื่นมาสิ"

"โอเคงั้นพี่จะไปซื้อกลิ่นส้มมาแทน ดิวนะ"

ป๋าธีมเอ่ยยิ้มๆฉันหันไแมองหน้าเขาแล้วทำมือโอเค

"ดิวค่ะ "

คุณพ่อกับคุณแม่มองเราสองคนแล้วส่ายหน้าเบาๆ

"อยู่กันสองคนไม่ได้ตีกันใช่มั้ย?"

"ฮ่าๆๆ คุณแม่ก็พูดเกินไปอ่ะ เราสองคนแค่หยอกกันเองค่ะ "

ท่านสองคนพยักหน้ายิ้มๆอย่างโล่งอกก่อนจะชวนเราสองคนไปทานอาหารเย็นด้วยกัน ชีวิตฉันนี่มีความสุขจริงๆเลย 

"งั้นก็แล้วไป ป่ะๆงั้นทานข้าวเย็นกัน ป่ะลูกเขยไปทานข้าวกับพ่อแม่"

"ครับ "