ย้อนเวลาสร้างอนาคต

ย้อนเวลาครั้งที่ 1 : เพื่อนทั้งสาม

"ไฟลูกตื่นได้แล้ว เพื่อนมาหาหน้าบ้านแล้วเนี่ยวันนี้วันสำคัญไม่ใช่หรือยังไงกัน" เสียงของหญิงวัยกลางคนดังขึ้นมาทำให้เด็กหนุ่มที่กำลังนอนอยู่บนเตียงและหลับเป็นตายอยู่นั้นส่งเสียงอืออาออกมาพร้อมกับค่อยๆกระพริบตา ความคิดแล่นเข้ามาในหัวในทันที
'อืมมม ไม่ใช่ว่าเรากำลังนอนอยู่ที่บ้านหรือไง แล้วที่นี้มันที่ไหนกันคุ้นจริงๆ' ไฟพูดออกมาหลังจากที่ผ่านไปนานเขาก็ค่อยๆตื่นเต็มตาและตอนนั้นเขาก็อดตกใจไม่ได้
"นี้มันห้องของเราสมัยก่อนไม่ใช่หรือยังไงกัน เรามาอยู่ที่นี้ได้ยังไงกัน เอ๊ะ แล้วเสียงนี้มันเสียงใครกัน" ไฟพูดกับตัวเองด้วยความประหลาดเมื่อได้ยินเสียงหญิงวัยกลางคนที่เอาแต่เรียกชื่อของอยู่
"ไอ้ลูกคนนี้นิ ไม่ได้ยินที่แม่พูดเลยหรือยังไงวันๆเอาแต่เล่นเกมแล้วก็หลับเกือบเช้าทุกวัน วันสำคัญแบบนี้ไม่ไปไหนเลยหรือยังไง ห้ะ" เสียงหญิงวัยกลางยังคนบ่นอยู่อย่างนั้น
แต่คนได้ฟังเต็มสองหูนั้นกลับเต็มไปด้วยน้ำตาเสียงนี้เป็นเสียงที่คุ้นเคยสำหรับเขาเป็นอย่างมาก
ไฟกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่เขารีบพุ่งไปเปิดประตูทันทีเมื่อมองเห็นร่างหญิงวัยกลางคนตรงหน้าเขาก็อดพุ่งเข้าไปกอดไม่ได้
"ว้ายยย !! อะไรกันเจ้าลูกคนนี้ อยู่ดีๆก็พุ่งเข้ามากอดแบบนี้อยากให้คนแก่หัวใจวายตายหรือยังไงห้ะ" เสียงนั้นดังขึ้นด้วยความไม่ดีใจแต่ก็เต็มไปด้วยความห่วงใยเหมือนกัน ไฟเมื่อได้ยินแบบนั้นก็เช็ดน้ำตาก่อนจะเงยหน้ามองผู้เป็นแม่
"โถ่วว แม่ผมก็แค่คิดถึงแม้เท่านั้นแหละ ไม่มีไรหรอก" ไฟพูดเสียงหวานเอาใจคนเป็นแม่ทันที บัวเมื่อได้ยินแบบนั้นก็อดยิ้มไม่ได้ก่อนจะพูด
"อืมม ดีแล้วตอนนี้พึ่งจะหกโมงกว่าๆ รีบไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วมากินข้าวได้แล้ว อ่อเพื่อนของลูกก็มารออยู่หน้าบ้านกันแล้วนะ ไม่ชวนพวกเพื่อนลูกมากินด้วยก็ได้" บัวพูดบอกลูกชายตัวเอง ไฟเมื่อได้ยินแบบนั้นก็คิดนิดหน่อยก่อนที่หน้าของสามหน่อเพื่อนรักของเขาจะปรากฎขึ้นมาในหัวก่อนจะยิ้มแล้วรีบวิ่งกลับเข้าห้องไปจัดการตัวเองทันที
"อะไรกันเจ้าลูกคนนี้ แปลกจริงๆเลยวันนี้ ถ้าหากเป็นวันอื่นคงจะตะโกนออกมาด่าเราแล้วที่มาปลุกตั้งแต่เช้าแบบนี้" บัวพึมพำออกมาแต่ก็ไม่ได้คิดมากก่อนจะไปเตรียมกับข้าวให้กับลูกชายตัวเองทันที
ไฟที่อยู่ในห้องตอนนี้หลังจากที่อาบน้ำอยู่นั้นเขาก็มองสภาพของตัวเองในตอนอายุ 18 ปี
ใช่แล้วตอนนี้เขานั้นได้ย้อนเวลามาตอนที่ตัวเอง 18 ปีไม่คิดเลยว่าชายวัยกลางคนขึ้นคานแบบเขานั้นจะได้มีโอกาศแบบนี้
ไฟมองหน้าตัวเองที่ปรากฎตรงกระจกพร้อมกับยืนแอ็กท่าไปมา เขาในตอนนี้นั้นนับได้ว่าหล่อไม่น้อยเลยเพราะเขาไม่ได้อ้วนหรือผอมเกินไปแต่ก็ไม่ได้มีซิกแพ็คอะไรขนาดนั้น ด้วยทรงผมรองทรงหน้าม้าเหมือนเด็กไทยวัยมัธยมทั่วไป พร้อมกับความสูงเกือบ 185 เมตรนี้อีกนั้นทำให้หุ่นของไฟนั้นเหมือนกับนายแบบเลยในตอนนี้
หลังจากที่โพสท่าจนพอใจแล้วไฟก็รีบอาบน้ำก่อนจะแต่งเป็นชุดนักเรียนออกจากห้องไปทันที
"โอ้โห คนหล่อของเรามาแล้ววุ้ยยย" เสียงของไอ้คมเพื่อนรักของไฟดังขึ้น อีกสองคนก็หันมามองในทันที
"ฮ่าฮ่าฮ่า วู้ๆอิจฉาคนหล่อจริงๆเลยเว้ย" เสียงของเพื่อนอีกคนดังขึ้นมาเป็นชายร่างอ้วนเป็นเพื่อนสนิทอีกคนของไฟชื่อว่า หมู ส่วนเพื่อนอีกคนนั้นไม่ค่อยพูดมากส่วนมากจะหัวเราะไปกับกลุ่มเพื่อนเท่านั้นชื่อว่า เป็ด
ต้องบอกว่าเพื่อนทั้งสามคนของไฟนั้นนับว่ารวยไม่น้อยเลย โรงเรียนที่ไฟเรียนอยู่นั้นเป็นโรงเรียนนานาชาติที่ใหญ่เป็นอันดับต้นๆในประเทศเลยก็ว่าได้ มีแต่ลูกคนรวยที่มาเรียนกันแต่ไฟนั้นได้รับทุนมาเรียนที่โรงเรียนนานาชาตินี้ เพราะไฟนั้นเป็นคนที่เรียนเก่งเกือบทุกอย่างไม่ว่าจะเป็น คณิต วิทยาศาสตร์ ภาษาอังกฤษ จีน เกาหลี ไฟนั้นสามารถพูดได้สามภาษาอีกด้วยแม้ภาษาเกาหลีจะพองูๆปลาๆไปได้ก็ตามเถอะ
ครอบครัวของไฟนั้นไม่ได้รวยเลยแม้แต่น้อยแม่เป็นแม่บ้าน พ่อเป็นพนักงานบริษัทไม่ใหญ่ไม่เล็กเงินเดือนอยู่ที่ 4-5 หมื่นบาท พอเลี้ยงครอบครัวตัวเองไปได้ด้วยไฟนั้นฉลาดและหาเงินด้วยตัวเองตั้งแต่เด็ก ไม่ว่าจะเป็นอะไรในห้องของเขาไฟนั้นซื้อเองทั้งหมดไม่ว่าจะเป็นวิดีโอเกมเครื่องคอมพิวเตอร์ เขาหาเงินและเก็บเงินจากที่แม่ให้ตั้งแต่เด็กซื้อเอาทั้งนั้น
และตอนนี้พ่อแม่ของไฟนั้นก็แทบจะไม่ได้ให้เงินเขาเลยเพราะไฟมีเงินเก็บใช้สำหรับไปโรงเรียนอยู่แล้ว
ไม่ก็เจ้าเพื่อนยากที่รวยมากๆของเขาทั้งสามคนนี้เลี้ยงอาหารของเขาตอนอยู่โรงเรียนก็ได้แล้ว
คมเพื่อนคนแรกของเขาเป็นชายที่สมส่วนไปหมดและยังเป็นนักบอลโรงเรียนอีกด้วย เขาเป็นคนที่กระล่อนเป็นอย่างมากในกลุ่มเป็นคนพูดมากที่สุดเลยก็ว่าได้ทำให้ตัวคมนั้นเฟรนลี่และเข้าหาได้ง่ายในกลุ่มของไฟ ส่วนเจ้าหมูนั้นอ้วนสมชื่อแถมยังเป็นเหมือนตัวแท็งค์ในกลุ่มใครมีปัญหาบอกมันได้เลยมันมีเส้นสายในโรงเรียนเยอะไอ้นี้
ส่วนเป็ดนั้นก็ตามชื่อ ไม่เอาอะไรสักทางเดียวเก่งไปหมดแต่ไม่สุดสักทาง
แต่ด้วยลักษณะแบบนี้ของมันก็ทำให้หญิงสาวน้อยใหญ่ชอบไม่น้อยเหมือนกัน
นี้แหละคือกลุ่มเพื่อนของไฟตั้งแต่เขาได้ทุนเข้าเรียนตอนมัธยมศึกษาปีที่ 4 จนตอนนี้ก็ผ่านไป 2-3 ปีแล้วเพื่อนทั้งสามของเขานั้นไม่ได้รังเกียจไฟเลยแม้แต่น้อยเมื่อได้รับรู้ว่าครอบครัวของไฟนั้นเป็นยังไง ออกจะชอบเสียด้วยซ้ำเพราะฝีมืออาหารของบัวนั้นอร่อยเป็นอย่างมากนั้นเอง
"คุณมึงจะเลิกแซวได้หรือยังครับ แม่กูบอกให้มาเชิญไปกินข้าวถ้าหิวอะนะ" ไฟพูดออกมาหลังได้ที่เพื่อนแซวตัวเองไปแล้วทั้งสามคนเมื่อได้ยินแบบนั้นก็พุ่งเข้าไปในบ้านของไฟทันที
"ขออนุญาตด้วยครับ" x3
ทั้งสามคนพุ่งเข้ามาพูดพร้อมกันก่อนจะเดินไปนั่งโต๊ะอาหารเหมือนทุกครั้ง เหมือนกับว่าพวกเขานั้นทำแบบนี้มาเป็นร้อยรอบแล้วอย่างนั้นแหละ ไฟเมื่อเห็นแบบนั้นก็ได้แต่ส่ายหน้าให้เพื่อนตัวเอง
"มาจ๊ะ น้าทำอาหารไว้เยอะ" บัวพูดออกมาก่อนจะเอาอาหารมาจัดโต๊ะเด็กน้อยทั้งสามก็ช่วยเหลือบัวด้วยเหมือนกัน
หลังจากที่กินและพูดคุยกันเสร็จแล้วนั้นบัวก็มาส่งเด็กหน้าบ้านก่อนจะมองเด็กทั้งหมดออกจากบ้านไป
ทั้งหมดพากันโบกแท็กซี่ไปโรงเรียนนานาชาติทันที ทั้งสามคนนั้นต่างก็มีคนขับรถให้ด้วยสถานะทางบ้านของพวกเขา แต่เพราะไม่อยากจะให้ไฟรู้สึกไม่ดีทุกครั้งที่มาบ้านของไฟพวกนี้ก็จะโบกแท็กซี่ไปโรงเรียนพร้อมกับไฟทุกครั้งไม่ให้คนขับไปส่งที่โรงเรียนเหมือนทุกครั้ง
ไม่นานแท็กซี่คันนั้นก็มาจอดหน้าโรงเรียนนานาชาติที่พวกไฟเรียนอยู่ แล้วทั้งสี่คนก็ออกเงินกันจ่ายแน่นอนว่าไฟนั้นไม่อยากให้ทั้งสามคนออกเงินให้ตัวเองเขาเลยต้องออกด้วยนั้นเอง

---------------------------------

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ย้อนเวลาครั้งที่ 1 : เพื่อนทั้งสาม

นิยายแนะนำ

ย้อนเวลาสร้างอนาคต

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ย้อนเวลาครั้งที่ 1 : เพื่อนทั้งสาม

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้