ความสว่างไสวของแสงรุ่งอรุณมักเผยให้เห็นเงาที่ทอดตัวยาวที่สุดและความสงสัยในใจของฝูงชนคือสิ่งกีดขวางที่หนาแน่นยิ่งกว่ากำแพงศิลาใดๆ
รุ่งสางวันใหม่สายฝนที่เคยกระหน่ำตลอดทั้งคืนมอดดับลงเหลือเพียงสายหมอกสีขาวลอยอ้อยอิ่งอยู่ตามชายป่าพฤกษาศิลาหลังจากค่ำคืนอันยาวนานและััเวทมนตร์ผสานชีพจรชีวิติญญารินรู้สึกกระปรี้กระเปร่าและมีพละกำลังเพิ่มขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์ความเ็ปเสียดแทงของอัญมณีทมิฬกลางกะบังลมแปรเปลี่ยนเป็ความอบอุ่นที่เสถียรภายใต้แกนสมดุลใหม่เอวาและรินตระหนักดีว่าพวกเธอไม่อาจหลบอยู่ในถ้ำถัดจากเสาอาคมได้ตลอดไปเพราะหากยามเช้ามาถึงและเอวาหายตัวไปจากเรือนยาอย่างไร้ร่องรอยจะกลายเป็เื่ใหญ่และนำความสงสัยมาสู่ผู้นำหมู่บ้านทันที
ทั้งสองจึงตัดสินใจลอบเดินทางกลับเข้าสู่ชายขอบหมู่บ้านก่อนที่แสงอาทิตย์จะส่องสว่างเต็มที่รินหลบซ่อนตัวอยู่ใต้ร่มเงาของต้นไม้โบราณที่ชายป่าทึบซึ่งอยู่ติดกับลานประชุมใหญ่กลางหมู่บ้านโดยมีเ้าหยกคอยเฝ้าระวังภัยอยู่ข้างกายอย่างเงียบเชียบ ขณะที่เอวาจัดเสื้อผ้าและผมเผ้าให้เรียบร้อยก่อนจะเดินกลับเข้าไปในบริเวณเรือนยาและบ้านของพ่อแม่เธอ
ทว่าทันทีที่เอวาก้าวเท้าเข้าสู่ลานกว้างหมู่บ้าน เธอกลับพบว่าบรรยากาศเงียบงันผิดปกติชาวบ้านและผู้พิทักษ์เขตแดนต่างมารวมตัวกันรอบลานประชุมใหญ่ด้วยสีหน้าตึงเครียดและหวาดระแวงข่าวลือเื่ "เหมันต์ทมิฬ"และร่องรอยคริสตัลอัญมณีสีดำที่พบบนชายแดนทิศใต้ได้รั่วไหลออกไปแล้วชาวบ้านต่างพากันกระซิบกระซาบด้วยความตื่นตระหนกบ้างก็บอกว่ามีอดีตนักฆ่าจากสภามืดลอบเข้ามาซ่อนตัวอยู่ในหมู่บ้านและพร้อมจะลากเอาความตายมาสู่ทุกคน
เอวาถูกเรียกตัวเข้าสู่สภาหมู่บ้านทันทีในฐานะแพทย์สมุนไพรและผู้ดูแลม่านพลังบางส่วน
รินที่ซุ่มมองอยู่หลังพุ่มไม้หนาทึบและเฝ้าสังเกตการณ์ผ่านััพิเศษของ"พันธะสายใยิญญา" ที่เพิ่งเชื่อมต่อสามารถได้ยินและรับรู้ทุกห้วงอารมณ์ความตึงเครียดจากลานประชุมใหญ่ได้อย่างชัดเจนแสงแดดรำไรส่องกระทบใบหน้าของชายหนุ่มคนหนึ่งที่ยืนเด่นอยู่ข้าง โจนาธานพ่อของเอวา และ เลโอร่า แม่ของเธอ
ชายหนุ่มคนนั้นคือ ซีดริกบุตรชายของหัวหน้าเผ่าพันธมิตรผู้พิทักษ์ป่า
ซีดริกยืนอยู่อย่างสง่างามในชุดเกราะหนังสีเขียวขลิบทองอันเป็เอกลักษณ์ของชนเผ่าชั้นสูงใบหน้าหล่อเหลาสะอาดสะอ้าน แววตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและเปี่ยมพลังเขาไม่มีจุดด่างพร้อยใดๆ ในประวัติ และมีพลังมนตราธรรมชาติที่บริสุทธิ์เข้มแข็งซีดริกกำลังพูดคุยกับโจนาธานด้วยน้ำเสียงที่สุขุมทว่าหนักแน่นแสดงความห่วงใยในความปลอดภัยของหมู่บ้านและเหนือสิ่งอื่นใดคือความปลอดภัยของเอวาคู่หมั้นของเขา
"ท่านผู้าุโโจนาธาน"ซีดริกเอ่ยขึ้นพลางชี้ไปที่แผนที่อาคมบนโต๊ะหิน"กระแสพลังงานจากเสาอาคมทิศใต้ผันผวนผิดปกติเมื่อคืนนี้และหน่วยลาดตระเวนของข้าพบร่องรอยของมนตราดินทมิฬที่พยายามจะแทรกซึมเข้ามาข้าเกรงว่าข่าวลือเื่นักฆ่าหลบหนีจะเป็ความจริง และเอวา...เธออาจจะตกอยู่ในอันตรายข้าเสนอให้ส่งกองกำลังนักรบของข้าออกไปปิดล้อมและตรวจค้นแนวป่าทิศใต้อย่างละเอียดเพื่อปกป้องเอวาและหมู่บ้านของเราจากภัยพิบัติครั้งนี้"
โจนาธานถอนหายใจยาวแววตาสั่นไหวด้วยความกังวลในฐานะผู้นำที่ต้องรักษาสมดุลความสัมพันธ์กับต่างเผ่าและความปลอดภัยของลูกสาว"ซีดริก ความกังวลของคุณเป็เื่ที่สภาหมู่บ้านตระหนักดีแต่การเคลื่อนทหารเข้าไปในเขตชายแดนทิศใต้โดยพลการ อาจเป็การยั่วยุสภามืดและเร่งให้เกิดาเร็วกว่ากำหนดเราต้องรอฟังรายงานความผันผวนของม่านพลังจากเอวาก่อน"
เมื่อเอวาก้าวเดินเข้าไปยืนกลางสภาสายตาของซีดริกก็เปล่งประกายด้วยความห่วงใยในทันทีเขาขยับก้าวเข้าไปหาเอวาและถามด้วยน้ำเสียงอบอุ่น "เอวา คุณปลอดภัยดีไหม?เมื่อคืนนี้พายุรุนแรงมาก และมีรายงานว่าเรือนยาของท่านขาดการติดต่อข้าเป็ห่วงคุณแทบบ้า"
เอวายิ้มบางพยายามประคองสีหน้าให้ปกติที่สุดแม้ในใจจะสั่นไหว "ฉันปลอดภัยดีค่ะซีดริกเมื่อคืนฉันแค่เข้าไปเก็บสมุนไพรในป่าลึกและติดพายุฝนม่านพลังทางใต้ไม่ได้ถูกทำลาย มันแค่ได้รับการปรับจูนตามธรรมชาติเท่านั้นเอง"
เสียงกระซิบของชาวบ้านรอบด้านดังขึ้นอีกครั้งแววตาเต็มไปด้วยความระแวง เลโอร่าจ้องมองลูกสาวของตนเองด้วยสายตาจับผิดที่คมปลาบเธอััได้ถึงกลิ่นอายดินศิลาที่ปนเปื้อนอยู่ในไอเวทมนตร์ของเอวาแม้มันจะแปรสภาพเป็พลังที่อบอุ่น แต่หัวใจของคนเป็แม่ย่อมรู้ดีว่ามีบางสิ่งเปลี่ยนไป
รินที่เฝ้ามองภาพทั้งหมดจากในเงามืดช้อนสายตามองดูซีดริกสลับกับมองดูมือของตนเอง... มือที่หยาบกร้านมีรอยแผลเป็สีเงินและสีดำพาดผ่านข้อมือ มือที่เคยจับอาวุธสังหารคนมานับไม่ถ้วนรินรู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาลที่บีบรัดหัวใจของเธอ ความกลัวลึกๆ ในใจ กลับมาตอกย้ำตัวเธออย่างรุนแรงเมื่อเห็นความเพียบพร้อมของซีดริก
เขาสะอาดและงดงามเหลือเกิน...รินคิดในใจ แววตาสีเทาหม่นลงด้วยความเศร้า เขามีครอบครัวที่ยอมรับ มีเกียรติยศมีตำแหน่งหน้าที่ และที่สำคัญที่สุด... เขาคู่ควรที่จะยืนข้างเอวาในสายตาของทุกคนส่วนตัวฉันเป็แค่เงาขยะที่แปดเปื้อนเื เป็ะเิเวลาที่พร้อมจะทำลายชีวิตที่เอวารักและปกป้องมาตลอด
รินรู้สึกว่าพันธะสายใยิญญาที่เชื่อมต่อระหว่างเธอกับเอวาสั่นไหวเบาๆตามกระแสอารมณ์อันเ็ปเอวาที่ยืนอยู่กลางลานประชุมหันกลับมามองทางชายป่าโดยสัญชาตญาณแววตาสีเขียวเต็มไปด้วยความกังวลและความพยายามที่จะปกป้องรินจากการจับกุมของคนในหมู่บ้าน
การปะทะอารมณ์และคำพูดท่ามกลางสภาหมู่บ้านทวีความรุนแรงขึ้นเมื่อชาวบ้านเริ่มเรียกร้องให้ค้นเรือนยาของเอวาเพื่อพิสูจน์ความจริงซีดริกพยายามเข้ามายืนขวางปกป้องเอวา แสดงตัวเป็สุภาพบุรุษผู้เพียบพร้อมที่ยินดีจะรับผิดชอบต่อทุกความปลอดภัยของเธอยิ่งตอกย้ำรอยร้าวแห่งความระแวงในใจของรินว่าสายสัมพันธ์ต้องห้ามของพวกเธออาจนำความพินาศมาสู่เอวาเร็วกว่าที่คิด