รุ้งเช้าตาอิ้งไม่รีรอรีบตรงไปที่ตำหนังเสียนฝูทันที รีบตรงไปที่ห้องบรรทม เรียงซินฉางจ้ายที่หน้าห้องแล้วให้ นางกำนัลคนสนิทเตรียบตัว แอบตามฟางหลูไปเงียบๆ อย่างให้นางรู้ตัว ส่วนตาอิ้งก็ทั้งเคาะ ทั้งเรียก ทั้งร้อง ให้ซินฉางจ้ายปิดประตู ไม่นานฝางหลูก็ได้มาเปิดประตู ตาอิ้งรีบเข้าไปต่อว่าซินฉางจ้าทันที
ตาอิ้ง “เ้าไม่รู้หรือว่าสนมทุกคนต้องไปถวายพระพรฮองเฮาทุกเช้า”
ฝางหลู “ตาอิ้งเพคะ ซินฉางจ้ายไม่ค่อยสบาย วันนี้ตั้งใจว่าจะขออนุณาติจากฮองเฮา ไม่ไปถวายพระพรเพคะ
ตาอิ้ง “หลบไป ข้าจะเข้าไปหาซินฉางจ้าย”
ฟางหลู “อย่าเพคะซินฉางจ้ายกำลังพักผ่อนอยู่เพคะ
ตาอิ้งเดินมาประชิดตัวซินฉางจ้าย แล้วกระชากแขนซินฉางจ้ายลุกขึ้น แล้วลากตัวลงจากเตียง
ตาอิ้ง “ลุกขึ้น เ้าพึ่งได้รับการแต่งตั่ง ก็ไม่ไปถวายพระพรฮองเฮาแล้วหรือ อย่าให้ฮองเฮาเข้าใจว่าเ้าเป็ที่โปรดปราดแล้วไม่เคารบกฎระเบียบไร้มารยาท อย่าทำให้ข้ากับเล่าสนมต้องเดือดร้อน”
ซินฉางจ้าย (น้ำเสียงออเซาะ) “ได้เพคะพี่หญิง งั้นน้องหญิงของแต่งตัวสักครู่ แล้วเดียวน้องหญิงตามไปเพคะ”
แล้วหันมากระซิบฟางหลู ให้จัดการตามที่วางแผนกันไว้
ซินฉางจ้าย(กระซิบ) “เ้าไม่ต้องไปกับข้า ไปทำเื่ที่ข้าสั่ง”
ส่วนตาอิ้งเห็นซินฉางจ้าย กระซิบกระซาบกันกับฟางหลู ตนจึงกระซิบกับนางกำนัลของตนเช่นกัน
ตาอิ้ง(กระซิบ) “เ้าแอบตามฟางหลูไปอย่าให้นางรู้ตัว ไป….”
ตาอิ้ง(คิด) “ข้าจะค่อยดูสิ มีทั้งพยานและหลักฐานครบเ้าจะแก้ตัวเช่นไหรกัน ฮ่าฮ่าฮ่า”
ตาอิ้งรีบกระชายแขนของซินฉางจ้าย รีบเร่งไปที่ตำหนักฮองเฮา
ตาอิ้ง “ไป!....”
ซินฉางจ้าย “เ้าจะทำอะไร”
ถึงตำหนังฮองเฮา. ตาอิ้งก็พลักตัวซินฉางจ้ายลงพื้นอย่างรุนแรง แล้วรีบกราบทูล ฮองเฮา ทันที
ฮองเฮา “เช้าแบบนี้ เ้ากับซินฉางจ้าย ดึงดันอะไรกัน”
ตาอิ้ง “ฮองเฮาเพคะ หม่อมฉัน้าฟ้องร้องซินฉางจ้ายเพคะ นางมีความสัมพันธ์ลับกับชายอื่นจนตั้งครรภ์โดยปิดบัง หวังสร้างความสับสนเื่รัชทายาท ขอพระองค์ทรงพิจารณา”
ซินฉางจ้าย “หม่อมฉันไม่ได้ทำเื่ผิดพลาดเช่นนั้นเพคะ”
ฮองเฮา “ซินฉางจ้ายพึ่งได้รับแต่งตั้งเมื่อว่านนี้ ซินฉางจ้ายยังไม่ได้รับการถวายตัวเลยสักครั้ง จะมีเื่ตั่งครรภ์ได้เช่นไรกัน”
ตาอิ้ง “เมื่อวานหม่อมฉันไปยินดีกับซินฉางจ้ายที่ตำหนัก ไม่ทันได้พูดอะไรกันมาก นางก็อาเจียนไม่หยุด หม่อมฉันก็แค่ถามไถ่ไปไม่กี่คำ นางก็ใหน้าซีดทันทีรีบไล่หม่อมฉันออกจากตำหนัก ตอนกลางคืนหม่อมฉันยังเป็ห่วงอยู่เลย เลยสั่งให้นางกำนัลของหม่อมฉันไปถาม อาการของนาง แต่คำตอบที่ได้คือ ซินฉางจ้ายกับนางกำนัลของตนว่างแผนกัน นางสั่งให้นางกำนัลของตนไปหายาขับเืมาให้นางเพคะ”
จางกุ้ยเฟย “เ้ารู้เื่นี้ตั่งแต่เมื่อคืนแต่ทำไมถึงให้รอถึงเช้า”
ตาอิ้ง “หม่อมฉันต้องขออภัยด้วเพคะ เมื่อคืนเกิดเื่กะทันหัน เลยยังไม่ทันได้รายงาน แต่ตอนนี้นางกำนัลของซินฉางจ้ายกำลังออกลักลอบไปเอายาที่สำหนักหมอหลวง หม่อมฉันได้ให้คนแอบตามไป จนจับได้ทั้งนางกำนัลคนสนิทของนางที่กำลังรับยา จับตัวคนได้พร้อมหลังฐานเพคะ”
หลูผิน “ซินฉางจ้ายเข้าวังมาพร้อมเหมิยเหริน หญิงสาวที่เข้ามาต้องได้รับการตรวจสอบความบริสุทธิ์ ถ้าตามที่เ้าว่าวันนั้นนางลอดพ้นจากการตรวจสอบไปได้อย่างไร”
ตาอิ้ง “เดินที่นางเป็แค่นางกำนัลที่มาพร้อมเหม่ยเหริน ไม่ได้ตรวจสอบให้ถี่ถ้วน ก็อาจจะเป็ไปได้”
ซินฉางจ้าย “หม่อมฉันไม่รู้ ว่าหม่อมฉันไปลวงเกินตาอิ้งตรงไหน ถึงได้ใส่ความข้าเช่นนี้ ข้าเข้าวังมาผ่านการตรวจสอบของกรมวังแล้ว ผู้หญิงควรรักษาความบริสุทธิ์เป็สำคัญ รางกายที่บริสุทธิ์ของหม่อมฉัน จะให้ต้าอิ้งมาใส่ร้ายเช่นนี้ได้อย่างไร”
เพื่อความเป็ธรรมของเื่ทั้งหมดนี้ฮองเฮาจึงสั้งให้แม่นมคนสนิทไปนำเอาบันทึกของซินฉางจ้าย
ฮองเฮา “แม่นมเ้า ไปเอาบันทึกของซินฉางจ้ายมา ”
แม่นมเ้า “นี้บันทึกซินฉางจ้ายเพคะ หม่อมฉันตรวจสอบแล้วซินฉางจ้ายตามเหม่ยเหรินเข้าวังกรมวังตรวจสอบแล้ว ยังบริสุทธ์ ยังมีพรรมจรรย์อยู่เพคะ”
ฮองเฮาเปิดดูบันทึกแล้วโยนบันทึกใส่หน้าตาอิ้ง แล้วกล่าวต่อว่าตาอิ้งทันที
ฮองเฮา “เ้าดูให้ดี”
ตาอิ้ง “ถึงแม้ซินฉางจ้ายจะเป็สาวบริสุทธิ์ก่อนเข้าวังแต่ก็ไม่แน่ว่านางจะไปพัวพันกับองครักษ์ ก็อาจจะเป็ได้ ไม่อย่างนั้นนางจะสั่งให้คนของตนไปหายาขับเืทำมัยกัน
พวงเ้าพาตัวนางกำนัลของซินฉางจ่ายเข้ามา”
จากนั้นตาอิ้งก็ได้ยื้อแย่งห่อยาที่มือของฟางหลู
ตาอิ้ง “แล้วนี้ห่อยาอะไรกัน ทั้งคนทั้งหลักฐานมีครบหมดแล้ว เ้ายังจะเสแสร้งอะไรอีก”
ซินฉางจ้าย “ฮองเฮาโปรดอภัย หม่อมฉันไม่รู้ว่าห้าม แลกเปลี่ยนของกันในวัง”
ตาอิ้ง “เ้านี้ชั่งพูดเลี่ยงประเด็นสำคัญเก่งจริงๆ ความผิดที่มอบของกันลับๆนี้โทษยังไม่เท่ากับเ้าแอบตั้งครรภ์ในวัง”
ซินฉางจ้าย “แต่นี้ไม่ใช่ยาขับเื แต่เป็ยาขับความชื่นและป้องกันความหนาวเย็น”
ตาอิ้ง “เ้าพูดอะไรก็ให้เป็ตามที่เ้าพูดอย่างงั้นหรือ เห็นฮองเฮาเป็คนโง่หรือไง”
จางกุ้ยเฟย “เื่แบบนี้ให้หมอหลวงตรวจสอบก็รู้แล้วไม่ใช่หรือ มัวถกเถียงกันอยู่แบบนี้มันดูไม่เหมาะสม”
ฮองเฮา “ใครก็ได้ไปตามหมอหลวงมา”
หมอหลวง “กระหม่อมมาแล้วพะยะคะ”
จางกุ้ยเฟย “เ้าไปตรวจสอบว่าในห่อผ้านี้เป็ยาอะไรกันแน่”