บทที่ 13
มานา, สตามิน่า, และพลังใจ
อย่าได้เชื่อในสิ่งที่ตาเห็น... แต่จงเชื่อใน 'หลักการ' ที่อยู่เื้ัสิ่งที่ตาเห็น...
เพราะผู้ที่เข้าใจ 'เหตุ' ... ย่อมควบคุม 'ผล' ได้เสมอ...
ไม่ว่ามันจะอยู่ในรูปแบบของเวทมนตร์, สารเคมี, หรือศรัทธาก็ตาม
— จาก "ปฐมบทแห่งนักเล่นแร่แปรธาตุ"
ชีวิตของผมใน่หลายเดือนต่อมาถูกแบ่งออกเป็สองส่วนอย่างชัดเจน
ภาคทฤษฎี (่เช้า):
คือ่เวลาที่ผมนั่งอยู่ในหอสมุดของสมาคมฯ กับลูนาเรีย เราจมอยู่กับกองตำราที่วัลแคนจัดหามาให้ มันคือ "การบ้าน" ในรูปแบบใหม่ แต่การมีลูนาเรียนั่งอยู่ข้างๆ คอยช่วยจดบันทึกหรือหาข้อมูลอ้างอิง... มันทำให้ความเบื่อหน่ายกลายเป็ "ความท้าทายที่สนุกสนาน"
ผมได้เรียนรู้ว่าพลังงานเวทมนตร์ในโลกนี้ที่เรียกว่า "มานา (Mana)" นั้นแตกต่างจาก "MP (Mental Points)" ของผมโดยสิ้นเชิง
คนทั่วไปอย่างลูนาเรีย... มี "ถังมานา" และ "ถังสตามิน่า" แยกจากกัน
แต่สำหรับผม... ผมเหมือนมี "ถังพลังใจ" เพียงถังเดียว... ที่ต้องใช้ทำทุกอย่าง
ภาคปฏิบัติ (่บ่าย):
คือ่เวลาที่ไคเอนจะพาเราไปยัง "ลานฝึกซ้อมชานเมือง" ซึ่งเป็พื้นที่รกร้างที่สมาคมจัดเตรียมไว้สำหรับการทดสอบภาคสนาม
"ทฤษฎีจะไร้ความหมาย... หากพวกท่านนำไปใช้จริงไม่ได้"
"วันนี้... เราจะเริ่มบทเรียนเวทมนตร์พื้นฐาน"
เขาอธิบายว่าการร่ายเวทสด (Interpreter) คือการใช้ "สมาธิ" และ "มานา" เพื่อ "เขียนชุดคำสั่ง" ให้โลกจัดการคำสั่งการ
"ลองดูนี่... 'อิกนิส บอล' (Ignis Ball - บอลไฟ)"
ไคเอนยื่นมือไปข้างหน้า... ท่องคำร่ายสั้นๆ...
"โอ... ธาตุแห่งปฐมกาลผู้ลุกโชน,
(ประกาศตัวแปร: element = fire)
จงปรากฏ ณ ศูนย์กลางแห่งเจตจำนงของข้า,
(ฟังก์ชัน: gather(source: atmosphere, destination: caster_palm))
ก่อเกิดเป็ 'ทรงกลม' แห่งเพลิงพิโรธ,
(ฟังก์ชัน: shape(object: fire_element, form: sphere))
และพุ่งทะยานไปตาม 'เส้นทาง' ที่ข้าบัญชา!
(ฟังก์ชัน: launch(object: sphere, vector: target))
[Ignis Ball]!"
(Execute Command)
และลูกไฟขนาดเท่ากำปั้นก็ปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของเขา ก่อนจะพุ่งไปกระทบเป้าหุ่นฟางจนลุกไหม้
[...คุณได้สังเกตการณ์ 'คาถาอิกนิส บอล'...]
[...Gaze of Structure ทำการวิเคราะห์...]
[...มองเห็น 'โครงสร้างอักขระพื้นฐานธาตุไฟ'...]
[...รูปแบบ: สร้าง Array ของ 'อนุภาคความร้อน' -> บีบอัดเป็ทรงกลม -> กำหนดเวกเตอร์ความเร็ว...]
[...วิเคราะห์: เป็โค้ดที่ไม่ซับซ้อนแต่ใช้มานาสิ้นเปลือง...]
"เอาล่ะ... องค์หญิง... ลองดู" ไคเอนพูด
ลูนาเรียหลับตาลง... ตั้งสมาธิ... และท่องคำร่ายตาม
ลูกไฟขนาดเล็กกว่าของไคเอนเล็กน้อยปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของเธอ ก่อนจะพุ่งไปที่เป้าอย่างแม่นยำ
"ยอดเยี่ยมมากพะย่ะค่ะ" ไคเอนชม "ควบคุมการใช้มานาไม่ให้มากเกินไป สำหรับครั้งแรกถือว่าควบคุมได้ดีมาก"
ลูนาเรียหอบเล็กน้อย... เด็กอายุเท่าเราส่วนใหญ่มีมานาจากการประเมินสูงสุดแค่ประมาณ 100-150 เท่านั้น การยิงไฟบอลแค่ครั้งเดียวก็กินพลังไปกว่า 10% แล้ว
"ตาเ้าบ้าง... เฟลิกซ์"
ผมพยักหน้า... แต่ผมไม่ได้จะทำตาม...
ผมหลับตาลง... ไม่ได้เพื่อรวบรวม "มานา"... แต่เพื่อรวบรวม "MP" และ "จินตนาการ"
ผมไม่ได้คิดถึง "ลูกไฟ"... แต่คิดถึง "สมการการเผาไหม้"
ผมไม่ได้ท่องคำร่าย... แต่ผม "เขียนโค้ด" ในหัว...
function createIgnis(target, velocity) { let heatParticles = getHeatAtmosphere({ radius: '1m' }); // ดึงความร้อนรอบตัว ไม่ใช่สร้างใหม่ let compressedSphere = compressToSphere(heatParticles, { pressure: 5 }); // บีบอัดแน่นกว่าเดิม let optimizedVector = calculateTrajectory(target, velocity); // คำนวณวิถีโค้ง launch(compressedSphere, optimizedVector); }
ผมยื่นมือไปข้างหน้า... แล้วพูดออกมาแค่คำเดียว
"อิกนิส"
ฟุ่บ!
ลูกไฟขนาดเท่าเดิม... แต่ "สี" ของมันกลับเป็สีฟ้าอมขาวที่ร้อนแรงกว่า... พุ่งออกจากมือผมด้วยความเร็วสูงกว่า... และกระทบเป้าจนเกิดการะเิเล็กๆ!
[...คุณได้ทำการ 'รีแฟคเตอร์' คาถาอิกนิส บอล สำเร็จ!...]
[...สร้างคาถาส่วนตัว: 'อิกนิส เรย์' (Ignis Ray - ลำแสงเพลิง)...]
[...ประสิทธิภาพการใช้พลังงาน: ดีเยี่ยม...]
[...ใช้ MP ในการ 'สั่งการ': 5 หน่วย...]
ไคเอนและลูนาเรียเบิกตากว้าง...
"เป็ไปได้ยังไง..." ไคเอนพึมพำ "...นั่นมันการร่ายเวทไร้เสียง... แถมยังทรงพลังกว่าเดิม... เ้าใช้มานาไปเท่าไหร่กันแน่?"
ผมส่ายหน้า "ผม... ไม่ได้ใช้มานาครับ"
ความเงียบเข้าปกคลุม...
นี่คือครั้งแรก... ที่ผมเปิดเผยความจริงส่วนหนึ่งให้คนอื่นรู้... ว่าพลังของผม... มันทำงานแตกต่างจากคนทั่วไป
"ถ้าไม่ใช่มานา... แล้วมันคืออะไร?" ลูนาเรียถามด้วยความอยากรู้
ผมมองไปที่หลอด MP ของตัวเองที่ลดลงไป 5 หน่วย...
MP: 753/1000
ผมไม่รู้จะอธิบายยังไง...
"มันคือ... พลังใจ... ล่ะมั้งครับ"
"ถึงเวลาทดสอบกับของจริงแล้ว" ไคเอนพูดขึ้นหลังจากหายตกตะลึง "เป้าหมายของพวกท่านคือ... 'สไลม์โคลน'"
เขาชี้ไปยังแอ่งโคลนใกล้ๆ ที่มีก้อนเมือกสีน้ำตาลขยับไปมาอยู่สองสามตัว
"มันเป็มอนสเตอร์ระดับต่ำที่สุด... ไม่มีพิษ... โจมตีช้า... เหมาะสำหรับผู้เริ่มต้น"
ลูนาเรียพยักหน้ารับ... เธอร่าย "อิกนิส บอล" อีกครั้ง... ลูกไฟพุ่งเข้าใส่สไลม์...
ฟู่...
ไฟทำให้ร่างกายของมันแห้งไปส่วนหนึ่ง แต่มันก็แค่ขยับตัวช้าลง... ไม่ได้สร้างความเสียหายรุนแรง
"เวทมนตร์ธาตุไฟ... ไม่ได้ผลกับสไลม์โคลนที่มีความชื้นสูง" ไคเอนอธิบาย
ผมก้าวไปข้างหน้า... มองสไลม์ด้วย [Gaze of Structure]
ผมไม่ได้เห็น HP หรือค่าพลังอะไร... แต่ผมเห็น "ส่วนประกอบทางเคมี" ของมัน
มันคือซิลิคอนไดออกไซด์ (โคลน) ผสมกับน้ำและสารอินทรีย์... มีค่า pH เป็กรดอ่อนๆ...
กรด...
ผมหันไปมองรอบๆ... สังเกตุเห็นหินผลึกที่สวยงามเป็พิเศษเหมือนถูกจัดเรียงไว้อย่างเป็ระเบียบ และ "ต้นหินปูน" พืชที่มีผลึกแคลเซียมคาร์บอเนตเกาะอยู่ตามลำต้น
หลักการเคมีพื้นฐานที่สุดผุดขึ้นมาในหัว... กรด + ด่าง -> เกลือ + น้ำ ...ปฏิกิริยาสะเทิน
ผมไม่ได้ใช้เวทมนตร์...
ผมเด็ดใบของต้นหินปูนมาหนึ่งกำมือ... แล้วเดินเข้าไปใกล้ๆ แอ่งโคลน... ก่อนจะโปรยมันลงไปบนตัวสไลม์
ฟู่...ฟู่...ซ่า...
ทันทีที่ผงสีขาวจากใบไม้ัักับตัวสไลม์... ร่างกายของมันก็เกิดฟองฟู่ขึ้นมาอย่างรุนแรง! มันเริ่มละลายและสลายตัวไป... จนกลายเป็เพียงแอ่งน้ำขุ่นๆ ในเวลาไม่ถึงนาที
[...คุณได้เอาชนะ 'สไลม์โคลน' ด้วย 'ปฏิกิริยาเคมี'...]
[...คุณได้ตระหนักถึง 'ความได้เปรียบของความรู้ต่างมิติ'...]
[...WIS เพิ่มขึ้น 3 หน่วย!]
[...MP ฟื้นฟู 5 หน่วย...]
ผมหันกลับมา... พบกับสายตาที่ทั้งทึ่งและสับสนของไคเอนกับลูนาเรีย
วันนั้น... พวกเขาทั้งสองคนได้เข้าใจ...
ว่าาที่ผมกำลังต่อสู้อยู่นั้น... มันแตกต่างจากของคนอื่นโดยสิ้นเชิง
และอาวุธที่ผมใช้... ก็ไม่ใช่ทั้งดาบ... หรือเวทมนตร์...
แต่มันคือ "ความรู้"...
ความรู้ที่ไม่มีใครในโลกนี้เข้าใจ
13K
