“ ผมมาขอพบคุณ รดา ครับ “ ชายเ้าของใบหน้าฟ้าประทานเอ่ยถามที่โต๊ะประชาสัมพันธ์
“ คุณรดานั่งอยู่ที่โต๊ะกาแฟตรงนั้นค่ะ “ พนักงานสาวเอ่ยบอกและผายมือไปยังโต๊ะที่รดานั่ง สายตาจับจ้องอยู่บนใบหน้าอันหล่อเหลา
สิทธาก้มหน้านิดหน่อย เป็คำขอบคุณแล้วเดินไปหารดา
ท่ามกลางสายตาจ้องมองอย่างตะลึง เริ่มมีเสียงซุบซิบนินทาดังขึ้น
รดานั่งง งงวย กับภาพตรงหน้า สิทธาเดินมาถึงที่โต๊ะของเธอ
“ สวัสดีครับคุณรดา “ สิทธาเอ่ยทักพร้อมกับยิ้มแย้ม
รดายังคงนิ่งอึ้ง
“ใครน่ะดา “ บัวศรีเอ่ยถามอย่างสงสัย
“ สวัสดีครับผมชื่อ สิทธา ครับ เป็แฟนของคุณรดา “ สิทธาแนะนำตัวกับบัวศรี
บัวศรีเบิกตาโพลง สายตามองไปสิทธาไม่ลดละ
“ นี่เธอมีแฟนเด็ก แถมยังหล่อขนาดนี้ทำไมเธอไม่เล่าฉันห๊า…รดา “ บัวศรีถามรดา
ผู้คนรอบข้างมากมายที่ได้ยินสิทธาพูดต่างก็เริ่มซุบซิบกันดังขึ้นกว่าเดิม
รดาได้สติ ลุกขึ้นยืนทันที
“ ดาจะเข้ามาเคลียร์เอกสารวันหลังนะพี่บัว วันนี้รดานึกได้ว่านัดลูกค้าเช้าน่ะ “ รดาพูดพลางฝากบัวศรีจ่ายเงินค่ากาแฟ แล้วคว้าแขนเสื้อสิทธาลากเค้าออกไปจากออฟฟิศทันที
“ นี่นายมาได้ยังไงกันห๊ะ..แล้วนายรู้จักที่ทำงานฉันได้ยังไง ที่สำคัญนายรู้จักชื่อฉันได้ไง “ รดายิงคำถามในขณะที่ลากสิทธาไปที่รถ
“ ผมเอาที่อยู่ทำงานของคุณมาจากนามบัตรในกระเป๋าของคุณวันนั้น “ สิทธาตอบ
“ นายค้นกระเป๋าฉันสินะ ไอ้สิบแปดมงกุฎ “ รดาต่อว่า
“ ทำไงได้ก็คุณเมาพูดไม่รู้เื่นี่นาผมก็กะว่าจะเอาเงินในส่วนของผมแล้วก็กลับน่ะสิ “ สิทธากล่าว
“นายนี่มันหน้าเงินที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็นมาเลยจริงๆ “ รดาเอ่ย
“ก็ผมทำงานรับจ้างเอาเงินนี่ครับ ไม่ได้รับจ้างเอาหน้า” สิทธากล่าพร้อมกับยักไหล่
“ ช่างเถอะๆ..แล้วนายมาที่นี่ทำไม ้าอะไรยะ “ รดาถามต่อ
“ เอ้า..ผมก็มาทำหน้าที่แฟนปลอมๆ ให้คุณ รดา น่ะสิครับให้สมกับราคาค่าจ้างน่ะ วันนี้ผมจะอยู่กับคุณ 4 ชั่วโมงเต็มๆเลยครับผม“ สิทธาพูดพร้อมกับโค้งคำนับรดาเป็การหยอกล้อ
“ ฉันต้องทำงาน ไม่มีเวลาว่างเดินเล่นกับแฟนปลอมๆ หรอกย่ะ” รดาตัดบท
“เอาผมไปทำงานด้วยก็ได้นี่ครับ “ สิทธาพูด
“ชีวิตนายว่างขนาดนั้นเลยเหรอห๊ะ ว่างก็ไปหาทำงานทำการสิ..จะได้ไม่ต้องมาหลอกเอาเงินจากชาวบ้านเค้า “รดาตวาด
“ แรงมาก….ก็นี่แหละงานของผม ผมรับเงินคุณมาแล้วเต็มจำนวน ผมก็ต้องอยู่กับคุณวันล่ะ 4 ชั่วโมงตามสัญญา ถึงจะเป็สิบแปดมงกุฎแต่ผมก็มีสัจจะนะคุณ “ สิทธากล่าว
“ ว่าแต่ลองดูก็ได้นี่ครับ ว่าถ้าคุณมีแฟนคุณอยากไปที่ไหนอยาก ทำอะไรบ้าง” สิทธาชวนคุย
รดานิ่งคิด..ตอนที่เธอคบกับกพล แทบจะไม่เคยได้ไปไหนมาไหนด้วยกันเลย เพราะรดาทำแต่งานและมักจะปฏิเสธกพลทุกครั้งเวลาเขาชวนเธอไปเที่ยว
นี่คงเป็สาเหตุที่เค้าทิ้งเธอสินะ ถ้าวันนี้จะไปเที่ยวบ้างนิดๆหน่อยๆก็คงไม่เป็ไร ไหนๆก็เสียเงินจ้างอีตาบ้านี่ไปตั้
งสองแสนแล้ว คิดมาถึงตอนนี้รดาก็ได้แต่เจ็บใจตัวเอง…..